4186 resultaten.
Als
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
496 Als zelfs de schaduwkant
een schaduwkant heeft
voor mij de opgaande zon
in aanzien niet mag stijgen
ik steeds moet afzien van het licht
wat ooit mij is gegeven
waar blijft dan mijn eigen bloei
terwijl alles om mij heen op lente belust is
en juist ik daarover nooit kan zwijgen
daarom
zal ik niet blijven ondergaan
wanneer ik mijn…
Zomertijd
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
620 Nog liggend in mijn bed hoor ik vogels fluiten
Het lijkt alsof ze roepen kom naar buiten
Daar waar de bloesem zich al uit de knoppen vecht
De vroege ochtendzon de mist verslaat
De bomen nog kaal zijn, hun bladeren nog verborgen
De lente zich voorzichtig toont door bloemenpracht
De hitte van de zomer in het verschiet
Vannacht heeft de klok…
Haiku 5#5
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
535 De opluchting
Ik laat mijn wind zacht
en geluidloos ontsnappen
als een lente-ui.
Eeuwige branding
Tussen hier en daar
groeien wilde woestijnen
op dansende golven.…
Vogelkerst
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
420 Ze voelen hier de lente al.
Nooit is het rondom ons huis,
zo prachtig mooi geweest.
Ik geniet vandaag in onze tuin.
Vogels beleven vogelkerst.
De vrede is neergedaald.
De vogels vieren feest.…
Trouw
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
540 In voelen, denken, dromen
ben ik tot jouw hart gekomen
daarom ben ik de vijver
die in de winter bevriest
om met je ijver na te denken
in de lente ben ik een vlinder
die voor je danst in het zonlicht
de bloesem van een fruitboom
het maanlicht in de donkere nacht
en je wordt lichter dan mijn gedachten
klimt in de dromen van het droomlandschap…
Beroepsgrimassen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
430 ik zie
hoe snel
beroeps
grimassen
passen op
nieuwkomers-
gezichten
waar lente
jong en
onbedorven
binnenstuift
mee eet uit
de ruif die vlot
geserveerd is
zo veranderen
specifiek
kenmerkende
trekjes in een
algemeen
herkenbaar
patroon
want het
jeugd repertoire
smijt met energie
in een snel give
en go terwijl in de
praktijk…
Schaduw in de nacht
netgedicht
3.7 met 13 stemmen
610 Er ligt een stille schaduw
in de uren van de nacht
op de plek waar je zweeg
ik voel me nu zo leeg
misschien kom je ooit terug
op een koude winterdag
om te communiceren
over liefde en waarheid
en de dag dat de lente komt
als een vers in het vooruitzicht
er zwijgt een stille schaduw
op de plek waar ik nu lig
de stilte is onveranderlijk…
Nog eens herfst
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
303 Toch is er hoop want eens wordt alles anders
en komt weer lente met nieuwe bloesems aan.…
Seizoenen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
16 In de lente van mijn leven
zal ik nimmer door te streven
op zoek gaan naar geluk
Bij mens en dier en de natuur
met open blik en zonder vuur
want al het kwade is vergeten
Als de zomer is gekomen
met lange dagen in de zon
koester ik het reeds gevonden
Geniet van zoete dromen
totdat herfst ze meeneemt
als blaadjes aan een boom
Door…
water is mooier dan ijs
netgedicht
4.1 met 12 stemmen
1.173 in zon en door wind heeft
vocht mij sijpelend gewroken
water is mooier dan ijs
in de hand van ontdooier
je wacht tot de nacht en
mijn breuk is dan je voltooier
in heldere maan
oogt de kou, zij vriest
in seconden de monden
die zeggen dat ik van je houd
gespleten ontwaak ik
en ruim snel de scherven
vandaag zal mijn bloem
jouw lente…
Voorjaar in Amsterdam
gedicht
4.5 met 66 stemmen
6.514 Maar heel de dag bleef hangen in mijn hoofd:
’t is lente en de zomer komt er aan.…
kust krokussen met natte sneeuw
netgedicht
3.2 met 13 stemmen
1.743 de regen striemt
lente is verhaal
gaan halen en de
winter is weer terug
keert zijn rug
de zon toe en
kust krokussen
met natte sneeuw
als het licht
verdwenen is
bevriest hij snel het
geel van de narcissen
moet gissen naar
de tijd die hem zal
kooien als hij door de
warmte gaat ontdooien
hij heeft de mensen
lang genoeg verveeld…
Vleugel
netgedicht
3.4 met 25 stemmen
1.016 Toen op haar bleekgekleurde vleugel toch
zijn diepe winterbloesems bleven bloeien
keek zij door het vale raam en zocht
het lente-erf af of hij kwam. En witter dan
die stille en rijpe schemering in hem aldoor,
in haar en half april zo kon het nieuwe moe-
geworden prille licht niet zijn.…
jij bent de Eva
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
962 zon speelt door
je haar en licht het
op in warme tinten
het lang gevlochten
in een staart opgebonden
met zeeblauwe linten
ogen raken aan
mijn strand je hand vrijt
branding langs het zand
lippen nodigen me uit
je mond is lente en je stem
zingt het hoogzomerse geluid
ik duik in oceanendiep
laat me in jou verdrinken
jij bent…
die wintert in niet kunnen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.036 ik weet het niet begrijpen
ideeën die niet rijpen in de
geesten van de mens omdat
warmte hen niet kan bereiken
is het de eigen kou
die lente tegenhoudt
die wintert in niet kunnen
zich het zomeren nooit gunnen
die eeuwig herfst blijft
in storm en nattigheid
vergrijst in saaiheid van de
dag die nooit verrassen mag
ik weet het niet…
in zinnen heerst de dood
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
817 papier
mijn woorden toevertrouwd
in een handschrift dat geen
mens ooit meer kan lezen
de letters staan er wel
maar in zinnen heerst
de dood en in de strofen
valt niet meer te leven
stram hark ik de restanten
bij elkaar probeer het alfabet
te completeren en ook dat
krijg ik niet helemaal klaar
ik wil mijn ziel niet meer bezeren
lente…
in rijpen en begrijpen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
771 ik kan
geen blaadjes breken
van de bloem die
voor ons samen bloeide
zij kleurt het uur
waarin we groeien
geurt een koele wind in
ons lachend samen stoeien
lente bracht haar knop
in zomers openen
vergaten we de dagen
en het tikken van de klok
liefde geeft de oogst niet op
die deze herfst heeft te geven
in rijpen en begrijpen…
Niet te geloven
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
1.051 Het ene ogenblik is 't lente en
je hoort de vogels fluiten, maar
vlak daarna zijn weer die buien daar;
niet te geloven.
Je bent verliefd, zo zielezalig voelt
je hart en heel je denken
is roos als morgenlicht;
niet te geloven
dat vlak daarna die zaligheid
het veld moet ruimen voor het treuren
dat je bedrogen werd;
niet te geloven.…
winterstemmen
netgedicht
4.2 met 19 stemmen
705 ik vlucht
met het gelaat onder najaarsbladeren;
de ongenade in jaren diep
wanneer de jaskraag van een nog trage lente
de scheefgezakte stilte bedekt
op mijn mond
en onbetoverd luistert
hoe ik adem en sterf achter alle bomen;
geketend in wind
door de schaamte die maar nachten
blijft slaan, geschreid, in het huiverend
schaduwhout…
Zinnen en zonnen
netgedicht
4.1 met 14 stemmen
979 Een gedachtespel
speel ik met de lente:
vlijtige vlinders vlijen
zich als innige innen
aan mijn vastberaden zinnen.
Een blije bij cirkelt rondjes
rond mijn hoofd, de tijd tolt
en een bal rolt sporen in het gras.
Kleine kinderen kruipen sluipen
door het gelukzalig groen
nemen de kortste route
door de tovertuin.…
kon ik maar dichten
netgedicht
5.0 met 20 stemmen
789 kon ik maar dichten
met satijnen woorden
die klinken als stilte
in frisgroene klanken
als bessen en kersen
in klankrijk van lente
de grauwzwarte teksten
van grommende golven
in kabbelend geruis
zou ik verdrijven met
lila woorden van
liefde en passie
ik zou je bedelven
onder kleuren en klanken
van lenige woorden
je neervlijen…
Winterkind
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
863 De lente een leven
dat niemand nog kent
begraven is in grond
als gewapend beton.…
Wie moet je ontzien?
netgedicht
3.4 met 19 stemmen
1.317 In alle verscheidenheid
de eenheid te zien
van hoe iedereen naar geluk zoekt
en naar tederheid, zoals in de herfst
de kale takken al naar de lente uitzien.
Alles is ijdelheid, zei Prediker,
maar in alle vergankelijkheid
blijft de liefde en het vergeven,
anders is er eigenlijk geen leven.…
Voorjaarsgedicht
gedicht
3.0 met 61 stemmen
28.682 Deze lente gaat het toch weer
over jou hoewel ik er langzaamaan
wel moe van ben
moe van regen, wind, flarden
bedrieglijk blauw in de lucht,
vage beloften van het einde
van de kou.…
takken ieder eigen lente
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
766 wij twijgen samen
aan een boom
maar takken ieder
eigen lente
jij bloemt
terwijl ik groen
als jij je vruchten geeft
bloei ik hoogzomer
we drinken uit
dezelfde stam omdat
die ons bekend voorkwam
wortelen in zwarte aarde
dat wat wij vergaarden
gaan we oogsten in de
mooiste herfst van ons leven
in buigzaamheid zijn wij…
Laat bloei
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
1.365 Zacht,
haast zonder te bewegen
omhelst een broos vlies
nieuw leven
ademloos valt adem samen
waar twee harten
ritmisch kloppen
op het bewegen
van een nieuwe
morgen
zwanger van dromen
op het wandelpad
van werkelijkheid
worden maanden geteld
in dagen wanneer
de laatste wee
geen pijn meer geeft
en lente alle
zinnen laat ontwaken…
ik zwijg
netgedicht
3.4 met 12 stemmen
1.249 ik zwijg
dat is mijn part
slik slechts even
als jouw ogen schouwen
en je lijf schokt
in een bevende smart
al heb ik weet
van diepe dode grachten
en luchten
zo zwart als roet
mijn ziel kent nimmer
het verstild smachten
dat jou
vereenzamen doet
maar ik zie ook
jong lente groen
in alles ontstaan
als een aardse zoen
die jou uiteindelijk…
O Naakte liefde, grijs en broos
poëzie
3.5 met 6 stemmen
2.992 o Naakte liefde, grijs en broos;
mijn arme herfst, uw lent’ genaderd:
een moede wingerd, bloed-dooraderd,
die lenkt naar nieuwe oktober-roos;
een arme, bibberende schaâuwe
die duister om uw schoonheid rilt;
- - o norse min, die danken wilt
noch durft te rouwen…
-------------------------------------------------------------------------
uit…
Paddenstoelen in een kring
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
868 het wintert voor even
in de sporen van de herfst
rijpt het eerste wit
in een bleek ochtendzicht
nog kleurt de
oogst van de zomer
ritselt wind in
bladeren van de dromer
maar wij paddenstoelen
in een kring
laten heks en halloween
tot donker wasdom komen
kom dan mijn vorst
bevries ons maar weet dat
wij weer lente zullen leven
en…
Groen gras
hartenkreet
3.2 met 10 stemmen
1.040 Toen was het gras nog groener
groen zoals in het begin van de lente
met ochtenddauw en bloemen
bloeiend te zien tot in de verte
En als je in het midden staat
wachtend op de zonneschijn
tot de zon weer volop straalt
dan wordt het leven weer wat verfijnd
Vol goud en zilveren schittering
over het groene gras
kunnen alle leugens vergaan als…