7971 resultaten.
Zee Land
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
480 achter de dijken
liggen mensen te slapen
in hun warme bed
zee omspoelt de oevers
het zilte water ademt
eeuwig in eb en vloed
ginds, ver aan de horizon
vervaagt grens tussen zee en land
hier blijft ieder waakzaam
na de grote stormvloed
die mens en dier greep
met meedogenloze golven…
De schaamte
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
594 mag ik je ongeschonden
raken waar ogen en haken
zijn ingestudeerd
het kind heeft geleerd
om netjes te leven
geen geheim bloot te geven
ingeprent is de schaamte
die dat gevoel onderdrukt zij
breekt jouw vrijheid onthoudt je geluk
ga van jezelf weer houden
ik wil je zo raken dat wij
alle ogen en haken achter ons laten…
Knieval
netgedicht
4.7 met 26 stemmen
1.014 Wij zijn elkanders raakbaren
vanaf het allereerste uur
speling uit de diepste snaren
van levenslot en de natuur
bemin het vurig wildebeest
achter de secondewijzer
kroon ons voor eeuwig jong van geest
tot trouwe keizerin en keizer
draag mijn adem door de poorten
van je gepassioneerde ziel
jij enige uit duizend soorten
voor wie ik in aanbidding…
Onderstroom
netgedicht
4.5 met 30 stemmen
1.646 Zoek me in de uiterwaarden
achter het riet van de rivier
volg het karrenspoor der paarden
en breng je diep verlangen hier
wil mijzelf met jou vermannen
tot natuurlijk vrouwelijk schoon
vul de kruiken en de kannen
met passie uit de onderstroom
tussen lelies wil ik dansen
tot we samen overvloeien
op het veld waar levenskansen
met de laatste…
De Schim
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
722 Ik liep door de donkere straten,
toen ik doorhad dat er iemand achter me liep.
Ik had de voetstappen wel in de gaten,
die subtiel dreunden,dof, maar diep.
Het alleen zijn is niet meer,
samen ben ik nu met die andere ziel.
Wel erg eng is het deze keer,
waarop ik me omdraai en kniel.…
Emotieloos wandelen
netgedicht
2.9 met 9 stemmen
830 Het verdriet van de verbeelding is zo groot
als een aangemoedigd langzaam lopen
aan een ketting vastgeketend, verplicht emotieloos
wandelen, niets achter te laten in de natuur
de eeuwige natuur van wantrouwende blikken
verloren gaande in misprijzen, om in herhaling
dromerigheid te ontwapenen, onschadelijk
te maken, met nieuwe machteloosheid…
Zaagselsporen …. (3)
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
600 Portret zoekgeraakt,
jongen met een oud gezicht,
gebleekt morgenlicht
Achter prikkeldraad,
wordt willekeur versneden
tot lappenpoppen.
“ Ieder is het kind van de
rekening zijner daden.”
S.Freud
HTTP://www.pamapoems.nl…
Het denkraam (naar: Marten Toonder)
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
774 Achter gesloten ogen
Ligt de nog ongedachte
Gedachte onbewogen
Te wachten
Op een grofstoffelijke trillingsvibratie
Ontvouwt zich een sidderende sensatie
Een kaleidoscopisch kleurenspectrum, een repeterende ringcollage
Niet te koop, onbetaalbaar
En geenszins geschikt als handelswaar
Stromen mijn gloednieuwe gedachten
Naar mijn gedachtenetalage…
ode aan de zon
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
687 Met je zilveren licht
en je warmte heb je
de aarde en ons
weer gepamperd
waarvan iedereen zo genoot
Nu je stralen zijn getemperd
kleur je de hemel
met je warme gloed, oranjerood
en je langzaam zal verdwijnen
achter de horizon
en in de prille morgen
je stralen opnieuw uitbundig
zullen schijnen
O, heerlijke zon,
jij bent een
onuitputtelijke…
Morgenbrood
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
541 Er lag een woord op de trap
ik zag het
stak het in mijn zak
nu woelt het daar rond
het laat zich niet vangen
er lag een woord op tafel
ik zag, belegde het brood
deelde en at
er lag een zin op de bumper
van een oude auto
ik zag
het sloot zich achter het mijn ogen.…
pro peuk
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
855 Nu zijn er echter velen die deze rook echt niet benijden,
hoewel ze bijna dagelijks achter de stadsbus zullen rijden.…
Mijn snurkende engel
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.213 mijn snurkende engel
in een oud versleten slaapshirt
je haren diffuus op het kussen
en ik maak je niet wakker
want je ligt daar zo fijn
in een andere wereld
een engel te zijn
waar men iedere dag
de tijd moet doden
tot jij laat in de avond
weer door slaap wordt ontboden
mijn snurkende engel
zielsblauwe zeeën achter je oogleden
je…
Bang
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
1.537 Verre van achter de rug
kijk ik op alles terug
maar die verschrikkelijke spijt
raak ik met de tijd niet kwijt
de enorme schaamte laat me alleen nog slapen
want alleen in mijn dromen
durf ik nog dicht bij je te komen.…
Brave ambtenaren
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
884 Zo die zit weer in de tas
Ha wat zijn we opgelucht
Er is geen vuiltje aan de lucht
Het beste ventje van de klas
Maar de BELASTINGambtenaar op elk kantoor
Krabt zich verbaasd en ongelovig achter ‘t oor
------------------------------------------------------
Nederlandse ambtenaren minst corrupt.…
Oud kleed
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
598 Achter, bij de keukentafel
leunt zij op gedachten
terwijl de koffie pruttelt
raken foto’s momenten
ooit zo dierbaar doch verloren
in lang geleden jaren
van zwartwit tot kleur
hoekjes rommelig omgekruld
wordt haar leven heel langzaam
een beeld in gerimpelde handen
het rode kleed, tot de draad versleten
vangt de tijd op maar zwijgt…
mijn kind
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
555 ik draag je
altoos warmer in mijn hart en mis
de aanraking van handen
mijn herinneringen landen
in de liefde van vandaag
nog zie ik jou, je haren
glanzend, als een gouden mist
ik wist dat je bijzonder was
maar nu mijn tijd jouw adem wist
en niet ziet wat de klankkleur is
van warme levenbanden
blijf ik achter, in belijdenis
en laat…
Stuntman
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
441 .
-----------------------------------------
Verbluffend was zijn allerlaatste toer,
Men stond versteld in parachutekringen,
Hij kon gericht op zo ’n bult dozen springen,
Tot wanhoop en tot woede van de boer:
“Ik hoef geen dank voor ‘t aangenaam verpozen,
Maar laat mij niet hier achter met de dozen.”…
Moment
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
762 er is een spinnetje
dat
elke nacht
achter de senseo
een niet door licht te vangen
ragfijn kleverig webje
heeft gesponnen
van een spotje
langs het waterreservoir
naar het keukenkastje
loopt het
elke ochtend haal ik er
gedachtenloos
een vochtig keukendoekje langs
Vandaag niet
omdat het
me ontroerde
en ik
een moment
de overeenkomst…
Twee Zussen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
1.139 zie hen tevreden zitten
achter koffie met een koek
ze kennen elkaars verhalen
alle sores zijn al
duizend keren doorgeploegd
nooit heeft hen dat verveeld
"weet je nog van oom Theo
die ons altijd stiekem kneep
als hij dacht dat niemand keek"?
heden en verleden zijn verweven
door duizend kleine draden
samen kijken ze…
Doorbreken
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
578 Achter het licht van het venster
zit ik verscholen in hoeken
van beschaduwde gedachten
uit het binnenst van mijn gevoel
waar woorden slechts geborgen
voorzichtig daglicht betreden
zoeken zon en warmte
als in omhelzing van mijn lief
schuwe naaktheid terzijde leggen
verwelkomen zonneschijn
en licht dat de horizon beschijnt
in ruimte opnieuw…
Dat snelle beekjes stilt
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
586 daar ligt het meer
dat snelle beekjes stilt
en spiegelglad
de maan weerkaatst
waar ik altijd
naar de sterren kijk
hun afstand overbrug
met een diepe zucht
een dialoog
in vast geloof
dat twinkelingen raken
aan de oer herinnering
zij verhalen
de verbondenheid
van energie die tijd
en massa begeleidt
heb het alleen zijn
achter…
Vriend
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
1.077 Het wekt verbazing
dat ik in gedachten
bomen laat wortelen
met meer inzicht
dan jouw achterdocht
in diepste overpeinzing
kan bevatten
maar in jouw ogen
lijkt mijn wereldrijk
niet groter dan
het pad achter de bossage
wanneer jij danst
heb je niet meer dat houterige
waarmee jouw gebarentaal
bekendheid verwierf
misschien moet je…
Twee in Een
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
651 alleen als de zon schijnt ben
ik nooit alleen, doch hij loopt
links of rechts, voor of achter
me, altijd in de
tegenkleur zwart.
hij praat niet,
hij schreeuwt niet,
hij eet niet,
hij lacht niet,
hij huilt niet.
hij zwijgt en beweegt als ik
beweeg.
samen zijn we één in de zon,
maar als ik ik ben
wie is hij dan?…
Kinderdromen
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
771 De sloot die achter ons huis meanderde
noemden wij een rivier
de schepen die daarop voeren
waren stalen rossen, in werkelijkheid van papier
zo konden we fantaseren
dag in, dag uit en het kon ons niet deren
wat anderen ervan dachten
wij waren gelukkig met onze rivier
die zeker eindigde in de zee,
daarvan hadden zij geen enkel idee.…
kweetnie
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
538 je neus volgt liederen
waar de hazen
hun rug verliezen
de wind van voor
of achter je kiezen
het slot sloot zichzelf
en na elf
is het twaalf uur
zeven goede
jaren haren achtergelaten
stof tot praten
met niet
het urinoir waar
pissebedden wonen
geen kroon
toch hofnar
waar vrienden
sterven
ver bij mij
vandaan…
Stip aan de horizon
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
613 dat
Wil ik worden
'k Heb er zelfs
Mijn naam voor
Laten verdubbelen
Dat past wat beter
Bij een neuroloog
Dan dat simpele
Jansen, dat zou
Iedereen kunnen zijn -
Nu ik ontmaskerd
Ben, mijn status
Te grabbel heb gegooid
En heel het land
Over me heen valt
Zie ik aan de horizon
Mijn ambitie als
Een nietige stip
Achter…
Weerzien
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
583 achter de regenboog, langs de nulmeridiaan
blijft het water vlak, ergens zonder rimpeling
zal een zwaluw weerklinken in aardse schoot
de blik vooruitgeworpen op gewonnen tijd
gekeerde oneindigheid, herroepelijk hopen
gedurig ontsproten aan bochtenloos omzien
aan bezield ademen, of een benauwend hartzeer
een helix van ooit, gevangen in verloren…
Mens op de grens
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
728 als uw gedachten gaan zwerven
woorden als sneeuwvlokken smelten
onbereikbaar de wereld in wazen
u tracht om helder te zijn
doch uw ogen verschralen
achter groezelige brillenglazen
o wens…
mochten dan daar in de stilte
onze harten elkaar aanraken
nog even ver van die andere grens
in dat ogenblik, een beetje voelen
vasthouden aan…
masque
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
476 dit gezicht verstopt zich
niet alleen geloken ogen
als waarheid achter deuren ligt
waar dood al heeft gewogen
het verzet schuurt
tegen gas, de galbult van de nazi’s
in hun jeuk om wat zo anders was,
dan levitaties van gevoel
voor even veilig voor verraad
maar kwaad is al geschied
de vijand ziet jouw angsten niet
maar slechts een masker…
Trein
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
737 Passagiers stampen op mij,
laten rommel achter.
Zo zeer doet dat mij.
Als een trein,
wacht ik op de dag
dat ik uit de bocht mag.
Iets te snel waardoor ik slip
en nog besta uit losse flodders
in de lucht…