6267 resultaten.
Brakende nacht
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
430 De nacht houdt gevangen in catastrofes
alsof doorzichtige touwen kracht hebben te binden
maar ontwaken is krachtiger als de dood alleen maar
zin heeft in te grijpen
Magere Hein heeft tot op heden nog lang niet al het
werk verzet en laat het er niet bij zitten, hij slijpt
continue zijn zeis, ondanks onverzettelijkheid
gaat hij zelf flink over…
sorry hoor
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
844 natuurlijk heb ik spijt
dat kussen lag er
net naast je hoofd
en ik wilde helpen
ik weet hoe het hoort
alleen wat onder of
boven moet ik raak het
heel af en toe kwijt
ik was alleen lief
en wat later verbaasd
hoe je schopte en gilde
gesmoord vechtend voor lucht
voor het eerst en het laatst
alsof je hem wilde…
De laatste dag
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
818 Alsof we nog maar 1 dag mogen leven.…
Grote principes
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
513 Alsof in deze troosteloze ravage
levensvaardigheden hen onbekend zijn en
ze krampachtig wortelen
in de onzekerheid van het leven.
Een ondergronds vlechtwerk in angstgreep,
stijve grimassen in de nerf gezet
en hun basthuid bleek als krijtrots,
maar onderwerping? Ho maar!…
Existenz
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
489 van de straat liggen
er deze nacht onbeduidend bij
waarom loopt nu juist deze kat
hier en niet die van de buurvrouw
lantaarns schijnen vannacht fletser
dan de schaduw van hun palen
enkele parkeervakken bieden
nog ruimte aan thuiskomen
als het zou regenen zagen we
een glinstering in spiegellak
maar deze nacht lijkt besluiteloos
alsof…
Eerbetoon aan koffie
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
651 alsof een aartsengel
over je tongetje gaat.…
'Nep'
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
597 de wereld
wil bedrogen worden
Het zijn
niet alleen
'de witte boorden'
die bedriegen
Het is jokken
halve waarheden, leugens
liegen...
alsof 't gedrukt staat
We zijn
'aan de maat'
hoe......
nu terug te keren
in Holland, klompenland
waar alleen tulpen?
de akkers.....
achter de duinen kleuren.…
Kroos
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
439 iedere nieuwe eenling
bobbelt een druppel
oppervlak groen
kroos dat langzaam uitdijt
het water toedekt
met een dun lakentje plant
alsof het zegt, doe maar
even niet zo vloeibaar
ik verstop je
zet je kabbels stil
probeer wat te slapen
dan houd ik de wacht
als een verlaten stukje land…
op volle toeren
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
522 een hittegolf
de kachel draait al
op volle toeren
weet je wat het is
je mag als vrouw
niet zeuren en ouwehoeren
maar precies dat
het wordt zo nat
in de nacht en onverwacht
met deze temperaturen
raken we nog meer
in de kuren
het is niet te harden hoor
dus laat ons dan
in die hete overgang
even klagen
alsof wij erom vragen…
Concert
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
549 Blijf ik genieten van dit feest,
het is alsof je er de toekomst in leest.…
torenklok
netgedicht
4.1 met 11 stemmen
781 alsof hier nooit geluid heeft geklonken
en ook niemand daarom vroeg.…
Medicijn
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
522 A.s. weekend kan ‘k van alles doen:
Stadswandeling
Familieopstelling
Extra mediteren
Maar die lange kus
met jou,
moet ik nog verteren
Alsof we samen in niets
veranderden
Geen jou, geen ik
Na jouw vertrek
de ongerijmde boosheid weg,
voelde 'k me lekker loom,
wil de kersenboom
snoeien met handzaag
Dus langzaam, langdurig
als…
de twijg
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
608 Al weken staar ik naar die dode twijg
Met onderaan iets nieuws en pril
Dat groeit en naar het zonlicht neigt
zonder enig gedoe en stil
Alsof het niet gezien wil zijn
en met groene bladeren
De twijg verbergen wil
Rank en slank en fijn
Kan het zijn dat in de twijg
De dood slechts tijdelijk verblijft
Zoals de dag de nacht
verdrijft…
Ik sprak Jouw Naam
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
456 Ik sprak jouw naam – in stilte –
zoals wind een blad kan zijn –
geen echo – geen bevestiging –
alleen het zachte – Zijn –
Je vorm – hing in de kamer –
zoals licht in ochtenddauw –
je afwezigheid – zo tastbaar –
alsof ik je nog aanschouw –
We zien elkaar – in schimmen –
en liefde – als een fluistering –
zaait in mijn hart -
Ik hou van…
Minnevernis
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
162 Alsof zij wist
wat ik dacht.
Dichtbij en volkomen eigen.…
DOOD BIJ BOSJES
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
114 't Is herfst in de zomer
Indian Summer
de platanen tonen hun gele pracht
de iepen zieken uit
of tooien zich maagdelijk
alsof het nog lente is
alleen de winter laat op zich wachten
want de 3e tropische periode staat
voor het groen nog voor de weekend-deur
en voor de oudere mens(en) ook, die vallen...
dood bij bosjes!…
Morgenrood
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.174 Mijn hoofd verheldert stapje
voor stapje in de dag,
alsof een oud lapje
omgetoverd met een lach,
elk stapje voor stapje
tot nieuwe dag.…
soms...
hartenkreet
3.8 met 8 stemmen
1.854 Soms voelt het alsof je aan de kant gezet wordt,
soms alsof je een pluisje stof bent dat er eigenlijk niet toedoet..
zo makkelijk, hoe je wordt aangepakt,..
zo makkelijk aan de kant,...
Weet je,...als je dieper van binnen kijkt,
zie je dat sommige mensen eigenlijk niet zijn wie ze zijn,..…
Jouw zenuwen, spieren, pezen, botten, knurven
poëzie
3.2 met 11 stemmen
1.822 Ik maak tot straatweg van graniet
De draad!' En grac'lijk gleed je over de curven.
Jou gaf, als 't scheen dat duizeling je neertrok,
Ik een oneind'ge reeks als balanceerstok,
E, pi, Maclaurin of 't binomium:
Niagara, onder schomm'lende vlonder,
Stortte de wereldloop zijn eeuw'ge donder -
Jou gaf, Blondin, ik 't aequilibrium.…
maandans
hartenkreet
4.4 met 18 stemmen
1.047 me kalm, doe rustig aan
voor ik ergens aan wil komen
‘‘t is nooit meer ‘wij’, het is nu ‘ik’’
ik schrik van die gedachte
maar merk verrast: ik kan het aan
het doet wel pijn, maar minder dan ‘k verwachtte
’t verdriet heeft nieuwe kracht gegeven
en ik sorteer de plakjes van ons leven:
‘dit houd ik vast, dit past niet meer’
zo neem ik de draad…
Wit hing en stil...
poëzie
3.9 met 10 stemmen
2.822 Boven de wereld zaten we; en we schrokken,
Als om ons in besliste vaart een tor
Een kromme draad trok van donker gesnor,
Wegbuigend in dempende nevelvlokken.
Jouw haar, rood in de schem’ring, aaide ik glad:
Mijn ziel was in mijn lippen en mijn handen,
En deed mijn handen en mijn lippen branden
Op jou, die ik het diepst heb liefgehad.…
Lief! Maar dat is niet genoeg
gedicht
2.5 met 32 stemmen
30.612 lange haar
hij wil woorden met waarheidswaarde
ik zeg: een lange zachte woordendraad lief
een fluisterdraad die je oor met een dwaas verhaal omspint
een grapjesdraad die je lip kriebelt je buik bloot lacht
een vuurdraad die jou in mijn armen trekt
ik begin bijna te ronken maar
hij wil woorden die zeggen: wel heel lief
ik ruk aan mijn draad…
Kana
netgedicht
2.7 met 9 stemmen
804 Steigerend
aan de rand van de klif
de bok -
de rode draad om zijn hoorns
raakt los.
De tortelduif -
sierlijk landt zij en prudent
pikt zij zaden op
terwijl men elders einders wist
en nacht vermeerdert.
Het Volk van G’d,
de Partij van God – namen
kunnen vloeken.
Ook de taal valt onder
schade - collateraal.…
Plattelandsstoet
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
1.864 schaduw heerst
Traag stappend proberen we de einder,
waar aarde en hemel raken, te ontlopen
stemmen staken, een enkel gebaar
volstaat in de najaarsstilte
Weerspiegelend in chroom en zwarte lak
vegen wolken als oorlogsschepen
over de velden waarop het gewas met
eerbied buigt in de eerste Septemberwind
Er draven paarden tegen het kale draad…
Waf Waf Waf
gedicht
2.4 met 54 stemmen
32.625 Leg de ketting klaar en hark mij tegen draad van
kokkelgeur, het ganzeëi moet stuk voor stuk
gezwellen. Toe maar, bekakkelei wat bokbederft, jij
stropop volle maan. Je lazerij nu pruimsteen en
dan vellen speelt geen rol, maar hou van mij.
Knip mijn oren, snij die staart. Dat kindschap
zweet in appeltaart vol hoedendoos en razernij?…
Retrospectief
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
656 Aan elastieken draden van onvoltooide
processen, in processies meegetroond
op de bolderwagen van de tijd,
verwoord in gerecyclede patronen,
in neonkleuren, in zuivere willekeur vergeten,
langs de lijnen van een dubbele moraal
waarin oude krassen te diep zijn ingesleten,
maakt rechtlijnigheid plaats voor vicieuze cirkels,
spreekt in kern…
Met as vervuld ( haiku’s)
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
580 Gesponnen draden
kleverig van angsten
en kortdurend verlangen.
Ritselt loof in zomers
die we niet kennen, valt
elders weer de winter in.
Aarde sluiert licht,
nachten te ondiep in de
barre grond begraven.
Wolk aan de horizon,
ondergeschikt aan hemelen
om elders heil te zoeken.…
"Versleten"
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
522 Mijn verhaal is tot
de draad versleten,
ik stop mijn ogen
dicht en schrei, gebed
diep in oude dromen,
zonder eb of vloed,
in kansarm tij, in een
toonloos duet door
menig dichter reeds
bezongen, een ultiem
lied, van ziel tot hiel
gedoopt in een literair
verbond tot herhaalde
daden werd gedwongen, is
het moeilijk te verklaren
wat…
Mijn huis, mijn lichaam.
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
700 goede beurt, de ruimte
maakt zich vrij van stof
en van enig spoor waarin
mijn schaduw verscheen, een
tocht door kale vensters
van de wereld, ging teloor
in een kwade nacht, ontsnapt
op lemen voeten, ben benieuwd
in welk dwangmatig net ik
zal boeten, in welk nieuw
gesponnen web ik strand,
koos een huis zonder ramen,
waaruit draden…
Warm naastenliefde
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
2.763 alle vriendelijkheid waait hier rond
langs het witte tij
van zomerdagen
ik reis op mijn moedertaal
gekleurde vleugels
echoën taferelen op hoogte
‘k leen een gevederde veer van de zeemeeuw
schrijf een vers onder lichtblauwe wolken
de hemel weet hoe waar
voor nu
op een gracieuze manier
het pad verlicht iedere dag opnieuw
dit is mijn draad…