34188 resultaten.
Dek me toe
gedicht
4.0 met 48 stemmen
11.298 Zeg me dat het tijd is, zeg me dat ik moe
ben, geef niet toe aan verzet,
geef me een washand, de beer die ik ken,
wijs me mijn bed, dek me toe,
ruik naar zeep, vertel mij hoe
prinsessen slapen als bij wonder
en verdwijn maar, ga niet te
ver, stop mij onder, dek me toe,
laat mij alleen, strooi in mijn ogen
geen zand, breng geen lied ten…
Verstikte waarheid
netgedicht
4.4 met 29 stemmen
1.495 met gedenktekens die zijn opgericht
louter om te camoufleren
dat duistere daden de doofpot ingaan
toont verleden een ziekmakend masker
waarachter nieuw leed toe kan slaan
trauma’s lijden tot nijpende kolken
een feitendrainage richting moeras
verwijt explodeert als een giftig gas
uit belten van herinnering
vallen ooit de slijkpoelen droog…
Je drie namen
gedicht
3.3 met 28 stemmen
10.996 vannacht droomde ik
je rug
het bewegen
van je armen
voor de Steinbach
je drie namen
moeder, mevrouw, Rebecca
riep ik
waarom niet eenmaal
je omgedraaid
-----------------------------------------------
uit: 'Het Albanese wonderkind', 1991.…
Vergeetkist
gedicht
3.5 met 24 stemmen
11.656 Ik vond in de beroemde boekenkist op zolder
Een telefoonboek waar jouw naam nog in stond
Snel dichtgeklapt maar zoals de snelle stofjes
Die ontsnapten aan het zonlicht zo kolkten
Mijn gedachten om je stralende naam en om
Je gapende gestalte waar die zijn kon
In de tijd en natuurlijk heb ik toch nog
Snel je nummer ingetoetst en een kind nam op…
Vluchtelingen
gedicht
3.8 met 25 stemmen
15.621 Eliot
en zijn 'Waste Land',
over hun jeugd
vol zoete herinneringen.
Ze luistert naar hun gebroken levens
en naar hun dromen, die wegrollen.
Zonder twijfel
zal ze bloemtuilen
in hun kussens planten.
----------------------------------------------
uit: 'Een middag wit als melk', 2002.…
De reis
gedicht
3.5 met 193 stemmen
56.354 Een leven is zo groot
als een lichaam dat trager
in bed zakt. Vlak boven de grond.
I
Ik wil voor haar een tekening
maken. Wat zal ik tekenen,
een zee? Hoe berekenend
moet ik zijn. In de weigering
van haar voet zie ik steeds meer
dan traag bloed alleen. De aderen en de vaten
vernauwen zich naarmate ik haar dichter
nader. Een kind,…
HET ORGEL SPEELT...
poëzie
3.4 met 11 stemmen
3.048 Het orgel speelt een heel oud liedje
beneden in de stille straat…
Ik luister, leg de penne neder,
berg in mijn handen mijn gelaat.
Een heel onnozel volkskoepletje,
slecht drie, vier noten traag en teer;
maar elke klank, die in mijn oor dringt,
wekt echo’s in mijn binnenste weer.
Ik hoor het oude deuntje klagen,
klagen en zuchten beurt om…
liefde niet te wissen
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
795 ach wat de liefde
vertel mij niks of
zeg mij wat
in Barry's jordaanse nachtcafé
van de rauwe versier
boem boem muziek de flipperkast
van je-weet-wel de miljonaire alles
in de fruitkast tot de laatste cent
we gingen naar die zweefteef
vier hoog boven
ramses steeds aan de neurie
hikkend van de lach
ééns in de honderd jaar
jij dan jij…
Eén minuut stilte 1
gedicht
3.9 met 15 stemmen
8.043 De stad
rilt
onder zijn asfalt.
Ik steek al je lampen aan bij daglicht
om naar de stilte te luisteren.
Oorsuizingen van asters
narcissen
bloemen voor mijn broer -
Ik heb een voor een mijn bloemen gedoofd
om naar je oren te luisteren. - Luister maar;
je leeft,
zo zachtjes als de duif die men kan horen koeren
op het Weteringcircuit…
Weerzien
gedicht
2.7 met 26 stemmen
14.858 Hoe de mensen, hoe deze mensen, hoe
een man en een vrouw na jaren elkaar –
hoe na jaren deze mensen elkaar zullen
zien, harnas van vroeger over het sleets
lichaam, hoe in hun botten moeheid
en deceptie jaar na jaar kerven.
Hoe mensen, door afscheid op afscheid
gestriemd en geslagen, het kijken
verdragen in de laatste smalle kier
die…
Wonderlijk
poëzie
4.0 met 5 stemmen
2.534 Wonderlijk is 't in 't holle van de nacht,
Plotsling te denken aan zoveel beminden;
Als in de duistre wereld van de winden,
't Zwalpe element ligt met gebonden kracht.
Dan komt zich al wat ver is weer laten vinden:
De handen, de gelaten der beminden,
Als in een gloed van lage kaarsen, zacht.
Smartlijke vreugd te sturen naar die schijnen.…
mijn kleine leven
gedicht
3.4 met 16 stemmen
8.376 mijn kleine leven verkruimelt
in de krimpende vuist die heet: tijd
hoe ik mijn lijfje
tegen zijn vereelte handpalm smijt
opnieuw opnieuw
wil ik met mijn voorhoofd
door zijn vlees en pezen heen
ik blijf hier niet
ik ben dit niet
dit verrimpelde kind
dat handenvol tanden verliest
en mandenvol haren
o kon ik toveren
ik klapte in mijn handen…
1944
gedicht
3.2 met 55 stemmen
14.772 De week voordat mijn moeder gehaald werd
op haar duikadres was ik bij haar met
mijn zoontje
elf maanden oud
ze nam hem op schoot
hield hem met een hand omklemd en
legde met de andere een plaat op de
grammafoon
wil je even? vroeg ze mij
ik liet de plaat spelen
mijn zoontje begon te schommelen
zie je wel
zei mijn moeder
hij is muzikaal…
van oud en nieuw
gedicht
2.3 met 115 stemmen
19.844 vuurwerk spat uiteen
in bont gekleurde kringen
als de herinneringen
van vandaag
worden ze langzaam vaag -
en morgen, morgen zal
de merel weer opnieuw gaan zingen.…
En wat dan?
gedicht
2.5 met 116 stemmen
31.942 Wellicht in uw herinnering zal ik
stollen verstijven, niet lang meer
blijven maar verbleken tot verleden
en wat toen? Te doen?
'Het was waar' zult gij zeggen 'hij speelde
met woorden als geen ander maar wat
heeft dat te betekenen.' Zo bleek
zal ik zijn.
In u...
en wat dan...?…
Binnenbrand
gedicht
3.1 met 11 stemmen
5.945 Beelden, beelden, zo helder en geheim
dat ik op slag verstijfde - elke boom,
het hele bos keek mee. Ik schrok niet eens,
ik viel meteen twee dijen in toen ik
het vond. Pas later kreeg het een verhaal.
Zoals vandaag. Wie graaft mijn glimlach op?
Wie engelt me het bed in? De meisjes
onder mijn matras, die zijn zo snel,
die bliksemen op mijn…
ik hou van mensen die blijven...
gedicht
3.5 met 18 stemmen
9.620 ik hou van mensen die blijven, zei hij,
we stonden samen onder het afdak te turen
naar het kantwerk van de winterbomen
en door zijn woorden had ik moeite om weg te gaan
hij voerde me door de geschonden lanen van zijn jeugd,
langs vergane boomgaarden, nabij tere beken,
voor een gesloopt huis hield hij halt en
keek heimelijk door het venster…
Vergeten te kijken naar de zon die ondergaat
gedicht
3.5 met 4 stemmen
6.812 Een zonnige middag, we kunnen naar buiten gaan, daar verliest
niemand iets aan.
Ik laat je eens straat zien waar ik als kind doorheen liep, er stonden
toen geen bomen of ze waren heel klein.
Toen ik een kind was maakte ik een hengel van een stok en een
touw en een gebogen spijker.
Ik bewoog de stok door het water en een vis bleef haken aan
de…
Zee-kerheid
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
449 Langs strand en ruisende branding
zacht ritmisch met de golven mee
omsloten door behelmde duinen
komen mijn gedachten in schelpenecho
uit kosmische oorsprong terug
vanaf regelmatige deining over water
roepen duizenden stemmen aan
van wat achter de horizon ons wacht
in een toekomst om naar te leven
klinkt vertrouwen voor lichte dag.…
Herfstochtend
gedicht
4.0 met 1 stemmen
10.331 Speer van de horizon die de zee en de lucht doorboort
ochtendzoenen op mijn borsten als opkomende zonnen
door alle wateren zul jij komen
alle oerwouden op alle wegen
in elke droom die ik me niet meer herinner
je handen die zichzelf onteigenen
en je lichaam dat zich stort in de gewonde herfst
Ochtendstralen verwarmen de kamer als
gouden eekhoorntjes…
Wandeling
gedicht
4.5 met 2 stemmen
4.058 Het kan zijn
dat ik deze wandeling vannacht
ook al heb gemaakt
het kan zijn dat deze omgeving al vaker
in mijn geheugen is geweest
kortstondig of langdurig
maar het spoor dat mijn voeten maken
lijkt niet op het spoor dat mijn voeten volgen
de vogels in de lucht
zijn donken van gistende bessen.
----------------------------------…
Zeemansliedje
gedicht
2.8 met 4 stemmen
8.444 Toen ik klein was
droeg ik een matrozenpakje
mijn moeder nam me mee
naar de vijver in het bos
daar aan een touwtje
liet ik mijn zeilboot varen
de bomen ruisten
de wind kwam van zee
nu is het vele havens later
en mijn moeder dood
nooit vond ik meer
zo'n veilige ree
-----------------------------------
uit: 'Een oud geluid', 2011.…
Hohner
gedicht
4.0 met 2 stemmen
6.773 In een la van de keukenkast
lagen de sigaretten van mijn vader
een boekje over eerste hulp bij ongelukken
(een man is uit voorzorg op een plank gaan staan
en trekt met een wandelstok
de elektrische draad
van het lichaam van de geëlektrocuteerde ander)
een alarmpistool –
veel dat mij is ontschoten
en een mondharmonica van het merk
Hohner –…
Facetten en face
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
458 Ik tast jouw foto af, wie je was
is mijn fantasie, ik heb geen contact
met jou in dat bloemenveld bij Merano
Je keek mij vragend aan
op dat ogenblik, op deze foto
van mijn en jouw gedachten
sindsdien tijdloos
ingevroren op de rand
van een zwarte eeuwigheid
Ook mezelf aftastend
in de spiegel, zie ik wie ik lijk
te zijn en niet wie ik…
eindeloos
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
570 nu jij hoger dan hoger bent
in de oneindigheid van de horizon
kijk jij vanaf de overkanten tijd
naar het schitterende vergezicht
van wat jij ons in liefde erven laat
dat alles is verbonden aan herinnering
waarlangs wij blijvend wandelen mogen
in de stilte van de tijd koesterend
wat jij ons van harte bent geworden
de man vader en opa die…
Draken
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
466 Het is gewoon weer dat fragment
van in pyjama zitten
schoongeschrobt door mama
tandjes net gepoetst
Paulus de boskabouter luisteren
voor Eucalypta huiveren
en hupsakee dan gauw naar bed
zie je de draken op de muren
vuurspuwend en schuimbekkend
happend naar je kinderhoofd dat
wegkruipt onder zware dekens
waar is je teddyhond gebleven…
Ik wil niet herinnert worden
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
669 Hoe wil je herinnert worden
als je dood en begraven bent?
ik wil niet herinnert worden
na mijn crematie en ook geen urn
tijdens mijn leven waren mensen
mij al vergeten, al lang vergeten
dus ik wil niet herinnert worden
na mijn dood, na mijn verlijden
na mijn overlijden, na mijn lijden
want vergeten zijn doet pijn, zeer
doet grote…
Geen nostalgisch gezaag
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
648 Waarmee ik speelde deed er ook niet toe,
de blokken, poppen, middel slechts, nooit het doel,
ik herinner mij gevoel bij mensen, volwassenen,
hoe zij waren voor elkaar.
Vooral veel blikken zijn mij bijgebleven,
de pijnlijkheden die ik zag in ogen om mij heen.…
Memoires
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
688 Hoi pap,hoe is het met jou,
lang niet gezien.
Als ik aan je denk,kijk ik omhoog,in het blauw,
om ff te memoreren en wat ik weet even terugzien.
Had je graag wat beter leren kennen,
klinkt raar,maar je werd geleefd.
Je wilde graag een ieder believen een soort "verwennen",
een nobel streven,totdat jijzelf het uiteindelijk begeeft.
Je humor…
Onze zintuigen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
442 Herinneringen veranderen
in leugens en bedrog.
Dagen die wachten
omdat ze ongeboren zijn.
Verwachtingen veranderen
in illusie en misleiding.
Overmoedig grijze hersenen
denken te weten wat denken is.
Denken dat gisteren en morgen
werkelijk bestaan.
Zintuigen weten wel beter.
Kennen alleen nu, vandaag!
Willen bewuste wegen gaan.…