7765 resultaten.
klapt vuur uit stoere hoeven
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
827 de merels floten schoonden zij
in pij de dichtbegroeide sloten
nog voor de zee kwam
Egmond aan de Hoef
daar waar die andere oma
ooit mijn vader droeg
konijnen in de schuur
stilte duurde daar een uur
wij werden uitgeladen
als een karrevracht plezier
nog kilometers duinen
toen gaf de zee ons zijn vertier
op de uitgestrekte stranden…
ZEELAND
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
1.489 De zee stelt hier de wet.
De mensen zijn zoals de aarde, zonder luchtigheid.
Men incasseert gesloten iedere gril van God en zee.
De grond is als de mensen, stug. Hij geeft onwillig mee
aan ploeg en tractor in een nooit besliste, trage strijd.…
Aan een vriend
netgedicht
3.1 met 26 stemmen
3.519 Zo graag zou ik een antwoord krijgen
waarin je even warmte legt,
maar jij hult je zo graag in zwijgen
of in een woord dat weinig zegt,
maar ik heb het daar moeilijk mee,
dat zou je toch wel moeten weten -
zo lang bevaren we de zee
dat ik je nooit meer kan vergeten;
de zee van leven en vertrouwen,
de zee van vriendschap en geduld;
we leerden…
mijn dood...
hartenkreet
4.5 met 44 stemmen
2.575 Ik loop door de duinen, langs de zee…
Ik kijk naar de golven, wil met ze mee…
Daarbij droom ik stilletjes over jou…
Ik vertel de zee hoeveel ik van je hou…
De zon schijnt, maar warm heb ik het niet…
Ik sta bij de zee, met zoveel verdriet…
Ik voel me alleen, zonder jou aan mijn zij…
Jij was ongelukkig, nu ben je vrij…
Zoveel schrik was er…
Ode aan 't Hoogeland
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
618 In gevecht met de zee breidde elke genera-
tie z’n privé polder uit, schiep de hoeve waar
anders zee zou zijn; hij is meer dan boer
hij is vorst op door hem zelf geschapen land.…
Oergrond
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.001 Dan neemt de zee van al wat werd gebouwd
van kunstig nest, tot mast van hout, zelfs stalen boten
niets blijft gespaard er wordt immens genomen
maar goede raad leidt tot de daad, er wordt een dijk gebouwd.
Bescherm met man en macht wat kwetsbaar is, het mooie
maar weet dat zee die wordt geweerd,
toch voortleeft, als gekooide...…
Het verloren land
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
467 en het zand
Weten hoe je daar moet komen
Want de druppels in de zee
En de korreltjes zand
Kennen het geheim
Van het verloren land…
helemaal alleen
hartenkreet
4.3 met 20 stemmen
1.315 vanaf het strand
turend over de zee
die kalme zee
starend over het water
rust over me heen
kijkend naar de lucht
ben hier alleen
genietend
genietend van die rust
aan de stille kust
leg me neer
op het strand
sluit mijn ogen
droom
oh heerlijke droom
plots schrik ik wakker
kijk om me heen
voel me verlaten
voel me zo alleen
stap maar…
Wolken en bergen
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
959 De wolken drijven richting zee
als torens telkens weer wat hoger.
De bergen kijken naar dat blauw:
een zee met zon maar ijzige kou.
Dit is een spel dat ze graag spelen
en dat wij zien als kleine mensen
die vol van leven, vol van wensen
ons bij zo'n wonder nooit vervelen.…
onvoltooid applaus
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.608 kort voor Tarifa rechts
kronkelt een nieuwe asfaltweg
glimmend haast spiegelglad
richting zee
daar kruip je dan
bijna tot in zee
tot op het strand
o stad
zo diep gelouterd
tot in je grauwe stenen
het is hier stil
het is hier beter
niet te spreken
want stenen
spreken niet met woorden
maar met beelden
het forum ligt verstomd…
Sterk Water
netgedicht
4.0 met 11 stemmen
1.230 jij alles overwon
en die de geest er had gevonden
om zichzelf uit te laten
op een zee van zonnestralen
die ik ving, lief - als ik kon…
Vallende duisternis
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
572 Hoog op de top van het duin
ontwaart men een prachtige
zonsondergang
een vuurbal weerkaatst
boven het golvende water
de schemering valt
en de maan werpt zijn lange stralen
over de zee
die zich koestert in de vallende duisternis
lijkt het bij vloed of het een meer is
de zee kabbelt voortdurend
op het roze met zilveren zand
het zilte nat…
geen titel
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
461 jij en ik zitten tegenover elkaar
kijken samen in onze ogen
en daarmee in onze ziel
je blauw groen
herinnert mij aan de zee, de zee
ik verdrink er in
de aanspoelende golven strelen
jij bent zacht, een zucht
die mij leven schenkt
op de duinen van jouw lippen
geen helmgras
maar teder mos,
dat wij kussen met open ogen
een overweldigende sensatie…
Zelfprojectie
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
430 Uiteindelijk vloeit elk woord naar
een volle, woordenloze zee.
Zinnen treden bij woorden in
om te worden tot
woorden zonder zin
en zin zonder geest of god.
Het zoet van de regen
valt in druppels gestadig
zodat het de zee is tot zegen
en het zout ongenadig.…
Maritieme mijmering
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
557 Alle dromen voeren met mij mee,
onvindbaar,
daarom ben ik de zee.…
een meisje
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
632 drie zijn weg
veel later zie ik er weer twee
de jongens komen terug uit zee…
Nachtvlucht naar jouw woord
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
490 ,
de zee van het verdwijnen.…
Hoor mij
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
644 Drijvend op een vlot dromend van ogen die mij raken
Hongerend naar jou,
Mijn dromen volgend in de hoop dat je er zal zijn
Mijn hart schijnt als de zon die ondergaat in de zee der wanhoop
Wat moet ik zonder jouw richting?…
Zeehonden met Hart en Ziel
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
623 Wanneer zijn ze voldoende aangesterkt,
fit genoeg om de reis naar zee te maken?
Lenie voelt zeehonden als geen ander aan.
Ze begrijpt wat huilers nodig hebben,
om met soortgenoten te kunnen overleven.
Wat is de beste tijd om weer in zee te gaan?
In Pieterburen is het altijd komen en gaan.…
Je pluisde nog even
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
469 weer licht
spetterend raakte
in samen stromen
verloor jij je dromen
langzaam terug
vloeiend naar zee…
Groene papegaaivis
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
517 Terwijl ik diepzeeduikte in de Rode Zee
zwom ik opeens langs jouw kleurenpracht
op land had ik al diverse papegaaien gezien
en bewonderd, maar diep in de zee nog nooit
het leek wel een LSD-trip en je knipoogde
naar mijn verbaasde gestalte in glibberpak
je leek wel een levend schilderij van Monet
en ik wilde je dolgraag stevig omhelzen…
Verkwikkend
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
707 zee
hoe je speelt
met mijn zintuigen
dromen tot leven wekt
toefjes balsem
vleiend schikt op
mijn moegestreden hoofd
vurigheid van de horizon
als een rode blos legt
op mijn matte wangen
meeuwen rond laat vleugelen
ze mijn fantasie laat dragen
mijn oprecht verlangen
zee
hoe je speelt
het water laat tieren
schelpen reikt…
Tweede kerstdag
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
593 Een strandwandeling langs de zee,
wel een beetje ruig.
Mensen erop uit,
vreemd is het eigenlijk wel,
er zou sneeuw moeten liggen in het land.
Het is tenslotte kerstmis,
want sneeuw maakt het allemaal wat fraaier.
De zee blijft boeiend,
dat is zeker zo.…
Vormen gaan voorbij
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
365 's Avonds zijn de duinen vlak
en drassig watergrauw
struiken worden donker
zwemen rood en blauw
Alles verliest vastheid
land lijkt zee en zee op land
in ijle golven schemerlicht
stolt water tot tinten zand
Wolken lijken een massief
en bergen zonder maan
een nachtzwarte hemel
waaraan geen sterren staan
Ideeën zijn levensecht
vormen…
Golvend meegenomen
hartenkreet
2.5 met 10 stemmen
567 de zee,
vind daar mijn gedachten en zij gaan met mij mee
Tot het einde van de wereld weg van iedereen
En de stralen van de zon die stromen golvend door ons heen.…
Niet in liefde
hartenkreet
3.5 met 8 stemmen
2.707 Ik wil niet
Ik de jouwe
Niet nu
Niet voor altijd
Niet in liefde
Zonder tranen
Voel mijn warmte
Zonder spijt
Jouw lichaam
Druppels warmte
Strelend
Stil en zacht
Geen beloftes
Zachte lippen
Blijf bij me
Deze nacht…
Werelds
netgedicht
2.3 met 14 stemmen
1.701 'een laptopje :-))'
mailde ze toen
hij vroeg wat ze zou
dragen en hoe
dat er uitzag
zei ze
op het oog
een heel simpel ding
een handjevol toetsen wel
wat verborgen
maar op gevoel
zo tastbaar als
wat
en
eenmaal gevonden
blijf je maar surfen, en
gaat er een wereld
voor jou
voor je open…
Gij zult genieten
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
1.144 Zonder touw klom ik omhoog
en las de hartstocht in je ogen
in verhalen verderop
las ik de woorden
-Jij bent God-
die met zijn blauwe blik
me meenam
naar de laatste toevluchtsoorden
waar ik ronddreef
in beminnen
van een opgewekt genot
Zo dronk ik met jou
de beker
van het Elfde Gebod…
Oetoen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
505 de leden gelaten.
het hart is blind en weet
zich door het ziende
onbemind.
Oetoen plukt de bloem.
huilen kan ze niet maar voel
het droeve dreunen, hoor
in het witte kronkelen
van honderden larven
de bodem van git
waarop zij valt,
waarop zij viel,
waarop zij vallen zal, en
adem
het weeïge ritselen, het
slurpen en glijden
van…
LAIS CCIV
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
403 De zee is als het eindigt, groots in do.…