7023 resultaten.
Herfst
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
502 Bij het verdriet om een
afscheid hoort ook de
herkenning van het
herfstgetijde. Mijn rouw
opnieuw iets kwijt te raken
overstemt het feest van de
voorbije tijden.…
De schijn doorboort?
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
486 landschap van het ongewisse.,
beelden verstrengeld,
in luiheid niet te onderscheiden
in de tweedeling van gedachten,
hun schaduwen reiken
steeds verder uit elkaar onder
de maskerade van de maan
toch hadden we de tijd en lichtheid van
ons hart uit het lichaam verraden,
is liefde de vorm die men levenslang
meegeeft aan een komend afscheid…
Geen einde
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
909 Neen, je bent niet weg
neen, het was geen afscheid
neen, ik heb je niet afgestaan
neen, er was geen einde
ja, ik weet dat je bij me bent
ja, er werden lieve woorden gezegd
ja, ik genoot van de bloemenpracht
ja, de muziek was helder, heel zacht
alleen, dat ben ik zeker niet
alleen, dat zal jij nooit meer zijn
alleen, maar zeker niet eenzaam…
Jij danst kleuren
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
587 ik leg het mozaïek
van mijn leven
nog steeds onvolledig
veel ballen en
scherpe hoeken soms
vloeien lijnen verdriet
vaak heel euforisch
maar stilte doet
vrolijkheid teniet
in afscheid zit
al het gemis dat
eenzaamheid strikt
jij danst kleuren
ik ga voor symmetrie
in samengaan
jouw visie geeft
weinig groen licht
beperkt in…
Laten wij al afscheid nemen
gedicht
3.0 met 1 stemmen
12.439 Laten wij al afscheid nemen,
nu het niet moet,
nu het nog vrolijk kan.
Wij zijn niet donker in ons drinken
deze wijn deugt niet
om wonden mee te wassen,
het zijn geen zorgen
die onze gezangen hebben ingezet.
Houden wij het weerzien warm
en bezoeken wij elkaar
alleen in de herinnering.…
Jouw muziek
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
614 het voelde
warm en goed
na de somberte
en kou van buiten
om samen nog een
keer stil te staan
bij jouw leven
terugkijkend wetend
welke kant jij
op zult gaan
nu alles is gedaan
het samen
was zo hecht
in al die jaren dat
herinneringen de
standaard zullen zijn
voor de tijd van nu
als wij proberen
die kwaliteit te halen
ons afscheid…
Genietend van de herfsttinten
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
389 Bij het verdriet om een afscheid
voel ik rouw om een voorbije tijding.
Mijn rouw nu kwijt te raken overstemt
het zomerfeest als een bevrijding.
Met nieuwe moed geniet ik van de herfsttinten;
en verwelkom ik de herfst met een blijde gloed.
Om de sprankeling van zijn andere tijding,
die langzaam voortkruipt in mijn bloed.…
Mijn eigen mythe?
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
417 het sterven herkent
zich in de kleine dood
van afscheid, elk moment
van minnekozen verlegt
de schaduw van de tijd
gesmoord in twijfel
lijkt alles subjectief, het
pad alleen te gaan over
een blanco pagina van
het laatste hoofdstuk
eeuwenoud geluk geëtst
op perkament wordt
het snel een eigen mythe,
maar altijd weer cursief,…
Eigen Mythe?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
413 het sterven herkent
zich in de kleine dood
van afscheid, elk moment
van minnekozen verlegt
de schaduw van de tijd
gesmoord in twijfel
lijkt alles subjectief, het
pad alleen te gaan over
een blanco pagina van
het laatste hoofdstuk
eeuwenoud geluk gedeeld
op perkament wordt
het snel een eigen mythe,
maar altijd weer cursief…
Het feest van de voorbije tijden
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
447 Bij het verdriet om een
afscheid hoort ook de
herkenning van het
herfstgetijde. Mijn rouw.
opnieuw iets kwijt te raken
overstemt het feest van de
voorbije tijden.
Met nieuwe moed geniet ik
van de herfsttinten en
verwelkom ik de roodbruine
geelgroene gloed, om de
sprankeling van deze tijding
die langzaam voortkruipt in
mijn bloed.…
De schijn doorboort?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
505 schaduwen staan ver van ons
of in troost nader tot elkaar
onder de maskerade van de horizon
waar alles eindigt of ontstaat
neemt hij ons de maat, verwoord
in alle gaven die we zijn en tijd
in de verlichting van het hart
voor elk lichaam aan te raden,
de kern blijft vriendschap die
men levenslang met zich draagt
ook in een afscheid…
Bypasses
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
636 werk
uitval en zuurstoftekort
afval in het bloed
Dus richt de directie zich
op de toekomst en sluit ze
deuren en ramen tegen
muggen en motten
Bypasses en bittere pillen
helpen niet, dus nog maar een
reorganisatie
We vergaderen, horen elkaar
kakelen, we kwaken onze kwaken
rekken tijd en hopen en vieren
de collega's die afscheid…
Wandeling
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
568 Wandelen met jou is het einde
weer naar het begin brengen
de deuren eindelijk weer open
een heldere horizon tegemoet
praten over kwaliteit van leven
wat zo heerlijk is
op een Noordzee strand
tijdens een regenachtige herfstdag
terwijl wij maar
geen afscheid kunnen nemen
nog eens terug gaan naar toen
we in bomen konden klimmen…
Plukjes gemêleerd grijs
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
422 tegenlicht
intens helder brandt
ze blinken onder
plukjes gemêleerd
grijs dat met alle
kleuren herfst spaanders
de komende egaliteit
van sneeuw en ijs
snel zal breken
waar ook je lach
de snerpende kou
zal doen gloeien in
een opbloeiend contact
dat een magische inbreng
heeft door een licht
ontdooiende omgeving
door elkaar warm
afscheid…
Het licht van een nieuw jaar
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
660 In de schaduw van je hart
kan elk afscheid veilig schuilen,
niet geraakt door het licht,
niet gegrepen door sentiment,
alsof het niet hoeft te bestaan.
Toch ben je wel dat pad gegaan,
waarbij zoveel momenten
jouw ware kern hebben ontmoet
en de oorsprong van jouw wezen
steeds weer wisten te beroeren.…
Winterfee
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
670 Zij viel bijna als vanzelfsprekend
in mijn armen
de hekken waren verdwenen
en het leek alsof een nieuwe Eva
zin in mij had
maar de scène werd afgekapt
heel even voelde ik haar zachte energie
heel even was er die overgave
het uitzicht op paradijstintelingen
en dat
waar ik al afscheid van had genomen
al verschijnt er soms nog een vrolijke…
Vannacht met jou gedroomd
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
655 Als afscheid heb jij mij een laatste kus gegeven,
en tot terugvinden opnieuw verplicht.…
Onbeteugeld afscheid van een onvoorzichtig jaar
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
336 morgen alles wat ik weet
luister de muziek gaat over regenbogen
de hoogste noten vangen nu een zoete wind
er zijn nog zoveel dromen over
ik waan me nu gelukkig als een kind
laat me leven liefde geven
schrijf me met de pen van pure vreugd
laat me niet verkommeren in ouderdom
geef me de vitaliteit van nieuwe jeugd
het noopt me nu tot afscheid…
Zeewaardig verklaard
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
602 Verholen in ogenschouw genomen
Dacht hij dat hij haar wel beminnelijk vond
De ongeremde mollige matrone
Met ranke enkels en zinnelijke mond
Onder pijpestelen toen ze moest vertrekken
Zei ze op haar typisch temerige toon
(Het afscheid viel niet langer te rekken):
"Wat ongelooflijk genereus van uw zoon,
Hij apporteert uw plu straks weer naar…
Onder spanning
netgedicht
2.6 met 17 stemmen
2.550 Je bracht licht in het duister
en was bij duister in licht
Bij zaken,
die het daglicht niet velen kon,
brandde jij
Je was bij zaaien
en bij sterven
Donkere dagen
nu jouw vlam voorgoed
ons delen dimt
- want ook jij had je duur -
Nu alleen
geef ik vuur
aan kaarsen
en
doof brandend…
verweesd
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
1.697 uren turen ademloos
naar hoe jij vloeibaar verder leeft
in water dat jouw ogen weergeeft
wazig, bodemloos broos
bid ik bang in wanhoop
stokt in mijn strot
het woord God
als ik in dromen wegloop
over de groene velden uit jouw vele verhalen
die zich in mij inktzwart kil en hard herhalen…
Adagio cantabile
netgedicht
3.2 met 20 stemmen
1.973 hoe de dood geruisloos
in je lichaam kroop
werd zacht belicht in je
witte huid en broze gezicht
hoe je oude ziel als milde
gloed vervloog
blijft zichtbaar in een lege
stoel en stille traan
waar een geliefde sonate
jou vaak kon bekoren
de tijd weer stilaan
verder tikt…
Tweeling of dubbelganger
hartenkreet
3.6 met 9 stemmen
1.964 Ben ik het of is het hij
die daar wegloopt van mij
Mijn vergankelijke ik
verlaat mij en ik bangerik
laat mijn alterego gaan
angstig voor nog meer waan
Mijn geboren dubbelganger
loopt niet met mij op nog langer
Lichaam van geest afgevroren
ego verdubbeld verloren
Alleen is zo vreselijk alleen
zonder spiegelbeeld om je heen…
Zal nimmermeer gebeuren
poëzie
3.9 met 12 stemmen
5.016 Zal nimmermeer gebeuren*
mij dan na deze stond
de vriendschap van uw ogen,
de wellust van uw mond?
De vriendschap van uw ogen,
de wellust van uw mond,
de gunste van uw hartje
dat voor mij openstond.
Zo zal ik nochtans blijven
u eeuwig onderdaan*;
maar mijn verstrooide zinnen*,
wat zal hun anegaan*?
Mijn zinnen mogen* zwerven
de…
Kleine meid
hartenkreet
3.7 met 10 stemmen
2.312 Hoe zal 't uitzien
Het sprankelen van je ogen
Hoe zal 't klinken
De melodie van je stem
Wat zijn je streken
Waar ligt je hart
Wat zal je kleur zijn
Wit of zwart
Al deze dingen
We zullen het nooit weten
Maar, lieve kleine meid
We zullen je nooit vergeten…
Verlossing...?
hartenkreet
3.7 met 11 stemmen
1.980 Peinzend,
doordrenkt van onbehagen
telt hij de dagen.
Goed humeur veinzend
worstelt hij zich door het
oneindige pijnlijke leven.
wrok, woede
angst, armoede;
hij kent het gevoel…
starend naar zijn lege glas
wenst hij dat het ten einde was.
Gekweld door gedachten
geveld door het wachten
zich van zijn voornemen bewust;
“Doe het dan, lafaard…
JIJ
netgedicht
3.4 met 14 stemmen
1.887 de innerlijke rust
die jij voor mij
zo vurig wenste
is niet mijn deel
noch lot- of reis-
genoot het stormt
in hoofd en hart
golven zwiepen
belagen het gemoed
boorden stromen over
onrust wakkert aan
knarsetandend ervaar
ik jouw verscheiden
klaprozen in ’t groen
waar ben je in mij
dichtbij of onderweg…
Pretletters
hartenkreet
4.3 met 26 stemmen
1.503 Ik strijk de kreukels uit mijn hart
Hang mijn tranen nu te drogen
Bleek elke donkere schaduw wit
Strooi pretletters in mijn ogen
Ik geef mijn mond een glimlach
Laat me met energie doorstromen
Gooi alle pijn en hoop overboord
Samen met mijn verloren dromen
Ik laat mijn ziel een tijdje rusten
Veel meer nodig…….. heb ik niet
Doe mezelf…
JIJ (2)
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
1.581 herinneren is het leven
in zijn achteruit zetten
daarna gesterkt verrijkt
voorwaarts niet vergeten
je stem spreekt steeds
dezelfde zin dezelfde naam
zinderende klank koppelt
trommelvlies aan memorie
je ogen spreken boekdelen
titelen de verwoording af
stralen interesse uit geven
licht voor hem die kijken wil
je oren je handen je tong…
Voorbij...
hartenkreet
4.3 met 11 stemmen
1.412 Een dag, een nacht,
een hart vol verwachting.
Dromend en hopend,
verbaast door jou minachting.
Een ochtend, een avond,
een leven vol geluk.
Toen kwam jij binnenwaaien,
nu is mijn leven stuk
Een droom tegen werkelijkheid,
een leeg gevoel zonder reden.
Ik wil verder met mijn toekomst,
maar zit vast in mijn verleden.
Geen pad wat ik kan…