5854 resultaten.
Laat me...
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.332 Laat me…
wanneer kwijnende
zonnestralen zich
drenken in het bloed van
de vergane dag
de zee het wellen van
haar golven langzaam
laat vervagen
in een verstarde lach
als de wind haar wisp’ren
niet meer door de blad’ren
zingen kan
omdat de nacht
z’n deken heeft gespreid
waardoor de wereld
in ’t duister glijdt…
leg ik mijn hoofd ter…
bange nachten
hartenkreet
2.0 met 8 stemmen
1.358 des ‘s nachts doorsneed de maan het venster
vlijde zijn tranen op ‘t mij lege bed
ik was de droom (die mij gejaagd) ontvlucht
toen ‘t kaarslicht na een lange tijd uitdoofde
was ook de maan zijn weg gegaan
probeerde ik alsnog de slaap te vinden
te zwaar bleken de stenen op het koude laken
met naast hen scherven van de dode droom
en ik omhulde…
Als adem verdwijnt
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
1.049 Was het maar leeg van binnen
het opstandige legt knopen
zo wringend vult een alles jij
Was maar licht gaan verwaaien
ik had gelopen in witte sneeuw
zonder weerkaatsend beeld
Je hand is door mijn haar gedwaald
en eindeloos vielen plukjes mond
in mijn poreuze aderen ‘s nachts
met blijven van het vergane moment
je sloeg mij open tot barsten…
witgatje
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
659 het schor ziet dor
slikplaten sudderen
na weer een vloed
zeekraal is scheutig
op overgangsplaatsen
paaltjes markeren de
grens, wit bescheten
bieden zij plaats aan
vluchtige bezoekers
zon zaait weer armoe
de bodem zal scheuren
onder vluchtend gekrijs
steltlopers priemen en
drillen de bodem leeg
tonen hun stuit, brutaal
is hun uitzicht…
Ik rook
netgedicht
1.0 met 3 stemmen
736 Ik rook dus ik verga
teer de wegen zwart
zuig etherische dampen
ver het lijf in en leg plat.
Ik rook dus ik verteer
alle foute moleculen
word sterk en recycle
alles wat mij ontzet.
Ik rook dus ik heb sfeer
steek kaarsen op voor jou
lig aan je voeten en dans
de Vitus en de wals.…
Die winter schreef
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
868 ik zie bloemen
aan je vingers bloeien
maar voel je handen leeg
koud je armen die mij
deden groeien hoor je
stem die winter schreef
nog is de oogst gekleurd
in samen binnenhalen
vruchten zijn gekeurd
op houdbaarheid en in
ons hart voor noodgevallen
weggezet in eeuwigheid
een strenge kou
kan alles openbreken
maar geen vorst zal…
Verlaten
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
1.530 Ik voel me leeg
Ik voel me bedrogen
Moet ik je nu verlaten?
Ik weet nog die uren die wij zaten
Maar nu, mijn vertouwen beschaamd
Klap op mijn hart
Moet ik je nu verlaten?
Dagen lang, zo te praten
Ik voel mij zo intens verdrietig
Mijn maatjes gevoel is weg
Moet ik je nu verlaten?
Ik kan je wel haten….…
Kantelpunt
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
648 Wij samen in het nu
als splinters in een momentenrij
De gesluierde geheimen achter de dood
de kracht van zweven en van drijven
het raadsel van de liefde geeft zich niet bloot
ik leg mij neer, besluit dichter te blijven.…
Als de avond valt
netgedicht
3.0 met 9 stemmen
2.149 Laat me…
wanneer kwijnende
zonnestralen
zich drenken
in het bloed van
de vergane dag
de zee
het wellen van
haar golven
langzaam
laat vervagen
in ‘n verstarde lach
en als de wind
haar wisp’ren
niet meer door
de blad’ren
zingen kan
omdat de nacht
zijn deken heeft gespreid
waardoor de wereld
in ’t duister glijdt…
leg ik mijn…
obsessie op afstand
hartenkreet
2.9 met 32 stemmen
4.371 Ik zie dichtbij je op de plaatjes
de foto's genomen van jou
Je vult de lege stilte's
met je leuke praatjes
Ik zou je willen zeggen
dat ik echt van je hou
Maar niet op een manier
die ze in de liefde bedoelen
Ik zou het uren volhouden
alleen maar praten met jou
En dat jij mij uit zou leggen
hoe je het zo mooi maakt op papier…
Sla je ogen neer...
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
1.405 Neem de geurende lentebloemen uit mijn hand
Pluk de blaadjes één voor één en strooi ze voor
Mijn voeten neer…
Begeleid me met één hand over het bloemenpad
En leg mijn lichaam vlijend voor de brandende
Openhaard neer…
Fluister de meest betoverende beloftes in mijn oor
Maar kijk me niet recht aan terwijl je mij probeert
Te laten geloven…
ouwe dichter
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
849 dapper dringt een zonnestraaltje
zich door het vuilgrijze venster
glijdt dan langs proppen papier,
een overvolle asbak en lege
flessen bier
de ouwe dichter die nu
grommend ontwaakt, vloekt
‘verdomme’ terwijl
zonlicht op zijn monitor het
lezen bijna onmogelijk maakt
‘de ratten’ hijgt hij
zwaar en diep als
uit een put, dan typt zijn nicotine…
dwingen door de weergodinnen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
666 mijn takken zijn gespreid
twijgen in een warm hunkeren
nog is de wind te koud
moeten knoppen zich beschermen
in een winters bunkeren
ik zie het jagen
van de eenden
meerkoeten zijn al dagen
naar een nest aan het
zoeken voor hun eerste leg
en ik besef
dat de natuur zich
niet laat dwingen door
de weergodinnen vogels
zingen…
muffe koekjes en rabarberspijs
netgedicht
4.7 met 7 stemmen
953 zondagmiddag kwart voor twee
ik schep rabarberspijs in het ronde potje
er zijn er twee, eentje leeg om op te halen
eentje gevuld om mee te brengen
bellen hoeft niet maar ik doe het toch
hoewel ik weet dat de deur al enkele keren
op een kier heeft gestaan alsof
die Zwitser de tijd zou vergeten
placemats in knallende kleuren houden
de kinderen…
In het licht van het huidige tijdgewricht
gedicht
3.0 met 35 stemmen
31.849 Te leven in een tijd
Waar niets meer waarde
Heeft dan geld is als
Boksen in de hel zonder
Helpers en zonder bel
Je stoot je leeg en in-
Casseert zonder één de-
Conde rust want voor je
Het weet is het gebeurd
En zit je op je reet
De strijd is zwaar en
Zonder zin want uitein-
Delijk is er maar één
Die gaat strijken met
De winst en dat…
het was beloofd
netgedicht
4.1 met 19 stemmen
694 Vandaag wordt je gezicht
in een gedicht opgenomen, gelijk
de gedachte aan beminnen
ik richt me tot jou, mijn lief
en tot je oude slaap
leg mij neer in die duisternis.…
Voortvluchtig
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
1.035 Ik lig hier leeg en koud
Ik werd dus niet zo oud
Maar wat een mooie vlucht
Zuivertransparant
Klinkt iets uit een gewelf
Witter wordt mijn beeld
“Heb jij dit zo gewild?”
Was ik het dan toch zelf?…
zo moe
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
803 wie wijst me
waar ik rustig slapen kan
nu mijn bed
met ijs is toegedekt
een berijmd gordijn
stijf de buitenwereld weert
morpheus wenkt
met armen wijd open
doch stoorzenders
scheuren mijn nacht aan stukken
een slaapwandelaar
doolt door de donkere nacht
zoekt de verdwaalde stilte
wie heeft voor mij
een plaatsje vrij
waar leg ik het…
Als een junk
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
1.440 Ik ontdekte dat jouw glas
leeg genoeg was
om de waarheid
te omzeilen.
Jij danst nu verder
op het gemaskerde bal.
En ik ben enkel
in shock.…
Tas
netgedicht
3.0 met 9 stemmen
646 Ik hoor de stilte van eenzaamheid
wanneer ik denk aan jouw lachende ogen
wandel ik door eindeloze bossen
met in mijn hart jouw rugzak
jouw overvolle tas
en ik tast naar het geluk
voel veel voor het begrip
maar het lukt me niet
vertrouwd te raken
met alle lege tasjes
naast mijn soms overmoedig hart
bij het ontwaken van de dageraad
ik…
Woordloos
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
536 Uit het stof, kwam voort
het zwijgen, daaruit het
eerste woord, omdat er
niets meer was, was het
sprakeloos, alleen de
stilte aangehoord, er viel
niets meer te wegen uit de
zee die steeg, daar ontstond
een laatste woord, verbond
daarin alles met wat lijdt te
leggen, maar dat is nooit genoeg,
dat woordloze blijft leeg,
of de dood heeft…
Oester
gedicht
2.7 met 17 stemmen
7.488 Hij lust haar rauw,
hij zuigt haar leeg, hij gooit haar weg.
------------------------------------
uit: 'Entre deux mers', 1997.…
pijn
hartenkreet
3.1 met 16 stemmen
1.305 Leeg hart
ik haat
en mis je.
Eens vervuld
van liefde
nu pijn.…
Ruimtereis
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
566 De ruimte
in mijn hoofd
is kaal en leeg
ik reis naar binnen
er zijn geen ramen
of gordijnen
bestemming is er niet
reizen is genoeg
de weg er heen
is mijn doel
het verlangen
onderweg te zijn die
mystieke ervaring
is de vervulling
daar verander ik
raak ik ballast kwijt
om balans te herwinnen
de ruimte in mijn hoofd
ontdoet zich…
mijn vleugels in jouw handen
netgedicht
4.5 met 14 stemmen
858 in elke vezel van mijn lijf
ben jij als adelaar ontvangen
diepe zielentonen roepen- blijf
mijn vleugels leg ik vol verlangen
vertrouwend in jouw adellijke handen
laat ons vliegen naar de maan
en verre ongekende landen
om nooit meer in gemis te gaan
wat is- dat is - wat was raakt nooit verloren
want wij bewonen zonne- uren
de eeuwigheid…
Fijnvandraad
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
590 tegendraads als dat ze is
droomt ze van een regenbui
als de zon stralend aan de hemel staat
vangt ze de storm met haar ogen
bij het windstille
wil ze eitjes
als de kippen
van de leg af zijn
men denkt ze kijkt bozig
te lezen op haar gezicht
wat heeft men het grandioos mis
want in haart hart
speelt de liefde
de hoofdrol
het is de regie…
Herfsttinten
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
571 Ze voeren dronken
laten leeg wat niet vatten kan
verrijken het armste van de aarde
blozen het bleekste van de dag
De eeuwige dood van blad
de sluipende ondergang
van de in zwam verpakte stronk
plukken ze tenger uit het woud
Ze bouwen gespreide vlerken
als kathedralen tegen het palet
kerven en ketenen bos en mos
onwrikbaar als…
Mijmeren.
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
590 Als de avondzon weer
gaat dalen de dag wordt
ingehaald door de nacht
die dan snel zal komen
leg ik me neer en slaap
met mijn mooiste dromen.…
Vol vertrouwen
netgedicht
1.6 met 8 stemmen
829 Vol vertrouwen leg ik alles
in jouw handen om te gaan
naar zon sterren en maan
waar we elkander toebehoren.
Zolang de eeuwigheid ons niet
zal roepen zullen wij samen van
het leven genieten elke nieuwe
dag met vreugde gaan begroeten…
Al moe
hartenkreet
4.1 met 9 stemmen
1.181 Alleen laten, het kost me heel veel pijn
je prikkelend kijken niet meer voelen
geen grapjes, die wenste je me dan toe
leeg en koud zal het zonder jou zo zijn
dat wat je ogen dan ook zo mogen bedoelen
iets wat ik voel als ik mijn ogen dicht doe.…