3326 resultaten.
Stille prioriteiten
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
433 Vanaf het duin genietend van glinstering
over de rustige deining van de zee
wachtend, ja waarop, misschien herinnering
aan vervlogen tijden en hun wel en wee
dromerig starend naar overgang tussen lucht
en water waar mysteries zo talloos zijn
voorbij een horizon verder dan vogelvlucht
door avondrood in dalende zonneschijn
wakend dromen…
Zomers oogstmoment
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
569 havenstad blijven hangen
het is nog warm, de dromen zijn nat
maar droevig sluit de minnaar zijn ogen
de liefde is zoek, de aarde lijkt plat
nergens vindt hij platonische zinnen
hij moet nu in stilte het duister beminnen
geen zomerse flair, of stedelijk vermaak
mensen zien hem niet, steken liever de draak
die enkeling ver achter de horizon…
Vervlogen tijden...
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
631 die achter de horizon stil verdwijnt.…
Van over zee
gedicht
5.0 met 1 stemmen
4.001 Een strijklicht dat zijn schaduwen uitstrekt
naar onbereikbaar geworden, al verwilderde plekken
om wat zich er ooit voltrokken heeft
en misschien nog steeds niet is gewist –
met de wolken wegdrijvende, weer te binnen
geschoten, willekeurige momenten, maar er is zoveel
horizon waarachter ze vervolgens
moeten verdwijnen, terwijl een afgelegen…
herberg zijn
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
497 mens zijn is herberg geven
dag na dag
van minuut tot minuut
met telkens weer
nieuw en onverwacht
komend en gaand bezoek
waar een rugzak staat
op weg naar de horizon
willen wij thuis geven
aan voortdurende vindtocht
van vreugde en verdriet
depressies ook of wanhoop
ook als de bagage
schaamte blijkt of venijn
met en voor elkaar
ontvangen…
Foto met opkomende zon
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
676 De zon stijgt uit
boven de bossen aan de horizon,
zet het rag der boomkruinen
in een aarzelende gloed.
Een moment geleden
renden twee reeën
links uit de driehoek
van de nog verrassend groene weide.…
Enerzijds anderzijds
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
553 Daar waar vrije vogels tijdloos vliegen,
voorbij een eindeloze horizon.…
Gelukkig toeval wensen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
512 Wanneer we, tot voorbij de horizon,
in toeval onze bestemming blijven zien.…
Droomschip?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
471 In een krans van nevel stift de
lippen van het avondrood
de wimpers van de horizon
het getijdenwerk van gesmolten
sterren in het verleden
ontsprongen uit de geest
uit de grond gehamerd,
die van honger is overleden
door de zonnegod geraakt
zwellen trommels aan
waarin de mensen hun
ware krijgskleuren tonen
en smaakt altijd naar meer…
Ademland
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
465 straalt bij nacht
er zit geen bijgeloof in kracht
luister naar de zachte fluistering
een diepe adem bevracht de nacht
nu ik al zolang op jou wacht
er dwaalt een bijzondere gedachte
door de voorjaarsparken van de stad
streel me voor het eerst
jouw intieme tederheid
ik heb behoefte aan liefde
hartstocht, eenvoudige passie
de nieuwe horizon…
Kleine dwaler?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
431 Ze heeft overwogen of ik haar spoor kan
blijven volgen of heb ik dat mijzelf verbeeld
of voorgelogen, mijn leugens verbleken
meestal in het eerste morgenlicht,
daarvoor is zij voorlopig niet gezwicht,
op haar horizon is zij nog niet uitgekeken.
Voor mijn jongste kleinkind.…
Synoniem van licht
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
597 Achter kim annex
horizon, het vlinderlicht slaapt
achter sterren bij het opstaan
voel je het met je ogen dicht
het heeft een betamelijke
verlegenheid draagt z’n stralen
in appelrode wangen, niet
om te proeven of te vangen, je
kunt ze aan de kale taken hangen,
ze zijn de gave als onbevruchte vrucht
blozend als meerdere zonsondergangen…
Een wijze spreuk
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
715 De dag is weer geopend als een boek,
eerste pagina bedrukt met wolkenveld
en mensen duiken somber en gekweld
ergens warm in droog beschutte hoek
luid mopperend op wind en regenvlaag
dieren blijven schuil in hun warme nest
de horizon blijft grauw van oost tot west
of zon vandaag komt is nog maar de vraag.…
verre vloedlijn
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
446 En toch ben ik gebonden aan mijn schip,
voel ik, ver achter de horizon,
jouw baken branden, roepen
en verlang ik ook naar de thuishaven,
noeste arbeid voor de volgende reis –
ik kan nergens blijven, ik
wil nergens blijven,
niet in een lichaam, niet buiten
dat lichaam...…
Mijn lief (gedicht)
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
512 Mijn lief gedicht laat mij nu dan hopen
op een stille plek achter de horizon
waar ik mijn pen in goud kan dopen.…
Zeven hemels
netgedicht
4.9 met 24 stemmen
454 ik zag de
diepte in je blik
als jij verheerlijkt
zat te kijken
nog net niet hemels
maar het begon
er sterk op te lijken
de focus gericht
op verte die
in het bereiken
van de horizon
alle mogelijkheden
bood om nog langer
te kunnen kijken
waar aarde rondde
maakte lucht een
oplichtend contact
gaf verticaal weer zicht
aan eindeloze…
Onzekerheid
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
535 de horizon lijkt steeds verder
gedachten raken in de war,
het spoor bijster,
uitzichtloosheid versmalt zich
en wordt zogezegd star
.
geen mens ontkomt aan overgave
immers zijn zelfredzaamheid
vertoeft doorgaans in ijle lucht
doch om zich weer aan
enig zelfvertrouwen te laven
is saamhorigheid vereist
als een helende vrucht…
Hond te zijn
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
591 De toekomst is een horizon.
Is de zee die ik nu kan zien.
Ik moet er echt niet aan denken,
om een denkend mens te zijn.
Vroeger was ik een wijze wolf.
Ik wist niet wat een riem was,
voordat de mens bestond.
Een broek of rugzak draag ik niet.
Lopen doe ik in mijn blote kont.
Mensen houd ik aan een lange lijn.…
Als tieners
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
488 Het wassende water is onstuitbaar
hoe vaak het ook breekt in brede
golven op het strandje
De zon staat een half uur
boven de horizon, hand in hand
lopen we in waaiende kleren
onze vrije avond in
Mijn haren dansen
In de boot aan het eind
van de steiger kussen we
als tieners, het water klotst
en de hemel kleurt oranje
Ik zie met eigen…
Kwetsbaar
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
423 Er is een horizon vol zwaartekracht
in geruchten uit een dromenland
alsof er een zeilschip met een vergeten ziel
vaart door het warme zand van de woestijn
Alle emoties zijn weer als die van een kind
een geest danst rond fragiele schoonheid
maatjes komen zij aan zij, eenzame wolven
verliefde libellen zweven in die verhouding
tussen wankelende…
Sterke hartjes
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
478 Zou je niet
ook graag een keer
met hen
naar de horizon toe willen
vliegen?
Een rondje van boven
naar de vuurtoren kijken
en luisteren naar de golven
die verhalen vertellen
van de zee?…
Altruïstische beelden
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
358 daalde af
op gladde treden
angst was ik
vergeten want de
onderwereld was
mijn ergens
bekend gebleven
uit de vroegere
aarde die in een
apocalyptische
distorsie was
geraakt en door
de mens zijn
schepper verloor
te midden van die
altruïstische beelden
huilde ik het verdriet
over deze teloorgang
weg in een lichte
streep horizon…
Op de tochten (deel V)
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
490 In het zicht getreden,
kompas wat verlegt,
geen naald, nog koers, nog horizon,
modaliteit dan, ik streep je weg,
tegen ooit, tegen ooit, tegen ooit,
oud besef, nieuw quadrant, bevochten land.…
Het gouden vuur
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
432 jij hebt
de kale
vlakten van
mijn geest
gezien
verschroeid
en verdord
door een
brandende zon
die in het zenit
het gouden
vuur spant
tot waar het
ondergaat in
een ronde
horizon zand
vroeger is ook
hier de regen
geweest met
een dagbloemen
die bloeiden
tussen het
razendsnel
opgeschoten
gras in een
weer droge plas
ook in deze…
Eindeloos landschap
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
473 golven van de zee zijn geen vader
omdat zeelieden geen heimwee kennen
bergen slijten door regen en dromen
herinner de eerste belangrijke nacht
er liggen eindeloze velden in heimwee
graslanden groener dan jouw verlangen
omdat dagen onder een plafond hangen
jij telkens ergens anders bent dan hier
er groeien grenzeloze dromen achter de horizon…
VAN LEVEN NAAR DE DOOD
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
671 mens vragen
houd ik de hoop op liefs levend
In de stilte van 't stil verlangen
dwaal ik in 't duister van de tijd
Hoef ik geen pijn nog te vangen
daar ik wandel in de eeuwigheid
Hoor ik nu opeens zacht praten
door het leven, zover achter mij
Maar de tijd vertoont wel gaten
is 't door heimwee dat ik schrei
't Zwak licht boven de horizon…
VAN LEVEN NAAR DE DOOD
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
746 vragen
houd ik de hoop op liefs levend
In de stilte van 't stil verlangen
dwaal ik in 't duister van de tijd
Hoef ik geen pijn nog te vangen
daar ik wandel in de eeuwigheid
Hoor ik nu opeens zacht praten
door het leven, zover achter mij
Maar de tijd vertoont wel gaten
is 't door heimwee dat ik schrei
't Zwak licht boven de horizon…
Liefje
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
688 we varen op een zee van tijd
het strenge vaderland ligt achter ons
we zijn ervan bevrijd
de kinderen
met goede wind verzeild
gekoesterd en geklonken
en waar de diepte is gepeild
de bittere herinneringen
in zee gezonken
ik heb je in de bloei gekend
jij zag mijn wilde streken
en gaandeweg werd onze horizon
vanaf dezelfde plaats bekeken…
De richting
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
462 Lopen wij daar met blinde ogen
zoekend en tastend naar de horizon
eens zal hij onze tranen drogen
die daar stond waar de schepping begon.
Dan zullen wij staan voor de ivoren poort
van een gouden stad vol rust en vree
een waar paradjjs, het hemels oord,
daar heerst geen oorlog, daar heerst geen wee.…
relatieve Quanti (reprise)
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
571 de machtige Regennacht
is één groot Zwart Gat
waarin ‘t Zijn wellicht
de Singulariteit omvat
’t ultieme Middelpunt
waar alles samenkomt
maar Niks waarneembaar is
rondom de Horizon
de onbeantwoordbare Vraag
van ’t Licht
dat niet wederkeert
als ’n fysisch Fenomeen
de Regen verdwijnt
als ‘n Hand draait
en de Ogen besluiten
’…