5364 resultaten.
verblindend licht
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
1.046 ik verloor
de toekomst
bij het vinden
zocht het verleden
te vullen
om opnieuw mijn
oude ziel te binden
beloofde me gouden bergen
droomde van zuiver geluk
maar de waarheid wenste
mij vooral te tergen
mijn ogen te openen
met een dwingende druk
ik draag de leegte
onder mijn armen
als een onzichtbaar
bezwaard gewicht
maar neem mijn…
kerstmis en dankbaarheid
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
2.309 ontspanning
van de internationale betrekkingen
als de koude oorlog
zachtjes leek ontdooien
Kroetsjev geschoeid ging
nu weet niemand meer
wat zou kunnen ontspannen in
internationale betrekkingen
nooit meer op 't journaal
koude oorlog moet uitgelegd
1000 bommen en granaten is
kerstmis nu dan feest voor vrede
dank de goede god nu in verleden…
Verstoppertje
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
822 mag ik met poppen dollen
of kleuren kladden op papier
naar buiten voor het speelkwartier
met in mijn hand twee krentenbollen
Misschien lach ik wel om de regen
die vrolijk spettert in een sloot
en voer aan eendjes stukjes brood
die ik van moeder heb gekregen
Misschien vind ik mezelf verdwaald
in levensechte dromen
waar jaren naar verleden…
Blankenberge
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
777 badhokjes op het strand
ademen nog oud verleden
de Pier ligt fier te wachten
op nieuwe dagjesmensen
bewolkte lucht op maandag
met koude huiverlucht
ziet enkele grijze kuiven
en verkleumde kinderen
mosselen met frietjes
moeten de mensen warmen
een echtpaar lepelt verlekkerd
een advocaatje met slagroom
op een groen bewierde strekdam…
Bitterzoet
hartenkreet
3.9 met 10 stemmen
1.132 Stokken strijken stille snaren
tonen lijken gegeven
als een breuk in het leven
de trillingen die steeds
dieper doordrongen
het levenslied
moeilijk te beschrijven
laat staan te bespelen
op vier snaren
toch strijken stokken
de vier snaren
en voel ik tranen komen
vanuit de bodem van mijn hart
merk ik hoe het verleden zich met…
bijna gevleugeld
netgedicht
4.7 met 18 stemmen
679 ik ga binnen; het waait
rust door ramen, de levenden
en de doden
het vederlicht murmelt
langs gekleurde glasvogels, te midden van
zeeglans, het houden van
je staat gebogen zoals ik
eerder
in volgegoten schaduwen
van de dagstilte, veroverd door verleden
eeuwigheid
ik adem diep wanneer je hand
beroert en leg me neer,…
Vaders en zonen
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
1.780 Niets kon ons geluk verstoren,
geen heden of verleden en
geen toekomst en geen tijd
alles was bepaald, millennia te voren.
De vrouwen traden terug,
zij waren zwijgzaam en bedeesd,
precies zoals het hoorde en het zal zijn
en ook al die eeuwen is geweest.
Moeders handenwringend en
aardse liefde op de achtergrond.…
Adhdertje
netgedicht
3.1 met 17 stemmen
1.156 Zijn verleden
torst hij al
met zich mee
hij is nog
maar negen
erg druk
adhd
en eigenlijk
verlegen
De storm
drijft hem
alsmaar voort
kan zich niet
concentreren
Ook al is hij
slim genoeg
uit die boekjes
kan hij niet leren
Hij wil best graag
het maakt niet uit
alles wel proberen
liefst met zijn handen
stap voor stap
kunnen…
Bede boven Wierum
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
872 Binnen klinkt het gezang devoot
over zee, aarde en de wolken
buiten zwerven als zigeunervolken
de zwermen over plas en sloot
Onder de gouden haan galmt het gebed
‘Uw wil geschiede en geef ons heden’
de vogels vluchten naar het verleden
over hoeves, kerken en een torenflat
Een dijk waakt over Wierums weiden
God over mensen, vogels…
Herinnering
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
1.417 Nu het verleden aan de dagen knaagt
wordt het tikken van de tijd tastbaar
kleurt het onvermogen naar kalm
en brengen alleen de meeuwen
onrust en beweging
over ons wachtend land
Een vroege beiaardier
braakt watervallen van geluid
nagelt een klank in elke kier
Terwijl dichtbij een dobbelsteen rolt
met uitsluitend zessen
schilderen wij…
Verzopen orgel
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
1.018 na de laatste kegel
is daar het laatste hotel
op de weg naar zijn einde
ontmenselijkt met een steek
onder zijn ontsloten gordel
zijn waardigheid zwerft ergens
rond in zijn verleden
toen hij nog mens placht te zijn
in plaats van het wrak
op intensieve bezorgdheid
ook het vel dat hem omspant
vlekt zijn leven weg uit
reeds lang verstarde…
Het Woord - sonnet
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
1.096 Bij een volk met vreemde zeden,
levend in een ver verleden,
kwam dit Woord als naar beneden,
toen reeds een geheimenis.
Daarom valt niet te vermijden,
dat het vaak, in later tijden,
vrees en tegenstand verwekt.
Maar zie waarheid diep verscholen
achter tekens en symbolen;
niet éénduidig en direkt…
OOIT MISSCHIEN ?
hartenkreet
3.6 met 10 stemmen
2.118 Ik bleef maar hangen in het verleden
toen alles mooi was en zo goed
nu moet ik naar mijn toekomst kijken
'k heb door mijn liefde voor jou geboet.
Ik wil vergeten wat je bent geworden
vergeten ook wat je hebt gedaan
'k wil de herinnering bewaren
dat ik als maatje naast je mocht staan.…
Erfenis
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
1.108 Al vele kasten opgeschoond
en weldra zal nu blijken
of al het kuisen wordt beloond
met opgespoorde lijken
Ze vallen krakend uit het hout
en tuimelen op de planken
al is ‘t gebeente eeuwenoud
ze staan op om te bedanken
Want ook een lijkje in een kast
- ‘t is nauwelijks te verstaan –
wil eindelijk weer herleven
heeft genoeg van de verleden…
De oude Zij
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
1.017 Achter gesloten ogen
Staart ze in het verleden
Tijd maakte haar moe
En bracht haar hier.
De oude zij,
Ze wil niet meer.…
Mijn oude stad
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
1.070 En staar ik naar de zon die ras
De resten van de nacht doet worgen
In de verte zie ik contouren
Van mijn oude stad, het doet deugd
Zij herbergt mijn begin en jeugd
Wat heeft mij toch kunnen ontvoeren
Ik zal later haar schoot betreden
De wijken waar ik ben groot gebracht
Rouw en weemoed is wat mij opwacht
Een rendez-vous met mijn verleden…
kostbaar goud
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
992 het regent
ik lepel tranen
van nieuw geluk
spreid ze uit
als geurig balsem
over je
gekwetste huid
van wonderdadige
zachte klei
vorm ik nieuwe
lichte deuren
zonder sloten
en sleutels
met verroeste
verleden kleuren
je kan weer kijken
en langzaam voelen
alsof het was verholen
je hoeft niet meer
in je labyrint te…
Hunnebedden
netgedicht
4.9 met 15 stemmen
710 ode aan de doden
uit een ver verleden
onder grijszwarte stenen
kolossaal
de gele brem
verbergend
naar God zoekend
dwaalt hun ziel
boven korrelig zand
de hei
kleurt paars
hun aura
verdwaasd
hun geur kwijt
zonder lichaam
verdoold
vechtend vol afkeer
tegen verder verval
leven
is zolang
geleden
Hun
eeuwige vraag
waar…
Niks nieuws
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.021 De blauwe lucht
is al beschreven
evenals de dauw
en dageraad
De zon is reeds
de hemel ingeprezen
en zelfs de maan
pleegd' op de nacht
verraad
Cupido verschoot
sinds lang z'n pijlen
en de sirenen lonkten
in een grijs verleden
Verveling staat al
op wat wit papier
en ook emoties
als plezier
Waar moet ik dan
in godsnaam…
Exit
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
599 Stadjes verblijven weer
verankerd in hun
star verleden.
Jij fluistert hoe
voorbij dit is.
Ik zal dit nu beamen.…
je ontkleedde je
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
700 gedachte
ik ontleedde woorden
en gevoel
ik schrok
toen je naakt
jezelf als waarheid
aan me gaf
ontbloot van alle pijn
zag ik je jeugd
je baby zijn
na moeders schoot
zag kapotte dagen
de jaren pijn
waarin je liefde
niet meer kon verdragen
samen hebben we gehaat
scherven zijn opnieuw gebroken
gelijmd en weer gepraat
het verleden…
ja wat wil je
netgedicht
3.8 met 22 stemmen
4.466 de mensheid bezien in het generaal
met de oudere mens meer speciaal
leeft met een bewogen verleden
hetgeen bij uitstek geldt
voor de beroepschauffeur
die jarenlang door de week
tot vervelens toe altoos goed humeur
tussen de plaatsen Hoorn en Sneek
naar op de radio al is vastgesteld
zonder ook maar enig lussen
met toch de afsluitdijk er nog…
Ontspiegeld glas
netgedicht
3.8 met 16 stemmen
1.614 Soms als mijn gedachten zweven
hoor ik je kabbelende peuterpraat
of snelle voetjes op het laminaat
alsof je me een zoen komt geven
ik spreid de armen wijd en wacht
tot ik je lachend op kan vangen
maar het is slechts een verlangen
dat jou voor even bij me bracht
leeg staar ik dan in het verleden
waar jij voor mij mijn leven was
nu doods…
Winterlicht
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
806 kom met me mee
naar het veld van het verleden
nu het zachte winterlicht erover glijdt
de lage zon kleurt goud het dorre gras
en geeft een mooie lange schaduw
aan boom en struik, als in hun ware aard
geen camouflage en geen franje meer
geen plek om te verstoppen
de doornen zichtbaarder dan ooit
geen watervogel die zich eenzaam waant
ze…
Helende
netgedicht
4.3 met 21 stemmen
1.090 op ongeaarde voeten ga ik
roerloos door de doffe dagen
vergeefse vragen verlaten
mijn handen in zinnen zonder eind
als schrijnen gestapeld in vochtige hoeken
ik boek voeling zonder doel
tot een beladen verleden verkeken is
bewust van een verzengend gemis
keer ik af van vlakke paden
en loop te hoop
naar noordelijk licht
is daar…
Ik wil dat je weg gaat....
netgedicht
2.3 met 9 stemmen
946 zoals een vreemdeling in eigen land
met zwarte ogen en geil van binnen
zonder verschil tussen hoop en begeerte
één nacht in de schoot van het verlangen
klaar terwijl je wacht
om de stemmen in mijn hoofd te plezieren
ik kijk door het verleden
naar de gezichten die niet meer bewegen
en zie herinneringen bloeden om de verkeerde redenen…
Spiegel
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
592 Gedachte aan het verleden,
terug in de tijd.
Moet ik nou zo door gaan,
blijft het steeds een strijd.
Blijf kijken in de spiegel,
het liefst elke dag.
Weet dat ik de strijd win,
Ik zie weer een lach.…
Najaar
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
705 De bladeren vallen,de herfst is ingetreden
op de ramen tikken dikke droppen,
in de brieven met vergeelde enveloppen
herlees je in het kort,weer je verleden.
Bij de verwarming, verlies ik mij in dromen
over de vele jaren die al zijn vervlogen
en toch in enkele minuten allen samenkomen.…
herfstgefluister
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
663 er hangen nog oude gordijnen
in dit nieuwe leven
verleden is geweest komt soms langs
voor een losse babbel
verdwijnt dan even geruisloos
als het kwam door de geoliede poort
ik heb door de volle maan geslapen
zag een ekster een vreugdesprongetje maken
had geen idee dat hij springen kon
er komt een nieuwe herfst aan
waarvan ik zeker weet…
Zwarte bloemen
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
573 nog groeien ze
de zwarte bloemen
van de nacht
ze komen onverwacht
ronden rood en openen
verdriet in pijn en dood
wortels uit verleden
voeden beelden in het heden
maar bloeien doen ze niet
in opkomend licht
verkleuren ze
realiteit brengt geuren terug
ze stralen warmte
van de zon in het
reiken naar de hemel
waar vroeger
duister…