5142 resultaten.
Vaker dan voorheen
netgedicht
4.2 met 28 stemmen
1.723 zo af en toe
wat vaker dan voorheen
overschrijd ik mijn jaren
welke gedachten
of gevoelens heb ik
nog gemeen
als grijs nijgt naar zwart
en het ademen
mij slechts mee
laat varen
achter een masker,
zo lijkt,
verstilt de geest
van schoonheid en
toekomst het meest
af en toe
nog vaker dan voorheen
verlaat ik mijn jaren
heb…
Romantisch Determinisme
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
1.030 Soms denk ik maandenlang
aan een onmogelijke uitweg
gevangen, onderworpen aan een straf
die ik mij willoos opleg
Als hart niet doet wat hoofd gebiedt
is al het denken zinloos
het ogenblik illusie, ik een marionet
zo merk ik na een poos
Overtuiging wie ik ben,
elk houvast dat ik vind
vergaat onder jouw adem
tot vluchtig stof in koude wind…
Een nieuwe dag
hartenkreet
4.5 met 8 stemmen
987 Als 's morgens in de vroegte
de nevel nog boven de landerijen ligt
en ik mijn eigen adem zie
m'n warme handen tegen mijn gezicht
dan voel ik weer het leven stromen
begint het warm in mij te gloeien
de frisse geuren van het buiten
doen mij als mens steeds meer groeien
zo'n dag vol frisheid, winterweer
dat kan en mag een mens bekoren
walmende…
Jouw warme hand
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
448 De nacht duurt in mij
zoals de uren telkens slaan
en het licht dat spaarzaam fonkelt
zijn de regenfonteinen op het raam
dit ogenblik is slechts mijn leven
nu jouw hand zich droomt
in de warmte van mijn kruis
op het ritme van je adem
met op de achtergrond mijn eigen ruis
maar nu ik jouw je dromen laat spelen
wens ik mij op het…
Voorjaar voorwaar
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
624 had verwacht
een uitbundig dak in roze en wit
viert het afscheid van de nacht
vrolijke vogels fluiten me wakker
tillen me hoog in de blauwe boog
lachen schel om die zwarte gedachten
meizoete regen en de zon blaast me droog
de aarde barst open in duizend kleuren
en dieren werpen hun jongen rondom
ik laat me drijven op voorjaarsgeuren
adem…
Tja........
hartenkreet
3.2 met 28 stemmen
4.934 de kamer vult zich
met een lucht van alcohol en slaap
je huig trilt naar hartelust
je ligt op je rug
plukjes haar uit je neus
plukjes haar uit je oren
ik kijk naar je
je mond half open
het kwijl raakt je kussen
je adem stokt
je brabbelt wat
kan er geen touw aan vastknopen
schijnt leuk te zijn
zie een lach op je gezicht
zonet…
Was het soms de zee ?
netgedicht
3.6 met 13 stemmen
1.178 Was het soms de zee
die diep van binnen iets verried
wanneer zij met haar wilde lijf
haar zoute sporen achterliet
wanneer ik wegliep van haar lach
en van het strand haar ogen schiep
als duizend parels van geluk
waar ik getijdenlang in liep
Ik wist het niet waaraan het lag
maar sliep van haar de koele nacht
wanneer onzichtbaar zij haar adem…
tussen mij en de zee
netgedicht
4.1 met 23 stemmen
665 de hele nacht was ik dicht bij je
en in het bewegen van de golven
verbeeldde ik me
twee vleugels in mijn adem
onze liefde werd een vogel
sierlijk en vol witte veren
meeuw, zei ik zacht
en jij verlengde het landschap
aan de toppen van je vingers, zoals een horizon
glinsterend
geheel en al zee
met de branding waarin ik naar…
mijn kind
hartenkreet
4.1 met 7 stemmen
2.105 Jij bent mijn alles jij bent mijn gevoel
Jij bent waarom ik adem jij bent mijn doel
Jij bent het mooiste wat me is overkomen
Jij bent waarover ik wil dromen
Jij bent voor altijd in mijn hart en in mijn gedachten
Jij kan met een lach alle pijn verzachten
Jij bent het allerliefste mooier dan zon en frisser dan wind
Ik hou zoveel van…
Venita
netgedicht
4.4 met 14 stemmen
1.169 de rotan stoel bij het achterhuis
schommelt door wind bezeten
zacht krakend en bijna vergeten
op het terras van schelpengruis
een man door zwart gedragen
wordt zichtbaar tegen het blauw
van loze adem en diepe rouw
die het dagend licht vertragen
uit zijn brieven vallen wonden
als losse blaadjes uit het leven
door zijn verre kind gebonden…
op schoot bij de oorsprong
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
783 adem de vadem op zee
lengte na lengte ellenlang
het is er zo dun ziltig
maar vrij van elk mengen
van de mensenzee en het diepe
spoorloos op vingers van zout
ik wou dat je daar bodemloos
kon vallen in een bedwelmend bedaren
en gewichtsloos zweven op de nevel
mezelf ontrukken van boven en onder
maar ook weer wil ik er niet eeuwig blijven…
Een pose?
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
615 Weinig lukt het te schrijven
op een simpele wijze, dat
de woorden klaar en helder
als kinderen ademen uit de
bedstee van de taal, onder de
dekmantel van een gedicht,
deuren op een kier, vaak ook dicht.…
tot het kind weer spreekt
netgedicht
3.7 met 17 stemmen
894 Zie je hier nu staan
naar adem happen
al het argeloze vastgeroest
op een hoop wijsheden
als een blok aan je been
het zien en zwijgen
gedachteloos geworden
op te rapen als een pagode
van verloren gelegde tanden
al het snedige stukgevallen
op je voetstuk van het geijkte gelijk
dat niet verder meer draagt
dan een geringe schaduw
van wat…
Mijn Wad op papier
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
557 geschilderd
op een Wad - papieren doek
dat grenst aan schoonheid
en het besef dat de waarde
van de verf in de hand ligt
van de meester
toch zijn de kusten die ik niet ken
schoner en eerlijker van aard
met ongerijmde wallen zand
die wuiven en stuiven
bij een telkens omgevallen wind
maar mijn verlangen kent slechts
de grens van mijn adem…
In Gouden Handen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
603 bloot op de eenzame weg waar donker
moed in de schoenen zoekt drijf ik rond
zwarte rozen op klanken van engelenzang
tot aan mijn grenzen laat ik jou komen
oude schoenendoos vergeeld om tranen
adem jij schaam momenten in zwart wit
de geur hangt nog steeds rond het eiken
lik ik wonden uit mijn tijd losgelaten etter
zal ik nooit meer knielen…
Als papavers wuiven
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
735 Moeizaam klim ik treden hoger
lager ligt veel dieper dan verwacht
kracht stuwt maar steelt het vloeien
van de adem
de laatst gezette stap schuurt
langs verzonken stenen
terwijl ik wankel
jaagt de nacht mijn schaduw
stil turend door zijn venster
voorbij de grauwe velden
zie ik papavers deinen
langs de zomen van de wind
mijn glimlach…
Lissabon
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
591 hoe ver gaat nog de reis
als hier de zoute zeelucht
net als overal
de vissersboot doet dansen
mijn nacht zich op
vergeten dromen
drijven laat
hoe dichtbij is het licht
dat lijkt van ver te komen
over het plein daar waar
de vrome menigte de dag ervoor
en nu mijn schaduw nog
de zegen krijgt
hoe vrij lijkt hier het ademen
het leven in…
wildebeest van onrust
netgedicht
4.4 met 12 stemmen
602 opnieuw besluipt het
wildebeest van onrust
de poorten van mijn ziel
en maakt zich in mijn botten breed
jaagt grenzeloos verlangen
voor de secondewijzer uit
tikt de dagen voorbij
laat je drijven - tikt ze
ga maar mee
op golven van passie en zee
geef je over aan aarde en vuur
op' t kompas van je hartstocht
zolang als je adem je draagt…
Bij nader inzien.
netgedicht
4.0 met 10 stemmen
695 Je moet mijn adem wel haast voelen
en met gesloten ogen
ruik ik je heerlijke vel.
Nee, vrees maar niet,
ik maak geen misbruik van de situatie,
je bent en blijft ten alle tijde vrij
Tenzij je je omdraait,
en me als aanmoediging kust
Want dan ben ik van jou,
en jij van mij...
dát dan natuurlijk weer wél.…
Parfum
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
754 Ik adem de geur
heel diep in en
sluit voor even
mijn ogen.
Mijn hele lichaam
begint te stromen.
De prachtige
bloemen kleuren zee
vlak voor me
zie ik nu pas scherp
in zijn volle
schoonheid.
Mijn wandelpassen
worden heel
zachtjes en
behoedzaam.…
"Goedemorgen, zonder zorgen"
hartenkreet
3.5 met 34 stemmen
5.411 Je warme adem
over ons bed,
ik moet bekennen
het voelt goed.
Het voelt fijn
en erg geborgen,
ontwaken hier
elke morgen.
Goedemorgen
mooie nieuwe man,
wat stráál je
vol goede moed.
Je warme blik,
je lieve stem,
ik hoor je zeggen:
"dit is voorgoed"!…
De dauwoedemen leven
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
604 het strakke blauw van de hemel
trekt sporen over het vlakke land
de dauwoedemen ademen
hun vrijheid om tenslotte
te verdwijnen in het niets
ik ken geen bergen die hoger zijn
luchtkastanjes nog niet gerijpt
in hun stekelige huis vallen te vroeg
blijven ongeraapt kleven
en leiden de herfst
naar weer een ongerept seizoen
het…
najaar 2010
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
685 slierten mist
de dagen worden moeilijk wakker
nu de kinderen weer elke dag vertrekken
alles weer terugvalt
in het strakke uurpatroon
en september de schooljeugd
een uniform aantrekt
om ze in't gareel te houden
de kleuren van de zomer
kruipen in de bomen
voorbij de lange trage dagen
het vuur en warme zand
trekken naar binnen
ik adem…
STILTETAAL
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
699 ze rollen af en aan, langs de tijdlijn van dromen
langs een ogenblik van slaap
een murmeling glipt door zachte lippen
als een woord dat nooit gesproken is, harteloos
toch lief
als een stille brief vol letterloze klanken
zucht de nacht rond ademen
de beelden die ze geeft dragen hun geheim
veelzeggend
in leegtes vol besef ontwaakt een…
De taal van tijd
netgedicht
4.7 met 43 stemmen
1.192 De dagen cirkelen
langzaam rond
op de adem van licht,
lucht en ruimte
stel ik vragen aan vroeger
waar beelden vervagen
alsof ik de taal
van tijd verstond
in serene rust
waar verlatenheid fluistert
rond de contouren
van wat eens was
buig ik mijn hoofd,
'k heb naar de stilte
geluisterd en geloofd
in het mysterie van leven
dat…
De halsketting
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
518 We hadden ons eerste afspraakje
en toen droeg je deze, je was zo mooi,
je benam mij m'n adem ermee, wist je
dat? Ik, lompe boer heb het niet gezegd,
nu kijkt die ketting mij zo stil aan, het
is haast niet te verdragen, mijn schat.…
de zucht der krotten
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
508 en weer voel ik die wind
waaiend uit vergeten landen
geen streling is het, of aangenaam
het is de zucht der krotten
en hun bewoners, de vechters
gezichtsverlies van een wereld
die een eeuwige winter baart
waar zomer slechts een aantal treft
en geld en het gewin der banken
of dat van de industrie en leiders
weer voel ik die adem van vragen…
GODALLEMACHTIG
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
722 Zij ademen steeds
de grenzenloze liefde
van en voor ieder.
De inspiratie
haal ik uit mijn ervaring
en die van ieder.
Zelfs in de waanzin
ligt nog de wens verborgen
naar ieders geluk.…
Anoniem
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
597 ik heb baat bij jouw schaduwwoorden
die vlinderen anoniem om me heen
als wegwijzers van aard
tijdens de nacht
(laat mijn waterogen gaan,
op zintuigen van daar naar hier,
van ’t ogenblik)
tiktak, luchtig gevulde uren getuigen
door de nacht van adem
in mijn oren kleppert de klok
een slapeloze muze
mijn diepte gaat ver
jouw schaduw verzacht…
DE AVOND
poëzie
3.2 met 4 stemmen
1.177 Je adem zoemde in mijn oor
en zong er wijzen, zacht,
de zee weedroef neurde erdoor,-
...heel donker kwam de nacht.…