Alle inzendingen over groen links

6607 resultaten.

Sorteren op:

nancy (2)

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.665
op een rok met rode en gele bloemen draagt ze het lichte leven op handen omarmt ze de de zachtheid van haar bestaan in het golvend groene landschap beschut de tederheid het broze hart wiegt ze de zachtheid van haar bestaan in het hoge gras kraait het kind de moeder spreidt haar lange arme uit overwonnen door de zachtheid van hun bestaan…
j.bakx17 oktober 2008Lees meer >

Osmose

netgedicht
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 502
Ik zag haar bij de bron duizend schonen in het gras oase in bloesem en groen leek het precies zoals het was water, satijnen waterplas gedronken liefde zoveel dat kon, verdroogd, verdronken in de woestijn, reeds verloren, voordat je het verlaten moest, tranen getemd in een ander gezicht, om te zien, je bestemming in een osmose van licht…
pama30 oktober 2008Lees meer >

winterkleurenpalet

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 529
het donkere hout de dreigende lucht het vlammend rood van beuk het zilverwit van berk de oranjerode zon het winterharde groen het bleekroze van helleborus de paarse sierpeperkorrels het geel van winterjasmijn het geelbruin van zwammen de rode besjes van hulst het amandelroze van primus het winterkleurenpalet van moeder natuur ongeëvenaarde…

lentewens

hartenkreet
3.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.127
Ik verlang naar de lente met je teer ontluikend groen Ik verlang naar de crocussen die ontwaken in het plantsoen het zonnige geel van de narcissen die dansen in de wind de zachte donzige eendjes die ik zo vertederend vind en de lammetjes dartelend in de wei de warmte van je betoverende zonnelicht Lieve lente maak me blij want…
marijke21 januari 2009Lees meer >

denken

hartenkreet
3.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 805
Denken denken over de grote wereld gedachtes zonder grens en tijd dan hoor ik mezelf vaak zeggen Ruud je denkt jezelf nog kwijt zo lig ik wat te dromen wat te mijmeren in het groene gras over hoe de wereld vandaag is en hoe hij gisteren was dan denk ik o wat lig ik lekker ach wat lig ik fijn maar wat zou een wereld toch zonder al dat…

SPIEGELS VAN ZON

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 698
Langzaam vergeelt het landschap veld na veld: zonnebloemen Ze steken af tegen het blauw van Franse luchten Steken af tegen het geel van velden vol graan Steken af tegen het groen van weiland na weiland Straks glijdt de maan het dekor van deze boerenroman binnen Blijven de zonnebloemen worden handspiegels van maan.…

in het voorbijgaan

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 598
voorbij een plek in het landschap hoorde ik mensen praten over de dood 'berusting daar komt het op aan' sprak een krachtige stem zoals vanzelfsprekend bij mooi weer de blauwe lucht boven het groene land en de laatste streep aan gindse horizon... ik moest even slikken want ik was juist op weg naar gindse horizon…

Frisheid

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 414
als een onwetende natte hond druipt het zeewater rond mijn golfbrekersziel met blauwe droefheid in mijn groene zeedijkogen mijn lippen voelen aan als de oevers van een uitgedroogde rivier maar in mijn irissen blijft zoals steeds de flikkering van zon op water als verborgen woorden in schelpen en onderwater zeewier een frisse wind waait…
Nadine6 maart 2010Lees meer >

Lente is kortstondig

netgedicht
3.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 581
schemeringen in het ongebonden leven dat rafelt om gewoontes en erwten uit het blik het bestek halfzijdig en tweedelig met de scherpte gericht naar de klok brengt in het druipend licht een ode aan het kind dat wordt verwacht een niemandsdalletje onthult de waarheid en nestelt in deze lente al vroeg in de hoogste toppen van het nog kwetsbaar groen…
elze22 maart 2010Lees meer >

De lach van het wad

netgedicht
2.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 547
je blik golft grijzig groen maar in je ogen vind ik de lach van het wad je stem ruist in de schelpen op het strand bij zon en volle maan in laten gaan raak jij in jouw omarming de lichte watervolle einders aan jij bent mijn wad de moederschoot der schepping in paradijs en hemel saamgevat…

morgenplantjes

netgedicht
1.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 621
ik ga morgen plantjes kopen voor mijn lief in de tuin alles dat groeit en bloeit maakt de zon in haar wakker ik ga morgen plantjes kopen voor mijn lief in de tuin maar eerst snoei ik haar takken, zet ik mijn spade in haar aarde, morgen kust zij zijdezacht een brekelijke ochtend neemt het tere groen in haar handen…
Fred16 april 2010Lees meer >

Jij brengt zondag

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 467
zo dicht bij jou voel ik hoe het leven telkens weer opnieuw haar mooiheid toont want jij, jij draagt lieflijke kleine vogeltjes naar mijn handen wuivende vlindervleugels die als kriebelwarmte in mijn hart landen bloemenbloeiende ja, groene lenteweides in mijn oogopslag geborgenheid in liedjesmelodieën warme symfonieën…

Zomer viering

hartenkreet
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 592
En het jonge zomerse groen roept iedereen bij zich die voorbij wandelt. Alles is in zomerviering op een mooie melodieuze melodie voor alle schoonheidslievelingen met een glimlach op het hart.…

Bij elke aanraking

hartenkreet
3.7 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.227
Bij elke aanraking van de groene blaadjes is hartstocht aanwezig en elke beweging van haar is een dans van genegenheid en zorgzaamheid. Zelfs als ze doornige struiken verzorgt maakt ze daarvan één spel van enthousiasme en kleurenpracht.…

Volzomer

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 545
de lijsterbessen zijn al weer oranje het lover is voldragen groen paarden zwaaien loom hun staarten in de bermen groeit de boterbloem klaver, leeuwenbek en grasklokje vogels zingen minder luid de Drentse A kronkelt naast het fietspad lammetjes zijn schaap geworden Schotse Hooglanders begrazen de hei…

Indian summer

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 764
Nazomertje zoet, je zinderende zaligheid speld ik op mijn hoed langs wegeltjes van rust, langs paadjes van weldadigheid, langs holle wegen als groene tunnels en bolle boomgaarden in oranjegloed. Ik wil geen minuut missen, geen uur verzuimen, jouw dromerige fruit heeft iets goddelijk zoet. Ik lik vingers en duimen.…

Die mijn bodem was

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 559
waar ik armetierig was had jij de kracht de rots te breken die mijn bodem was jouw groene vingers brachten warmte liefs en tederheid je lach en ogen schenen zon waarin het leven goed gedijde jij hebt me laten groeien en tot bloei gebracht de vruchten kwamen eerder dan verwacht…
wil melker22 januari 2011Lees meer >

* Julia *

netgedicht
3.5 met 39 stemmen aantal keer bekeken 1.819
uit de echo van de schepping is opnieuw blinkend goud geboren en nog wel in de lente door de vroege adem van het eerste jaargetij op een namiddag waarin de glans van groen ons in warme zonnestralen verlicht doet bekoren zij is de zevende in de rij; een rijkdom aan schatten deze waarneembare tederheid is op onze aardse wijze…

Zij dansten stilte

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 549
het koor zong rood zakte langzaam weg het orkest speelde de blauwe symfonie hij dirigeerde met vriendelijke lach rechtlijnig de kleuren in flarden muziek het applaus was dood hout met koperen echo’s stervend in groen alleen het publiek viel uit de toon zij dansten stilte in de coulissen van hun geest…
wil melker8 december 2011Lees meer >

Tuinman

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 989
Tuinman handen in mos groene dagen dromend van geel en wit zit terneergeslagen in een boek gedoken een zachte, lieve, gedachte aan heupwiegen en bladernat. Zingt met duivelsverzen tot een ongenoemde goddelijke schoonheid die hij, vanwege tijdsverschil, niet bellen mag. Regen maakt de paden nat. De tuinman zat.…

lila herinneren

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 747
telkens ze bloeien, de terugstap in tijd op het verwarde land verschijnt een kievit als reusachtig, nu mijn wereld anders is en waar een vogel thans zijn eigen naam roept vind ik niets dan lege stappen alle grappen over spruitjes of iets dat nog veel viezer is verdwijnen in de mijmering van groene velden waar ik steeds mijn vader mis…

100 kilometer

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 652
Het is dus logisch dat het mij verwondert Dat 80 nu verandert in liefst 100: We krijgen nu “groen” licht voor “extra gas”. We sluiten eerder bij de files aan Omdat we nu veel sneller mogen gaan.…

Zullen we dat doen?

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 463
Het is mooi, de weiden zijn uitgestrekt en groen. Zullen we dat doen?…

Tuin

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 606
Ach laat me in mijn paradijs De wereld buiten laat mij koud Het gaat niet om wat goed wat fout Maar hier te zijn in het weeld'rig groen - de zoete geuren, zachte kleuren- maakt kalm en wellicht wat wijs. Ach laat me kijken naar de vogels En luisteren naar hun gezang Zo was het in het paradijs Slechts schoonheid - niemand bang.…

Echte liefde.

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 842
Plots stapte je mijn leven binnen jij boetseerde mijn hart als een fundament tot het einde luisteren is meer dan horen het stormt niet meer van binnen jouw ogen weerspiegelen mijn ziel tot het jubelen van mijn hart het doet mij zingen in milde regen langs mals groene weiden maar wat ik bovenal bemin is jouw liefde met…
Redcloud17 oktober 2012Lees meer >

geloof en bergen

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 572
Waar verstop je dank en zegening, vreugde bij het krimpen van een ziekte zonder uitweg beginnen, groen verzinnen penseel maakt duizend tinten blauw en geel in aquarel geen gemoei meer wel gestoei verhuizen, dromen en al het goede laten komen weelde, overvloed onmogelijk is mogelijk ik ben onmetelijk rijk…

Dooi

netgedicht
2.6 met 10 stemmen aantal keer bekeken 2.509
Helder zie ik door het tuinkamerraam de onvrede die mijn roetzwarte geest voedt, het glas dat mij afsnijdt van de lente: buiten het voorjaar, binnen een strenge vorst, met zicht op ontluikend groen de vraag of de dooi ooit nog op mijn hart een aanval doet.…

Afleiding.

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 822
Vogels fluiten tussen het groen. Wolken tegen het hemelblauw zweven voorbij. Diep geworteld in mij voel ik een onbehagen dat mij nijpt. Iets waar ik mee ben behept, terwijl ik niet goed op let hoe een roodborstje mij aankijkt en weer wegvliegt...…
martin valk12 februari 2015Lees meer >

Gaia's heling

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 412
mijn wandeling met de ongeziene voerde mij naar een stilteplek een verenkleed van oude pijn bedekte mij als grauwe as er was een kabbelend ven omringd met kaal struweel ik liep het koude water in verliet het naakt en schoon een aarzelende zonnestraal droogde mij behoedzaam ik kleedde mij met zacht groen mos dat hart en lijf beschermt…
Marion Spronk23 februari 2015Lees meer >

Aquariumbos

netgedicht
1.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 733
Je fietst er tussen leven en dood: onder teder groen maar boven vale bladeren... Dan opent zich halleluja-ruim! een vroeggeboren stadium: je komt weer thuis. Water klopt al in je oren, je navel sopt, wier slaat onaardig tegen je volgroeide ogen terwijl het fietspad langs de beuken golft…