2928 resultaten.
In de wolken
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
1.182 Achter de lage haag
Ook zij kijkt net
Het kind achterna
Ze draait zich
Haar blik op hem
Hij ziet het nu
De moeder van hun kind
Heeft tranen in de ogen
Hij wuift, zij wuift niet
Dertig jaar geleden
Was ze moegestreden
Vervlogen in wolken
Ziet de stoep
Zelfs het mos op de voegen
Dan even niets
Dan ziet hij hen
En hij herkent
Zijn ouders…
Unieke pietenbaas
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
696 Met brede theatrale armgebaren zwaaiend naar 't publiek
de ouders en de buurt passanten als een volwaardig en eenmalig grandioos acteur...uniek!…
de orde van de ouderdom
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
444 ouder worden is niet enkel verouderen, maar vraagt een keuze
zo men daartoe de ruimte wordt gegeven
zelf zal men de geest moeten bevrijden van "het moeten", is de leuze
alles wat van minder belang is of onhaalbaar blijkt, wordt uitgedreven
maar wat telt is zelfstandig blijven ademen, doorgaan noemt men dat.…
De oude boom
netgedicht
2.4 met 28 stemmen
443 Wie even stil blijft staan, een
hand op zijn ruwe bast legt, voelt niet alleen
hard hout, maar iets dat ouder is dan denken. Hij is niet wijs
door woorden, maar door blijven staan terwijl alles om hem heen voortdurend verandert.…
Half oogst, 15 augustus, OLV Hemelvaart
netgedicht
4.7 met 10 stemmen
874 Ouder zaad wacht op de winterdoortocht
Zwaluwen zijn nog in het land
hun laatste broedsels komen nu buiten
later trekken ze samen
naar 't warme Zuiden
vanuit oude gebruiken
Schoolboeken worden aangeschaft
duister staat aan de deur
bladeren vervormen, verarmen, vervellen,
komende herfstkleuren
dwarrelen dan neer
Dit gedicht wordt nu gesloten…
de aftrap
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
371 op de maandag, vroeger de eerste werkdag van de week,
begint de ochtend met het vief houden van botten en spieren
op mijn leeftijd ben je daaromtrent wis en waarachtig geen leek
de jaren vragen zijn tol, net als een oud huis met kieren
en ik wil nog wat jaren mee, maar dan is bewegen een must
ik zit daarom in de kring der oudere wijzen uit mijn…
De dragers van stilte
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
280 Er zijn kinderen
die geboren worden met open huid,
met poriën die luisteren,
met harten die de adem van hun ouders voelen
nog vóór ze woorden kennen.
Zij drinken spanning uit de lucht,
vrede uit gebaren,
ze vangen de echo’s van wat niet gezegd wordt
en bouwen er werelden van.…
REGENBOOG
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
550 Ooit danste ik op muziek die ik hoorde
Alleen ik, niemand anders, geen vriendje,
geen ouder of kind hoorde het.
Ik danste uitbundig op straat als een gek
of hield me in terwijl ik de klanken hoorde
Thuis ontlaadde ik mijn energie voluit,
alsof bliksemschichten in mij eruit schoten
Ik regende binnen.…
Syrisch kindje
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
543 Ik weet niet waarom
we rennen
ik weet niet waarom
alles dendert
Ik wordt snel
in een jas gewikkeld
als we landen
in een vreemde kou
Ik snap de mensen niet
ik ken de machines niet
ik ben verloren
net als mijn vader
ik ben mijn moeder kwijt
en hij ook
we zijn op weer een nieuwe plek
maar weer niet thuis
Ik wil alleen maar terug…
GROOT POTENTIEEL
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
566 Het leven is kort, hoewel ik dit voor mijn kinderen verzwijg.
Het leven is kort en ik heb het mijne verkort
op duizend heerlijke, onverstandige manieren,
duizend verrukkelijk onverstandige manieren
die ik voor mijn kinderen verzwijg. De wereld is minstens
voor 50 procent verschrikkelijk en dat is een conservatieve schatting,
alhoewel ik dit voor…
Ballade van de ter dood veroordeelden
netgedicht
4.1 met 12 stemmen
1.868 Steeds heeft hij dit gebed voor God gelegd:
Heer, help mijn ouders! Ik kom wel terecht.…
Geurgras
hartenkreet
3.5 met 19 stemmen
1.329 Vaders elan iets minder dan gehoopt
Afgereisd naar kleedkamers ver
bibb´rende ouders voor de deur
Kousgezakt, hemd uit broek, de voetbalster.
kantinekoffie gore plasticbeker-geur
Renjuichend, gretig, richting veld
elftallig opgesteld met veel geschreeuw
aftrapfluit, bal getrapt met veel geweld.…
Er is een verschil bij wezen
netgedicht
3.1 met 31 stemmen
4.814 Ook zij werken met kinderen
Hun ouders zijn er niet, of niet nabij
Net als bij ons, waar donkere kinderen wonen
Die straks weer worden uitgezet
‘Déposh’ zoals zij zeggen
Vissen zij achter het net en ach, hàdden ze maar een net
Want ze hebben niets om bij de grens te overleggen…
En ook wij als werkers
Hebben dit verschil gemerkt
Wij werkten…
Aan Het Sterfbed Van Barmhartigheid
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
717 vroeger en heden
een overeenkomst hebben wij allen
een verschillend verleden
opgegroeid in een oorlog
gevoed door een hoer
grootgebracht door een verkrachter
overal ligt kwaad op de loer
het wil ons van het leven beroven
en doet dit slinks en doordacht
tot wij zelf een bewustzijn kweken
heeft de wereld ons in zijn macht
overgeleverd aan ouders…
Mama
hartenkreet
4.6 met 5 stemmen
1.597 me eigenlijk mijn mama
Niet herinneren
Zoals ze was toen ze nog leefde
Wel hoe ze dood was
Ik heb haar wel heel erg gemist
In de nacht was er de wolvin
Die me troostte
Die is er nog steeds
Vaak in de nacht
Wel heb ik een foto
Van een jonge vrouw met donker haar
En bruine ogen
Ze zeggen dat mijn dochter op haar lijkt
Zelfs die is ouder…
Roken
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
613 Hun ouders slaken zucht na zucht.
Hun harten zijn gebroken.
Wat later zegt men opgelucht:
'Ze zijn gestopt met roken.'…
Een blijde boodschap
netgedicht
4.3 met 62 stemmen
3.821 tijd
barstensvol is gevuld
met lijf en ledematen
wanneer er dan op de juiste wijze
is geëchood en geteld
geschiedt het grote wonder
als noodgedwongen
de nieuwe aanwinst
het vruchtwater moet verlaten
en worden de kaartjes rondgezonden
die al maanden eerder,
naamloos weliswaar,
bij de dorpsdrukker zijn besteld
toch denken de ouders…
chat geknoei
hartenkreet
3.9 met 55 stemmen
10.681 Hoe zie je eruit en wat heb je aan
Woon je in de buurt, waar kom je vandaan
Je man ligt zeker al uren lang in bed
Dat jij de computer hebt aangezet
Je lijkt me wel een lekker ding
Zit je nu achter je pc in je string
Soms kan ik het niet laten
Te proberen er over te praten
En vraag dan, heb je last van een complex
Dat je vrouwen zoveel ouder…
Rob Schouten viert zijn middelbare leeftijd
gedicht
2.8 met 151 stemmen
94.245 Toen slopen onverwacht mijn ouders langzaam binnen.
Onwennig zagen ze die onbekende mensen
van tegenwoordig met hun ingewikkeld losse
aandachten van niets, dat halfzatte gehang,
zelfs mij brachten ze niet onmiddellijk thuis.…
Als een verwante, met niemand heb ik de hoop gemeen
gedicht
2.3 met 315 stemmen
62.555 Opnieuw worden wij ouder en kleiner
En roekelozer in de gestage regen,
Waarin wij de rouw dragen voor de vele voorbije banden
Verder door de lage landen van de landerigheid.
------------------------------------------------------------------
Uit: 'Mijn Tegenstem', 1973…
Liefde en Onrecht
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
1.504 weggevaagd bij het ongeluk dat ik nu zie
De poppetjes om mee te spelen
De barbiepoppen die ik niet eens heb willen hebben
Zij lijken nu zoveel mooier
Zij zijn mijn verleden die mij hebben gevormd en beschermd
Al dat wat ik niet heb willen zien
Dringt zich nu langzaam aan naar binnen
Begraven onder het zand
Beschermd door mijn lieve ouders…
Angst van de filosoof (prozagedicht)
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
537 Als geestelijk ingesteld mens met afkeer van massa-
vermaak en angst verstrikt te raken in ’t wereld-rag,
voel ik bij ouder worden dat de natuur zijn leidsels
laat vieren, z’n sporen uit m’n lijf trekt en drang tot
lustbevrediging afneemt.…
De sneeuwman
poëzie
3.1 met 10 stemmen
5.237 Een buurman die het hoorde,
Zei: ‘klaas, versta ik goed,
Vindt gij het zo verdrietig
Als gij vergeefs wat doet,
Dan loont ge ook al de moeite,
Die aan u wordt gedaan
Door ouders en door meesters,
Van deze dag af aan.’…
Nu ik ontwaak (nooit gedacht)
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
497 De tijd gaat door en dát zie ik onder ogen,
Ik word ouder, maar met een goed gevoel.
Ik weet waar ik sta en ik, ik ken mijn doel,
Maar wordt niet meer door mezelf bedrogen.
Nooit gedacht dat ik me open zou stellen,
Dat ik ooit kon leren leven met m’n dromen.…
het wrede water
netgedicht
3.9 met 11 stemmen
895 schrijven,
de woorden, woorden, ze ontwijken me, ze weigeren
me het beschrijven van dit verdriet
mijn kind, mijn liefste kind is verdronken,
verdwenen, onopgemerkt, verdronken, zomaar weg,
nooit meer, nooit meer haar lieve lach, haar ogen,
nooit meer haar melodieuze stem horen,
dat is haar, dat is mijn wrede lot,
dat is het lot van alle ouders…
Moppers ( proza)
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
785 staan
je toekomst ook
vaak is er een koophuis
of zijn er studerende kinderen
leningen die afgelost moeten worden
je pensioen
kortom alles komt op zijn kop te staan
geen uitzicht of toezegging
op, of voor een andere baan
met een kluitje in het riet gestuurd worden
jullie zijn te duur
dooddoenertje
net als” jullie mensen worden steeds ouder…
’k Zie schapen, witgewold
poëzie
3.8 met 5 stemmen
2.100 Juicht kin- en ouders mede!
Want len- en warmte is daar,
Mijn geest stijgt op, naar boven,
’k Wil nat- en morgenuur
Met vul- en lippen loven!…
Toverfee
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
612 We zijn
alledrie anders nu, ouder, gerijpter, onder
de mythe vandaan. Als beginnend dichter had
ik 'Eenhoorn' met oostindische inkt in mijn
eigen handschrift boven mijn zolderbureau
hangen, zwart, ik beaamde zijn voorliefde.
Ik herkende toen zoveel in hem.…
de drummer
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
684 in zijn hart wist hij het wel, hij had van haar gehouden
de tijd ging voorbij, hij werd ouder,
- voelde zich ook zo - en dacht steeds vaker terug
aan toen, die dagen en nachten waarin zij één waren
aan zijn drumstel, de wereld aan zijn voeten
en aan haar, zijn grote liefde
hij, de neger met de witte lach
zij, zijn meisje dat de zon liet…
afscheid
hartenkreet
3.8 met 16 stemmen
2.396 Het is nooit eerlijk kinderen verliezen
Zij zijn geboren om te leven
En ons, hun ouders te overleven
Konden we maar kiezen.
Iedereen is in rouw, diep in je ziel gekweld
Van al dat onnodig geweld
Hoewel hier het lot de scepter zwaaide
In de plaats van hun lieve gezichtjes te aaien.…