499 resultaten.
Vreemden in een nieuw gedicht
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
886 we gaan elkaar ontmoeten
vreemden in een nieuw gedicht
schermen maken deze afspraak
ze beloven ons een nieuw gezicht
ogen zullen zielen raken
lichamen elkaar verstaan
het schuchtere verlegen zijn
zal ons ontroeren in ooit samengaan
jij zult mij gaan bekijken
met een lach op je gezicht
je stem zal mij met woorden prijzen
jij weet waarvoor…
KerstMIS-KerstGOED
hartenkreet
3.8 met 9 stemmen
3.363 Was het maar eens RAAK met KerstMIS
was er maar eens échte rede
alleen gevouwen vrome handjes
is te weinig voor oprechte vrede
beloven en niets nakomen
mijn Allah is beter dan jouw God
mijn God beter dan jouw Allah
mensenlief, is dit ons lot
is de mensheid zo kortzichtig
dat zij strijden voor hun Heer
als na de Kerst het geweld oplaait…
je steelt mijn beminde
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
1.039 verdacht
van manipuleren
woorden verdraaien
en liefde te paaien
ze valt voor je aandacht
heeft je attenties verwacht
omdat je haar streelde
met glitters en pracht
jij bent de God die
ze ziet in haar dromen
ik ben voor vandaag
nog de eeuwige slome
tragiek in mijn ogen
want ik was de man
maar geld trekt zijn plan
in het zalig beloven…
vaarwel vriend
hartenkreet
3.5 met 13 stemmen
2.290 Ooit vroeg ik met zuiver hart
om vriendschap met een nieuwe start
Je beloofde mij een vriend te zijn
maar jouw leugens kwamen aan en deden pijn
Nu kan ik jouw woorden niet meer geloven
je deed me van alles beloven
want elke keer…
steeds maar weer
laat je merken dat ik voor jou niets ben
je lijkt niet meer op de vriend die ik ken…
Dus…
zomeren
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
1.023 ons kleine verleden
vol van grote verhalen
je maakt van mij een ander man
eigenlijk hoef je niets te doen
of zeggen of beloven
vlinder heel af en toe
even door mijn leven
en maak mij zo schandalig rijk
ik hoef daarvoor geen miljoen
of in een god te geloven
in alles wat ik doe
wil ik aan jou geven
want jij, jij bent jij.…
Diep van binnen
hartenkreet
3.7 met 10 stemmen
1.609 De pijnlijke ervan vergeet ik
dat heb ik mezelf moeten beloven.
Als bewegende schimmen
zie ik ze langzaam verschijnen
en op dezelfde manier
zullen ze ook weer verdwijnen.
Ik wil mijn ogen ervoor sluiten
en verbannen uit m'n hoofd.
hopend dat het niet meer pijn doet
maar dat het kwade is gedoofd.…
een ééndagsgeluk
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
3.080 ik de jaren terug gaan tellen
waar jij mijn lief gegaan bent
door een tijd waar depressie
mij als man mijn taken ontnam
of zal ik fantaseren
over een nieuw begin
waarvan wij weten
dat het al steeds
talloze malen is herhaald
nee mijn lief
ik geef je slechts mijn lach
en breng je oprecht
een ééndagsgeluk
al het andere kan ik niet beloven…
Ik vergeef je.....
hartenkreet
4.5 met 16 stemmen
1.807 Dat je niet aan mij dacht zonder het te hoeven beloven.
Ik vergeef je waar oren geen gehoor kregen.
En donkere wolk om het hart vol met regen.
Ik vergeef je dat je de klanken van mijn ziel niet kan aanvaarden.
Uit waardering voor mijzelf emoties los te moeten laten om gelukkig te kunnen aarden.…
Fabels van Wilders (vervolg)
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
408 Maar islamieten die toch willen blijven
die moeten, echt het is een pracht idee,
beloven: Aan sharia doe ‘k niet mee
en dat met een verklaring onderschrijven.~
Zo langzaamaan begin ik te geloven:
Het zit bij Wilders echt niet goed, daarboven.…
Primavera
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
677 Tuindeur wijd open, vlinder net ontloken dikke min
Verse bloesem erg veel belovend me zo naar de zin.
Sterren doorprikken zwarte hemelen zwevend ook dromend
Kriebeltjes juichen om wat toch nog mocht onluiken niets schromend.
Adem stokt.…
Allerheiligendag
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
556 vertrouwd
waren de letters
haar naam een
lach op de dag
ogen die
kleuren beloven
rond gouden bergen
vol intens verdriet
het carpe diem
is altijd haar
seizoen geweest
vol liefde en feest
samen hebben we
uren vol tranen
kunnen sparen voor
dagen vol zomer en zon
waar het bestaan
zich eindeloos koesterde
in een…
Aanstelleritus
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
585 Verkasten we van het vlakke land
Naar een flat in de grote stad
Kon vader weer aan de slag
Bij zijn reeds lang gewezen kantoor
Want hij had het met het pezen wel gehad
Maar toch bleek de hoogbouw zo traumatisch
Dat mijn broertje psychosomatisch
Zowaar de trap niet meer op wou
En moeder die de grapjas
Maar geduldig bleef dragen
Onderwijl belovend…
WEES ZO - JE BENT
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
411 niet die
voorgeschreven passen
die niet de jouwe zijn
die nooit zijn gekend
weiger een maatpak
driedelig of niet
wees niet wie je niet wezen wil
laat je niet inblikken - verstikken
wees eerlijk en durf oranje
foeilelijk te vinden en
zingen ze dat duitsche lied
hou je dan stil
geloof niet wat niet
geloofwaardig is
ga niets beloven…
A capella
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
479 je ademt
zachte warmte
in tonen die
een lied beloven
waarvan ik de
refreinen al ken
nu ik weer
jouw kleine ben
nog zijn
je ogen donker
geloken opent
je stem wat
breekbaar licht
want ook ik heb
mijn blik vol
aandacht voor jou
zie hoe
jouw mond en
lippen woorden
vormen waar
ik vroeger naar
moest gissen
in een steeds
veranderende…
Deze planeet
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
494 voorzichtig
knabbelen wij
de randjes bij
van de grote
maatschappelijke taart
over smaak valt
niet te twisten
maar de brokjes die
wij op weten te vissen
smaken voortreffelijk
in de nasmaak
zit een passionele
gloed die ons culinair
stukjes paradijs beloven
van hemelse hoogte
wij zijn even gestopt
kijken elkaar diep in
de ogen…
Onzeker
hartenkreet
4.3 met 6 stemmen
1.431 En steeds wordt door iemand beloofd
"er komt een eind aan jouw onzekerheid"
Maar waarom kan ik dit niet geloven
Zo leef ik al negentien jaar lang
Men kan me wel vanalles beloven
Toch blijf ik op mijn hoede voor die afgang
Valt er iets aan te doen misschien?
Moet ik mezelf dwingen tot kiezen?…
Darwinisme
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
1.106 natuurhistorisch gezien ben je meer
dan halfaap, je loopt op twee benige
rechten en ontwikkelt toevallige
mond werkjes, een besproken invloedssfeer
daarom is de rij ook zo lang vandaag
de boeken beloven veel te weten
een basis natuurlijk aangemeten
schatplichtig aan elke gewetensvraag
wind, licht en druk spannen langzaam samen
om levensvatbaar…
Wij zijn voor altijd
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
1.318 avond is nog niet te laat
en toch is de straat ontoegeeflijk
in zijn gift om mij te laten dromen
of is het vals en laat ik
de beelden tot mij komen
ik was de boekanier en jij mijn schip
wij kielhaalden de verstekelingen
één voor één totdat de spiegel
onze kaars liet doven – onbegrip
en haat deelden de liefde die ons
een toekomst deed beloven…
Lofbetuiging
netgedicht
3.6 met 14 stemmen
3.440 Ranken twijgen enten loten
nijgen winden mee te zwichten
naast te groeien naar het licht en
oude schaduw te vergroten
Stam hout vast aan wirwarkruin
durft elk takje te beloven
het verleden komt weer boven
ook al herfst geblader bruin
Wortels weten zich doordrongen
in jouw voedzaam rijke hoven
die de levenskans vergroten
Van je pit toomloos…
Botsende levens in liefde...
hartenkreet
4.4 met 8 stemmen
1.528 botsende woorden
tegen elkaar in
verstoorden
elke regelrechte zin
harder beloven
met elk woord
geloven
dat je me hoort
maar verloren
gaat elk commentaar
behoren
niet tot jouw gemaar
Hoor jij alleen de stem van jouw gedachtengang?…
lichtjes
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.168 horen
niemand gaat me storen
in dit donker en stil
hoe hard ik ook gil
hoe graag ik ook wil
niemand zegt sst stil
ze slaapt
straks
is het weer licht
het einde in zicht
zal het duidelijk zijn
rauw en bezeerd
van deze pijn
wel iets geleerd
verder gaan
recht op staan
van mezelf op aan
de verleiding weerstaan
kan een ding beloven…
LICHTJES
hartenkreet
3.1 met 9 stemmen
1.397 horen
niemand gaat me storen
in dit donker en stil
hoe hard ik ook gil
hoe graag ik ook wil
niemand zegt sst stil
ze slaapt
straks
is het weer licht
het einde in zicht
zal het duidelijk zijn
rauw en bezeerd
van deze pijn
wel iets geleerd
verder gaan
recht op staan
van mezelf op aan
de verleiding weerstaan
kan een ding beloven…
Geen barricade
hartenkreet
5.0 met 5 stemmen
865 Gooi je angsten overboord
ze kunnen je werkelijk niets beloven
het enige dat jij moet leren
is in je eigen kracht en liefde te geloven
Pak mijn hand en kijk mij aan
laat je liefde aan mij staven
voel dat mijn liefde slechts een reflectie is
van je eigen prachtige gaven...…
Zomer
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
537 Rustige Sint Jansnachten
die het licht bewaren
voor komende dagen
mystieke verbonden sluiten
als zachte nachtzoen
bange bloemen belovend
aan de einders tot
het noorden toe
feeërieke vuurvlinders
te laten dansen.…
De opstandeling
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
543 Niet van een God of vaderland,
wat wanen ook beloven.
Kom wandel met mij aan het strand,
waar eb en vloed, kastelen zand
op zilte voeten roven.
Herinnering is al wat blijft
geschreven in de tijd
en lijkt alles zo om niet.
Geboren en gestorven zijn
in de ongewisse zekerheid
dat Leven, het geleefde leven liet.
Neen,ik leef niet.…
Dromen
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
605 Pak mijn hand en leid me
Neem me mee, bevrijd me
Vrij om te dromen van een morgen
Die misschien nooit komt
Laat me alsjeblieft geloven
In alles wat we elkaar beloven
Laat me zweven op de woorden
Voor het leven ze verstomt
Voor de nacht ons weer verlaat
De waarheid opnieuw voor ons staat
Teruggezet op vaste grond
Als de dag weer is ontwaakt…
Alleen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
703 De dag kan veel beloven
Maar kan je daarin wel geloven?
Het is alles waarom je wacht
Tot weer de volgende nacht.
Als je op de rand van je bed
De wekker hebt gezet….…
WOELIG MAAR KORT
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
217 't Onzichtbare zal zekerheid baren,
geduldig onwankelbaar beloven,
wat het leven hierna eens wil verklaren.…
POLITEIA
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
1.606 Ze blinken slechts in één ding uit: beloven.
Dat doen ze even als het er om spant.
ze vallen daarna heel gauw door de mand
en houden zich voor vier jaar weer als doven.
De wijsbegeerte kent de weg naar boven,
maar vormt met het gewone volk geen band,
hoezeer geleerden zich proberen uit te sloven.…
Dromen
hartenkreet
4.1 met 14 stemmen
1.341 Als ik mijn dromen mag geloven,
moet jij mij één ding beloven, blijf
mij dan eeuwig trouw.
Eens hoop ik jou te ontmoeten en
je in levende lijve te begroeten.
Al dat dromen is misschien onschuldig
maar ik wordt nu wel knap ongeduldig.
Zijn dromen dan toch bedrog of is
het zo dat ik toch nog bof.…