4375 resultaten.
Vertraagt bestaan
netgedicht
2.2 met 8 stemmen
513 fel breekt herfst
door het bladerdak
kaalt takken tot
een helder perspectief
weer zichtbaar is
wij hebben de
seizoenen geoogst
wachten tot ook
de laatste warmte
van zomer is gedoofd
nog trekken de
insecten hun eigen plan
gepareld hangen
webben als een
welkom voor gevang
steeds meer vertraagt
bestaan in korte dag
lomer wordt…
Schijnt schaduw
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
531 een groot doek
een wat
verstild tafereeltje
ergens in een hoek
heb de tijd
in kleuren stil gezet
vogels vliegen in gebed
het klein prieeltje
ademt rust drukte
wordt lommerrijk gesust
een integer zonnetje
schijnt schaduw
langs het lenteblad
ik zit aan
tafel met mijn
stoeltje op het pad
in klein bezig zijn
wordt lente zomer…
Beslagen adem
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
436 drogend draaien
de laatste blaadjes
als gebedsmolentjes
aan hun steel
in groene zomer
mantra’s moe
geruizeld kleuren
zij met herfst mee
donkere vennen
weerspiegelen
nog strak de lage
zonnestand in zwart
het warmrijpe
is verdwenen ook
schraalhans heeft de
staart tussen de benen
dan tocht het bos
open plekken stralen
koude…
Zomergenot
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
425 De zomer is nadrukkelijk
aanwezig, velen willen
dit.
Vogels zijn er
nauwelijks, dat is erg
jammer, want ze maken
vaak een mooi geluid.
Een warme dag waarop
je dingen mag
ondernemen,
maar wel je op tijd je
rust moet nemen.
Een mooie dag allen,
drink genoeg, dat is het
allerbeste.…
dansen in de regen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
533 laat de regen
verfrissend neerdalen
laat de wind maar toenemen
ik kan er wel tegen
ik draag de zon
ze verwarmt mijn hart
laat de kou maar komen
zoals onze lente begon
zal het in zomer overgaan
en elke winter doorstaan
geen mens komt tussenbeide
onze natuurlijke kracht
ik dans in de plassen
blijf staan in orkaan
als alles is volbracht…
Gewone mensengedachten
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
493 vingers van een linkerhand te tellen
mensen doe niet groter dan je bent
de nietigheid valt niet te vieren
de natuur heeft geen geheugen voor verdriet
het zandpad leidt uiteindelijk naar een moeras
waar het rotten de gassen van weemoed verspreiden
alles alleen zonder erkenning, het uiteindelijke einde
uitgebalanceerd op een windloze zomerse…
Bloot had gegeven
netgedicht
5.0 met 22 stemmen
410 de winter
werd groener
dan de lente
zich ooit in
een zomerse bui
bloot had gegeven
wit rijpte vorst
zijn herfstige
oogstkleuren
aan de al enige
tijd kalende takken
bij bevroren vlakten
onder een zon
die op een
krakende ijsvloer
zijn scheve schaats
aan het uitproberen
was tot in het wak
waar de wind
rimpelend vertelde
dat zon…
Zigeunermuziek
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
512 Waar het landschap grensgebied vormt
bij de rivier in de groene vallei
is het zigeunerkamp gelegen
maken de zigeuners hun muziek
mooie mysterieuze vrouwen dansen
terwijl gitaren en violen klinken
een paar meiden beginnen te zingen
er wordt geproost op de zomer
er wordt gelachen en gedronken
het maanlicht schijnt over de vallei
schaduwen…
Wilde natuur
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
416 bloemen
te staan
gevormd
door haar
handen
in sierlijkheid
waren haar kelkjes
ontstaan
sprankelend
lentelicht
was met haar
kleuren begaan
de geheime
plaats van
deze pracht
weerkaatste
in glinsterende
ogen toen jij
mij daar bracht
wij verzorgden
het paradijsje
tot een
oase van
schoonheid
omgeven door
wilde natuur
deze zomer…
In memoriam matris (13)
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
539 Mijn moeder is niet meer,
niet eens de zomer haalde zij.
En nog maar pas een kind.
Gegrepen door een auto,
zo heet dat dan.
Geloof me, vriend,
de herfst duurt lang,
te lang voor mij.…
VERLATEN
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
703 alles zal je ooit verlaten
het voorjaar dat plaats maakt
voor de welkome zomer
die weer verwaait door
de onverbiddelijke herfstwind
zoveel verlaat en komt ooit
en soms nooit weer terug
vaders moeders
zusters en broeders
gaan hun eigen weg
maar wat je er ook van vind
het verlaten uit het nest
van je laatste kind
bezorgt je ook weer…
VOLDAAN ZITTEN
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
483 Zomerse hitte;
loom stappen mensen voort naar
een vrij tafeltje
op het drukke terras van
hun gekoesterde stamkroeg.
Onder de schaduw
van een wijde eik komen
tongen spoedig los,
aangemoedigd door dranken
met pit en verlangde spijs.
Kinders genieten,
smullen al krijsend vol pret.…
Kerstmis 2021 in Lockdown
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
700 Soms gloeit ons hoofd van pijn en zorgen
Maar in de roos van Sharon zijn wij geborgen
Terwijl ik schaatsend letters kras in ‘t grijs blauwe ijs
Zwaaiend van links naar rechts in het winterparadijs
Door het onverklaarbare in U gevoed
Zingend met ‘t hart naar boven door een blij gemoed
Het addernest uitgeworpen dat op eieren broedt
Tussen…
Vrij als een vogel
hartenkreet
5.0 met 5 stemmen
856 Wordt het zomer dan weer warmer
dan zing je het hoogste lied,
bij het opkomen van de zon,
maar ook wel als het giet.
In de herfst met storm en regen
daal je neder in mijn armen,
zodat ik je in de koude winter
tot aan de lente kan verwarmen.…
koninklijk tijdsbeeld
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
808 de prijzen rijzen
mazzel-trixie bij ‘t land gepast
de pan nota bene nog in de kast
pieter’s berg betast en toen bekrast
de rotgans maakt nu zomer
de weg naar Rome vol zure bomen
spijkers zijn verdronken
laag water afgezonken
lazarus in zee gedragen
werk in heuvels omgezet
tiengemeten eindelijk afgemeten
wie leest nu nog de Beatrijs?…
DOMBURG
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
862 Kijk eens - zucht zij - zalig
eindeloze ruimte zover ogen zien
een late boer rijt z'n akker open
elke portie wacht op bevruchting
een enkele boom belooft rust en
's zomers boterhammen in de schaduw
een sloot - de zekerheid van water -
wie kan hier anders dan dankbaar zijn
zelfs de toerist vergeet even zijn pijn…
Lekker weer
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
747 Zo'n warme zomer
Alles droog, de planten dood
Te moe om je nog te bewegen
De benen loom, gevuld met lood
Het bed te heet voor alle lusten
De dag te lang, de nacht te kort
Te warm om echt goed uit te rusten
Het lijkt of het nooit anders wordt
Zo is er altijd wat te zeuren
Het maakt niet uit welk weer het doet
Als het straks iets langer regent…
Verdoofd
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
998 Ondergrondse gedachten
delven een seizoen
tussen de zomer en de herfst.
Tranen doordrenken de aarde.
Vochtig verdrinkt het groen
dat nu aanvaardend sterft.
Schuilend in het flauwe schijnsel
van de laatste uren,
lijkt de tijd verloren te dwalen,
ze kan de nacht alleen maar verder dragen.…
Getijdenlied
netgedicht
2.3 met 12 stemmen
1.669 de zomer was een koude,
maar binnen bleef het warm.
De herfst was aangebroken,
de schoorsteen van de baan,
doordat-ie van het roken
de pijp uit was gegaan.…
OOGST
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
6.910 ik bloem onuitgesproken woorden aan elkaar
en geef haar dit boeket
dat nog geurt naar het korenveld
waarin we vrijen met de zomer
de papaver houdt nog zijn rode blaadjes
en bewaart net voor de oogst
mijn jeugdliefde
mijn stille droom
mijn intiem verlangen
hier op het slagveld
uitgedorst, doodgeklopt
omgespit en begraven
ze legt de…
totempaalpoëzie
netgedicht
3.6 met 30 stemmen
935 je glimlacht naar me
en het landschap
opent zich
ergens
tussen traagheid en bronnen
van geluk
het begint met een gedicht
met venstervogels
ik laat ze binnen
ook de bomen
die ik nergens vond
voordien
ik word zomer
lichter en geloof
eeuwig als de zon
je glimlacht naar me
en ik woon nu
voortaan
in jouw stilte…
steeds vaker kleuren groeit
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
664 zie de wei
die jij en ik
steeds groener
vinden van nabij
we bloeien bloemen
in het gras dat
ongemaaid steeds
vaker kleuren groeit
belegen plekken strekken
zich in het verlaten
ze wiegen op in
samen praten met de zon
jij bent mijn wilde blom
in het groen-blauw van je ogen
vind ik je overal, kom naar je toe
wij zijn de zomer…
fladderen vlinders nog een laatste dans
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
972 in de zoele wind
van zomers laatste kans
rijpen de vruchten
fladderen vlinders
nog een laatste dans
groen reikt langzaamaan
naar geel, de bellefleuren
kleuren naar oranje-rood
deze herfst kent geen dood
zij is een verder gaan
in het cyclische bestaan
dat de rust van winter eist
de dagen korten en de ochtend
grijst in lange spinnendraden…
hun vlucht is pijlsgewijs
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
755 ganzen vliegen
wieken met hun vleugels
langs gebruikte lucht
verklappen, zachtjes
maar wel duidelijk
de resten zomer
hun vlucht is pijlsgewijs
de kusten langs
waar zee en zand
voor ieder die daar strandt
een golfjesmaal serveert
van vis en schuim
vleugels wieken
klappen zachtjes
verenonrust in de nacht
de wei als nachtverblijf…
In vroege maartse dagen
netgedicht
3.6 met 12 stemmen
823 weer bloesem jij
in vroege maartse dagen
jouw wit en roze hopen
zomers vrucht te dragen
nog zijn de nachten koud
als maan en sterren warmte vragen
vernevelen en rook zijn jouw behoud
zij zullen ochtendvorst vertragen
bloei schoonheid op het land
als ook de bijen vliegen is het
intens de lente weer genieten
voel ik jouw oogst al in mijn…
leven
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
930 liegt door bladeren
winterbruin en perkament
vertellen van in herfst verdwenen dagen
karig de grond met sporen van wat zand
in voegen tussen stenen aarde
lijkt hopeloos het wachten op ’t ontwaken
en toch
gestreeld door zonbeminde dagen
streeft het omhoog in voorjaarslicht
als een klein wonder in een godvergeten hoek
lieft het de zomerlijke…
vernis
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.115 Het dreunt als een zware regenbui die niet
wil komen
zomer die niet is.
En ik vertel het verleden waar ik
geen deel van heb uitgemaakt.
Het is een grote grap.
Een nare nasmaak van vrienden en liefde.
Alles wat voelt naar meer,
is lucht dat mij doet zweven
in onzekerheid
Ik ben niet sterk geweest.…
nummervlinder
netgedicht
4.2 met 17 stemmen
778 je vraagt
waarom
mijn dromen
niet voor zomer kiezen
wanneer
rupsen uit mijn kleren kruipen
en in de nacht vallen, onherkenbaar
voor de dichter die naaktheid aankleedt
met het zeehemd nog in zijn handen
gevouwen onder een heldere hemel
en fonkelende vrouwenborsten
in overmoed
van liefde en het bevelend
vuur
dat vreet…
Herinner mij
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
1.006 De onstuimige wind van de herfst
prikt meedogenloos en etst jouw naam
zee ligt daar uitnodigend
als een schommelend schuimend bad
de hemel oogt nog zomers blauw
als zoveel jaar geleden volg ik het pad
in witte wolken zie ik gezichten
die jij voor mij bedacht
dan verdwijnt de kille zilte kou
‘herinner mij’
zegt je stem in mijn…
natuurlijk
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
610 de herfst schittert,
kleurenpracht schilderachtig,
valt rottend op de aarde
terug naar waar eens was
de winter slaapt
berenbuik vol van zalm
neen, dan de lente
bomen en struiken dansen
in groene jurkjes, fladderend
in schier ontelbare nuances,
veelbelovend en afvragend,
wat voor jaar zal het worden
de zomer zoemt
lange bruine benen…