Alle inzendingen over herinnering van afsc

34188 resultaten.

Sorteren op:

Dek me toe

gedicht
4.0 met 48 stemmen aantal keer bekeken 11.298
Zeg me dat het tijd is, zeg me dat ik moe ben, geef niet toe aan verzet, geef me een washand, de beer die ik ken, wijs me mijn bed, dek me toe, ruik naar zeep, vertel mij hoe prinsessen slapen als bij wonder en verdwijn maar, ga niet te ver, stop mij onder, dek me toe, laat mij alleen, strooi in mijn ogen geen zand, breng geen lied ten…
Paul Bogaert21 februari 2025Lees meer >

Verstikte waarheid

netgedicht
4.4 met 29 stemmen aantal keer bekeken 1.495
met gedenktekens die zijn opgericht louter om te camoufleren dat duistere daden de doofpot ingaan toont verleden een ziekmakend masker waarachter nieuw leed toe kan slaan trauma’s lijden tot nijpende kolken een feitendrainage richting moeras verwijt explodeert als een giftig gas uit belten van herinnering vallen ooit de slijkpoelen droog…
Ludy Bührs26 januari 2008Lees meer >

Je drie namen

gedicht
3.3 met 28 stemmen aantal keer bekeken 10.996
vannacht droomde ik je rug het bewegen van je armen voor de Steinbach je drie namen moeder, mevrouw, Rebecca riep ik waarom niet eenmaal je omgedraaid ----------------------------------------------- uit: 'Het Albanese wonderkind', 1991.…

Vergeetkist

gedicht
3.5 met 24 stemmen aantal keer bekeken 11.656
Ik vond in de beroemde boekenkist op zolder Een telefoonboek waar jouw naam nog in stond Snel dichtgeklapt maar zoals de snelle stofjes Die ontsnapten aan het zonlicht zo kolkten Mijn gedachten om je stralende naam en om Je gapende gestalte waar die zijn kon In de tijd en natuurlijk heb ik toch nog Snel je nummer ingetoetst en een kind nam op…
Robert Anker11 december 2024Lees meer >

Vluchtelingen

gedicht
3.8 met 25 stemmen aantal keer bekeken 15.621
Eliot en zijn 'Waste Land', over hun jeugd vol zoete herinneringen. Ze luistert naar hun gebroken levens en naar hun dromen, die wegrollen. Zonder twijfel zal ze bloemtuilen in hun kussens planten. ---------------------------------------------- uit: 'Een middag wit als melk', 2002.…

De reis

gedicht
3.5 met 193 stemmen aantal keer bekeken 56.354
Een leven is zo groot als een lichaam dat trager in bed zakt. Vlak boven de grond. I Ik wil voor haar een tekening maken. Wat zal ik tekenen, een zee? Hoe berekenend moet ik zijn. In de weigering van haar voet zie ik steeds meer dan traag bloed alleen. De aderen en de vaten vernauwen zich naarmate ik haar dichter nader. Een kind,…
Maria Barnas26 september 2025Lees meer >

HET ORGEL SPEELT...

poëzie
3.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 3.048
Het orgel speelt een heel oud liedje beneden in de stille straat… Ik luister, leg de penne neder, berg in mijn handen mijn gelaat. Een heel onnozel volkskoepletje, slecht drie, vier noten traag en teer; maar elke klank, die in mijn oor dringt, wekt echo’s in mijn binnenste weer. Ik hoor het oude deuntje klagen, klagen en zuchten beurt om…
Pol de Mont16 september 2025Lees meer >

liefde niet te wissen

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 795
ach wat de liefde vertel mij niks of zeg mij wat in Barry's jordaanse nachtcafé van de rauwe versier boem boem muziek de flipperkast van je-weet-wel de miljonaire alles in de fruitkast tot de laatste cent we gingen naar die zweefteef vier hoog boven ramses steeds aan de neurie hikkend van de lach ééns in de honderd jaar jij dan jij…

Eén minuut stilte 1

gedicht
3.9 met 15 stemmen aantal keer bekeken 8.043
De stad rilt onder zijn asfalt. Ik steek al je lampen aan bij daglicht om naar de stilte te luisteren. Oorsuizingen van asters narcissen bloemen voor mijn broer - Ik heb een voor een mijn bloemen gedoofd om naar je oren te luisteren. - Luister maar; je leeft, zo zachtjes als de duif die men kan horen koeren op het Weteringcircuit…

Weerzien

gedicht
2.7 met 26 stemmen aantal keer bekeken 14.858
Hoe de mensen, hoe deze mensen, hoe een man en een vrouw na jaren elkaar – hoe na jaren deze mensen elkaar zullen zien, harnas van vroeger over het sleets lichaam, hoe in hun botten moeheid en deceptie jaar na jaar kerven. Hoe mensen, door afscheid op afscheid gestriemd en geslagen, het kijken verdragen in de laatste smalle kier die…

Wonderlijk

poëzie
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 2.534
Wonderlijk is 't in 't holle van de nacht, Plotsling te denken aan zoveel beminden; Als in de duistre wereld van de winden, 't Zwalpe element ligt met gebonden kracht. Dan komt zich al wat ver is weer laten vinden: De handen, de gelaten der beminden, Als in een gloed van lage kaarsen, zacht. Smartlijke vreugd te sturen naar die schijnen.…

mijn kleine leven

gedicht
3.4 met 16 stemmen aantal keer bekeken 8.376
mijn kleine leven verkruimelt in de krimpende vuist die heet: tijd hoe ik mijn lijfje tegen zijn vereelte handpalm smijt opnieuw opnieuw wil ik met mijn voorhoofd door zijn vlees en pezen heen ik blijf hier niet ik ben dit niet dit verrimpelde kind dat handenvol tanden verliest en mandenvol haren o kon ik toveren ik klapte in mijn handen…
Eva Cox30 juni 2025Lees meer >

1944

gedicht
3.2 met 55 stemmen aantal keer bekeken 14.772
De week voordat mijn moeder gehaald werd op haar duikadres was ik bij haar met mijn zoontje elf maanden oud ze nam hem op schoot hield hem met een hand omklemd en legde met de andere een plaat op de grammafoon wil je even? vroeg ze mij ik liet de plaat spelen mijn zoontje begon te schommelen zie je wel zei mijn moeder hij is muzikaal…

van oud en nieuw

gedicht
2.3 met 115 stemmen aantal keer bekeken 19.844
vuurwerk spat uiteen in bont gekleurde kringen als de herinneringen van vandaag worden ze langzaam vaag - en morgen, morgen zal de merel weer opnieuw gaan zingen.…

En wat dan?

gedicht
2.5 met 116 stemmen aantal keer bekeken 31.942
Wellicht in uw herinnering zal ik stollen verstijven, niet lang meer blijven maar verbleken tot verleden en wat toen? Te doen? 'Het was waar' zult gij zeggen 'hij speelde met woorden als geen ander maar wat heeft dat te betekenen.' Zo bleek zal ik zijn. In u... en wat dan...?…

Binnenbrand

gedicht
3.1 met 11 stemmen aantal keer bekeken 5.945
Beelden, beelden, zo helder en geheim dat ik op slag verstijfde - elke boom, het hele bos keek mee. Ik schrok niet eens, ik viel meteen twee dijen in toen ik het vond. Pas later kreeg het een verhaal. Zoals vandaag. Wie graaft mijn glimlach op? Wie engelt me het bed in? De meisjes onder mijn matras, die zijn zo snel, die bliksemen op mijn…

ik hou van mensen die blijven...

gedicht
3.5 met 18 stemmen aantal keer bekeken 9.620
ik hou van mensen die blijven, zei hij, we stonden samen onder het afdak te turen naar het kantwerk van de winterbomen en door zijn woorden had ik moeite om weg te gaan hij voerde me door de geschonden lanen van zijn jeugd, langs vergane boomgaarden, nabij tere beken, voor een gesloopt huis hield hij halt en keek heimelijk door het venster…

Vergeten te kijken naar de zon die ondergaat

gedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 6.812
Een zonnige middag, we kunnen naar buiten gaan, daar verliest niemand iets aan. Ik laat je eens straat zien waar ik als kind doorheen liep, er stonden toen geen bomen of ze waren heel klein. Toen ik een kind was maakte ik een hengel van een stok en een touw en een gebogen spijker. Ik bewoog de stok door het water en een vis bleef haken aan de…

Zee-kerheid

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 449
Langs strand en ruisende branding zacht ritmisch met de golven mee omsloten door behelmde duinen komen mijn gedachten in schelpenecho uit kosmische oorsprong terug vanaf regelmatige deining over water roepen duizenden stemmen aan van wat achter de horizon ons wacht in een toekomst om naar te leven klinkt vertrouwen voor lichte dag.…

Herfstochtend

gedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 10.331
Speer van de horizon die de zee en de lucht doorboort ochtendzoenen op mijn borsten als opkomende zonnen door alle wateren zul jij komen alle oerwouden op alle wegen in elke droom die ik me niet meer herinner je handen die zichzelf onteigenen en je lichaam dat zich stort in de gewonde herfst Ochtendstralen verwarmen de kamer als gouden eekhoorntjes…
Ingrid Jonker23 september 2026Lees meer >

Wandeling

gedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 4.058
Het kan zijn dat ik deze wandeling vannacht ook al heb gemaakt het kan zijn dat deze omgeving al vaker in mijn geheugen is geweest kortstondig of langdurig maar het spoor dat mijn voeten maken lijkt niet op het spoor dat mijn voeten volgen de vogels in de lucht zijn donken van gistende bessen. ----------------------------------…
Martin Reints13 november 2026Lees meer >

Zeemansliedje

gedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 8.444
Toen ik klein was droeg ik een matrozenpakje mijn moeder nam me mee naar de vijver in het bos daar aan een touwtje liet ik mijn zeilboot varen de bomen ruisten de wind kwam van zee nu is het vele havens later en mijn moeder dood nooit vond ik meer zo'n veilige ree ----------------------------------- uit: 'Een oud geluid', 2011.…

Hohner

gedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 6.773
In een la van de keukenkast lagen de sigaretten van mijn vader een boekje over eerste hulp bij ongelukken (een man is uit voorzorg op een plank gaan staan en trekt met een wandelstok de elektrische draad van het lichaam van de geëlektrocuteerde ander) een alarmpistool – veel dat mij is ontschoten en een mondharmonica van het merk Hohner –…
Wiel Kusters14 november 2025Lees meer >

Facetten en face

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 458
Ik tast jouw foto af, wie je was is mijn fantasie, ik heb geen contact met jou in dat bloemenveld bij Merano Je keek mij vragend aan op dat ogenblik, op deze foto van mijn en jouw gedachten sindsdien tijdloos ingevroren op de rand van een zwarte eeuwigheid Ook mezelf aftastend in de spiegel, zie ik wie ik lijk te zijn en niet wie ik…
Zywa13 juli 2019Lees meer >

eindeloos

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 570
nu jij hoger dan hoger bent in de oneindigheid van de horizon kijk jij vanaf de overkanten tijd naar het schitterende vergezicht van wat jij ons in liefde erven laat dat alles is verbonden aan herinnering waarlangs wij blijvend wandelen mogen in de stilte van de tijd koesterend wat jij ons van harte bent geworden de man vader en opa die…

Draken

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 466
Het is gewoon weer dat fragment van in pyjama zitten schoongeschrobt door mama tandjes net gepoetst Paulus de boskabouter luisteren voor Eucalypta huiveren en hupsakee dan gauw naar bed zie je de draken op de muren vuurspuwend en schuimbekkend happend naar je kinderhoofd dat wegkruipt onder zware dekens waar is je teddyhond gebleven…

Ik wil niet herinnert worden

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 669
Hoe wil je herinnert worden als je dood en begraven bent? ik wil niet herinnert worden na mijn crematie en ook geen urn tijdens mijn leven waren mensen mij al vergeten, al lang vergeten dus ik wil niet herinnert worden na mijn dood, na mijn verlijden na mijn overlijden, na mijn lijden want vergeten zijn doet pijn, zeer doet grote…
Jean Fermate30 september 2019Lees meer >

Geen nostalgisch gezaag

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 648
Waarmee ik speelde deed er ook niet toe, de blokken, poppen, middel slechts, nooit het doel, ik herinner mij gevoel bij mensen, volwassenen, hoe zij waren voor elkaar. Vooral veel blikken zijn mij bijgebleven, de pijnlijkheden die ik zag in ogen om mij heen.…
Ludy Bührs19 oktober 2019Lees meer >

Memoires

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 688
Hoi pap,hoe is het met jou, lang niet gezien. Als ik aan je denk,kijk ik omhoog,in het blauw, om ff te memoreren en wat ik weet even terugzien. Had je graag wat beter leren kennen, klinkt raar,maar je werd geleefd. Je wilde graag een ieder believen een soort "verwennen", een nobel streven,totdat jijzelf het uiteindelijk begeeft. Je humor…

Onze zintuigen

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 442
Herinneringen veranderen in leugens en bedrog. Dagen die wachten omdat ze ongeboren zijn. Verwachtingen veranderen in illusie en misleiding. Overmoedig grijze hersenen denken te weten wat denken is. Denken dat gisteren en morgen werkelijk bestaan. Zintuigen weten wel beter. Kennen alleen nu, vandaag! Willen bewuste wegen gaan.…