Gat

Mijn helend heden
wrijft zwijgend
op de kern van
mijn beschadigde hart

verwijzend naar
mijn beschaamde eer
mijn vleugellamme
handen

hangend

Want ik trok hem aan
ik gokte op de hoge bergen
dukaten
ik begon er flink in
te investeren

vrijpostig drukten wij
deur na deur door
zonder dikke kinnen
voor te trekken

wij wisten sporen uit
in lössgronden

onze wereld scheen droog

’Tuurlijk voelde hij destijds
mijn onderkoelde passie

behalve tijdens periodes
van die blinde sprongen
in de eenzaam kille leegte
van zijn grootste zelfbedrog

niks meer resteerde
dan
het diepste gat

Biografie van deze schrijver

bergen dalen

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

Er is nog niet op deze inzending gestemd. 2