2974 resultaten.
James
netgedicht
4.3 met 13 stemmen
958 De spiegel zegt James, maar achter elk oog
heet ik anders. Tot op het bot besterf ik het.
Ik overwinter dag na dag en drink met hem mee :
het beest heet de dood, zijn gevolg is gedwee.
Ach, enkel het doek valt, het spel gaat door.
Ik trek de knekels aan en zijn domme kop.
Ik klim op zijn troon tot die het begeeft.
[naar James Ensor]…
Verleiding
hartenkreet
4.2 met 12 stemmen
1.321 ben je ineens
Ik mis je verleidende blik
Ik zie je staan
Weer zoek ik je ogen
Ineens hebben we weer oogcontact
Mijn ogen glimlachen naar je
Jouw ogen vangen mijn ogen
Ik kijk naar je vragende blik
En zie je voor mij staan
Je ogen willen met mij mee
Glimlachend sluit je mij in je ogen
Dan sta je dicht naast mij
Oogcontact in twee spiegelende…
SCHAATSENRIJDER
gedicht
4.6 met 73 stemmen
32.243 Wat kan hij in de spiegel nog verwachten?
Of houdt een vrouweschim die wij niet zien
hem vast binnen dit eenzaam veld van krachten?…
Stervende zwaan
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
1.038 De waarheid zal ons in de spiegel laten kijken,
en zien we de eenzamen, de treurenden, de lijken.
En zal de wereld zijn als een stervende zwaan,
waar wij, in duisternis, verder moeten gaan,
en in diepe troosteloosheid zullen verzanden.
Ik hoor nu al het geknars der tanden ...…
Jan Wolkers bedankt
netgedicht
2.8 met 12 stemmen
1.567 beleven in zinnen
Met gevoelens oprecht diep en grandioos
die tevens en vooral ook innig en bevrijdend
voor en van eenieder van alle tijden zijn
Je beeldde eerlijkheid en spontaneïteit
voor ons samenzijn met alles om ons heen
overtuigend om geen dag te kunnen missen
Dat we ons leven vanaf moeders schoot
hoe ook getekend door gebroken spiegels…
to be
netgedicht
3.5 met 12 stemmen
1.151 waar vindt men nog zo'n man van formaat
die ons gaarne de spiegel voorhoudt
zeker, we zijn met zielenknijpers aan de praat
en is ons bestaan is vaak op soap-series gebouwd
dat alles kan nooit zulk een drama onthullen
waarmee Shakespeare de zalen deed vullen
to be or not be, that is the question…
Bedankt
netgedicht
4.5 met 13 stemmen
2.132 hier en een rimpel daar
dat moet behoorlijk worden gelift
voor hetzelfde geld –gewoon als gift –
verwijder ik ook dat junglehaar
laat mij aandachtig verder kijken
oh jee, uw borsten zijn te klein
daar duwen we wat plastiek in
zijn joekels F wel naar uw zin
dan gaan we verder met uw lijn
de bilpartij is nogal breed
die puilt buiten de spiegel…
Vlammen van papier
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
758 Ik kan geen tekst schrijven,
want woorden schieten mij tekort
Ik kan slechts mijmeren of haten
of depressief zijn in staten van geluk
Ik kan denken aan een spiegel in stukken
of mijn gebroken geluk
Het is onmogelijk te beschrijven
hoe geluk schijn schijnt te zijn
en als de zon weer begint te schijnen
blijkt het geluk niet daar te zijn
Het…
de blinde speleman
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.176 ik ben gehuld in het gewaad
van een blinde speleman
een waas van onzekerheden
en verwaterd ongeduld
ik schrijf in een spiegel
krul de letters binnenste buiten
jaag de woorden op tot een rapsodie
een melodie van kwinkslagen en implosies
zoek op de bodem het illusoire begin
het nooit aflatende einde
in een metafoor van cascades
ik zie anders…
nooit meer
hartenkreet
4.1 met 7 stemmen
1.327 Een eindeloos verlangen
Weerkaatst in duizend armen
Een eenzame traan
Valt in jouw eindeloze diepte
Ik ren in circels
Spiegels aan de wand
Ik zie mezelf steeds weer
Verlaten door jou
Ik spat uiteen
Uiteen in duizend tranen
Zie je me niet rennen
Vluchtend in zijn armen
Mijn lief, je was zo mooi
Mijn lief, je was me lief
Mijn lief…
haarsalon
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
1.199 gelaagd oppervlak
teder maar overweldigend
hij hecht een streng aan de haarwortel
strooit glitters op mijn wimpers
kiest voor een verrassende klemtoon
in een evenwicht tussen kleur en volume
de ronde snit gaat bewegen
in een kolk die lonkt
een amberen weelde
de kapper belooft de schicht en de donder
nog wat wennend aan de clown in de spiegel…
geluidsmuur
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
944 mijn ronde staart
de gestroomlijnde neus sleept een kegel mee
een werveling van cirkels die uiteenschuiven
elkaar overlappen in een spitse huls
die nog scherper wordt als ik gas geef
het kan ook omgekeerd
zoals de trage zwaan een stomp zog voortsleept
schokgolven van geluid die ik achterlaat
zoals de kringen rond de kiezel
die de spiegel…
Ziet u iets?
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
707 Ik kijk in de spiegel en zie niets, zo doorzichtig
Ik kijk in het water en zie niets, weerspiegeld
Ik kijk in de lucht en zie niets, een luchtspiegeling
Ik kijk in de zon en zie niets, een weerschijn
Ik kijk voor me uit en zie niets, als een staarreflectie
Ik kijk in de ruimte en zie niets, een zwartgat weerkaatsing
Ik kijk naar de…
pinokkio
netgedicht
3.9 met 18 stemmen
1.014 schaduw dreef en om zomerkleuren vroeg
blijmoedig het begin van de rivier liet zien
alsof er nooit een einde zou komen
aan deze eenvoud van vrede
één kamer met daarin het midden
van het leven, woorden op planken
en de warme opbrengst van rode wijnranken
met geen andere namen dan de oorsprong
van minnaars die met volle stem
omlijste spiegels…
WIE SCHRIJFT, DIE BLIJFT
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
677 Opgestaan de ochtend beleefd
indrukken opgedaan
de spiegel bekeken
kleding uitgezocht
de dag tegemoet
het leven weer aanvaard
in al zijn facetten
denken aan noodzakelijkheden
terzijde schuiven van narigheden
die iedere dag weer tot mij komen
mijn gedachten herhalen zich
in een zekere rangorde
daar ontkom ik niet aan
het zijn vleugjes…
Vederlicht
netgedicht
4.7 met 52 stemmen
945 lichtvoetig treed zij voor het voetlicht
danst zichzelf tot gevleugelde zwaan
reikhalzend vliegt zij voorbij
de werkelijkheid en waan
van dit aardse bestaan
alle ogen, op haar gericht
tot het doek valt en zij
eenzaam huiswaarts gaat
in een nacht zonder licht
thuis toont de spiegel
haar vermoeide gezicht
de weegschaal kroont haar
tot…
Nectar en ambrozijn
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
1.559 Geen schaamte ligt in eerbaarheid
als hij zichzelf tot koning kroont,
de (wan) hoop van een stijve, voor
de spiegel of voor een vrouw, bij
het verlaten van de intieme woning,
voor dag en dauw, een bekroning
van het pochen van een pauw in een
kleur die met veren wordt beloond de
verzadiging ondervindt hij aan den lijve.…
De volière
netgedicht
4.1 met 21 stemmen
752 ik ben er nog niet zegt de man
prevelend met verweerde lippen
zoveel al achtergelaten
menig spiegel moeten vervangen
de weg die ik bewandel
kent vele hobbels en gaten
ook luchtkastelen vol verlangen
en kinderogen die nog steeds
vrijelijk tegen me praten
waar ben ik toch naar op zoek
de jaren hebben mij toch alles verteld
talloze malen…
help - riep ze nog- we vallen
netgedicht
4.4 met 22 stemmen
1.318 hij opzettelijk in haar blikveld vloog
zo dicht bij haar en bij de zee
ving zij de vogel in zijn vlucht
ik wil met jou - sprak ze toen weer
de vissen en de bomen
de mensen en hun kerken
niets zal ons meer beperken
zelfs niet een spookbeeld van weleer
want jij bezit mijn dromen
en jij de mijne - floot hij zacht
terwijl hij in haar spiegel…
Nimue
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
630 ik ken een waterpartij
die na de val
rimpelloos
de plas vormt
onpeilbaar diep
donkerblauw delfisch
om de maan
komt zij, wit
feeëriek
en beroert de spiegel
één rimpeling
verspreidt zich
omarmt haar
gaat verder
middenin de plas
een hand
omhoog gestrekt
als invitatie
geen fakkel
geen zwaard
alleen de uitnodiging…
Merktekens?
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
472 In die matrix speelt de zon met zijn
onbegrense vrijheid, boort gaatjes in de
eindigheid zonder zich voor de herkomst
van de waarheid te verantwoorden,
merktekens van de tijd kleuren holle
spiegels donker waarin we kijken,vertekent
het oordeel van de werkelijkheid, een
monoloog van herkenning en aangeboren spijt.…
De zijderups
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
545 Wanneer ik fris en glad geschoren voor de spiegel sta
om me te kleden voor een mooie avond Opera
of een diner voor twee in restaurant ~Chiqutroelala~
dan wel met nabestaanden van een vriend naar ‘t kerkhof ga
en dan het brede lange taps gevormde linkerdeel
van de beschaafde zacht getinte stropdas rond mijn keel
voor doorsteek twee keer om het…
UITHONGEREN
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
831 geven
Vermageren ‘t kon haast niet meer
stukken bot restten van haar benen
‘t Ging al lang niet meer om de eer
meer echter om lichamelijk wenen
Energie, bezat zij al lang niet meer;
toch kon ze haar strijd niet opgeven
Heel haar arme lichaam deed zeer
het had ‘t erg moeilijk te overleven
Leven deed ze al zo lang niet meer
ze zag de spiegel…
MORGENDAUW.
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.274 Nu hem de ochtend zelfs wil dulden
En bij bloem en dier vertrouwt,
Wijl zij mild voor zijn onthulde
Ziel haar klare spiegel houdt,
Zal hij zich dan langer pijngen
Met het kwaad door hem bestaan?
Moge dauw de handen reingen
Wie verjongd aan 't werk wil gaan.…
Aan de lezer
gedicht
3.2 met 5 stemmen
3.456 zij verstuiven hun meel langs de lengtegraden pril
als de doorluchte schermen van de bloem der paarden,
Pegasus, lichtvoetig zo hun zwermen hem heffen
zijn zwaarte te boven,
Diepgravend waar hij aanzet om zijn vlucht te nemen,
zijn hoefslag de bron slaat in de ader,
Het hart ontdooit aan de vonk als Aganippe
zijn hiel ketst
En de spiegel…
"Bij De Beesten Af"
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
581 Een spiegel, die om zijn menselijke trekken niet verveelt?
Al spoedig verandert haar lach in een grimas,
Als zij merkt dat het haar laatste optreden was.
Is het de mens, die het hardste brult?
Die zich in dierenhuiden hult?
Is het de mens, die met zijn aardgenoten speelt?
Die van alles neemt en nimmer deelt?…
Als ik in jouw ogen kijk
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
869 Jouw ogen zijn de spiegel
van al het mooie in mijn leven.
Zij geven mij de kracht om al
het nare te vergeten, waarop
ik mij in een eeuwigheid van
beleven, mij niet meer druk
maak over wat ik niet wil weten.
Jouw ogen spreken een andere
taal. Zij geven de zoetheid van
honing aan ieder liefdemaal.…
stadig hartklopt de liefde
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
1.007 nu gestaag de jaren
ons verbond verkleuren
van koraal naar smaragd
strelen gelijk zonnestralen
zacht als mousseline
de alinea’s van herinnering
die spiegelend ons verhalen
van de warmte en de troost
de verwondering ook
die doorheen de jaren
in elkaar wij vonden
die vertellen ook
van de gouden oogst
in het doorgegeven leven
die ons de verbintenis…
Schrander dier?
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
439 die klapt voor eigen spiegel en parochie
om zichzelf weer uit te vinden, terugkeert
op zijn schreden, een dialoog afslaat waarin
hij jokt met een narrenkap die niet misstaat?
zonder te beseffen dat hij cynisme en
uitsluiting predikt en tegelijk de waarheid
heeft vergokt en daarin zelf is verstrikt?…
Dagdromende rivier-vriend
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
596 Aan groene oevers bevindt zich weelde
een droom die zich bezielt
stroomopwaarts
waar de rivier meandert
in het bewoonde schilderatelier
kleuren spiegelende meren groen
valt er schaduw op het linnen veld
ergens in een ontwaakte wereld
zonder commerciële gekte
proberen we te roeien
we praten over politiek
in onze fluisterboot
over…