5861 resultaten.
in het groen verval
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
733 ik zie je kleuren in
het groen verval tot geel
en rood weer rijpen
je vruchten heb ik
kunnen grijpen in
het zachte bladerbal
jij was vooral
het lentense begin
de warmte van een zomer
ik koester je
als dromer maar
weet dat winter komt
de tijd van rust
waarin het voorjaar
binnen groeit en bloeit
ik feest met jou…
doodshoofdvlinder
netgedicht
4.0 met 32 stemmen
15.177 de rups kruipt over loof en doorn
korte sprieten keuren alles
wat haar maag verdraagt
tot zij uit haar jas groeit
kaken malen in het pantser van de kop
zij hult zich in een rode pop
vier vleugels van geel en grijsbruin
loodsen haar voorbij een bries
een inktvlek siert de pijlstaart
zij warrelt rond een lamp
strijkt neer met kleefklauwen…
ijsland
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
824 gletsjers stoom en zwavel
een donkere dreiging
van verre sombere vulkanen en
traag gloeiend lavageweld
rokende watervallen
eeuwig beukt wit schuim
op zwarte basaltstranden
onder wolken krijsende vogels
op ongenaakbare rotsen
bloeien kleine bloemen
fel rood en paars
op de troosteloze aarde
eens gloeiend en trillend
nu koud en wachtend…
Menstrueel geval in druk
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
671 een gedrocht in woord verwekt
en maagdelijk wit verbruid
met doorrookte zinnensluiers
is de maker ijdel
in verwachting van
wat kale uitgeversfeiten
en bleef van veelbelovend wit
niets dan leegte over
gedrukt rijst snel de vraag
hoe zo’n steriele pennenvrucht
ooit volmaakt te baren kon lijken
het loopt toch slechts
om een eerloos rode…
jij en de zee
netgedicht
4.1 met 20 stemmen
1.056 heen en weer waaien
van je schateren drijft verder weg
in kleine bootjes
uitgestald
op het vernis van zomeraccenten
de lijn van oost naar west
kom je morgen terug, roep ik
om zo de zee te vergroten
en mijn armen in
omhelzing
tot waar zal je gaan, fluister ik
met nevelbloemen
in mijn stem
ik zag je ondergaan
in rode…
Ik keer mijn huid
netgedicht
4.3 met 22 stemmen
1.298 lekkend langs mijn gewonde bast
zoekt water vaste grond in aarde
waar zaad verholen wacht
op kiem verwekkend baren
doch gezichtsvelden wilde bloemen
wiegend in diepe dalen
verwelken onder het wolkenwier
van mijn vruchteloos verlangen
want in mij vergroeit de levensader
langs schier verweerde ribben
en onbezwangerde schoot
bloeiend rood…
Strofe
poëzie
3.0 met 2 stemmen
1.454 Bloemen en jeugd ... een kort rood gloren
Zien wij langs onze tranen slaan.
God, als zij U niet toebehoren,
Waarom blaast Gij hun lichten aan?…
Ben geen hemelpaard
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
655 ik ben geen hemelpaard
weet als geen ander
wie jouw bewaarder is
de engel die
steeds op je schouder zit
stukjes geluk vergaarde
jij draagt ze aan
met kleine deeltjes in een
goed gevoel van verder gaan
opent klavertjes van vier
papavert de bloemen
ja bloei en kom maar hier
jij voorop mijn hemelpaard
in groen en rood geef ik mezelf…
de innerlijke schemer gevangen
netgedicht
4.2 met 17 stemmen
782 ik hoor een vogel
rondom de kruising
van mijn binnenveld
blauw geletterd
met rood doorstreept
lokken sporen, halfvergaan
tot aan de bosrand
in het windgebladerd ruisen
klinkt een verre stem
en in mijn lijf de dood
met ruwe wind
daalt de vogel naast mij neer
spreidt zijn veren over het zwarte stof
ik vlucht en op zijn vleugels…
drie zondagse koningen
netgedicht
1.6 met 5 stemmen
2.114 daar lopen ze weer
de honderden driekoningen
met hun zakjes van Delhaize
en af en toe van de GB
hun scheefgezakte kroontjes
boven verheugde koontjes rood
van het winters temperament
er wordt wat aangebeld
vandaag, een luie zondag
dag te laat, vergeet het maar
met kleine oogjes aan de deur
zal er geluisterd worden
naar zoetgevooisde kinderstemmen…
Later
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
624 Heimwee naar mos
zacht
als fluweel
naar stronken
en krakende takken
naar zwammen
van geel
en van rood
met vuurwitte stippen.
Heimwee naar dauw
aan zilveren draden
naar bomen
en schors
en de geur
van hars.…
Gedwongen bruiloft
hartenkreet
3.3 met 38 stemmen
7.239 Flinterdun in foelie broos breekbaar
Jij graag, ik gedwongen naar het altaar
Geboeid zonder liefde ongemeend
Jong maagdelijk van wijsheid gespeend
Verblind rood gesluierd geheel compleet
Het jawoord gegeven ik had geen weet
Mijn nachtmerrie kwam al snel uit
Ik was een jonge gelegenheidsbruid
Willoos had ik mij te onderwerpen
Mijn gesmoorde…
Bewierookte ogen
hartenkreet
4.7 met 7 stemmen
1.037 Zwarte woorden worden
doorweekt in rood,
een paars gordijn verzacht
de stromende dood.
Geprevelde tranen knielen
gevonnist op mijn mond,
rozenbladeren bedekken
mijn adem op de grond.
Bedelend schuift mijn schaduw
in mijn ogen achteruit,
lichtloos bewierook ik
mijn dovende huid.…
kies de strop
netgedicht
2.5 met 10 stemmen
1.256 hang je maar op
kies de strop
voor leugens
die je wurgen
breek maar je nek
je bent gek
geworden door
de haat en nijd
van die fanaat
waarvoor je bloedt
je was te goed
gelovig en devoot
hij trok bestaan
onder je vandaan
je kijkt me aan
met ogen zonder leven
je bent er in gebleven
toen de dood
naar buiten sloop
eerst rood…
Scirocco
netgedicht
4.7 met 15 stemmen
858 De veerboten uit Tanger
komen vaak op een
warme, rode wind
die de toga´s van de
reizigers doet wapperen.
Op de kade van Tarifa,
waar wij met onrustige handen
ons staren bedekken,
dwarrelt zacht
de vluchtige woestijn.…
Voorbij het open raam
netgedicht
4.5 met 17 stemmen
2.014 de graaiende adem
van de nog herkenbare man
stolt rood in elk opgehoest woord
zijn trage handen
bewegen dun
de leeg geschreven bladzijden
het wachten daalt
- nog een laatste dag -
in een vage, verre glimlach
op blauwe lippen
en in ogen
zonder morgen
langs zijn oude mond
hecht een schim
de smalle klinkers
aan schemerzilte…
Ze weten het niet...
hartenkreet
4.5 met 8 stemmen
1.464 Ze weten het niet
dat ik 's avonds huil
totdat mijn tranen op zijn
en ik met rode ogen
eindelijk in slaap sukkel
Ze weten het niet
dat mijn lach niet echt is
en mijn blijde momenten
overschaduwd worden
door 'n gevoel van eenzaamheid
Ze weten het niet
dat ik vanbinnen pijn heb
mijn hart huilt
het is verscheurd
gebroken en kapot…
de naald
hartenkreet
3.8 met 8 stemmen
1.249 een naald
scherp van aard
vindt mijn huid;
ruig behaard
en teer van vel
dat klein steekwapen
glijdt dus geruisloos
naar binnen,
ongevraagd,
dat wel
een rode bel
lijkt geblazen
het duurt nog geen tel
of in colonne
stromen tallozen
naar buiten
en zijn niet te tellen
het is duidelijk
ze willen muiten
met een pleister
als wapen…
een naald
netgedicht
3.6 met 16 stemmen
965 een naald
scherp van aard
vindt mijn huid;
ruig behaard
en teer van vel
dat klein steekwapen
glijdt dus geruisloos
naar binnen,
ongevraagd,
dat wel
een rode bel
lijkt geblazen
het duurt nog geen tel
of in colonne
stromen tallozen
naar buiten
en zijn niet te tellen
het is duidelijk
ze willen muiten
met een pleister
als wapen…
bedoekt met lagen pijn
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
721 je springt
zonder landen
val is vlucht
brekend uit banden
ongewis
de diepte voorbij
nooit meer morgen
niet weer keert het tij
haat vloekt krijsend
zijn beschuldiging
schreeuwend ijlt
bestorven lucht
van rottend leed
het onbestorven
leven langs
voorbij
en valt en valt
je lijf bedoekt
met lagen pijn
rood in doodgebloed
verdriet…
Eindeloos gevecht
netgedicht
5.0 met 16 stemmen
777 Daglicht haalt uit, vermoeid en gehavend,
de rode handschoenen nèt iets te laag
een klap, een draai met rollende ogen
en plotseling wordt alles zwart.
Stilte valt over de ring,
licht verdwijnt door de touwen,
morgenochtend is er weer een ronde,
dan zal er een andere winnaar zijn.…
Nooduitgang
hartenkreet
3.4 met 10 stemmen
2.281 Vingerpuntig wijst
zij naar omhoog
waar zij dwarrelen
in cirkels naar benee
met de dood voor de boeg
Laat me voor het roesten
verkleuren van groen
naar rood naar bruin
naar grijs naar wit
Klok eeuwig op half zeven
zelfde tijd om op te staan
en weer te gaan slapen
dood of leven om het even
Het zal wel nooit wennen
de achteruitgang…
zielsverwant
netgedicht
4.4 met 18 stemmen
1.009 in de armoe van mijn bestaan
dook jij op in mijn dringende leven
niemand is voor iemand gemaakt
zo denkbaar in onze hoofden
wij veroorzaken elkaar
ondeelbaar in ons hart
maar slapen ieder onze eigen nachten
jouw antenne gericht op voelen en ervaren
een rode draad door onze bezieling
niet bewust gezocht
maar voelbaar één geheel
ook al…
Stilstand
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
838 Ik pluk verlate bloemen
uit eigen rozentuin
en oogst van schrale malus
de allerkleinste appels
de rode berberis omrandt
het dunne gras in 't veld
waar onkruid nog wil bloeien
maar muurbloem wacht op herfst
toch tjirpt in stille middagzon
de krekel mateloos
en is de snelweg verderop
nog nauwelijks te horen
als ik me neerleg bij
de…
Zo mooi zij
netgedicht
4.1 met 12 stemmen
843 Zo bijzonder is zij niet
althans volgens haar
maar als ik haar beschrijf
in een winter te Heverlee
schudt zij de rood geverfde haren uit
rinkelt met ringen om haar middelvingers
De borsten in haar trui ajour
zich voortzetten zonder genade
door het spleetje van haar kin
Zij leest het nieuws voor
van de morgen in de ochtendkranten
zeeft…
Verbinding
hartenkreet
2.5 met 25 stemmen
1.934 Het is haast een Gods geschenk
dat jij in mijn leven past
bent geslopen
tot mij bent gekomen
dat de regen net zo goed
bij ons past
als de zon die schijnt
alle draden die rood blijven
aan ons verbindt.…
De eenzame zwerver
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
1.003 Je hoort de eenzaamheid
ook in zijn breekbare stem
na een zonovergoten dag
van moeizaan eenzaam zwerven
terug in zijn keuken
met het open raam
warmt hij de soep op
en belt met zijn geliefde
die overzee zwemt
in een rood badpak
achtervolgt door haaien
hij vraagt haar
naar haar liefde
maar zij antwoordt niet
zij blijft liever…
Zonder volwassen schroom
netgedicht
1.0 met 4 stemmen
601 ik heb je gewekt
je laten komen
en koester je
de saaie dromen
je verlegen lach
je weet dat ik je mag
je boeit me mateloos
in jou ontsluiten ga ik
me ongeremd te buiten
ik heb het kind in je gezien
het oogt zo schoon
zonder volwassen schroom
we zijn versmolten in het rood
van passie en van bloed
de nieuwe waarheid voelt zo goed…
VROLIK LANDSCHAP
poëzie
4.0 met 4 stemmen
3.436 Ochtend vroeg hemel klaar
er zijn aëro's van alle zijden
aëro en nog een aëro
lieve lieve aëro
puf puf
blauw
klaprozen in koren staan
er zijn nog zovele bloemen
blauwe vesten in de velden
en er is een rooie rok
rood op blauw en blauw op blauw…
Verhonger je dorst
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
479 ik speel met wolken
vlecht stralen zon
door nevels van de morgen
laag bij de grond
dol met mijn schaduw
wiek voor haar weg
probeer haar te pakken
in de rust op de heg
ik lok je met kleur
tover rood voor je ogen
mijn onschuld is wit
het roze brengt je tot blozen
kom lach om het werk
verhonger je dorst
vrij met mij alle dagen
rust…