5616 resultaten.
Als ik.....
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
570 Als ik een Jood zou zijn:
waar vind ik een haven
gevuld met blauwe schepen
onder witte zeilen?
Waar zijn de mannen in ijzeren pakken
die mijn kant op kijken?
Als ik een Jood zou zijn:
waar bloeit mijn roos,
wie is mijn broeders hoeder,
waar stopt de laatste trein?…
Versgemalen koffie
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
644 Jij die negentig
En mijn vader bent
Ligt hier nu op dit
Sobere seniorenbed
Alleen maar stil te zijn;
Adem die vertrok
En niet meer terugkwam
Het bloed dat blauwe plekken
In je benen vormt omdat
Het niet meer stroomt -
Jij nog zo dichtbij
En al zover bij ons vandaan;
Nog voordat de ochtend voorbij is
Zegt mijn moeder dat…
23-07-14
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
505 Langs ´t grijze pad, door Hollands groen
De bloed-wit-blauwe vlag halfstok.
Langs oprecht geplengde tranen, bloemen, ongeloof en kippenvel
Brengt d'onzen terug van oorlogshel.
Een donderslag en iedereen was stil
Voor die zwarte slang, door een oranje bril.…
Het donker van je ogen
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
523 ik zag
de regen vallen
in het donker van je ogen
nog kierde
het lichte blauw
een stukje hemel in het grauw
het opklaren
is achterwege gebleven
jij kwam steeds meer in het nauw
het was innerlijke kou
die je verkilde waardoor
je ook in warmte rilde
in professionele handen
kwam pas je herstel
ik heb je weer zien lachen
in je…
verloren
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
483 takken die de boom
niet langer dragen kon
op de grond achtergelaten
bladmuziek de verregende ROUTE 66
en onbespeelbare Groove Blues
in de vijver drijft
in tevergeefse dodelijkheid
een uitgewoond pakje Camel sigaretten
uit de struiken steekt
een rode vervormde paraplu
voorgoed uit de wind gehouden
en dan in het gras
het kleine blauwe…
Uniek
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
565 De nacht
zuurstofloos in ijle lucht
het bloed stroomt kil door aderen
haar boezem verwarmde de koers
blauw bloed door de kamer.
Het is kil
versteend luister ik andermaal
haar zwanenzang als refrein
in gedachte neuriën we samen
bij sluiten van het gordijn.…
MEESJE....
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
604 in m'n tuin
nestelt
....een meesje
Geel-zwart zijn
verenkleed,blauwe kop
valt in het voorjaar
niet echt op
Het is
een-spring-in-de-struik
-wat je ook noemt-:
'een vroege vogel'
Bij glorende morgen
-wat heet- zingt ie
vanaf schutting of tak
Aan langslapers
lak
in mijn tuin
plukt ie de dag
Van mij mag
ie
hij houdt…
Een zomers liedje
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
640 blote voeten bruine benen
jurken rokjes korte broek
bonte hoedjes hoge hakken
slippers en een omslagdoek
jonge eendjes witte zwanen
bomen vol met vers groen blad
weilanden met boterbloemen
blauwe lucht wie doet je wat
fluiten zingen zomerliedjes
koffie op een groot terras
zonnebril en mensen kijken
ik wou dat het nog zomer was…
Vogels
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
621 Vluchtig kijk ik omhoog
En zie een zwerm vogels
naar het zuiden vliegen
Ze zweven pal boven mijn hoofd
Maar lijken dan
hun eigen weg te kiezen
De zwerm is opeens opgelost
in de naakte, blauwe lucht
Onzichtbaar voor het blote oog;
verdwenen en weggevlucht
Het beeld blijft eeuwig ingeprent
in de geest van mijn gedachten
Ik neem ze…
Een terugblik
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
580 Sport
Mijn kijkspieren zijn links en rechts verrekt
Van Max eerst naar de Wimbledonfinale
Toen Daphne haar medailles op zien halen
En Tom die ons etappewinst verstrekt
Daarna nog Portugal tegen de Blauwen
Meer sport is voor een mens niet te verstouwen.…
Beestachtig
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
753 Een blauwe reiger, landend tussen ’t riet,
een vis die schoonheid in de diepzee ziet.
Maar dit gebazel helpt me vast geen zier
daar ik uw vrouw zie als een lekker dier.…
De stad van de toekomst
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
648 Doorgaans bots je dan op plaatjes met
blauwe luchten,
lachende gezichten,
jonge gezinnen.
Weelderig groen tussen de huizenrijen.
Zij lieten voetgangerszones zien
waarin ouderen zich soms
wankelend voortbewogen.
Er liep zelfs iemand achter een rollator,
zomaar op straat.
Dat vond ik prachtig,
Maar het blijft geen autoloze stad.…
Verleden en heden
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
511 Oorverdovend is de stilte
Oogverblindend ’t smetloos wit
Eeuwig groen de verre bossen
Stralend blauw de hemelkoepel
En mijn hart is vol verlangen
Naar de tijd dat ik zwierf daar
Over dat uitgebreide ruime veld
Daar zwierend over bevroren water
Van sloten, vaarten en het meer
Genietend van de rust en vrijheid
Van zuivere lucht en helder…
storm aan zee
hartenkreet
4.0 met 9 stemmen
567 hoog opvliegend zand
verontrusten
mensen op de dijk
wolken zweven snel voorbij
de wind zingt een droevig lied
“waarom geen respect”
versta ik in haar woorden
de middag kleurt
van blauw naar zwart
water klotst nu op het strand
maar het komt niet allemaal
van zee…
de wind start volop met huilen
haar weeën
ze kan ze niet meer…
Het is Lente
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
580 Zonnetje aan blauwe lucht
Zwaluwen in vogelvlucht
Zandkasteel door kind gemaakt
Moeder Natuur is ontwaakt!…
mijn winter wandelpad
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
556 waar vele kleuren geuren naar koud
in een lucht zo fris en zo blauw
en waar iedereen elkander vertrouwt
ja...daar wil ik wandelen met jou!…
Vakantie in Holland
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
636 Het is vakantie kinderen spelen in de wei
Verstoppertje achter de hoge zilverpopulier
Hurkend onder de blauwe hemel zij aan zij
Onder de zon die steeds hoger klom
Het landschap de boerderij de koeienbel glom
De zee het strand de duinen van Holland
Naar de tulpenbollen likkende aan een lollie in de hand
De schommel de speeltuin met een bak vol…
In vrede gespreid
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
411 je danst goud
in het licht
van de zon
rank en bevallig
zelfs je schaduw
kijkt even niet om
ongeschoeid
beschrijf je
aarde jouw liefde
zwaait naar het
heldere blauw in
atmosferische kou
een energetisch
fantoom met
een hemelse droom
in paradijselijke
schoonheid als
eeuwig symptoom
nog is het je lach
die de toeschouwer
pakt…
Stapgewijs is wijs
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
513 behoedzaam
glijden
we naar mei
een koude
maand
voorbij
het diepe
dal
van een
onpeilbaar
heelal
omgeven
door
nieuwe
kracht
voor onze
vertwijfeling
een
lichtstraal
van de
ochtendzon
glijdt
verder
als
maar
verder
hier
en overal
't licht
der wereld
door
't blauw heelal
raakt de
boomschors
en verlicht…
Het sparen der bloemen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
521 Zoals ik zeer lang geleden
bij het maaien
de bosjes madeliefjes spaarde
op dwingende vraag
van mijn jongste zoon,
zo rij ik nu nog altijd
om de enkele viooltjes heen
-wit, blauw, paars-
die ooit verdwaald,
van tussen het liggend hertshooi
en het klein vogelpootje,
spontaan aan het bloeien zijn gegaan.…
Onze GROENE wereld
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
472 Groen en rood en blauw.
Alle kleuren samen.
Alle regenbogen.
Wat we nu samen doen
bepaalt onze toekomst.
Hoe we samen kiezen,
bepaalt wie of wat
we morgen zijn.
Onze wereld van later,
begint dagelijks hier.
NU! Vandaag!
Opnieuw.…
Wit zingende krullen
netgedicht
5.0 met 74 stemmen
365 zacht streelde je
het magisch blauw
over wit zingende krullen
koelde met donker diep
de warme lagen
in hun eigen huid
die zich oplichtend
golvend blootgaven
je lach had de
kracht van de zomer
was warm als de liefde
van menig dromer
de armen gespreid
in het omvatten
van eindeloos veel
in zonstralende vrijheid
jij alleen op…
De leegte
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
429 ik zag
hoe jij in
flitsjes licht
het donker
voorzichtig
wilde pakken
hoe het
langzaam
bleef plakken
aan de
stukjes hemel
boven jou
die zich
vulden met
pastellen kleuren
in de nog
open plekjes
blauw en
met de warmte
van een kloppend
hart dat liefde
en interesse had
voor een wereld
die leven bezat
nooit heb jij
de leegte…
Journal de guerre
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
452 in Parijs kwam ik iemand
tegen die me verbond met
de wereld van vóór de oorlog
de punaises vielen uit zijn
hand toen hij de ramen
voorzag van blauw papier
met het gebulder van kanonnen
in de verte telde ik de mooie
herinneringen van mijn jeugd
er waren afstompende
gedachten er was gedaver
als scheurde de aarde uiteen
in de…
Wandeling
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
543 In de morgen
week het grijs al vlug
voor almaar uitgestrekter blauw.
Iets van lente
zat in de lucht.
Mijn gemoed werd lichter,
energie voor een fikse wandeling
in het drooggelegde Breeven.
In de middag
haperde het hart
van een vriend,
onheil trof de oma
van mijn kleinkind.…
Wedergeboorte
netgedicht
5.0 met 5 stemmen
488 Er worden nieuwe dromen geboren
harnassen uitgetrokken, slaven ontketend
onder zwijgzame metaforen
tillen handen voorzichtig zand
van een in de zon gelegen strand
terwijl een vogel het licht nadert
en ik ga naar de frisse rivieren
achter je mooie blauwe ogen
Ik luister naar de ontroerende echo
in je hemelse oren klinkt een fluistertoon…
Toen ik kon praten
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
440 peuter kind
had altijd
een glimlach
omdat men
mij dan
aardig vond
ook vingertjes
pootjes en
handen
voor een aai
in plaats van
die nat
warme kussen
met tanden
ik heb ze
allemaal goed
onthouden
kinderen mannen
en vrouwen
toen ik kon
praten ben ik
ze gaan vragen
waarom waren
jullie vroeger zo
aardig voor mij
jij had blauwe…
Aan boord is alles okee
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
263 Je kent het wel:
taxiën, de aanloop
en omhoog, de wolken
met luchtzakken in
De gewoonste zaak
van de wereld tegenwoordig
Juist dan ben ik bereid
om te sterven, overzie ik
de samenvatting van het leven
onder mij, langzaam uit-
gewist door de witte wolken-
gum, tot een blauwe hemel-
leegte met op het eind
van de dunne vleugel
een…
Grimasker
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
177 voor alweer een nieuwe dag
nooit dezelfde
non semper eadem
laten wij onszelf weer uit
en nemen voor de buitenwacht
ons masker der
beleefdheidsgrimas mee
voor zij mij goedemorgen wenst
en ik haar lippen heb gekust
vallen schellen van de ogen
en zijn wij dichter bij de lust
dan wij ooit zijn geweest
in 't dagelijkse ochtendgloren
blauwe…
Zoals daar ginds, aan stille blauwe lucht
poëzie
3.5 met 86 stemmen
33.482 Zoals daar ginds, aan stille blauwe lucht,
Zilveren-zacht, de half-ontloken maan
Bloeit als een vreemde bloesem zonder vrucht,
Wier bleke bladen aan de kim vergaan, -
Zó zag ik eens, in wonder-zoet genucht,
Uw half-verhulde beelt'nis voor mij staan, -
Dán, met een zachte glimlach en een zucht,
Voor mijn verwonderde…