5577 resultaten.
Dansje zo broos
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
511 de reling van de brug
buigt licht voorover
onder het gewicht van de nacht
er ligt een glanzende oude stuiver
in het koperen vallende blad
de vis geeuwt
zijn kus aan het oppervlak
plast dan rustig verder in zijn koude vacht
ik geef geen cent voor die roman
die zijn voet
op het literaire zet
ze doen het dansje zo broos
op het groene…
geen toegang
netgedicht
4.8 met 6 stemmen
1.009 hoe je die avond een deken om me heen legde
je fiets stond niet op slot en je zei de gangen staan te vol
in de tuin liep je van de ene kant naar de andere
en de buitenmensen keken met argusogen toe
pikten het groen weg uit onze vingers
we staarden ze donker hun huizen weer binnen
dat zwart wit denken het is de wereld maar
je rolde het…
gele lentebode
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
559 de frisse ochtendlucht
zweven lichte klanken
lieflijk, helder hoog
als blauwe regen ranken
kringelen zij omhoog
over het stille water
suizelt een lentewind
bespeelt de lange stengels
van het riet, en zingt
zacht deinend, een wiegelied
hoe zoet vlijt de zon zich
rond de ranke berkenboom
speels zijn de jonge katjes
hangend in de groene…
Zien wat ik zie
hartenkreet
4.7 met 9 stemmen
642 De groene stam
van de kale boom
reflecteert in de
flauwe ochtendzon.
Zijn takjes bewegen
voorzichtig mee
met de zachte wind.
En ritmisch zie ik
de kleine knopjes
aan de takjes zoetjes
meebewegen op een
achtergrond van
licht grijze wolken.…
laatste handen
netgedicht
3.9 met 19 stemmen
1.311 je nam je schaduw en verdween
tussen bladerloze bomen
geduldig maar tevergeefs
bleef ik wachten op nieuw groen
maar
het donker bleef stil
toen de tijd het ook niet meer wist
besloot ik op zoek naar andere kleuren
nieuw licht te zagen
het zwart aan jou te laten
niettemin
mocht het ooit nog eens tot een ontmoeting komen…
Voie verte, boucle 4
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
687 Nu fiets je op een groene weg
langs wijngaarden en wei en heg,
door rivierdal en lichte bossen,
langs muurtjes met bruinzwarte mossen.
Witte kalveren liggen loom
geschaard onder een schaduwboom.
Zo’n runderkring dring je niet binnen.
Daar moet een mens niet aan beginnen.…
Zaad van lange dagen
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
534 wij hebben
het samen gezaaid
ons zaad van lange dagen
op vruchtbare grond
die de oogst
in liefde zou dragen
maar naast bloemen
schoot ook onkruid
veel te snel op
tussen weelderig groen
hadden wij dat
te laat in de gaten
het verstikte
de vruchten met
taaiheid en kracht
maakte
van lange dagen
een donkere nacht
de grond…
Zomerdromen
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
494 De weidebloemen kabbelen
voort waar schapen
en koeien in stilte
gras verzamelen
en levengevend groen
verbergt de duisternis.
O zomerdromen ooit.…
Droom
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
512 Groen met loofliederen beladen bomen
oogverblindende oases
woestijn vol ongemak
rolprent van wat ik waakzaam droomde
luchtig mijn grauwsluiers
riool van blinde hemelwolken
stilte vergalmd
restanten aan dak van de wereld gehangen
zo flitst het lyriek loofgeluid
de bruiloftzang voorbij
het was de tijd van slaap
die mijn waarachtigheid beroerde…
Inpoldering
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
583 ergens spreekt de dood
de taal van een stilzwijgen, weliswaar
zonder zwoegende werkers die het Wad
trachten te temmen in een veelvoud van handen
het Wad stierf bijna in de spiegel van rotte palen
die de ruimte kleineerden om de passen
die ze schreed te haken op wat nu een
groen begrazen veld lijkt te wezen
geen toekomst in de wolken of…
DE LAATSTE HERFST
poëzie
2.7 met 6 stemmen
3.618 De grond bekroop wat groen.
Schril staken stengels riet.
De wereld stond ontbladerd
Uitstervend in seizoen,
Dat zon voorgoed verliet,
Weer tot de maan genaderd.
Wij vonden nog een zoen.
Ergens zijn wij ons toen
Ontweken of genaderd?…
Rijn-Gein
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
558 Geen boot verlaat zijn baan
van schuim, zilver en groen.
Ik moet hetzelfde doen
en volg de regelmaat
die door het landschap gaat.
Dan sla ik af. Een bocht.
De kromming die ik zocht.
De lijnen worden speels,
maar stuiten op de rails.
Het spoor leidt mij naar ‘t oude
station van Abcoude.
De zon breekt door. Daar fonkelt
het Gein.…
Op 't kerkhof
poëzie
3.0 met 3 stemmen
1.072 De zoele lentewinden,
ze koestren, onder feestgezuis,
de zanger in zijn groene woon,
het kindje, sluimrend onder 't kruis.
Zo brengt ze, de milde natuur,
vreugde nevens bittere nood ;
het schaterend nest bij 't zwijgend graf,
opbloeiend leven naast de dood.…
Dame met hoed
gedicht
2.9 met 10 stemmen
5.228 Was ze een
woning, ze liet zich met wijnrank
en bloemen begroeien, groene klimop
die zomer en winter de vraat aan de voegen
verdoezelt, ze liet de haag
niet meer snoeien.…
rouw
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
923 vlees en bloed en bijna
de nacht en de woorden
alles heel donker groen
angst voor een vampier
bedolven onder bloemen
het bevroren slachtoffer
tijdens een lange begrafenis
iets is van glas
grind onder schoenen
in de verte een vlakke zee
tijd als tussentijd
gordijnen gaan dicht
vogels blijven in de lucht en
dromen glippen…
KLEINE DIEREN
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
478 Het kevertje kruipt
over bosanemonen,
duikt diep en verdwijnt
in groene paleizalen
tussen de stengelbladen.
De brede schuurdeur
is vol kruisspinnen, die stil
aan hun draad hangen.
Hoe lang mogen die diertjes
hier rustig blijven wonen?…
laat september
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
519 het leven een tijdlijn
die ons bindt, een gegeven
die je zonder liefde niet vindt
laat september, de komende dood
huilt in het groen de wind beeldhouwt
de polder in een verloren segment
de horizon verlost van schuld staakt
de zichtbaarheid en verhult zich
in een zilveren nevel waar meeuw
en kind gezamenlijk sterven
er is geen eind als…
Meer niet
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
527 ik ben het lied dat de vogel zingt
ik ben de maan die het getij bedwingt
ik ben het groen dat deze aarde verfraait
ik ben de zon waar de aarde om draait
ik ben de wind die de bladeren wegveegt
ik ben instinct dat iedereen beweegt
ik ben het vuur dat de aarde vruchtbaarheid zal geven
ik ben de lucht die het lichaam doet leven
ik ben een natuurramp…
Ontgonnen velden
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
476 Zacht gras bedekt de open wonden
met een helend groene waas.…
Tijdsgeest
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
1.514 Boom in groen, rood en goud,
rond haardvuur kinderen luisterend
naar verhalen van weleer
van koningen vergezeld van een ster,
op weg naar een wereldreddend kind,
geboren in een stal, bij engelengezang
Oude legendes maken plaats,
voor oude man met baard en slee
met rendieren, elfen, sneeuw en ijs
en pakjes in gekleurd papier,
gebonden…
winterwaan
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
505 weerspiegelt
deze datum dat het zondag is
een droom in maart, voorbij zijn slaap
vol vergezochte beelden
wrevelig doch schoon –gewassen door de kou
‘ik hou van jou’ klinkt ver
de woorden rusten in je hoofd
op wacht, op andere tijden
en wetend dat
het voorjaar is beloofd
dus buigen we de kou
tot kromme lentebeelden, geel in bloei
en groen…
Enkel nog de wind
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
513 Er is een boom geveld met lange groene lokken,
hij zuchtte ruisend als een kind,
terwijl hij viel, nog vol van zomerwind,
ik heb de kar gezien, die hem heeft weggetrokken.
Zijn wortels werden wreed ontnomen,
geen nieuwe loot die zijn weg weer vindt,
de nieuwe tijd er moesten huizen komen,
wat blijft is enkel nog de wind.…
Marjan Berk, ""Brief aan mijn jongere ik"
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
627 Marjan Berk:
Een boom van een vrouw
een boom op leeftijd
maar ook leeftijdsloos
Prachtig bladerenblad
roodkleurige eeuwige herfst
maar de winter mag ook komen
Gaat nog vele vele jaren mee
als haar takken maar blijven hangen
met mooi vernieuwd groen in 't voorjaar
Haar boom is zelfvoorzienend genoeg
op elk terrein van groei, bloei…
Verloren liefde
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
722 De grote zee drijft aan het kleine water
waar het leven zich ontbindt en het lijden
zichtbaar wordt aan de voet van de groene dijk
de dood proeft hier haar vruchten en de mens
bepaalt de smaak, doch bitterheid
is de wond des duivels waar geen stem de
eeuwen kent in gelijkheid van alle rechten
wie draagt mijn hart als het oog verloren
het…
Het zondoorstoofde land
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
426 de tekenen liegen niet
uitbundig klinkt het zomerlied
maar in refreinen worden
dartels van vlinders al kleiner
vervangt de kleur van vrucht
het fraai lokkend bloemblad
in zijn zucht tot rijping
door de nog warme lucht
licht buigend wuift de oogst
haar groene zwaai
wordt geler door de wind die
drogend minder weerstand vindt
het zondoorstoofde…
Schemervriend
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
1.195 veel uit,
fluisteringen
van jouw dromen
verschillen tussen
wat je ooit dacht
maar niet in jouw hart
voorvoelde
toen de droom
de dag
om afscheid vroeg
als tegenwicht
voor de vele gezichten
iedere schemering
nieuwe gedichten
uit diepe duisternis
schemervriend
tussen gisteren en toen
slechts onderbroken
door het donkere groen…
Intens geluk
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
569 ik wist je in ontplooien
adembenemend mooi
het vergezicht met bergen
dalen groen na warme dooi
surfte snel en kon
je bijna raken in
groenblauwe golven die
de hoogste omslag maakten
voelde de hitte
van je inwendig vuur
wist de grootsheid in erupties
aan je voet de stralende natuur
zag je onder mij verglijden
daalde langzaam door de…
Komt goed
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
974 Blootvoets over de rijp op het groen
worstel ik me door een gordijn van mist
beseffend hoe ik muren metsel
en struikel over lange tenen van ijs
Door een facade van omhoog gekrulde mondhoeken
doorspekt van cynisme
rennend langs lege populieren
hijg ik wolkjes in cirkels
In 't hoekje van jouw schaduw
zie ik tinten, rose, wit, purper
zeg…
OP 'T KERKHOF.
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.118 De zoele lentewinden,
ze koestren, onder feestgeruis,
de zanger in zijn groene woon,
het kindje, sluimrend onder 't kruis.
Zo brengt ze, de milde nature,
vreugde nevens bittre nood ;
het schaatrend nest bij 't zwijgend graf,
opbloeiend leven naast de dood.…
GEEN UITWEG
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
550 Grijze bloesem aan de bomen
Want de zon is nogal lui
Wind zorgt voor een blaadjesbui
Dat ik het zover liet komen
Nog geen stelling heb genomen
Lentevogel in de rui
Schuilt onder een groene pui
Zit daar koortsig weg te dromen
Wisselend de temperatuur
Eerder niet zo een seizoen
Vreemd en anders bij mijn weten
Matzes zijn bepaald niet…