Alle inzendingen over huid

3975 resultaten.

Sorteren op:

Retraite

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 495
De trein vreet elke ochtend vele ikken En niemand die hun nare dromen duidt De klok zit hen voortdurend op de huid Hij blijft hardnekkig en standvastig tikken Zij trachten tevergeefs zich op te krikken Terwijl de informatie hen omsluit De trein vreet elke ochtend vele ikken Zij vinden niet de tijd zich te verkwikken Hij spuugt ze door de spuigaten…

Schaduw van geluid

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 465
ik dwaalde in het wit stilte dwarrelde in fragmenten uiteen kleefde en beklemde geen enkel impuls drong daar door heen er was te weinig afstand om alleen te zijn in pijn die ik niet delen kon ik snakte naar contrast het onderscheid dat weten liet waar ik nu was miste de kleine schaduw van geluid in lichte trilling op mijn huid…

Haar aubade aan de zee

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 494
handen roerloos op elkaar aderen goed zichtbaar onder de tere dunne huid grijs piekte het haar in de late middagzon ineen gedoken zat zij daar maar waar blikken vaak afwezig zijn vonkten haar ogen met onverwachte helderheid haar stem die nog alle tonen kende gaf stevige repliek zij was niet ziek alleen het lichaam wilde…
wil melker2 augustus 2017Lees meer >

Halloween in Holland

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 569
Schijnende voor vaderland en volk Glas geblazen urn waarin je as Wang aan wang, een allerlaatste zucht Krom gebogen treurt het najaarsriet Grijnzend de pompoen die alles ziet Makend van de dood een boerse klucht Niets dringt tot de tuinkabouter door Mos bedekt zijn muts en zijn gehoor Kikkers spreiden keelgeluid ten toon Erend nog de huid…

aandrift

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 504
Een blad papier te zijn wit halsstarrig wat onder de huid zit gepropt in de keel gesloten in zichzelf Ik trek een horizon met witte potloden wit en maagdelijk ontspruitend uit een wonder gekropt uit mijn lichaam zelfsluitend Halsstarrig teken ik witte V’s vogels in formatie het wit op 't witte landschap komt tot leven de vloed steekt…

Warmte van de zon

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 488
Ik zit op mijn balkon te genieten van de zon hoelang zal die vandaag nog schijnen vanaf het moment dat het begon De warmte op je huid is een heerlijk gevoel niet te warm, dat is niet goed 'n bruin kleurtje is het doel De zonneschijn geeft ook rust even weg van dat druk zijn je gedachten laten gaan en niet denken aan je pijn Altijd vallen mijn ogen…
Leidy29 maart 2018Lees meer >

Verliefd

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 548
Ik voelde de kus van haar vochtige mond, rook haar huid die op de frisse lente leek de bloemengeur die uit haar lange haar kwam en verloor mij in de diepte van grote pupillen toen ik nu zo dichtbij in haar ogen keek.…
Ruud28 december 2018Lees meer >

Blonde lentekind haren

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 445
ik zag gras je voeten zoeken zij steelden madeliefjes in het strelen van je huid zonlicht straalde daalde en speelde met vleugjes wind je blonde lentekind haren je danste de pas en het uur van de dag bewoog op het ritme van woorden in je aantrekkelijke lach was een verschijning als ultieme voorjaarsverfijning in oplichtende kleuren…
wil melker13 januari 2019Lees meer >

Mijn masker

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 458
Het gips trekt de huid mijn kleur, mijn vlekken en zorgvuldige opmaak van mijn gezicht rood levend vlees kijkende ogen sprekende lippen, mijn mond lacht jou toe Driedimensionaal scan jij mijn masker, je hangt een veld van registratiepunten op aan de rode markeringen bij mijn ogen, neus en kin De stippen herleid je tot gevoelens…
Zywa18 februari 2019Lees meer >

Verjonggingsapp

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 524
zij zag de ziel van mensen die haar stralend aankeken voelde het intense golven van hum emoties door verdwijnende schaduwen die jaren van stress en spanning hadden achtergelaten als tekens van leven op hun huid ik heb ze niet zien verjongen maar wel zijn hun grauwsluiers van zorgen weg daar schemert weer de jeugd in lach en blik…
wil melker6 augustus 2019Lees meer >

aan de voet

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 404
je maant om partij te kiezen nooit was ik van keuzes, filterde het bedrog door een zeef zonder mazen zodat de staken als dwazen door mijn voeten priemden ik zwaaide met een ruige lach, behaard en ingetekend met inkt dat ver in mijn spieren was binnendrongen ontheemde ik mezelf van liefde en zelfrespect nu de nacht als zand mijn huid…
elze1 september 2019Lees meer >

De avond brengt koelte

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 512
Je bent zo zacht en teer jouw huid in mijn hand jouw volle lichte gewicht jouw warme verlangen naar de extase van toen jouw bronzen lichaam in Verona onsterfelijk was en ik geknield voor jou tussen jouw benen oploste in liefde.…
Zywa26 januari 2020Lees meer >

Sinaasappelman

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 579
Ik weet het door de heerlijke dagen van stevige, rondborstige glazen bier en het verlossende plassen het slijpen van de messen na de slacht en aan het spit staand mijn nagels schoonmaken naar bed gaan zonder over te geven sterk als een stier, onverwoestbaar van binnen, een precies mechaniek in een stevige, soepele huid: een sinaasappelmens…
Zywa15 juni 2020Lees meer >

voorheen zwarte bodemloze putten

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 539
Zie hoe de zon de aarde tot genezen slaat met elementen gooit het leven sommeert tot weerkaatsen tot kommen vloeibare ruimte tot vijvers van reflectie smeedt smaragd aambeeld van mezelf gifgroen met wat speelruimte de huid reeds bruiner mijn lichaam wuivend rimpelende golfjes lichtjes goud de gloed speelser dan ik zelf wil het lijf nog…

Handlijnkunde

netgedicht
5.0 met 106 stemmen aantal keer bekeken 432
ik heb in je hand en pols lijnen zien lopen van alle sterrenbeelden in een niet te lezen schrift zonder enige uitleg in zachte rimpeling volgen zij huid en gewrichten ronden en kruisen elkaar op tal van manieren het lijkt alsof de schepper de belangrijkste delen van ons gezondheids dossier te kijk heeft gezet waar kleine wetenschappen…

In koude huiver

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 435
ik voelde hoe zon met warme vingers mijn huid raakte in een overvloed van helder licht had mijn ogen gesloten nog kwamen zij binnengeslopen uit blauwwitte lucht met kilometers zicht jij was meer van de contrasten alleen op het strand zonder andere gasten met koel gefluister van golven in koude huiver geen intens genieten van…
wil melker31 oktober 2021Lees meer >

Alles inbegrepen

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 512
Op aangewezen keuzedagen stap ik uit de orde van mijn werk in de rij voor nuttige verpozing Het graan komt op de zon broedt de korrels uit en kleurt de winter uit onze huid Alles is inbegrepen, extra's kunnen ter plekke geboekt en op gepaste wijze genoten worden in een van de vleugels Zo vliegen we een week lang rondjes in onze dromen…
Zywa15 november 2021Lees meer >

Mona Lisa

netgedicht
4.6 met 29 stemmen aantal keer bekeken 473
ze verraadt niet, hoe ze het eigenlijk vindt om in de belangstelling te moeten staan misschien verafschuwt ze wel deze baan het blijft de vraag, wat ons eigenlijk bindt toch is ze mooi, ik hou van haar zachte huid die geen verval toont, van de vergane tijd al kan ik wel een beetje licht op haar kwijt voordat ik het landschap achter haar sluit…

Hide and seek

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 638
En hield mij als de zwervende Odysseus in je macht Eénmaal vloog je naar hem toe en even vaak kwam hij bij jou Maar beide keren bleef je schuil verschanste je in je cocon Ik waande mij die grote zwerver opende zacht jouw retraite om jou te leiden naar mijn hof Je gaf niet thuis om hem te strelen stak geen hand uit naar zijn huid…
Maxim3 maart 2024Lees meer >

Babykwaliteit

netgedicht
5.0 met 113 stemmen aantal keer bekeken 516
zacht en toch strak is je nog jonge huid waarop het leven nog geen krasje heeft gezet wel hebben genen en familie de eerste lijntjes uit het stamboomboek al voorzichtig ingebed een ander neusje of een ludiek oor een brulboei als stem met het volume van een koor jouw zachtheid heeft babykwaliteit een open uitnodiging tot raken…

Naslaap

netgedicht
1.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 615
Toch redt Poëtica haar huid. In het geschrevene: na de slaap snel in je pen klimmen! Dus dichters, lezers, Antikezen, ga es na of het gelezene voor jullie inzichtelijk is geweest. Scherp je eigen poëmen!…
K.Bladzij11 november 2024Lees meer >

Leren leven

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 455
Bossen die haar huid verwonden, De branden die haar schaden. Wij, de mens, kregen vrijheid, Bedrogen, betwist. Vergaard door rijkdom, door materie. De natuur kapot, Levend niet. Hoe moet ik leven, Wetend dat het niet mijn schuld is, Wèl mijn soort, Bedacht door het menselijke brein, Niet mijn gedachtegoed, Dat bezit ik ook.…
Foss22 november 2024Lees meer >

Gekwelde queeste

netgedicht
2.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 560
Wel eenentwintig dagen ondergronds Onzichtbaar van de aardbodem verdwenen Geloken ogen, spieren zonder zenen Kwijnde onhoorbaar leegte zonder ons Haar lelieblanke huid is niet van grenen Zij zwijgt als 't graf - waar moet mijn zang nu henen Is het haar ziel, de duivel of haar genen Moet ik om mijn gekwelde queeste wenen?…

beperkt houdbaar

netgedicht
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 594
Mijn gebed heb ik aan de kerk verpand die haar uit mijn innerlijk wou stelen de inhoud is rein en gaat nooit vervelen ook als wat er gepredikt wordt niet landt Ik heb haar woorden graag berekenbaar zodat ze onder mijn huid kan kruipen tergend traag naar de handen kan sluipen en me laat denken aan een oud gebaar ze oogt fragiel en eenvoudig…
Wijnand Raben22 februari 2025Lees meer >

Boven de koorts van de wolken

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 371
Ik ben voorbij huid, voorbij adem. Een gestolde blik in de ruggengraat van de lucht. Hier trilt alles alsof de hemel zelf een koorts draagt, een hunkering die zich niet laat doven. Licht scheurt open als een oude belofte, en ik val omhoog, gewichtloos, maar zwaar van vuur.…

Zonsondergang (Kaap Soenion)

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 340
Het schemert, we wandelen weg van de stelletjes die net als wij de zon niet hebben zien ondergaan De picknickmanden zijn leeg Jij pakt de schillen in, ik kijk zogenaamd langs jou heen zogenaamd zonder jouw aandacht te trekken, wetend dat onze huid gloeit naar meer Jij bent glad gebeeldhouwd als een Griekse god Ik strijk door jouw haren…
Zywa18 juni 2025Lees meer >

Wanneer je jezelf vergat

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 443
Als een dunne jas zat je om mijn huid, beschermd tegen leugens en een fout woord. Ik mocht je – en wat ik van je had gehoord, dat ik je dichtknoop, blijft mijn besluit. Dat ik je soms niet droeg, graag alleen was, en de zakken leegde, los van oude last, vond jij veel erger dan een knoop die los zat.…

Mijn meisje

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 232
Mijn hart rikketikt slagen over, Mijn bloed raakt tot kookpunt verhit, Over mijn huid lopen rillingen, Alleen door jou kunnen worden gesust. Mijn liefdeshartstocht raakt nooit op, Ook al breng jij steeds weer rust.…
Joris Olivier27 augustus 2025Lees meer >

LAATSTE KANS

netgedicht
2.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 610
nog te ontspringen Geen zwanenzang nog hoeven zingen Daarvoor leg ik een bloemenkrans Hoe fraai is de herdenkingszuil Voor aardbewoners, mannen, vrouwen Met in hun DNA en genen Lach, woede, dankbaarheid, gehuil Om opbouw, afbraak, minnen, rouwen Mens, mozaiek uit glas, stof, stenen Mens, erfgenaam van voorgeslachten Mens, leem met huid…

Mistige velden

netgedicht
2.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 298
Er ontbreekt een steen, tussen de stenen, Zijn zwakke huid is in de wijk bekend. Hij had zeer diepe schrammen, ongekend, op hem rustte mijn voeten en tenen. In de nieuwbouw kon hij pijnlijk aarden, zijn metgezellen scholden hem vaak uit. Veel liever had hij de plant met zijn kluit dan de stoep dichtbij hem, zonder waarde.…