6208 resultaten.
Het lijkt 'n raadsel
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
473 het brein speelt 'n vals spel
de uitputtingsslag ontloken
dagen verruild voor nachten
sinds slaap uit logeren ging
het grote malen gestart
geen begin noch eind
kleuren alle dagen grijs
en vervaagt de scherptediepte
wandelend door dagen
die niet meer de hare zijn
nauwelijks meer waarnemend
verdort zij langzaam…
Huilen de grotten
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
467 Tijd is als de
stroom van een rivier
van begin tot het eind
voor altijd in volle vaart
in beweging
weer of geen weer
op weg van bron
naar de tijd van leven
die niet meer telt
terwijl besef verdwenen
is, vliegt de tijd maar door
Gegeven tijd
die wij slechts willen vullen
net als de grotten die
verweven met jouw schoonheid
in de nacht…
MET STILLE TROM
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
517 Eens het donker is en koud
doet de stilte mij vaak pijn
Dan voel ik mij ineens oud
te moe om eenzaam te zijn
Als er stilte rond mij glijdt
lijkt de aarde zonder glans
In mij woedt dan een strijd
dan ziet de dood zijn kans
Eens ‘t eind voor mij staat
dan zie ik nog eenmaal om
Naar het goed en ’t kwaad
om te gaan met stille trom…
Schitterend tableau
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
494 Fiets door het dorp
Zoals zo vaak, zo veel,
Voel de zomerzon
Zijn warmte vooruitwerpen
Over dit vroege voorjaar,
De vogels zingen mij
Hun nieuwe dag tegemoet
En aan het eind van
Dit groene weiland
Dat hier voor me ligt
Zie ik een hartroerend
Schoonheidstafereel
Van de merrie met haar
Jongste veulentje
Die samen zo gelukkig…
Afscheid
gedicht
4.0 met 2 stemmen
27.090 Alle sterfelijke wegen leiden
naar het eind waarvan geen liefde redt.
In het stedelijk duister van de straten
nemen we afscheid - en het drukt als lood,
kijken om en wuiven, reeds verlaten,
slaan de hoek om, en het is de dood.…
En als
netgedicht
2.6 met 8 stemmen
526 Troepen wolven op zoek
naar de einden van de dageraden
zwerven hongerig
door bodemloze velden
huilend tegen de winterzon
En als de wind
de sneeuwlawine doet verwaaien
verdwijnen zij
in het binnenste van het witte
waar de koude heerst
Ik knipper met droomogen
in verschillende werelden
buiten schijnt een winterzon
terwijl mijn geest…
Tethyszee
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
486 smeltwater verdampt
uit oud zeer
in zachte loomte
aan oerlandse oevers
naar weleer
vind ik het ketelsteen
van mijn ondiepte
waarop ik drijf
als drijvende kracht
als blijvend vergezicht
nee, binnenlijf
alsof morgenochtend
reikt voorbij bakerland
over het water
naar onbetreden kust
een gebed zonder
begin, later
einde en verder…
Ruben 2 Jaar
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.159 Lieve knul je zit NU een eind weg,
moeten we het even met een kaartje zeggen.
Een hele fijne verjaardag, xxxx…
Een ronde dood
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
429 ik heb de cirkel
duizend maal gerond
nooit vond ik begin en eind
speelde strelend
met het oppervlak
op zoek naar de hoek
keek er langs
maar begreep niet
dat rond eindeloos was
tot ik de lijnen van
de weidse polder zag
rechte sloten en het gras
maar aan de horizon
die nauw de aard omsloot
kromde recht een ronde dood…
In vervreemding
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
504 als de schemer
zich verdiept
heeft dat altijd
iets mystieks
hoor ik stilte
voel hoe licht en
donker zich bewegen
in hun strijd om leven
proef droefheid
van melancholie
omdat ik weer
het spijtig einde zie
van wat een mooie
dag ons bracht
aan zonnepracht
in prille lentetooi
nu verduisterd door
het holle van de nacht
in vervreemding…
Verpleeghuis
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
555 Wat heeft het haar een verdriet gegeven
dat ze hier moet blijven, tot aan het eind van haar leven.…
Levenswandel
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
543 Balanserend over smalle pad van het leven
Zoekend naar vaste grond en steun
Gaan we voetstap dagelijks verder
Langs rivieren, rotsen of ravijn
Bij voor of tegenspoed
Zo nu en dan dwalend, dan zeker wetend
Waarnemend de bermen van het pad
Struikelend of mijden de kuilen
Volgend de richting naar één doel
Naar het eind, de horizon.…
Afscheid
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
947 mijn moeder
hadden een afscheidswoord
ze hadden in hun leven genoeg gezegd
waarschijnlijk ook verzwegen
ik hoorde eens dat laatste woorden kracht geven
dat is voor mij uitgebleven
ik neem het hen niet kwalijk
het is te lang geleden om daarmee nog te leven
alle sentiment van het sterven alleen al
vond ik voldoende
het was gewoon het einde…
Voor hen die leven
snelsonnet
4.3 met 7 stemmen
777 Aan ’t eind van ’t jaar betreurt men altijd even
De lange lijst van hen die ’t leven lieten
We zijn ontroerd, maar men wil ook genieten
Waarom geen lijst van hen die heel lang leven?
‘k Noem Vera Lynn en Doris Day, die twee…
Ze léven nog! Hiep, hiep, hoera, hoezee!…
Mond gesloten
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
698 Het verzwijgen van het kriebelen
in het merg, het fluisteren van goden
geruststellend wreed, de toekomst wetend
volmaakt als een cirkel met licht
van een bloedrode maan
Troost vinden in de zekerheid dat er
een einde komt aan elke droom
elk leven en de weg ernaar toe
Het belangrijkste is, lichaam loslaten
blijf bij je standpunt en zweef…
interglaciaal
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
484 maandagochtend bij luwte van
dit traag ontdooide lichaam
ik kijk in mijn zeespiegel
en zie een naderend eiland
het tijdstip is onbeduidend
want niets blijft bijvoeglijk voornaam
de vroegte oogt nogal waterig
aan het einde van de sneeuwrand
met mijn hals over kop
trekken tranen over beslagen glas
blauwe maandagen, grauwer dan grijs…
Levenslicht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
533 Wanneer het licht dooft,
aan het einde van de tunnel.
Wanneer de zon verdwijnt,
achter de horizon.
Wanneer we niet langer vluchten kunnen,
vallen schellen van verblinde ogen,
sterven illusies,
nadert de dood,
of gloort,
o wonder,
het dagend levenslicht.…
jonge spreeuwen (voor K.D.)
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
423 bedelroepen tsjier
tsjier tsjier achterelkaar door
de zwarte specht lacht
tsjier tsjier tsjier tsjier tsjier
onophoudelijk wormen
en zaden tsjier prurrp
onder dakpannen
van het huis jonge spreeuwen
einde van een droom
zaden en wormen
meer tsjier tsjier tsjier moord en brand
in de holle boom…
De dagen van het wachten
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
398 Komt er een eind aan
mijn geduld, of toch iemand
die bij mij stilstaat?
Leert het wachten mij veel
te laat het wachten af
en krijg ik extra tijd
om te leven?…
De wilde ganzen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
553 hoor je de wilde ganzen
aandoenlijk
avondlied
hun onbeschaamde
schreien
geeft een stem aan
mijn verdriet
ontvouw die veren vaandels
vlieg weg
uit de schemerlucht
mijn bange hart
wordt stil nu
dit is het eind
van mijn vlucht
in dit dierbare grijze nest
slaapt zacht
alles wat was
dus breng me naar
verre velden
leg me neer
in het…
woord
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
431 woord
ik verklaar je
tot obstakel
sinds eeuwen
ga jij je eigen
onvermijdelijke
gang
soms ben je in
dan weer uit
te hard of te zacht
ik schrijf je zus
maar het moet zo
vaak klink je anders
zo anders dan ik
bedoel
in je buurt
hangen matige
tot slechte
secondanten
ik blijf je
ontmoeten
moet je zoeken
tot het einde…
Groene vrijheid
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
425 Of je losgeld wilt betalen
voor iemand die berooid
op weg naar het einde is
met niets anders om van te houden
dan de donkere regenwolken
de natte grijze luchtkastelen
die over zijn heimwee hangen
of je een rooie cent misschien
over hebt voor zijn laatste
onbelegde bruine boterham
nu hij onderweg is
naar de groene vrijheid
van het…
Loslaten
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
426 Deze doolhof lijkt het einde,
echter hoop breekt elke muur.
Een kleine lichtstraal door de kier,
mijn wereld ademt en leeft.…
Gazette
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
226 O die vuurfonkelfijne gloeiendkoele lucht
o die wrede stofwolkensomber
onrustige grond zonder vrede
daarin stonden wij op,
naast elkaar
zij in gezonken blikken,
in gezonken haar
met de fijnrode wang,
met het neergaande lang
lijnig gezicht —
en toen zeien we maar
om het nooit met elkaar
noch ooit tegen elkaar
tot het einde der…
Nachtuil
netgedicht
4.0 met 28 stemmen
331 huizen
Met een herhalende roep
Als boodschap voor de mensen
Die niet sliepen
Die de tijd van de nacht
In wakkere staat verdreven
Hij riep zo hard hij kon
Om hen te laten weten
Dat hun gebeden waren gehoord
Dat morgen de zon schijnen zou
Want hoe duister ook de duisternis
Het wordt altijd weer licht
Morgen en tot aan het einde…
Alles komt goed
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
503 Alles komt goed
Aan werkelijk alles komt een eind
Vecht ervoor en wees maar niet bang
Slapeloze nachten duren geen tijden lang
Alles komt goed
Geloof mij
De stress en depressies gaan ooit voorbij
Alles komt goed
Droog je tranen
Vreugde en verdriet delen we samen
Alles komt goed…
Tevreden
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
352 Hij trok aan het kortste eind,
Zij had het langst getrokken,
Hij zat met de gebakken peren,
Zij met de handen in het haar.
Bemiddeling was aangewezen,
Die kreeg de handen op elkaar,
Op de even dagen zij beschikt,
Op de oneven dagen mag hij.…
Ten slotte
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
1.186 Z'n welvaart bleek hem te bezwaren,
zelf zó, dat 't zorgen ging baren:
hij vrat spek en ham,
werd te vet en zo kwam
er een eind aan z'n magere jaren.
Toen klom-ie, te blubberig zijnde,
de trap op, opdat-ie zo lijnde,
ten toren in draf
en hij viel ervan af.
't Was een dievenslot, immers z'n einde.…
Vaarwel mijn zoon
hartenkreet
4.1 met 9 stemmen
733 Vaarwel mijn zoon, leg je hoofdje neer
De nacht valt voor jou, je bent aan het einde
Van je zo korte reis, slaap nu mijn kindje
Je voorouders, die voor je waren
Ze roepen je mijn zoon, van verre oorden
Huil niet mijn kind, ga de weg die je moet gaan
Spoedig zul je hen zien, die je eens zijn voorgegaan
Charon zal je leiden naar het Zomerland…
Als pantserglas
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
1.045 Teder kuste zachte wind het lover
en zo warm beminde ‘t briesje mij
Mij sloeg haar hartje alsmaar over
haar liefde kwam nooit dichterbij
Langzaam naderde een waarheid
door deze nacht, zo zwart als roet
Einde liefde streed de doodsstrijd
‘t einde kwam mij reeds tegemoet
Gesproken had deze zachte wind
van mijn lieve liefje van voorheen
Die…