5958 resultaten.
Slachtoffers
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
737 slachtoffers zijn zij
die niet worden gehoord
slachtoffers zijn zij
wiens jeugd de grond
in werd geboord
slachtoffers zijn zij
die hun verhaal nergens
kwijt kunnen
en die we hun waarheid
soms niet gunnen
slachtoffers zij zijn
de vader en moeder
zij waren immers hun
kind tot hoeder
slachtoffers zijn zij
die niet worden geloofd
slachtoffers…
Mei
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
708 Hoe zij op een dag
haar donkere jurk verruilde
voor een met bloemen
ik weer met blote benen mocht
aan mijn vaders hand
en hoe wij liepen
door velden
wij alleen
rondom ons geluiden van vogels
en van iets dat zoemde
en geur van seringen
ik wist nog niet
van voorbij gaan en wat zou komen
van lange en lichte dagen
maar er was toen
veel…
Kloppend verhaal
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
478 We willen zo graag een verhaal dat klopt
Maar hoe zijn we zo in die buik
Bij die moeder en vader gekomen
Hoe staan we soms op
In de war door dromen
Die we niet meer weten
Hoe komt het dat ik zomaar jou
Tegen het lijf liep.
we plakken bleven
Klopt dat verhaal?
Ik weet dat mijn hart klopt…
Moederliefde
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
592 Ondanks vader.
Dankzij haar voel ik nu,
wie ik altijd al was.
Wie ik zijn wil.
Haar kind.
Altijd ben.…
Kleine Frans
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
13 Ze staat stevig
Laat mij toch slapen
tegen haar ruwe haren
die ik borstel
met mijn vingers
Ik moet naar huis
mag hier niet blijven
mijn kleren niet vuil maken
aan de ezel en de stal
niet met de vogels zingen
op het land, zoals Frans
mijn kleine Frans
Ik draag hem altijd bij me
laat hem glijden in mijn hand
net als mijn vader vroeger…
Verloren Paradijs
netgedicht
3.4 met 28 stemmen
2.757 Al van bij die eerste noten
word je weerloos meegezogen en gevangen
in dit smachtende verlangen
naar verloren liefdesgloed.
Warme tranen koelen de kille pijn
om het verloren paradijs vol zonneschijn.…
E(r)go
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
2.011 Voor altijd gevangen, in hopeloos verlangen,
laat je de wereld, voor wat het niet is.
zo zal het zijn, tenzij IK me vergis..…
Audio/TV
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
921 De stad is leeg, de mensen zijn verdwenen
ik laad de speler met het Frans chanson
de virtuele zon begint te schijnen
ik wou dat ik ook demarreren kon
de grijze wolken houden hier gevangen
die niet op tijd zijn spullen heeft gepakt
of anderszins zijn huis niet kan verlaten
omdat hij aan de buis zit vastgeplakt
een hele Tour om alles bij te…
De drakenjager
netgedicht
2.6 met 14 stemmen
2.409 zijn geliefde jonkvrouw is steevast
gevangen en gekluisterd aan een rots
en monsters geven niets dan last
dus telkens speelt hij ’t drakenspel
hij voelt zich dan bijzonder trots
als zijn dame hem bekijft, zo fel!…
Ontknopt
netgedicht
2.8 met 9 stemmen
997 Deze ogen kunnen doden
kijk me niet meer aan
De ijstijd in mijn nabijheid
is hopeloos bevroren
ik besmet besmeur verziek
laat me nu maar gaan
Dit is geen kalme zee
een drenkeling zul je zijn
gevangen in mijn doolhof
van voorgoed verloren
Dus ren nu het nog kan
bespaar jezelf de pijn
Doch dovemansoren horen
vaak dieper dan bedoelen…
Mijn heilige huis
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
746 De illusie die ik nu bewoon
Heeft vrolijke gezichten
En overal waar ik haar vertoon
Oogst ik goede berichten
Krampachtig bijna houdt zij buiten;
Tijd, belang en stil verlangen
Maar door haar vriendelijke ruiten
Kijken zij broos, als toch gevangen
De illusie waar ik nu in woon
Doet mij er aan geloven
Zij die mij als de wijste kroont
En…
het schreeuwen zit van binnen
netgedicht
3.0 met 20 stemmen
5.635 muren zijn hoogpolig
vreten echo's uit de lucht
het schreeuwen zit van binnen
een vliegen zonder vlucht
gevangen in hun kassen
fixeren ogen een plafond
handen kiezen houvast
zoeken veiligheid rondom
passen zijn onzeker
de vloer is lichtgeraakt
ademen gaat sneller
als er kennis wordt gemaakt
de eerste blik naar buiten
als de drempels…
Panter
netgedicht
2.0 met 6 stemmen
790 balancerend op een waterdruppel
sprak de filosoof
over eindeloze vrijheid in het zelf
terwijl ik naar beneden dook,
aangetrokken door de schaduw
van een panter, en vluchtte
in woorden zonder komma’s
de zon scheen fel - te fel -
de maan was mij vergeten
gevangen in haar vrijheid
verlangde ik
naar diepe, diepe eeuwigheid
en tuimelde…
hun verleden is gelogen
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
1.136 in stenen bikken
brand ik zonder blikken
het verleden schoon door
op het heden te gaan tikken
bloed vloeit rood
in raken als ik de dood
weer tegen kom en haar
herinneringen los moet laten
tijd verwijlt in
dromen van de mensen
ik zie hun wensen die
ik afneem van de steen
ik restaureer
maar krijg de geest
niet meer gevangen…
Letterlijk
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
1.744 melancholische fantasieën
Loopt uit mijn hand
Het blijft een leugen
Want de realiteit is
bij nader inzien gestrand
Met kinderlijke gedachten
Weggestopt op vochtige zolders
Mijn misplaatste gevoel
Gefuseerd als engelen met steen
Een beeld om aan vast te klampen
En afhaken is geen doel
Letterlijke woorden
Hebben mij het zwijgen opgelegd
Gevangen…
ROZENBOOMPJE
poëzie
3.4 met 7 stemmen
4.046 's Avonds in mijn rozenhof
Blijft het avondlicht gevangen
In de duizend roosjes hangen,
Rodend roos en rozelof.
-----------------------------------
uit: Laatste Verzen (1923)…
Gevangenis
netgedicht
3.0 met 17 stemmen
1.509 dat de vrijheid maar beperkt is
wordt regelmatig geprobeerd
toch is alle luxe daar aanwezig
mensen zat die er voor gaan
alleen de werkelijke vrijheid
daar ontbreekt het nou net aan
wat neerslachtig denk ik soms
’t is net als aan het hof
een gevangenis gelijk
ook al lijkt de luxe tof
velen zitten voor een misdrijf
een periode in ’t gevang…
Achter gesloten deuren
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
920 De stilte stijgt naar het hoofd
Het einde niet in zicht
Van elke vorm van vrijheid beroofd
Achter gesloten deuren komt geen bericht
De ogen gesloten, niet langer verlicht
Het waakvlammetje langzaam gedoofd
Geen actie die nog looft
Geen uitgang waarvoor je zwicht
Gevangen in vergetelheid
Van je eigen schaduw het spiegelbeeld
Niet langer…
overdonderende stilte
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
1.168 ik aanschouw het zielewater
langszij jouw ogen
gaat het over vroeger of later
verdriet of mededogen
dat jij mij aanblikt in verwachting
uitziend naar enig gevoel
al was het maar gering
we ontmoeten elkaar
op een onzichtbaar brandpunt
buiten ons gelegen
gevangen in een verre staar
waar woordeloze stromen
worden samengeregen…
Glas.
netgedicht
1.5 met 13 stemmen
3.614 Het laatste uur zijn lippen kust
gevangen in papieren lust
staat brandend in TL.…
De dodenmars
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
918 naarmate de vrede
dichterbij kroop
nam de vrees toe
gedreven
zoveel mogelijk
uit te moorden
gehuld in lompen
totdat benen
het begaven
het waarom onbekend
marcheerden zij
gedwee
door angst gevangen
wonnen woorden
niet van kogels
onverbiddelijk
werden zij afgeknald
zonder reden
liep de rest
onophoudelijk
uren achtereen…
Transparant?
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
849 De transparante inkt uiteengespat
de druppels gevangen in een autonoom
web en tot vrijstaat gesponnen
een baken in een opgedroogde bron
maar toch sterker dan beton.
Ideeën, als makke schapen afgedwaald
van kuddes, in een eindig verlangen
geschapen te worden in het oneindig
prisma van een transparante druppel.…
vergeten.
hartenkreet
2.6 met 10 stemmen
4.001 al die angstige uren,
wekenlang onzekerheid,
verstikt door al die muren,
nee we hebben geen spijt,
want jij was zo bemind,
jij was ons verlangen,
jij...ons lieve kind,
door onze liefde negen maanden gevangen,
nu jij ons meisje mag zijn,
een wonder wat ons mocht overkomen,
vergeten wij alle ellende en pijn,
vergeten wij alle angstdromen…
Ode
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
1.725 Ze lijkt slechts
virtueel te bestaan
Foto’s ja
van mooie ogen
van ’t leven ergens
tussen tiener en vrouw
Ze lijkt
met woord begaan
in poëzie
rond naakte taal
hard maar welgemeend
geslepen en dapper grauw
Ze laat
me in de waan
van zoveel meer dan voelen
haar zekerheid van steen
in zichzelf gevangen
aandoenlijk trouw
Soms…
geen etiquette
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
591 geen etiquette
in de gaten van stilte
huilt het kind van morgen
in gerafelde eenzaamheid
de stukken uit de middag
maar vanmiddag vielen
snippers eierschaal omlaag
gras kleurde tot kunst
geboorte werd begrafenis
de zon doofde in de asbak
de thee met chloor
smaakte naar bestoven tantes
ik voelde me gevangen achter tralies…
Elke dag
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
766 Weinig wist ik als een kind van jaren
niets van tijd, het noodlot kwam in vlagen
machtig schudde hij zijn wilde haren
van zijn zin begint nu iets te dagen
In de toekomst is zijn wil ophanden
daarom heb ik duidelijke klachten
elke dag zijn wazige verbanden
nu en dan gevangen in gedachten
Ik verwens zijn ongewisse kansen
later klinkt niet…
(eigen)aardig
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
649 wat doe ik hier
wie heeft mij hier geplant
wat is dit ding
onder mijn voeten
dat vlak lijkt maar bol is
beweegt
maar stil lijkt te staan
onzichtbare wortels
houden me neer
terwijl daarboven vleugels
zweven en zwenken
raken voeten niet los
zijn armen krachteloze
mensenwieken
gevangen in onmacht
gedetermineerd
de blik op oneindig…
Keizerlijk
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
1.591 Zij trekt het licht als een mantel aan
zo gracieus en met een vanzelfsprekendheid
van het ‘s morgens opstaan
met een grandeur gevangen in verlegenheid
onbekend met de glans van het ritueel
laat ze niets van de verbeelding heel
Elke stap straalt verstrooiend zicht
op de gestolde beweging
die haar deinen schalks verlicht
vergeten of ze kwam…
Uterus
hartenkreet
4.7 met 14 stemmen
870 In rood, grotesk halfduister gevangen,
een verdronken metamorfose,
vechtend en rollend in patronen van onderaards geluid
Deze warme holte, als een slangenhuid om mij gegroeid,
een microcosmisch perpetuum mobile, immer krimpend,
als was ik in de poten van een logge reus,
sterk en onbehouden
Wachtend op de dag dat mijn vrees een weg baant…
Het is het kind in mij...
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.271 ik zie een spiegelbeeld
dat ik niet langer kan verdragen
het kind in mij
spreekt al zo lang een taal van onbehagen
gevangen in de kerker
van het niet-begrijpen
hoe weet ik wie ik ben
als ik mijzelf niet eens herken?
waar is de zon
die mij laat rijpen?
waar is de steen
om de facetten van mijn ruwe diamant te slijpen?…