Alle inzendingen over kern

720 resultaten.

Sorteren op:

Night and Day

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 274
Des nachts rust onvolmaaktheid in de dingen silhouetten, schaduwen en schimmen contouren vaag herkenbaar aan de kern die neigen naar een einder, ongericht voorbij aan horizon en helder licht Maar overdag, in een kairosmoment blindelings langs holle oude bomen speurend in het nu van niets naar iets scheert inzicht rakelings voor 't geestesoog…

Saamhorigheid

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 561
Totdat een scherf weet, dat hij uit glas bestaat, begrijpt hij helaas niet, dat hij niet kan breken. Een verloren stukje zoekt, totdat hij zijn puzzle vindt. Zo zoekt een gebroken mens, omdat hij zich eenzaam denkt. Totdat hij bij andersdenkenden, saamhorigheid ervaart.…

Infuus

hartenkreet
3.2 met 26 stemmen aantal keer bekeken 2.185
Jouw liefde stroomt langzaam diep in mij bereikt de kern van mijn hart waar gaat dit toch naar toe?…
Jasper de Jong30 september 2009Lees meer >

Eindelijk weer Zomer!

netgedicht
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 546
In water een prachtige weerspiegeling… de kern..omarmd.. door.. ring om ring Zonnestralen.. in warmte verdwalen zacht strelend helend.. kilte voorbij geluk…weer aan haar zij. Een regenboog omsluit haar geluk Sombere wolken verdampen..gaan eindelijk stuk.…
Nicoline20 april 2010Lees meer >

i²=-1

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 658
Schuilt dan in dit gebreukel slechts een asymptoot, die nooit de kern raakt: een dode mus en on-macht in kwadraat?…

in schaduwen die huilen

netgedicht
3.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.157
ik bleef hangen aan het prikkeldraad je eerste zin in schaduwen die huilen ik kan me niet verschuilen in de woorden die ik las muren met gebroken glas vrijheid die in scherven brak je hebt de boom betast haar bast weet van verjongen de kern is nu spijkerhard herinneringen zijn verdrongen ramen ogen donker in het bos fluisteren de…
wil melker24 december 2003Lees meer >

omdat jouw lust niet langer is

netgedicht
3.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.696
ik streel handenvol met kippenvel verdeel mijn aandacht over ongekende plekken jij springt over hekjes van moraal vrijt woest en asociaal komt keihard bij me binnen ik wil beminnen maar met zachtheid kun jij niets beginnen je stoot zo door de kern heen in rode vlekken op mijn been ik zie de spanning in je breken, mijn eigen…
wil melker22 augustus 2003Lees meer >

Wat er ook gebeurt

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 112
In Efeze zeiden de mensen ooit dat ze als gelovigen elkaar moeten liefhebben en dat is de kern van het christendom geworden, losgezongen van de joodse geschiedenis, en zonder besef, dat een mens eerst van zichzelf moet houden voor hij in staat is om dienstbaar zijn, buren te helpen en hen meer te geven dan goede raad en meer dan…
Zywa12 augustus 2026Lees meer >

Nieuwe vertes

netgedicht
4.9 met 24 stemmen aantal keer bekeken 427
wij dachten het maar waren niet gelijk juist het onderscheid in alle subtiliteit bleek de kern van de strijd door zijn geslotenheid waar enige opmerkzaamheid juist ruimte geeft in het ontdekken van nieuwe vertes is het ook een gevoelige manier de ander licht te grieven door middel van elkaar niet zo goed te verstaan en…
wil melker25 september 2022Lees meer >

filosax

hartenkreet
4.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 884
Zijn handen bevatten naar velen geloven de kern of het leven ons laten ons doen wat ons geschiedt gebeurd overkomt zijn naam veel geprezen aanbeden bestreden omschreven gelezen bezongen vervloekt ontcijferd zijn boek van boven gelezen alles komt goed komt voort uit zijn woord door ons nooit gehoord slechts te lezen…

hij robot

netgedicht
2.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.224
als vrije radicaal cirkelt hij rond de kern zijn bestaan dat zelf blijft draaien en cirkelen en zoeken naar de eigen kleine as legt hij soms verband tussen wat dromen zijn die anderen voor realiteit nemen en terwijl hij blijft groeien neemt het besef hand over atoom toe dat zijn ziel dichterbij is dan ooit hij is een vonk kleine sprankel…

Zin in verwondering

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 417
Die ooit de kern van leven waren. Die de zin van een zinvol leven is. En blijft.…

WEER GEMIST

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 454
de deuren gingen niet open het lot heeft het blijkbaar zo beslist en daar sta ik weer verlaten de reis naar dromenland gewist en niemand heeft in de gaten hoe vervelend dat is en ‘s morgens vroeg rijst de vraag en die ergert mij zelf het meest de vraag: heb ik mij vergist – bestaat hij wel – of is het missen van die trein juist de kern…

Dwarsligger(s)

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 528
Vormgeving Maar de kern van dit Gedicht is: 't blijft 't Zelfde verhaal Dwarse en dus weerspannige leestip: (2 romans in 1) Ian McEwan Amsterdam & De brief in Berlijn Http://www.dwarsligger.nl…

betreden

netgedicht
2.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 427
de wind had mijn bloemen afgepakt geknakt lagen ze verspreid, in tijdloos verder dromen onder versgevallen blad droogde slechts wat oude aarde over oude bomen viel het licht fel in een gat opnieuw geopend door de harde kern van wat ik ooit verloren had in de tussentijd van nu vergeef ik al mijn pijn tot aan de witte draden van het hoge…
switi lobi13 augustus 2011Lees meer >

garnituur

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 408
dit is om te vinden om niet meer te weerleggen grijs in het gebied overal ter plaatse diep in het uur dit is geen gouden vondst dichter bij de kern te verruilen met randverschijnsel hoe later, hoe verder van nu zowel volledig als desnoods dit is de verblijfplaats ongebonden aan toekomst standvastig toekomend en ooit wederkerend…
Iniduo25 oktober 2020Lees meer >

getogen

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 527
hoever gaat het gedogen worden ogen gesloten waar mensen creperen van ondragelijke lasten hoe ver gaat gedogen bij zinloze gesprekken van het niet willen zien waar beelden kermen hoe ver gaat gedogen als maskers weg vallen de kern zich openbaart boze stemmen fluisteren het was geen gedogen maar stille gemakzucht van kromme gedachten die de…

Haar verborgen silhouet

hartenkreet
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 645
Met ingetogen euforie absorbeer ik als een spons die mij de kern laat zien van de fundamentele houvast. Haar gevoelige hand gevangen in een zonnestraal verbergt de gevoelige kilte als een warmtebron in IJsland.…

mijn onaantastbare

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 485
ik zie in jouw getekend aangezicht de warmte die sprak aldoor de jaren heen en verspreid naar ieder die naar je keek en op je ziel was gericht doorheen een lach of stil geween je lijf oogde week maar sterk was het licht dat kleurde als vanzelf je was ook een deerne een liefelijk wicht dat de aarde betastte op zoek naar je eigen kern…

LAISCCL

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 600
In de storm waarvan het oog is, stille kern van het gebeuren, een vlakke hand op het hout van de tafel, een kille diepte in de blik op het rotte land dat snakt naar wat er in de mens verzandt, in het branden dat het stookt in haar lijf, in het gemis waarin het staande blijft, in de daad die aan elk woord ontgaat, staat strak en klaar haar naam…

Geluk

hartenkreet
4.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.262
Geluk kan je niet maken; Het overkomt je, heel gewoon Je moet de kern zien te raken Als in muziek de juiste toon. Aan elkaar het goede van jezelf geven; ’t Geeft niet hoe je dat doet het zijn de kleine dingen in het leven zoals eb overgaat in vloed…..…

KETTINGREACTIE

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 797
"Als je behoedzaam deze kernen splijt, hoef je niet bang te zijn voor de atomen. We zagen vroeger feitelijk fantomen.…

de Fries

hartenkreet
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 2.222
Een wonder dient zich aan; moeder kijkt naar het geluk; vader heeft haar bij gestaan; even zijn de doktoren nog druk Het kind is kern gezond; moeder is tevreden; geschreeuw komt uit zijn mond; het leed is geleden De melk spuit in zijn ogen; het plast direct omhoog; nog even drogen; het ging met een boog Klaar voor de bokkensprongen…

Fijndraden

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 488
aanwezig, het geheim nog niet te weten hoe het verder gaat maar wel het net in mij te voelen samenkomen – onzichtbare verbindingen met de hartslagen van het leven In woordloze taal verovert het ademen van de pijpen zacht golvend de ruimte op de stilte en dan is niets vanzelf muziek geworden – nieuwe weefsels fijndraden tussen kernen…
Zywa18 maart 2021Lees meer >

Geschonden groei

netgedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 507
Uiteenvallen, vergaan en bederven heeft zijn wijsheid, de scherven die men samenvoegt, de grootheid van versmolten delen, lijkt anders dan ze samen waren, leidt tot een nieuw geheel, gesnoeide echo’s van vervallen koninkrijken, brengen tijdperken van bloei en wat niet meer is, gaat niet verloren, de kern van de essentie te vergelijken…
pama25 februari 2009Lees meer >

VRUCHTVLEES

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 460
Je volheid leidt mijn lippenspel voor mijn tong je kern ontmoet. Je smaakt naar vrijheid, wilde zachtheid, vocht van drang en van natuur die mijn lust en leven voedt. Je geeft je hele wezen in een tel van jou en mij versmeltend, verzengend, in een stonde van genot.…

Droomtijdig

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 477
Het begon met een wandeling het lopen over een bladertapijt daarna de bomen en het woud hoe sporen kenbaar werden Een rots in de schaduw in zich de warmte van de zon op de zuidelijke helling het ruisen van een waterval Het hart pompte het bloed water stroomde omlaag steen trilde van atomen ronddraaiend om een kern Ik heb…

Een zoeker in de stilte

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 549
Wat hij tracht te vergeten is zijn eigen kern, die zelfs in de geruisloze nacht op hem wacht. En dan de schrikbarende gedachte dat hij nog leeft.…
Eline Vere30 oktober 2015Lees meer >

Verstrooid

netgedicht
4.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 723
het openen van de urn het voelde zo onwerkelijk jouw lijf als as te zien maar nu rust je in de holte van mijn handen voor de laatste keer voel ik ons dichter dan bijeen ik laat je gaan lief als alles wat je was glijdend door mijn vingers in de stilte van voorbij en mijn adem geeft je vleugels om te zwerven met de wind tot in de kern…
sacrajewa6 september 2016Lees meer >