34440 resultaten.
Lelijk? mooi?
poëzie
4.0 met 1 stemmen
2.240 Niets moge aan die schoonheid falen:
Die de koude glimlach ziet
Om gesloten lippen dwalen,
Die de trots voelt van die blik,
Blijft bewondren, maar - met schrik.…
Gedachten
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
602 Mijn gedachten zijn aangetast
ze gaan continue op de loop
dan word ik erg verdrietig
is er dan nog hoop
Men zegt dan, je zit niet goed in je vel
nou ik weet het niet
mijn gedachten bepalen mijn gevoelens
is er iemand die dat ziet
Daarom doet het vaak pijn
als die gedachten negatief geprikkeld zijn
zal iemand mij ooit begrijpen
hoe gevoelig…
Met woord en handen
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
414 ik vraag je wie jij bent
je kijkt me aan
alsof je water ziet branden
legt mij uit met woord en handen
dat jij een mens bent net als ik
na een barre tocht door vele landen
dat je hier bent om te leven
zonder honger angst of pijn
hoopt dat er een plaats zal zijn
ogen kijken vol verwachten
een kleine grote vent
wees welkom fijn dat jij…
Loslaten.
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.666 In intens verdriet dat niemand voelt en ziet.
Nu ga je me snel verlaten.
En niemand kan deze pijn wegpraten.
Nu is het wachten tot de tijd is gekomen.
Tot je van me zal vrijkomen.
Nu moet ik je loslaten.
En moet je aan God overlaten.…
Ogen zeggen meer als woorden
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
784 ze zijn een weerspiegeling van de ziel
Ogen hebben geen geheimen, daar kun je heel veel in zien
Je ogen kunnen je verraden al wil je dat niet
Als iemand ogen kan lezen dan kan die bijna alles zien
Je ogen zijn een spiegel, een weerspiegeling van je ziel
In ogen zie je lust, liefde, pijn en verdriet,
Soms is het angst wat je in iemands ogen ziet…
Camouflage
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
553 Onbezorgd lijkt verder weg
dan de weg naar zorgen
De lange blik op gisteren
vervaagt vandaag en morgen
tot bijna onbeduidend
terwijl de keuzes wachten
weggeduwd als onbemind
Kom toch met gisteren
daar drinken we op
om morgen te vergeten
vandaag te overleven
We draaien rond in cirkels
stuiterend tegen de randen
Maar ach, wie ziet het…
Regennacht
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
535 Het is bijna alsof je de zomerse zon
achter de horizon hoorde dalen
nu je met de blauwe verf
van jouw stille liefde
jouw geweten kleurt
om te overleven
onder het maanlicht
van de nacht
ben jij de mens
die jij voor ogen ziet
en ook de druppels
van de nachtelijke regen
blijven dalen in jouw gehoor
door het vertrouwde
van de regennacht…
wijn
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
970 de wijn staat
bloedrood op tafel
een glas een fles
naast een kool en uien
je ziet een raam openstaan
en in de hoek een tv. op een
het is bijna donker
buiten spelen nog kinderen
die straks ergens binnen komen
op de bank cartoons gaan kijken
terwijl je de wijn drinkt
uit de fles in het glas en
je naar buiten kijkt
het wegvallen…
Genieten
hartenkreet
1.8 met 5 stemmen
681 Geen mens is eender, gelukkig niet
dat is de reden dat je zoveel verschillen ziet.
Ik kan genieten van dat wat je schrijft
en hoop dat dit voorlopig zo nog blijft,
want als lezen van hem of haar niet meer kan,
zal ik iets anders moeten doen: niet dan?…
Afscheid van een vloer
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
824 op deze vloer heb ik gelopen
gedanst gezeten en gestaan
ook heb ik er op rondgekropen
toen mijn man in woede was gegaan
ik heb er mijn kinderen op gedragen
gelachen gescholden en gehuild
hem geboend in lengte van dagen
wanneer hij bestoft was en bevuild
je ziet de slijtage en de afdrukken
een diepe kras van vallend glas
de putten van wat…
Haast niet te geloven
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
455 Het is haast niet te geloven
Dat God mij altijd ziet
In blijdschap en verdriet
Het is haast niet te geloven.
Maar toch mag ik het geloven
En rekenen op Gods leiding
En op Zijn grote toewijding
Wat een troost, dit te geloven.
Uit Psalm 139…
Bijna kaal
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
624 Of de wind 't doet of niet
't wordt steeds minder
zoals je ziet.
Bijna geen blaadje
meer te bekennen
ja, op de grond, daar:
zie je ze rondrennen.
Alsof ze een boodschap
brengen willen, je
hoort ze nog net niet
gillen.…
De kerstboom
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
1.064 de boom hij staat verlicht
een boom te zijn
alle takken zijn behangen
met zilver rood en groen
en boven op zijn kruin
een piek tot aan het plafond
ze hebben hem bespoten
met chemische witte sneeuw
het verstikt zijn ademhaling
en naalden zitten los
je ziet hem bijna denken
was ik maar terug weer in het bos
tussen al mijn groene…
nabij het sacrament van mirakel
netgedicht
3.9 met 17 stemmen
822 zij ziet de straten vollopen
en weer leeg
in de donkerte verdwijnen
neonlicht knippert
tegen de koude decemberavond
-vandaag zal er geen wonder gebeuren-
ze praat zachtjes verder tegen de oude katten
in de reeds kaalgeplukte kamer
elf uur
misschien is dit niet genoeg om te leven
en misschien is dit leven
een onversierde werkelijkheid…
A-I-V-D uit uw portemonnee
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
496 De AIVD volgt een warbaard
met een te korte lange broek
Die riep een keer Allah akbar
volgens de buurvrouw op de hoek
Sinds kort zit hij op rijles
De dreiging is substantieel
Opschalen roept Dickie
Controleer ook al z’n mail
Dickie is paranoia
Ziet achter elke baard een jihadist
En om dat te onderzoeken
bezorgt hij halal pizza’s
op…
Zangvogeltjes
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
533 Leer mij ze toch herkennen
niet alleen aan hun zang
aan hun hemels geluid
waarmee ze mijn gemoed
al zo lang verwennen
ik wil ze graag nog beter kennen
want je ziet ze meestal niet
die grandioze kleine bengeltjes
leer mij hun innerlijk herkennen
daar zo weggekropen in bos struik en riet
wie kan mij een blik op hun
verlichte zieltjes gunnen…
de roeier
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
578 Nu de man de rivier over vaart
ziet hij het groen, hij staart
hoort een verre stem
De stad krimpt achter hem
tot een maquette van steen
de man lacht, hij is graag alleen
De warmte trilt in stille lucht
vogels dansen er in hun vlucht
de riemen klieven in het water
De man denkt nu aan later
als hij weer over het water kijkt
en zijn tocht…
Met opa op stap
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
848 wandelen in de
verse sneeuw
de slee sleept
achter ons aan
ik neem het touw
van haar over
haar koude handjes
sluit ik even
in mijn vuist
kijk omhoog; de
hemel ziet grauw
een druppeltje hangt
aan haar neus
wangen kleuren
rood van de kou
haar ogen glinsteren
terwijl ze kletst zonder
ophouden
gewoon apetrots om in
de alsmaar…
Vergane dromen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
522 Het huis ziet nu
grijs en grauw.
Gestapelde stenen.
Na een aderlating.
Het lijkt in rouw.
De bomen, immer goedschiks,
tonen medelijden met het huis.
Zij nestelen er zich als meubels in,
schenken comfort en warmte.
Vergeefs, het huis blijft in de rouw.
Bomen, vergane dromen ...…
Wat draagt ons?
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
686 Is er wel iets dat heimwee kan genezen
wanneer de ziel haar oorsprong niet meer ziet?
Is waarheid ooit wel deugdelijk en echt bewezen
of is er wetenschap die antwoord biedt?
Soms denk dat alleen nog schoonheid ons doet leven,
al is ons kinderhart niet altijd trouw gebleven.…
Reuzen op de daken
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
396 Hoog in de bergen
slapen de reuzen op de daken
niemand die hen ziet
we dromen hen
wanneer we jong zijn
en opgevouwen in onszelf
grote plannen maken
voor de wereld die we kennen
we zijn al onderweg
hier alleen maar even
geland om te groeien
op ons hemelbed
tot we wakker worden
als helden die recht zetten
wat scheef gemaakt is
door…
Herinnerde vriend
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
515 Wie heeft daar gelijk
bij de welkomstdeur
van het schaduwrijke gebied
om bloemen te kussen
zijn gedachten gaan liggen
in een eindeloos bed
zonder illusies of dromen
ziet hij stilte
bewegen zonder emotie
een schaduw danst
ritmisch in leegte
hij telt zijn woorden
als hij alleen is
in de duisternis
vol liefde en vriendschap
hij…
vol verwachting
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
483 verwachting
de een zittend
de ander liggend
twee paar hondenogen
naar de voordeur
uren terug al weer
ging daar doorheen
dat weten zij zeker
hun beider baasje
dat allang ook weer
terug moest zijn
de staarten wuivend
springen zij in vreugde
een warm welkom blaffend
als de baas verschijnt
die in de schuine kopjes
hun trouw en liefde ziet…
zuiver (1)
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
515 je hart moet zuiver zijn
sprak de pastoor
op het schoolbord
trok hij een onmetelijk
grote cirkel
handen voor de
ogen beval hij
glurend door
mijn kindervingers
zag ik
hoe meneer pastoor
met overgave
de cirkel met de
geur en het geluid
van krijt vulde
zo ziet een
doodzonde eruit
zijn dreigende blik
deed de rest
en ik kon…
LAIS CLXXXVIII
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
417 Strijkt het haar lichaam aan, zijn woord wordt glas:
het ziet wat komt, wat is, en wat er was.
Het jaagt zich uit de verzen die het maakt
en 't leeft in haar, zijn woord is pad noch pas:
zij zijn voorbij waar tong de lippen raakt.…
LAIS CCCXIV
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
560 ondoordringbaarheid van mijn zijn,
het artefact dat jij als mij aanschouwt,
terwijl ik nergens ben, ontsta in pijn
als sparteling, terwijl jij muren bouwt
rond het gras met de walg die mij vertrouwt,
in het matte zwart van jouw stalen as
waar alles is, en blijft, dat er nooit was,
in't git waar niemand nog mij raken kan,
waar niemand mij ziet…
meelsoep
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
469 vanavond
het kind verstart
staat stil met de
beker in de
kleine hand
staart naar de
natte plekken
op de grond
moeder zwijgt
uit haar roerloze
opgezette hand
druppelt water
traag trekt het kind
de deken over
mamma’s benen
dan loopt het schoorvoetend
naar buiten
het in tranen
gedrenkte stukje grond
niemand kijkt
niemand ziet…
Meerkoeten onder elkaar
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
557 'Maak van uw woede
een haiku die klinkt, en ziet:
de zon gaat schijnen!'
'Donnerwetter, tjee,
u bent een meerkoetdichter.
Mijn bui? Verdwenen!'…
insomnia
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
480 aan het plafond kleven
vergeelde memo’s
kleine etters die hem
van rust beroven
vanuit de hoogte
blijven de parasieten
plakken als vileine
ongenode gasten
balancerend op het
matras trekt hij de
rovers van het plafond
smijt ze onder bed
je moet slapen
prevelt hij iedere nacht
door zijn wimpers ziet hij
dezelfde gele briefjes…
Als
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
420 als
je niet meer wilt weten
wat ik voel
ik het niet meer zie
zoals jij het ziet
als
je niet meer luistert
naar wat ik vertel
ik niet meer wil horen
wat je zegt
als
je wegloopt
wanneer ik huil
ik je dan laat gaan
als
we nooit meer
samen praten
we elkaar los
moeten laten
als
het nooit
meer is zoals het was
ook nooit meer…