Alle inzendingen over achter

7971 resultaten.

Sorteren op:

Zee Land

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 480
achter de dijken liggen mensen te slapen in hun warme bed zee omspoelt de oevers het zilte water ademt eeuwig in eb en vloed ginds, ver aan de horizon vervaagt grens tussen zee en land hier blijft ieder waakzaam na de grote stormvloed die mens en dier greep met meedogenloze golven…

De schaamte

netgedicht
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 594
mag ik je ongeschonden raken waar ogen en haken zijn ingestudeerd het kind heeft geleerd om netjes te leven geen geheim bloot te geven ingeprent is de schaamte die dat gevoel onderdrukt zij breekt jouw vrijheid onthoudt je geluk ga van jezelf weer houden ik wil je zo raken dat wij alle ogen en haken achter ons laten…

Knieval

netgedicht
4.7 met 26 stemmen aantal keer bekeken 1.014
Wij zijn elkanders raakbaren vanaf het allereerste uur speling uit de diepste snaren van levenslot en de natuur bemin het vurig wildebeest achter de secondewijzer kroon ons voor eeuwig jong van geest tot trouwe keizerin en keizer draag mijn adem door de poorten van je gepassioneerde ziel jij enige uit duizend soorten voor wie ik in aanbidding…

Onderstroom

netgedicht
4.5 met 30 stemmen aantal keer bekeken 1.646
Zoek me in de uiterwaarden achter het riet van de rivier volg het karrenspoor der paarden en breng je diep verlangen hier wil mijzelf met jou vermannen tot natuurlijk vrouwelijk schoon vul de kruiken en de kannen met passie uit de onderstroom tussen lelies wil ik dansen tot we samen overvloeien op het veld waar levenskansen met de laatste…
dick panman23 september 2010Lees meer >

De Schim

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 722
Ik liep door de donkere straten, toen ik doorhad dat er iemand achter me liep. Ik had de voetstappen wel in de gaten, die subtiel dreunden,dof, maar diep. Het alleen zijn is niet meer, samen ben ik nu met die andere ziel. Wel erg eng is het deze keer, waarop ik me omdraai en kniel.…
Tim de Jonge13 december 2010Lees meer >

Emotieloos wandelen

netgedicht
2.9 met 9 stemmen aantal keer bekeken 830
Het verdriet van de verbeelding is zo groot als een aangemoedigd langzaam lopen aan een ketting vastgeketend, verplicht emotieloos wandelen, niets achter te laten in de natuur de eeuwige natuur van wantrouwende blikken verloren gaande in misprijzen, om in herhaling dromerigheid te ontwapenen, onschadelijk te maken, met nieuwe machteloosheid…

Zaagselsporen …. (3)

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 600
Portret zoekgeraakt, jongen met een oud gezicht, gebleekt morgenlicht Achter prikkeldraad, wordt willekeur versneden tot lappenpoppen. “ Ieder is het kind van de rekening zijner daden.” S.Freud HTTP://www.pamapoems.nl…
pama10 februari 2011Lees meer >

Het denkraam (naar: Marten Toonder)

netgedicht
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 774
Achter gesloten ogen Ligt de nog ongedachte Gedachte onbewogen Te wachten Op een grofstoffelijke trillingsvibratie Ontvouwt zich een sidderende sensatie Een kaleidoscopisch kleurenspectrum, een repeterende ringcollage Niet te koop, onbetaalbaar En geenszins geschikt als handelswaar Stromen mijn gloednieuwe gedachten Naar mijn gedachtenetalage…

ode aan de zon

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 687
Met je zilveren licht en je warmte heb je de aarde en ons weer gepamperd waarvan iedereen zo genoot Nu je stralen zijn getemperd kleur je de hemel met je warme gloed, oranjerood en je langzaam zal verdwijnen achter de horizon en in de prille morgen je stralen opnieuw uitbundig zullen schijnen O, heerlijke zon, jij bent een onuitputtelijke…
ria23 april 2011Lees meer >

Morgenbrood

netgedicht
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 541
Er lag een woord op de trap ik zag het stak het in mijn zak nu woelt het daar rond het laat zich niet vangen er lag een woord op tafel ik zag, belegde het brood deelde en at er lag een zin op de bumper van een oude auto ik zag het sloot zich achter het mijn ogen.…

pro peuk

hartenkreet
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 855
Nu zijn er echter velen die deze rook echt niet benijden, hoewel ze bijna dagelijks achter de stadsbus zullen rijden.…

Mijn snurkende engel

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.213
mijn snurkende engel in een oud versleten slaapshirt je haren diffuus op het kussen en ik maak je niet wakker want je ligt daar zo fijn in een andere wereld een engel te zijn waar men iedere dag de tijd moet doden tot jij laat in de avond weer door slaap wordt ontboden mijn snurkende engel zielsblauwe zeeën achter je oogleden je…

Bang

hartenkreet
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.537
Verre van achter de rug kijk ik op alles terug maar die verschrikkelijke spijt raak ik met de tijd niet kwijt de enorme schaamte laat me alleen nog slapen want alleen in mijn dromen durf ik nog dicht bij je te komen.…

Brave ambtenaren

hartenkreet
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 884
Zo die zit weer in de tas Ha wat zijn we opgelucht Er is geen vuiltje aan de lucht Het beste ventje van de klas Maar de BELASTINGambtenaar op elk kantoor Krabt zich verbaasd en ongelovig achter ‘t oor ------------------------------------------------------ Nederlandse ambtenaren minst corrupt.…

Oud kleed

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 598
Achter, bij de keukentafel leunt zij op gedachten terwijl de koffie pruttelt raken foto’s momenten ooit zo dierbaar doch verloren in lang geleden jaren van zwartwit tot kleur hoekjes rommelig omgekruld wordt haar leven heel langzaam een beeld in gerimpelde handen het rode kleed, tot de draad versleten vangt de tijd op maar zwijgt…
metha3 december 2011Lees meer >

mijn kind

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 555
ik draag je altoos warmer in mijn hart en mis de aanraking van handen mijn herinneringen landen in de liefde van vandaag nog zie ik jou, je haren glanzend, als een gouden mist ik wist dat je bijzonder was maar nu mijn tijd jouw adem wist en niet ziet wat de klankkleur is van warme levenbanden blijf ik achter, in belijdenis en laat…
switi lobi23 december 2011Lees meer >

Stuntman

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 441
. ----------------------------------------- Verbluffend was zijn allerlaatste toer, Men stond versteld in parachutekringen, Hij kon gericht op zo ’n bult dozen springen, Tot wanhoop en tot woede van de boer: “Ik hoef geen dank voor ‘t aangenaam verpozen, Maar laat mij niet hier achter met de dozen.”…

Moment

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 762
er is een spinnetje  dat elke nacht achter de senseo een niet door licht te vangen ragfijn kleverig webje  heeft gesponnen van een spotje  langs het waterreservoir naar het keukenkastje loopt het elke ochtend haal ik er gedachtenloos een vochtig keukendoekje langs Vandaag niet  omdat het me ontroerde en ik een moment de overeenkomst…
trawant16 juli 2012Lees meer >

Twee Zussen

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.139
zie hen tevreden zitten achter koffie met een koek ze kennen elkaars verhalen alle sores zijn al duizend keren doorgeploegd nooit heeft hen dat verveeld "weet je nog van oom Theo die ons altijd stiekem kneep als hij dacht dat niemand keek"? heden en verleden zijn verweven door duizend kleine draden samen kijken ze…

Doorbreken

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 578
Achter het licht van het venster zit ik verscholen in hoeken van beschaduwde gedachten uit het binnenst van mijn gevoel waar woorden slechts geborgen voorzichtig daglicht betreden zoeken zon en warmte als in omhelzing van mijn lief schuwe naaktheid terzijde leggen verwelkomen zonneschijn en licht dat de horizon beschijnt in ruimte opnieuw…

Dat snelle beekjes stilt

netgedicht
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 586
daar ligt het meer dat snelle beekjes stilt en spiegelglad de maan weerkaatst waar ik altijd naar de sterren kijk hun afstand overbrug met een diepe zucht een dialoog in vast geloof dat twinkelingen raken aan de oer herinnering zij verhalen de verbondenheid van energie die tijd en massa begeleidt heb het alleen zijn achter…
wil melker18 januari 2013Lees meer >

Vriend

netgedicht
4.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.077
Het wekt verbazing dat ik in gedachten bomen laat wortelen met meer inzicht dan jouw achterdocht in diepste overpeinzing kan bevatten maar in jouw ogen lijkt mijn wereldrijk niet groter dan het pad achter de bossage wanneer jij danst heb je niet meer dat houterige waarmee jouw gebarentaal bekendheid verwierf misschien moet je…
mobar11 maart 2013Lees meer >

Twee in Een

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 651
alleen als de zon schijnt ben ik nooit alleen, doch hij loopt links of rechts, voor of achter me, altijd in de tegenkleur zwart. hij praat niet, hij schreeuwt niet, hij eet niet, hij lacht niet, hij huilt niet. hij zwijgt en beweegt als ik beweeg. samen zijn we één in de zon, maar als ik ik ben wie is hij dan?…

Kinderdromen

netgedicht
4.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 771
De sloot die achter ons huis meanderde noemden wij een rivier de schepen die daarop voeren waren stalen rossen, in werkelijkheid van papier zo konden we fantaseren dag in, dag uit en het kon ons niet deren wat anderen ervan dachten wij waren gelukkig met onze rivier die zeker eindigde in de zee, daarvan hadden zij geen enkel idee.…

kweetnie

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 538
je neus volgt liederen waar de hazen hun rug verliezen de wind van voor of achter je kiezen het slot sloot zichzelf en na elf is het twaalf uur zeven goede jaren haren achtergelaten stof tot praten met niet het urinoir waar pissebedden wonen geen kroon toch hofnar waar vrienden sterven ver bij mij vandaan…
lugh29 augustus 2013Lees meer >

Stip aan de horizon

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 613
dat Wil ik worden 'k Heb er zelfs Mijn naam voor Laten verdubbelen Dat past wat beter Bij een neuroloog Dan dat simpele Jansen, dat zou Iedereen kunnen zijn - Nu ik ontmaskerd Ben, mijn status Te grabbel heb gegooid En heel het land Over me heen valt Zie ik aan de horizon Mijn ambitie als Een nietige stip Achter…

Weerzien

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 583
achter de regenboog, langs de nulmeridiaan blijft het water vlak, ergens zonder rimpeling zal een zwaluw weerklinken in aardse schoot de blik vooruitgeworpen op gewonnen tijd gekeerde oneindigheid, herroepelijk hopen gedurig ontsproten aan bochtenloos omzien aan bezield ademen, of een benauwend hartzeer een helix van ooit, gevangen in verloren…
Iniduo11 januari 2014Lees meer >

Mens op de grens

netgedicht
4.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 728
als uw gedachten gaan zwerven woorden als sneeuwvlokken smelten onbereikbaar de wereld in wazen u tracht om helder te zijn doch uw ogen verschralen achter groezelige brillenglazen o wens… mochten dan daar in de stilte onze harten elkaar aanraken nog even ver van die andere grens in dat ogenblik, een beetje voelen vasthouden aan…

masque

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 476
dit gezicht verstopt zich niet alleen geloken ogen als waarheid achter deuren ligt waar dood al heeft gewogen het verzet schuurt tegen gas, de galbult van de nazi’s in hun jeuk om wat zo anders was, dan levitaties van gevoel voor even veilig voor verraad maar kwaad is al geschied de vijand ziet jouw angsten niet maar slechts een masker…

Trein

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 737
Passagiers stampen op mij, laten rommel achter. Zo zeer doet dat mij. Als een trein, wacht ik op de dag dat ik uit de bocht mag. Iets te snel waardoor ik slip en nog besta uit losse flodders in de lucht…
Lobke4 juni 2014Lees meer >