4280 resultaten.
Blauwe vogel
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
641 De aanzet daartoe verlaat
soms de beugels, maar verliest
al spoedig zijn verlangen
voor een vlucht.
Een kwijnend verlangen plaagt
het telkens weer, als het kijkt
naar de lucht als een teleurstellend
verweer. Op en boven de aarde beweegt
al wat leeft naar eigen waarde.
Maar niet een blauwe vogel.…
Waarom ik?
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
549 Ik voel me nu zo alleen gelaten
Denk dat ook God mij heeft verlaten
Wat heeft dit kunnen veroorzaken?
Toch wil ik op God blijven vertrouwen
Wetende dat Hij mij nabij zal zijn
Ook nu, in al mijn verdriet en pijn.
Want op niemand anders kan ik bouwen.
De vraag "Waarom ik?…
Stil
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.085 kunnen praten
Met anderen, als die er zijn
Maar zit je alleen en verlaten…
Ik die had kameraadschap uitgegeven
poëzie
5.0 met 1 stemmen
1.754 Daarom omfloerst nu waas van smart mijn ogen,
ik zie mij door de leege jaren zwerven
die liggen voor mij een verlaten veld;
en zie de bronnen van mijn kracht uitdrogen,
mijn hart verdorren in dit levend sterven:
ik had mijn zaak op broederschap gesteld.…
Meisje
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
495 Wij moesten het ziekenhuis verlaten zonder jou.
Gelukkig hebben we je op een mooi plekje,
waar we regelmatig komen, kunnen begraven.
Het is lang geleden, maar voor eeuwig ben je in ons hart.
Liefs je moeder en je vader.…
In het nu. (Haiku’s)
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
389 Boot, die een land verlaat,
gevoel die op een toekomt lijkt,
gevlucht zonder doel.
IJverige mier
ze sjouwt met dode vliegen
wordt een centaur.
Naast mijn schouder loopt
mijn vriend die niet meer bestaat,
schaduw wordt steeds ouder
Ganzen in vijvers
wat kunnen ze foeteren,
bemoederen kroos.…
Twente's erfgoed
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
555 Couleur locale treft men op Springendal,
Ootmarsum, Denekamp en Herinckhave
De Brecklenkamp, de ruime havezathen
De heerlyckheden met de kap van hout
De merelzang in Twickel's eikenwoud
Natuur waarop de mens zich kan verlaten…
Van liefde en corona
netgedicht
3.5 met 31 stemmen
838 (alles, meer nog dan een hele wereld)
zo voeren we strijd met wat ons eenzaam maakt
de eeuwige angst van verlaten
en toch jij...…
NEGEREN VAN ZEE
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
408 Deels effectief
maar een zee blijft
alsmaar komen
gaat nooit opzij
overspoelt je voeten
en dromen
en trekt zich even terug
om dat te voorkomen
verlaat het strand
om niet steeds voor niets
te hoeven boeten
laat je wonden niet steeds
door het zout verder uitbijten
draai je om
toon die zee jouw rug…
Hoe lang nog?
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
558 Niet een omhelzing
geen kus, geen hand
zelfs geen anderhalve meter afstand
maar jij achter gesloten ramen
en binnen de betonnen muren
dondert het tikken van de uren
voelt alleen zijn meer dan verlaten
is er dat murmelen in het niets
zoveel voelbaarder dan gisteren
koud, kouder jouw huid
te lang al onaangeraakt
hunkerend naar
al was het…
kiertje
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
383 door het voorbeeldige gedrag
van heel het vaderlandse volk
versoepelt ons nu de regering
de strenge regels van onthouding
het binnen opgehokt leven
spoort zich naar buiten
de wegen zijn weer voller
en de drukte groter ook
nu zij de postzegelstraten
even weer verlaten mogen
zijn zij vrolijk en opgewekt
als kinderen in een speeltuin…
Zie, de mens...
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
672 Hij schreeuwde het uit:
“ Mijn God, mijn God,
waarom hebt U mij verlaten."
Hij zag nog zijn moeder,
hoe ze wenend,
onder bij zijn voeten zat.
En zorgde nog voor haar.
Johannes denk om je moeder.
Moeder kijk, daar is Uw zoon.
Hij was maar een mens
een gewone jongen.
De zoon van de timmerman.…
goedemorgen, eenzaamheid
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
582 knisperend muesli
als spreken mij tanden aan
de doodse stilte even uiteen
in de stilte van de middag
verhaalt geslurpt vermicelli
het doodgezwegen verhaal
dat ik al duizendmaal hoorde
in de stilte van de avond
kletteren druppelend tranen
als stormen zij hagelstenen
op mijn zwijgend lege bord
in de stilte van de nacht
schreeuwt mij verlatenheid…
Gast
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
447 Het geweld ontvlucht;
alle ellende en armoe,
familie en vaderland
moeten verlaten, alleen
de angst reisde mee
over een zee vol lijken.
Hier, in het land van hoop
en glorie, na ellenlange
juridische procedures wèèr
afgewezen, uitgekotst, wèèr
statenloos, rechteloos,
uitzichtloos.…
Tsjernobyl
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
678 Een onzichtbare vijand
ademt een verroeste stad
De kermis is verlaten
Het levensspel is uitgespeeld
Een radioactieve pop wacht eenzaam
op de terugkeer van een ziekelijke dame
die destijds nog een kwiek meisje was
Doorweekt motiefjesbehang
probeert vergeefs te sieren
wat allang vergeten lijkt
De natuur knabbelt aan grauw beton
treedt brutaal…
Presteren
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
547 zijn
Je moet de perfecte ouders hebben
Je moet altijd op tijd op werk zijn
Je moet voldoendes halen
Je moet macht, zelfverzekerd en geld hebben
Je moet trouwen
Je moet gelukkig zijn
Alles staat ineens stil
Je hart ook
Je moet niks meer maar
Eigenlijk mocht je alles
Door de druk bezweken
Hersenen en hart op stilstand
Uit je lichaam verlaten…
Dagen van goud.
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
714 En als we dan een keertje praten…
-op weg naar Leuven is Spinvis er steeds bij-
dan tracht ik me steeds te verlaten
op wat je zegt, wanneer je zwijgt.
Probeer de mensen toch niet te haten
ook als het leven naar ellende neigt.
Wat kan ik je als vader wensen
voldoende proviand voor onderweg ?…
Het is genoeg geweest
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
477 Met een kruimel brood
en een slok water ontvlucht
ik de dood
met niet meer dan een witte veer
en een vel wit papier
in mijn rugzak
en in Gods Naam nog genoeg
tijd voor verandering
Gun mij de plaats van
mijn bestemming waarvoor ik ben geboren
en uitverkoren
Omdat ik U boven alles lief heb
bespot gehaat verlaten
niet meer…
Hoogverraad
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
422 hebben gewaarborgd
dan is het zuur als het
heel stiekem heel stil
een andere kant op gaat
dan jij eigenlijk wil
en niet overeenstemt met je geest
waar al die tijd
het volste vertrouwen is geschoeid
op jouw eigen aangereikte leest
dan ben je niet meer dezelfde
die je al die tijd bent geweest
er ontstaat oprechte vrees
het voelt verlaten…
Blauwe deken
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
461 man die de woorden zoekt
verlaat het huis door het raam
hij voelt de pijn terwijl hij boven
de bomen -verder en hoger-
door het luchtruim zweeft
zijn tijd is niet opgeheven
hij valt niet voor eeuwig uiteen
het moment is nog niet gekomen
laat hem dan opnieuw nog even
pijnloos zweven boven de stad
-verder en hoger-
laat dan…
Korniche
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
479 De lange strip
Doorheen de chaos en alle zoetigheden
Zie je de waarheid op ieders lip
De waarheid van het licht en kwaad op het verleden
Man vrouw jong en oud willen niks anders dan alle miserie vergeten
Lachen zonder lach en huilen zonder traan
Het leven leeft hier maar het voelt verlaten aan
Iedereen heeft wel wat geklaag
En heeft hier…
De onpersoonlijke dood
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
490 heden
in de tuin van eden
waar groei in natuur2
de stikstof van de
huizenbouw zal
neutraliseren
zoals geweren
het geweld waar de
drone de held is van
de onpersoonlijke dood
in de strijd tegen hun
zusters en broeders
om verborgen roots
in het beloofde land
want zij die gelijkheid
predikten hebben
hun land al dan niet
gedwongen verlaten…
Nachtelijk dwalen
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
392 Je probeert breekbare stilte
voor jezelf te aanvaarden
in het diepe duister
van de zwoele zomernacht
na angstig nachtelijk dwalen
bij de begroeide oevers
van het verlaten zoetwatermeer
met een uit slaap ontwaakt geweten
zodra jouw aardse ziel
bloeiende glans krijgt
er is een stemmig
onhoorbaar fluisteren
in dit verstilde zwijgen…
WESTERDRIFT
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
450 Harde stormwind
verlaat de Noordzee
vol witgekuifde golven
waaruit losgeslagen vlokken
naar elke verte snellen
raast
over Vlaams en Nederlands land
drukt het gras plat aan de grond
laat hoge riethalmen
dansen ter ere van zijn kracht
de ranke stengels
zwiepen sierlijk neer
richten zich luchtig weer op
hij slaat eenzame bomen
met woeste…
Wortels van hoop
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
560 Ik durf niet te meer bidden
Mijn hart lijkt van steen
Gelijk een onherbergzaam landschap van God verlaten
Reikend naar Zijn sturende hand
lijkt de leegte Hem te willen ontvangen
Wil Hij hier nog wijsheid planten, nog liefde zaaien?…
Potlood in grijs landschap
netgedicht
4.1 met 13 stemmen
934 koeien
in de weide
je staart verlegen
naar een veranderd landschap
op het natte tekenveld
iets goed observeren
naar onbevangen waarheid
is belangrijk, zeg je
en niemand spreekt
jouw oude potlood tegen
in de groene boezem
van de vergeten stad
het grijze potlood heeft
een eigen wil gekregen
om sterren te tekenen
boven kale verlatenheid…
STILTE
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
368 Aan rechte stammen
hangen nestkastjes, stil, dof,
geheel verlaten.
Heen en weer lopen
in het geruisloze woud
schept een nieuwe geest.…
Ze verdween langzaam
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
339 Naar een cadans van
verlaat, fluisterend
in haar witafgestreken
oren, verdronken in
wegdromende ogen.
Wegdrijvend van
de waarheid die rustte
op de diepe grond,
onder een zonde
die in haar hoofd
niet bestond.…
Zonder macht
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
36 Een door God verlaten plek,
waar alle licht en warmte week.
Een grens die ik in angst overstak,
waar niemand ooit weer terugkeek.
Het leek een droom van louter strijd,
maar zonder winnaar, zonder ziel.
Verloren in de eeuwigheid,
tot ik de duivel overviel.
Geen vuur of hoorns die ik daar zag,
zijn wezen bleek verbazend zacht.…
Verjaardag
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
1.184 Mij niet bewust van enige gevaren
Toog ik dus onlangs voor een feest naar Haren
Zoals zo vaak met dorpen in het Noorden
Verwachtte ik van God verlaten oorden die
Sfeer, rumoer en energie ontberen
Maar het bleek anders na mijn arriveren
Want wat een bruisend dorpje trof ik aan
De straten bleken vol publiek te staan
En grote groepen waren aan…