11567 resultaten.
vibreert in hoge tonen
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
844 ik lees je noten
op papier
zacht raak ik
de snaren
tot strijken
kom ik niet
moet stemmen om
in jouw muziek de
klank te laten paren
je vibreert
in hoge tonen
om het ijle
tot zijn recht
te laten komen
contrasteert
met donker zwaar
langzaam naderen
wij elkaar
jij bent
mijn concert
vurig op het
lijf geschreven
ik mochtje…
stadsparkvijver
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
686 het vale water
verdwenen liters plezier
voor de verdorde stedenmens
de tijd heeft niet stilgestaan
hier loopt de stad mondiaal vooruit
op wat eenieder te wachten staat
dorst en dorst en ook wel dood
de bodem van de vijver staart
groen in opperste vijandigheid
naar de verdwaalde toerist
- voor water moet je elders zijn
de vele papieren…
vier en een half volt legotreintje
gedicht
3.0 met 20 stemmen
7.255 vier en een half volt legotreintje
verdwijnt in de groene tunnel
van papier-maché
twee jongensbenen in de lange
blauwe broekspijpen
van een jeans
de moeder als man in uniform
de vader als vrouw thuis
wie speelt voor god
wie kiest het scharnier
hij trekt de stekker uit de houder
en legt zijn tong tegen de polen
vier en een half…
Verkouden
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.724 Bacteriën gieren door de lucht
Iedereen piept, iedereen zucht
In alle hoekjes en in alle kiertjes
Zwerven natte snotpapiertjes
Uit neuzen lopen hele stromen
Het lijkt nooit meer goed te komen
Collega’s ogen moe en dorstig
Men roept kuchend: ‘k ben zo borstig
Doktoren staan hier machteloos
Wc-papier gaat niet per rol, maar doos
Het is voorwaar…
wanneer alles dromen gaat
netgedicht
4.3 met 21 stemmen
1.258 beuken
en de bloemen
eenhuizig zonder stem, met schimmels
langs heuvels, glad en
grijs
ik klaag niet, mijn lief
om het mos dat aanspoelt door
regen
mij zacht kust in boomkruinen
als zouden vruchten nooit verdwenen
zijn
en de wind, mijn lief
laat me de wind op het eind
ik weet, jij zal ontwaken in mijn verzen
zoals papieren…
Stilte schitterde in kapitalen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
572 boeken kropen
in het rood
mijn rekeningen sloten
zich verloren wanend
in balans
een aantal bladzijden
is wit gebleven
we hebben toen
elkaar in pijn beschreven
maar we bloedden dood
geen tekst om tranen
vloeibaarder te maken
geen zin om scherper
de gevoelens te gaan raken
in dit rancuneus bestaan
zwijgen kreeg geen letter op papier…
kerstkado
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
915 Ergens staat een kerstboom er liggen pakjes in papier
alleen..het is geen speelgoed en zijn geen winkels hier.
Dit is voor mij, dit is voor jou en ook voor u, meneer
net als die jongen een pistool, krijgt u een geweer!
Ik sta nu voor die kerstboom en neem hem met mij mede
want zoals ik heb begrepen, is hier geen kans op vrede!…
Gaten in emmers
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
587 In het dorstige land tasten
daklozen in het duister, ze
zijn de stralen van een
getergde zon en goddeloze
geloften al tijden moe,
papieren regels rotten in
het hout, een leger van
houtwormen splijt de wereld
open, dekt de aarde met hun
maskers toe, in de vlijt van
alle gestorvenen treft alleen
de hoop geen verwijt, de nachten…
de som van vragen
netgedicht
4.2 met 19 stemmen
801 moet ik dan de pijn
op vragen kleven, niets meer
geven aan de waarheid, het wachten op
en nog eens opnieuw
als dat niet wordt gevoeld
of zal ik verder blijven dromen
zoals een maan in volle dracht
wanneer jij
uit steeds meer ramen
mij in iedere naam vergeet
zal je me ooit verstaan
het afgeknotte en de steile heuvels
waarrond papieren…
De helft
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
764 gewas dat zich richt naar licht en
klimaat wortels diep in de aarde gekropen
Dat je iemand bent door een ander
te ontdekken in gemeenschappelijk
te onderscheiden in wat je weet
rozemarijn, peterselie, koriander
bieslook, basilicum en salie
groei, bouw en smaak van een plant
hoe de bloemen kijken, hoe ze ruiken
drogen in poreus zacht papier…
Geschenk
gedicht
1.7 met 67 stemmen
13.735 Wel mooi papier. Een lint
met krullen. Doen ze met een schaar.…
Wind
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
874 Alleen angstaanjagende geluiden
blijven in onze hersens hangen,
en woorden die ons vrees aanjagen,
klampen zich aan het papier vast.
Woorden van rust en ontroering
waaien weg, verjaagd door de wind,
woorden van liefde en troost
verwaaien als bladeren in de herfst.
En na de wind wacht ons slechts
leegte, en hoop zonder doel.…
Houtsnijder
gedicht
4.0 met 3 stemmen
6.954 Vermomd met bolhoed, knijpbril, papieren neus,
trok hij de polder in.
Zijn laatste komisch nummer was een kerstgroep.
Levensgroot.
Met os, met kind, met vrouw, met ezel,
bevolkte hij een stal.
Hij staat er bij.…
Bloedkoraal
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
601 Een ononderbroken
Stroom
Schone woorden
Voor het plezier
Op een wit vel papier
Zon in de krullen
Licht als een veer
Ik schrijf met rode inkt een
Taal die van hart tot hart wordt verstaan
Laat mij gedragen worden
Door een groene zee vol met dolfijnen
Laat mij dobberen op golven
Onder bloedkoraal bedolven
Wanneer de hemel boven…
Beeldvullend
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
438 Het onvervangbare, toevertrouwd
aan rustbarend papier
om te bewaren in kantlijn
aan randen van doortast
in grensgebied van geheugen
als zinkput in wankele bodem
waar we onze gangen natrekken
berusten in een doolhof van twijfel
verweren tot goudkleurig zirkoon
ons opdelen in halftijd
Het oprichten, het nabouwen
vertellen uit losse…
ambtenaren
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.005 ze klimmen ’s ochtends
torenhoog
veilig voor weer en wind en zon
achter stenen glas staal en beton
urenlang ruggen kromgebogen over
documenten papieren en dossiers
ze zinken ’s avonds
in stalen kooien
naar diepe gangen
van trieste treinen
de helle van het heden
ze heten jan en miet en piet
ze zijn van het prikken uitgeput
hebben uren…
Schrijven is....
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
537 Schrijven is gevoel, emotie
soms boosheid op papier
Schrijven is soms verdrietig,
jolig of juist heel vrolijk hier
Schrijven is, mijn manier
van verwerken
Schrijven is soms ook
een beetje hard werken.
Schrijven is mijn lust, mijn leven,
( buiten mijn eega dan)
Schrijven is iets,
wat iedereen leren kan!…
Uur U
gedicht
5.0 met 1 stemmen
8.577 Af en toe hoor je hem slikken,
glinstert er iets aan zijn ogen
maar zijn gezicht een masker van
papier-maché, een bedje ijskoude
asperges zijn biddende vingers.
Achter hem trouwt hij haar,
zijn vingers in de hare, zijn kop
lachend naar haar toegenegen.
-------------------------------
uit: 'IJsbeerbestaan', 1999.…
De prijs van chaos
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
584 verbeten trok hij
strakke lijnen op papier
begrensde openheid
ontspande in plezier
met rond verloor
hij zicht en voor
krullige tierelantijnen
is hij nooit gezwicht
zijn perspectief wist
enkel dag en uur
want morgen was vol
onbekende zorgen
hij kende de prijs
van chaos door
teveel impulsen tegelijk
de medicatie voor ontwarren…
Licht autistische routine
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
510 ik ben geen
meester geworden
in edele kunsten
ook het schoonschrift
der poëzie ben ik
nooit machtig geweest
kon wel schrijven
maar de magische vonk
wilde niet brandend blijven
vaak heb ik gebeden
ben uit mezelf getreden
maar miste pen en papier
die bleven hier in hun
grondstoffelijk verschijnen
konden niet zomaar verdwijnen…
Op weg naar 2018
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
512 Wat zou ik graag gedichten schrijven
die recht naar ’t hart van mensen gaan,
al zouden ze maar even blijven
en zelfs niet op papier bestaan,
ze zouden licht en hoop verspreiden
en dat is toch wat ieder vraagt
en nu we een nieuw jaar verbeiden
is liefde toch wat elk behaagt.…
de deur (2)
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
447 als je alleen maar
met inkt zou spreken
je met slechts dunne
potloodlijnen schetst
wat doet het woord
onder een vernislaag
de worsteling met
het verzwegene
brandt het verleden
onder de glanzende schijn
wil het zich uit je borst
scheuren om zich te
bevrijden van die
blinde kwelling
en jij tovert leven in
in woorden van papier…
Ook paradijsjes
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
539 in spaarzaam
verlichte nachten
laat zwarte inkt
op maagdelijk papier
nog de prachtigste
woorden zien
geen topgedicht
later misschien
de sterrenhemel
trekt aan mij voorbij
met ongekende kleuren
in landschappen van ver
ook als paradijsjes
die de schepping
overleefden voordat zij
adam en eva kregen
woorden spelen zo
hun eigen spel…
toekomstig verleden
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
453 de foto vangt vlakheid op papier,
het begin en einde van voortduren,
de versheid van perkament
je laat me raden naar herkomst,
naar de gezichten van dienst
en de wijzers van de klok
bij een rammelende maag kan
ik de foto niet eten, toch stilt
zij de honger zonder wedervraag
in deze aarde besterft het
onderhuidse, in het voorbijgaan,…
Woordenlast
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
562 Maar als een lief hem is ontvallen,
dan splijt zijn pen het papier uiteen.…
HET HONDJE
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
578 grazige groene weiden
zee stranden parken en bossen
en prachtige paarse heide
zoveel waar ik nooit kwam
geen oog voor had voordien
ik had een hondje
een fantastisch dier
dat me overal mee naar toe nam
het wezentje liet mij
zo ongelooflijk veel zien
tranen wellen enkele zwellen
vallen en vergroten dat wat ik
toevertrouw aan dit papier…
uitzicht La Garde Adhémar
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
661 het onbeschrijflijke aan
het papier toevertrouwen
't is eigenlijk te zot voor woorden
want het gaat me niet lukken
het blijft hooguit bij een poging
als bij benadering 't uitzicht
beschrijven als een opsomming
van wat ik werkelijk zie en voel...…
Och Die Vangers
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
415 was ik maar
zo’n vlindervanger
van mooie woorden
dan kon ik ze in
schoonheid naast
elkaar zetten
elke soort op een rij
achter glas
op papier
fraaie zinnen maken
maar nee dat
moet toch niet
vlinders moeten fladderen
zoals ook woorden
vrij moeten leven
een vrij en levend woord
zal de mooiste zinnen geven
vlinders zullen hun…
Ze Zijn op hun Hoede
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
402 had ik maar
maatregelen genomen
of hebben gezegd
wat ik nog niet had ben ik al weer kwijt
die woorden die invallen
laat ze niet lopen
je weet nooit of ze
terug gaan komen
of ooit nog eens aan
jou worden gericht
die waardevolle woorden
voor regels op maat
misschien wel een aanzet
die zo ver gaat tot er zoiets als
een gedicht op papier…
Een vrolijk vierkant
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
495 ze lachte
naar de staart
van de vlieger
die ze juist
had opgegooid
het wapperend
papier geplakt op
halve bamboe
latten in het kruis
gebonden met touw
een vrolijk
vierkant met
helder gekleurde
ogen die keken
over stad en land
het was jouw vlecht
die het roer recht
heeft gehouden in
haar drift naar hoogte voor
zover touw dat…