14830 resultaten.
Een stap te ver
netgedicht
3.9 met 15 stemmen
943 er schuilt een moeder
in het kind
dat zichzelf wiegt
en een treurlied zingt
blijf in het zandspoor
had ze gezegd
loop niet in de val
van de groene velden
elke grasspriet
is er één, dichter bij de dood
de kleine speelt
alleen nog in haar handen…
Verloren stap
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
1.014 Je breekt vrij,
met een stap in het duister.
Verlaat je de gevangenis,
eindelijk vrij.…
WACHTENDE STAP
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
512 De bezoekers
van Antwerpens trots gebouw
vol schilder- en beeldhouwkunsten
lopen misschien haastig
door enige zalen heen
blijven dan lange tijd stilstaan
bij een schone schepping
die hun zinnen streelt
de zuigende ogen
brengen in het denkende hart
een nevelig purper
dat zich steeds anders toont
het versnipperde bont
van een vervellende…
Overstijgende stap?
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
526 om de
oorsprong niet te vergeten,
het raakt het hart van de
innerlijke wetenschap,
een eigen beheersing van
geweld en twijfel, dat
alles er toe doet, wat niet lijkt
te zijn maar ongezien er altijd
is geweest, zoals het bedoelt
werd toen het begon en
alles vernieuwd te baren
maar dan wel zonder pijn
dat is dé overstijgende stap…
Met opa op stap
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
848 sleept
achter ons aan
ik neem het touw
van haar over
haar koude handjes
sluit ik even
in mijn vuist
kijk omhoog; de
hemel ziet grauw
een druppeltje hangt
aan haar neus
wangen kleuren
rood van de kou
haar ogen glinsteren
terwijl ze kletst zonder
ophouden
gewoon apetrots om in
de alsmaar neervallende
sneeuw met opa
op stap…
elke stap
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
554 ik versta geen muziek in boekhoudkundige taal
zelfs de langste reis is onverstaanbaar
harde woorden, stap voor stap
met zuurstof die men adem noemt verdwijnt de pijn
volg de pijlen, de paaltjes met vloekende kleuren
galm een echo in het bos als kathedraal
verdwaal met vreugde, onverstoorbaar
is er soms een stap die geen richting kent?…
vlammen vertellen uit vuur zijn verhalen
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
740 de vagebond
streelt bergen rond
werp duister in ravijnen
vingers van zijn handen
slijten jarenlang de tanden
van scherpe bergkammen
zijn mantel wappert over
heuvels en in dalen vertellen
vlammen uit vuur zijn verhalen
zijn armen zwaaien en
draaien de wereld wijder
hij is de bevrijder van de wind
blaast met wangen vol
de wolken…
Vliegen
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.146 wand
Hij voelde nieuwe kracht in beide benen
En nam de stap over de rand…
Joost Zwagerman
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
823 Schaduwen gedrenkt
in pek, omgeven door honden
met twaalf witte tanden: het tikken
van de verwelkte klok vol minuten,
het hissen van wind rond de deurbel.
Dan maar de stap naar de koude nacht,
bedorven hoop, een koud vel, een pot
orchideen op een vers gedolven boek.…
- Het zachte ruisen van de wind -
netgedicht
4.5 met 23 stemmen
584 Zonder een begin van heuvels,
voelt de berg geen berg, maar een nevel
het dal, is een vreemde,
draagt de herinnering
het voelt de indringende leegte niet,
de schuimkoppen in de rivier
het voelt, het breekt vage weerspiegeling
het zachte ruisen van de wind
de gewijde zwarte grond barst open,
gaf met een diepe zucht de levensgeest
de…
Kom gauw
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
276 Er is altijd wel een manier
om het anders te doen
en naar huis te komen
Niet in gedachten, maar
rennend, op de wind
op stroom of kerosine
Ik droom je naar mij toe
Je komt op wandelschoenen
op de fiets, op een slee
of van liaan naar liaan
Je steekt de bergen over
de zeeën en alle grenzen
om bij mij te komen
om bij mij te zijn
Ik droom…
Voor haar
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
482 Zoals water de bergen uitstroomt
Zoals bomen het land overgroeien
Dwalen de mensen geworpen
Een stroom zonder grenzen of tijd
Ik heb jaren met jou gestroomd
En zo ben je dan in me gevaren
Als een droom in de bergen geëtst
Een diep water met grassen omzoomd
Wij werden dunner van huid en bezwoeren
De leistenen korst om ons hart
Het spelenderwijs…
Gat
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
9 Mijn helend heden
wrijft zwijgend
op de kern van
mijn beschadigde hart
verwijzend naar
mijn beschaamde eer
mijn vleugellamme
handen
hangend
Want ik trok hem aan
ik gokte op de hoge bergen
dukaten
ik begon er flink in
te investeren
vrijpostig drukten wij
deur na deur door
zonder dikke kinnen
voor te trekken
wij wisten…
HEEN... TERUG?
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
288 Een kleine kustvaarder verlaat de zee,
gaat de Rijn op, vertraagt vaart, kijkt voldaan
naar weiden, waar nieuwsgierige koeien staan,
verschrikt plaagzuchtig het drinkende vee.
De rivierstroom valt aan, maar laat zich gedwee
om de boeg splijten, door de schroef verslaan.
Heuvels ontvangen blij; het schip legt aan
bij een rotswand: voor enige…
het einde der verbetenheid
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
292 minste geringste
tegenwind, zijn
knieën zijn
van kindsbeen zwak
een wrak
is een te mooi woord
om hem te beschrijven
dan zou hij eerst nog
iets gaafs geweest zijn
zonder medelijden
of overdrijven, kan ik
wel met zekerheid stellen
dat het nooit een feest was
wie hij is in deze
zelfs in zijn dromen
vloog hij nooit over bergen…
Ijsde doorzichtigheid
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
438 nu kraakt en krast
het als een lieve lust
in ochtendmist van
de grote mensen stap…
geef hem
hartenkreet
3.4 met 10 stemmen
2.817 Maar de stap te groot
En onrechtvaardig.
Hij voelt zich klein.
Een vriend geeft hem
Een podium
Om in stilte
Op te wenen,
Met staande ovatie
En een zacht maar oorverdovend applaus.
Wees die vriend,
met die vingers
Die met de winden waait
En in orkaan nog staat.
Geef hem vingers.
Geef hem troost.…
verdreven
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
494 nu geen huis heeft
er geen zal krijgen zal je brieven
schrijven en dwalen door de lanen
waar bladeren van verlangen
en gemis met de wind mee drijven…
onze handen elkaar verontrusten
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
846 nog is het voorjaar te koud
in de stap naar de zomer
is er altijd een klein onophoud…
er is geen verschil
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
552 Ik ben de berg
ik schilder en vertel
probeer het wonder
vast te leggen
de geheime kracht
die alles verbindt
als ik de berg schilder
ben ik het bos
de levensadem
ik ben de rots
de levenskracht
ik ben de sneeuw
volkomen rein
Ik ben de berg
het leven zelf
ik voel de verbinding
tussen alles wat is
en ooit zal zijn
er is geen…
verleden
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
1.192 krakend geluid
waar voetstappen verloren
op een zilverwit deken
van versgevallen sneeuw
stilte doorbreekt
in deze engelennacht
de zoektocht naar dromen
mijn hart verwarmt
zal een ster haar geschitter
hoop laten herleven
elke stap dichter
naar eindeloos geluk
waar een wit tapijt
toegesneeuwd
stap na stap
mijn verleden achterlaat…
Trap naar de hemel
hartenkreet
3.1 met 7 stemmen
1.337 Ik loop naar boven, stap voor stap
En voel mijn liefde steeds dichterbij komen.…
gelijke tred
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
779 stap voor stap
pas ik m’ n pas
aan
aan
jouw tred
samen
houden wij
de gang erin
en raken elkaars spoor nooit meer bijster…
Gloepens Glad
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
702 wiegel, waggel, woegel
wat moet ik
zonder ijzertjes
pootjes staan wiebelig
op glibberglabber weg
ik ben hieperbang
voorzichtig, stap voor stap
op rubber onder schoenen
griezel grazzel grip
.…
De jaloerse petomaan
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
768 Hoog in de bergen woonde eens een petomaan
Hij had het schuim op z'n lippen staan
Omdat zijn verloofde in het dorpje benee
Al de hele nacht met een andere kerel vree
De jaloerse petomaan
Is een helling op gegaan
Hij liet een wind, hij liet er twee
Lawines raasden naar het dorpje benee
De jaloerse petomaan
Is de bajes in gegaan
Hij liet…
Bach in Spanje - Catalonië
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
1.118 Een wind uit de bergen fluit gierend en dol
op een warme middag van zingende snaren.
Een statige, kleine, wat grijzige man
speelt Bach met zijn vredige verende klanken.
De kerk wordt heel licht en kijk eens hoe dan
zélfs stenen vergroeien tot volrijpe ranken.…
Het verdorde blaadje
poëzie
2.9 met 8 stemmen
1.712 Wind en Zefier doen mij dwalen
Naar een onbekend verschiet,
Van de bergen naar de dalen,
Van de vlakte naar het riet:
Nu eens in de zonnestralen,
Dan eens waar de regen giet.
'k Mag niet vragen
En niet klagen:
'k Ga waar àlles heen moet gaan,
't Lenteroosje
Met zijn bloosje,
En de groene lauwerblaân!"…
Als Cassandra
gedicht
3.0 met 2 stemmen
3.289 Aan rafelranden van de stad en in
de buitenwijken smeult het al –
Luister, het is de wind niet, blijf niet doof
en blind, het zijn miljoenen naderende
voeten, aanschuifelend tot een storm
die weinig overeind zal laten staan
Berg je nu het nog kan, want wie gesteld
is boven ons is machteloos en arrogant
en zal alleen zichzelf trachten te…
Het groene vierkant
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
423 Zij bleef dag in, dag uit staan
tegen het groene vierkant
in de hoek van haar kamer
meer wist ze niet en leek er niet te zijn
totdat de stilte haar rechtlijnige denken
vervormde
door de herhaling van het eindeloze staan
zette ze een stap-
uit het vierkant en uit het ronde
naar iets wat nog geen vorm had
zonder enige zekerheid
alleen een…
Op weg naar nu...
hartenkreet
4.1 met 8 stemmen
763 In het huis is niks dan leegte
ik zet één stap en dan nog één
en nog één, stap voor stap
ga ik door de ruimte heen
de bodem kraakt, boven mij
hangt een gouden lamp....
Ik herken het hier, maar ben
er niet thuis, ik zit nog in de
toekomst rond te dwalen.…