6466 resultaten.
Vlaams sprookje
gedicht
3.0 met 9 stemmen
6.006 in de chocolade dorpen
kleven de vogels aan de daken
de dichters plukken het fruit
uit de verliefde bomen
en geloven hun eigen ogen niet
zelfs de herfst praalt er
in een rotte overdaad van uniformen
het is hier altijd stil
door het trage maandagblauw
loopt een glazen echtpaar naar de kerk
zopas is hun kind door de zon
overreden
--…
TORENSPITS van elisabethkerk in grave(NB)
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
601 Steekt haar spits
al in herfst
kastanjes half ontkleed
zelfs in de kruin al kaal
Steekt haar spits
in het koele blauw
dat onverwacht vergrijst
en regen brengt
Bui en windvlaag
niet voorzien
de plu thuis gelaten
regenjas nog in de zolderkast
Wij versnellen onze pas
zijn pijnlijk verrast
vinden een schuilplaats
in het kerkportaal…
Het eindcouplet
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
590 als de herfst vaal
over de velden hangt
mistroostig en kaal
vol van schaduwvlagen
zal ik je dragen
over het verwelkte
treurende bloemenpalet
naar het zoete wit
van rijpe muskaatdruiven
als de dagen korten
de avond vroegtijdig
haar intrede doet
veel eerder dan verwacht
zing ik zacht
dicht ik jouw naam
in een lied, een gebed…
Seizoenen van belevenis
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
560 In wit winterse dromen
zag ik jouw ziel vertrekken
naar een onmetelijk duister
met licht van lente in zicht
en in bladvallende herfst
verloor ik mijn dromen
die niet langer zomerden
in mijn somber gedicht
ik had niet gedacht
dat het mij zo zou treffen
jouw sterven in verloren liefde
een stille duisternis
in mijn vergeten verleden…
zij was haar naam
netgedicht
3.8 met 27 stemmen
1.114 vragen rennen me
achterna
en terwijl de stilte tegen me leunt
of ben ik in de waan
luidt een vlinder
de metamorfose van de dood
kinderen wisselen land
en keren herfst om
verplaatsen aarde
naar hemel, weer naar aarde
en wanneer ik me aan hen bind
blijft de weerspiegeling
niet onberoerd
wij huilen
om het afscheid
en vinden…
Van god los
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
476 Soms zijn er dagen dat ik vergeet
wanneer ik mijn ogen sluit ik mij
waan in het paradijs - de regen doet
mijn voorraam zweten de wind
dolt met ronddolende bladeren -
de zomer bracht mij liefde, bij jou
voel ik mij thuis maar soms
dringt het binnen zomaar onverwachts
de angst voor wat er zou kunnen komen
want vandaag gaat de herfst…
Kon ik het gevoel vangen
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
609 gekwinkeleer in het riet
van een karekiet
ons schommelbootje
jouw armen, de delende rust
hoe je mij kust
de saprijpe belofte
van opgezwollen bramen
langs een weiderand
de tekening van de regenboog
na het verkwikkende buitje
haar aanraking op het land
*
kon ik het gevoel vangen
voor het ons verlaat
vroegtijdig sterft in de herfst…
anna
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
620 alles is betaald
de bussen rijden
nog iedere avond
voorbij het raam
dat is het uitzicht
een herfst
van een Mensch
het zonnelicht
deuren en huizen
een raam
engelgezicht
zomaar
geen goud
geen platina
maar Angelina
de reis is geen prijs
maar mond vol honing
in een dorpje leeft
een koning
jalalalala
te grond is te laag
de…
Een zonovergoten palet
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
512 wij vlochten herfst
van alles wat
de zomer geschonken had
jouw slanke vingers
modelleerden vorm en kleur
tot een zondoorschoten boeket
ik schaalde fruit
etaleerde de fleurige rijping
tot een zonovergoten palet
storm en regen
waren welkome gasten
bij het feestelijk openingsritueel
de nachtvorstjes lachten
wisten dat in een koude…
Charmeuse
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
659 Ze vallen,
ze vallen allemaal
als blaadjes in de herfst
als bloempjes op het droge
als bomen voor de bijl.
Ik zie ze komen
volwassen groot en sterk
en smelten
bij haar eerste blik
haar eerste lach.
Echt mooi is ze niet
met veel te grote oren
en een scheef gebit.…
Niets is gewoon vandaag
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
475 Dankbaar voel ik me,
omdat ik middenin de herfst,
met open ogen leven mag.…
Poort naar winter
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
726 Er verschijnen
poorten
poorten
in het landschap
De bomen
op rij
aan zoom en kant
van landelijke wegen
De wachters
mogen het goud
van hun straatje vegen
wind snelle trawant
De kruinen
verliezen -spilziek- hun kleur
blijven ontsierd
achter op hun post
Sneeuw zal
hun kreunen smoren
ijzig roepen ze
wat herfst
hen heeft…
Sneeuwpop
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
616 Ik zag de winter aankomen
met al haar koude en donkerte,
bang daarvoor keerde ik om;
het werd een reis terug
langs voorbije seizoenen,
herfst, zomer en lente
werden opnieuw beleefd.…
Globaal
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
469 Buiten ritselen blaren:
de herfst tikt bladen
vol met herinneringen
voor in het archief
van mijn geheugen.
De regen bestempelt ze
met "geklasseerd"
en slingert ze in de modder,
globaal.…
Wintert vorst
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
553 nog donkert
herfst in de
humus van nat blad
wintert vorst
sporadisch onder
dit afdekkend pak
het rustige is schijn
onstuimig bruist en
heelt de evolutiepijn
daar ontkiemt
wat ooit is geweest
maakt lente al tot feest
voor hen die in de
aarde onrust voelen waar
voorjaar is gaan woelen
wil melker
03/01/2019
www.wilmelkerrafels.deds.nl…
Elk jaargetij
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
584 Ik mis jou en mij
met blozende wangen
het voorjaar verkennen
en de lente ontvangen
Ik mis jou en mij
met honingzoete dromen
de zomer in zweven
en van nectar bekomen
Ik mis jou en mij
met zonnige humeuren
de vruchten zien rijpen
en de herfst smaakvol kleuren
Ik mis jou en mij
met verstrengelde armen
de winter trotseren
en elkander…
Misschien
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
664 de ochtend ademt zacht
en ik kijk naar september
meimaand van de herfst
ik zie de lindebomen
met hun brede kronen
en de witte berken
als verfijnde dames
ze kennen de waarheid
van de jaargetijden
ik geniet van mijn land
waar de hemel
het halve landschap is
misschien droomt de zon
van een vijfde seizoen
het stemt me gelukkig
in deze…
Vergankelijkheid
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
534 Vergankelijkheid spelt weer de herfst
en langzaam leer ik lezen,
van zomerlicht genezen: de uren zijn geteld.
De zon viert nog, maar heel bedaard
verguldt ze de eikenbladeren.
Behoedzaam voel ik naderen
wat node wordt gemeld:
dat vuur gedoofd wordt, niets gehoord
meer waar de zangen klonken.…
septembermorgen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
364 met het neergevallen blad
van de lijsterbes
een jong spinnetje
heeft in een plant een meer dan
ragfijn web gemaakt
daaronder op een takje
ligt een rups van de
psi-vlinder heel stil te rusten
met nu nog groen blad
heeft ie zich volgegeten
veel rode bessen
aan de cotoneaster
de tuin fluistert zacht:
“binnenkort is het weer herfst…
lente
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
983 Als een kortstondig schouwspel
in veld, langs berm en poldersloot
ontwaken de narcissen
En geven haar wondere schoonheid bloot
met parmantige kopjes op ranke steel
In oogverblindend zonnegeel
Dansend op de wind
Koesterend in de tere lentezon
Als een zondagskind…
Oriënt
hartenkreet
1.3 met 3 stemmen
932 Knippen en scheren in Bagdad, Irak
Schuim in hals, op kin en wangen
Ook mensen in d' Oriënt hebben dat verlangen
Schoonheid, reinheid en bovendien gemak
Nu zijn er, net als in Afghanistan, mannen met baarden
Die denken te kennen, de normen en waarden…
klaproos
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.074 Tot in een klap de windvlaag
je schoonheid laat verdwijnen.…
Aan de stilte van de kust
netgedicht
2.9 met 14 stemmen
1.204 geboren regenbogen
aanschouwen het licht
waar hemelszuiver
langs de kaders schicht
helderblauw onder
rood geel vuur
het prilste verschijnt
op dit aller uur
enkel schoonheid
kent haar diepste rust
aan de stilte
van de kust…
verstomd
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
912 Bereiken het diepste van mijn wezen
en schokken me met de waarheid,
maar valse schoonheid
herneemt snel zijn plaats.…
Hoelang nog?
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
1.046 Ik zie de schoonheid
van een bloem
in kleuren
verhaalt het zich
levenslang
mijn blikveld glijdt
voorbij aan gedachten
lang geleden
ongerept gevrijwaarde natuur
ongestoord in harmonie
door eeuwen
hoelang nog
voordat
een grijze stroming
de bloem
verwelkt…
Fantasie
netgedicht
4.1 met 17 stemmen
1.653 Doordrongen van
ontrafelde schoonheid
droomt de toeschouwer
zijn eigen fantasie.…
fee
netgedicht
4.0 met 10 stemmen
1.102 zij is de allerzwartste nacht
die op jouw witte schoonheid wacht
maar jou niet meer laat praten
zij voert je zoetjes achter haar
jij houdt je kiezen op elkaar
en hebt niets in de gaten
jij smult en zij smelt met je mee
hoe vullend is een droptoffee…
opnieuw
netgedicht
3.6 met 29 stemmen
1.103 in traagheid van gemoed
de diepte
het oog van de melancholie
en nog altijd
het verstilde reiken
naar de schoonheid
van een onbevangen jeugd
een bevrijding pas
aan de horizon van de utopie
maar desondanks
gaande door het leven
in de schaduw
gaande in weerklank
van het voortbestaan
steeds de lente opnieuw…
in de woestijn
netgedicht
3.7 met 15 stemmen
768 als ik roep hoor jij mij niet
het zijn jouw vroegste oren
waar in ik blijkbaar
dode klanken schiet
wat kan ik nog zeggen
als ik niet in het heden
kleuren kan schilderen
dan raak ik toch verloren
of wordt mijn tong
van woorden afgesneden
schoonheid dreigt
bij voorbaat te verwilderen…
Japanse kers
hartenkreet
1.8 met 4 stemmen
1.188 Vanaf m'n balkon
zie ik je staan
statig en trots
in de stralende zon
bezaaid met uitbundige
bloesem
die als een
waterval
gracieus
hangen
aan je takken
waarmee je me
iedere lente
weer
met je
schoonheid
weet
te pakken…