6607 resultaten.
nancy (2)
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
1.665 op een rok met rode en gele bloemen
draagt ze het lichte leven op handen
omarmt ze de de zachtheid van haar bestaan
in het golvend groene landschap
beschut de tederheid het broze hart
wiegt ze de zachtheid van haar bestaan
in het hoge gras kraait het kind
de moeder spreidt haar lange arme uit
overwonnen door de zachtheid van hun bestaan…
Osmose
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
502 Ik zag haar bij de bron
duizend schonen in het gras
oase in bloesem en groen
leek het precies zoals het was
water, satijnen waterplas
gedronken liefde zoveel dat kon,
verdroogd, verdronken in de woestijn,
reeds verloren, voordat je het
verlaten moest, tranen getemd
in een ander gezicht, om te zien,
je bestemming in een
osmose van licht…
winterkleurenpalet
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
529 het donkere hout
de dreigende lucht
het vlammend rood van beuk
het zilverwit van berk
de oranjerode zon
het winterharde groen
het bleekroze van helleborus
de paarse sierpeperkorrels
het geel van winterjasmijn
het geelbruin van zwammen
de rode besjes van hulst
het amandelroze van primus
het winterkleurenpalet
van moeder natuur
ongeëvenaarde…
lentewens
hartenkreet
3.1 met 7 stemmen
1.127 Ik verlang naar de lente
met je teer ontluikend
groen
Ik verlang naar
de crocussen die
ontwaken in het plantsoen
het zonnige geel
van de narcissen
die dansen in de wind
de zachte donzige
eendjes
die ik zo
vertederend vind
en de lammetjes
dartelend in de wei
de warmte van je
betoverende
zonnelicht
Lieve lente
maak me blij
want…
denken
hartenkreet
3.8 met 9 stemmen
805 Denken
denken over de grote wereld
gedachtes zonder grens en tijd
dan hoor ik mezelf vaak zeggen
Ruud je denkt jezelf nog kwijt
zo lig ik wat te dromen
wat te mijmeren in het groene gras
over hoe de wereld vandaag is
en hoe hij gisteren was
dan denk ik o wat lig ik lekker
ach wat lig ik fijn
maar wat zou een wereld toch zonder al dat…
SPIEGELS VAN ZON
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
698 Langzaam
vergeelt het landschap
veld na veld: zonnebloemen
Ze steken af
tegen het blauw
van Franse luchten
Steken af
tegen het geel
van velden vol graan
Steken af
tegen het groen
van weiland na weiland
Straks glijdt de maan
het dekor van deze
boerenroman binnen
Blijven de zonnebloemen
worden handspiegels
van maan.…
in het voorbijgaan
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
598 voorbij een plek in het landschap
hoorde ik mensen praten over de dood
'berusting daar komt het op aan'
sprak een krachtige stem
zoals vanzelfsprekend bij mooi weer
de blauwe lucht boven het groene land
en de laatste streep aan gindse horizon...
ik moest even slikken want ik was juist
op weg naar gindse horizon…
Frisheid
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
414 als een onwetende natte hond
druipt het zeewater rond mijn golfbrekersziel
met blauwe droefheid
in mijn groene zeedijkogen
mijn lippen voelen aan
als de oevers van een uitgedroogde rivier
maar in mijn irissen blijft zoals steeds
de flikkering van zon op water
als verborgen woorden
in schelpen en onderwater zeewier
een frisse wind waait…
Lente is kortstondig
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
581 schemeringen
in het ongebonden leven dat
rafelt om gewoontes en erwten
uit het blik
het bestek halfzijdig en tweedelig
met de scherpte gericht naar de klok
brengt in het druipend licht
een ode aan het kind dat wordt verwacht
een niemandsdalletje onthult de waarheid
en nestelt in deze lente al vroeg
in de hoogste toppen van het
nog kwetsbaar groen…
De lach van het wad
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
547 je blik golft grijzig groen
maar in je ogen vind ik
de lach van het wad
je stem ruist
in de schelpen op het strand
bij zon en volle maan
in laten gaan raak jij
in jouw omarming
de lichte watervolle einders aan
jij bent mijn wad
de moederschoot der schepping
in paradijs en hemel saamgevat…
morgenplantjes
netgedicht
1.8 met 6 stemmen
621 ik ga morgen plantjes kopen
voor mijn lief in de tuin
alles dat groeit en bloeit
maakt de zon in haar wakker
ik ga morgen plantjes kopen
voor mijn lief in de tuin
maar eerst snoei ik haar takken,
zet ik mijn spade in haar aarde,
morgen kust zij zijdezacht
een brekelijke ochtend
neemt het tere groen in haar handen…
Jij brengt zondag
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
467 zo dicht bij jou
voel ik hoe het leven
telkens weer opnieuw
haar mooiheid toont
want jij,
jij draagt lieflijke
kleine vogeltjes
naar mijn handen
wuivende vlindervleugels
die als kriebelwarmte
in mijn hart landen
bloemenbloeiende
ja, groene lenteweides
in mijn oogopslag
geborgenheid
in liedjesmelodieën
warme symfonieën…
Zomer viering
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
592 En het jonge zomerse groen
roept iedereen bij zich
die voorbij wandelt.
Alles is in zomerviering
op een mooie melodieuze melodie
voor alle schoonheidslievelingen
met een glimlach op het hart.…
Bij elke aanraking
hartenkreet
3.7 met 10 stemmen
1.227 Bij elke aanraking
van de groene blaadjes
is hartstocht aanwezig en
elke beweging
van haar is
een dans van
genegenheid en
zorgzaamheid.
Zelfs als ze
doornige struiken verzorgt
maakt ze daarvan één spel
van enthousiasme en
kleurenpracht.…
Volzomer
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
545 de lijsterbessen zijn al weer oranje
het lover is voldragen groen
paarden zwaaien loom hun staarten
in de bermen groeit de boterbloem
klaver, leeuwenbek en grasklokje
vogels zingen minder luid
de Drentse A kronkelt naast het fietspad
lammetjes zijn schaap geworden
Schotse Hooglanders begrazen de hei…
Indian summer
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
764 Nazomertje zoet,
je zinderende zaligheid speld ik op mijn hoed
langs wegeltjes van rust,
langs paadjes van weldadigheid,
langs holle wegen als groene tunnels
en bolle boomgaarden in oranjegloed.
Ik wil geen minuut missen, geen uur verzuimen,
jouw dromerige fruit heeft iets goddelijk zoet.
Ik lik vingers en duimen.…
Die mijn bodem was
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
559 waar ik
armetierig was
had jij de kracht
de rots
te breken die
mijn bodem was
jouw groene vingers
brachten warmte
liefs en tederheid
je lach en ogen
schenen zon waarin
het leven goed gedijde
jij hebt me laten groeien en
tot bloei gebracht de vruchten
kwamen eerder dan verwacht…
* Julia *
netgedicht
3.5 met 39 stemmen
1.819 uit de echo
van de schepping
is opnieuw
blinkend goud geboren
en nog wel in de lente
door de vroege adem
van het eerste jaargetij
op een namiddag
waarin de glans van groen
ons in warme zonnestralen
verlicht doet bekoren
zij is de zevende in de rij;
een rijkdom aan schatten
deze waarneembare tederheid
is op onze aardse wijze…
Zij dansten stilte
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
549 het koor zong rood
zakte langzaam weg
het orkest speelde
de blauwe symfonie
hij dirigeerde
met vriendelijke lach
rechtlijnig de kleuren
in flarden muziek
het applaus
was dood hout
met koperen echo’s
stervend in groen
alleen het publiek
viel uit de toon
zij dansten stilte
in de coulissen van hun geest…
Tuinman
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
989 Tuinman
handen in mos
groene dagen
dromend van geel en wit
zit
terneergeslagen
in een boek gedoken
een zachte,
lieve,
gedachte
aan heupwiegen
en bladernat.
Zingt
met duivelsverzen
tot een ongenoemde goddelijke schoonheid
die hij,
vanwege tijdsverschil,
niet bellen mag.
Regen maakt de paden nat.
De tuinman zat.…
lila herinneren
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
747 telkens ze bloeien, de terugstap
in tijd
op het verwarde land verschijnt een kievit
als reusachtig, nu mijn wereld anders is
en waar een vogel thans
zijn eigen naam roept
vind ik niets dan lege stappen
alle grappen over spruitjes of iets
dat nog veel viezer is verdwijnen in de mijmering
van groene velden waar ik steeds
mijn vader mis…
100 kilometer
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
652 Het is dus logisch dat het mij verwondert
Dat 80 nu verandert in liefst 100:
We krijgen nu “groen” licht voor “extra gas”.
We sluiten eerder bij de files aan
Omdat we nu veel sneller mogen gaan.…
Zullen we dat doen?
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
463 Het is mooi, de weiden zijn uitgestrekt en groen.
Zullen we dat doen?…
Tuin
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
606 Ach laat me in mijn paradijs
De wereld buiten laat mij koud
Het gaat niet om wat goed wat fout
Maar hier te zijn in het weeld'rig groen
- de zoete geuren, zachte kleuren-
maakt kalm en wellicht wat wijs.
Ach laat me kijken naar de vogels
En luisteren naar hun gezang
Zo was het in het paradijs
Slechts schoonheid - niemand bang.…
Echte liefde.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
842 Plots stapte je mijn leven
binnen jij boetseerde mijn
hart als een fundament
tot het einde
luisteren is meer dan
horen het stormt niet
meer van binnen
jouw ogen weerspiegelen
mijn ziel tot het
jubelen van mijn hart
het doet mij zingen in
milde regen langs
mals groene weiden
maar wat ik bovenal bemin
is jouw liefde met…
geloof en bergen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
572 Waar verstop je dank en
zegening, vreugde bij het krimpen
van een ziekte zonder uitweg
beginnen, groen verzinnen
penseel maakt duizend tinten
blauw en geel in aquarel
geen gemoei meer wel gestoei
verhuizen, dromen en al
het goede laten komen
weelde, overvloed
onmogelijk is mogelijk
ik ben onmetelijk rijk…
Dooi
netgedicht
2.6 met 10 stemmen
2.509 Helder zie ik door het tuinkamerraam
de onvrede die mijn roetzwarte geest voedt,
het glas dat mij afsnijdt van de lente:
buiten het voorjaar, binnen een strenge vorst,
met zicht op ontluikend groen de vraag
of de dooi ooit nog op mijn hart een aanval doet.…
Afleiding.
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
822 Vogels fluiten tussen het groen.
Wolken tegen het hemelblauw
zweven voorbij.
Diep geworteld in mij voel
ik een onbehagen dat mij nijpt.
Iets waar ik mee ben behept,
terwijl ik niet goed op let hoe
een roodborstje mij aankijkt en
weer wegvliegt...…
Gaia's heling
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
412 mijn wandeling met de ongeziene
voerde mij naar een stilteplek
een verenkleed van oude pijn
bedekte mij als grauwe as
er was een kabbelend ven
omringd met kaal struweel
ik liep het koude water in
verliet het naakt en schoon
een aarzelende zonnestraal
droogde mij behoedzaam
ik kleedde mij met zacht groen mos
dat hart en lijf beschermt…
Aquariumbos
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
733 Je fietst er tussen leven en dood:
onder teder groen maar boven vale bladeren...
Dan opent zich
halleluja-ruim!
een vroeggeboren stadium:
je komt weer thuis.
Water klopt al in je oren,
je navel sopt, wier slaat
onaardig tegen je volgroeide ogen
terwijl het fietspad langs de beuken golft…