720 resultaten.
Night and Day
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
274 Des nachts rust onvolmaaktheid in de dingen
silhouetten, schaduwen en schimmen
contouren vaag herkenbaar aan de kern
die neigen naar een einder, ongericht
voorbij aan horizon en helder licht
Maar overdag, in een kairosmoment
blindelings langs holle oude bomen
speurend in het nu van niets naar iets
scheert inzicht rakelings voor 't geestesoog…
Saamhorigheid
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
561 Totdat een scherf weet,
dat hij uit glas bestaat,
begrijpt hij helaas niet,
dat hij niet kan breken.
Een verloren stukje zoekt,
totdat hij zijn puzzle vindt.
Zo zoekt een gebroken mens,
omdat hij zich eenzaam denkt.
Totdat hij bij andersdenkenden,
saamhorigheid ervaart.…
Infuus
hartenkreet
3.2 met 26 stemmen
2.185 Jouw liefde stroomt
langzaam diep in mij
bereikt de kern van mijn hart
waar gaat dit toch naar toe?…
Eindelijk weer Zomer!
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
546 In water een prachtige weerspiegeling…
de kern..omarmd.. door.. ring om ring
Zonnestralen..
in warmte verdwalen
zacht strelend
helend..
kilte voorbij
geluk…weer aan haar zij.
Een regenboog omsluit haar geluk
Sombere wolken verdampen..gaan eindelijk stuk.…
i²=-1
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
658 Schuilt dan in dit gebreukel
slechts een asymptoot,
die nooit de kern raakt:
een dode mus
en on-macht in kwadraat?…
in schaduwen die huilen
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
1.157 ik bleef hangen
aan het prikkeldraad
je eerste zin
in schaduwen die huilen
ik kan me niet verschuilen
in de woorden die ik las
muren met gebroken glas
vrijheid die in scherven brak
je hebt de boom betast
haar bast weet van verjongen
de kern is nu spijkerhard
herinneringen zijn verdrongen
ramen ogen donker
in het bos fluisteren de…
omdat jouw lust niet langer is
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
1.696 ik streel handenvol
met kippenvel
verdeel mijn aandacht
over ongekende plekken
jij springt over
hekjes van moraal
vrijt woest en asociaal
komt keihard bij me binnen
ik wil beminnen maar met
zachtheid kun jij niets beginnen
je stoot zo door de kern heen
in rode vlekken op mijn been
ik zie de spanning
in je breken, mijn eigen…
Wat er ook gebeurt
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
112 In Efeze zeiden de mensen
ooit dat ze als gelovigen
elkaar moeten liefhebben
en dat is de kern
van het christendom
geworden, losgezongen
van de joodse geschiedenis, en
zonder besef, dat een mens
eerst van zichzelf moet houden
voor hij in staat is
om dienstbaar zijn, buren
te helpen en hen meer te geven
dan goede raad en meer
dan…
Nieuwe vertes
netgedicht
4.9 met 24 stemmen
427 wij dachten het
maar waren
niet gelijk
juist het
onderscheid
in alle subtiliteit
bleek de kern
van de strijd door
zijn geslotenheid
waar enige
opmerkzaamheid
juist ruimte geeft
in het ontdekken
van nieuwe vertes
is het ook een
gevoelige
manier de ander
licht te grieven
door middel
van elkaar niet
zo goed te
verstaan en…
filosax
hartenkreet
4.6 met 9 stemmen
884 Zijn handen bevatten
naar velen geloven
de kern of het leven
ons laten
ons doen
wat ons geschiedt
gebeurd
overkomt
zijn naam
veel geprezen
aanbeden
bestreden
omschreven
gelezen
bezongen
vervloekt
ontcijferd
zijn boek
van boven
gelezen
alles
komt
goed
komt voort
uit zijn woord
door ons
nooit gehoord
slechts te lezen…
hij robot
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
1.224 als vrije radicaal
cirkelt hij rond
de kern zijn bestaan
dat zelf blijft draaien
en cirkelen en zoeken
naar de eigen kleine as
legt hij soms verband
tussen wat dromen zijn die
anderen voor realiteit nemen
en terwijl hij blijft groeien
neemt het besef hand over atoom toe
dat zijn ziel dichterbij is dan ooit
hij is een vonk
kleine sprankel…
Zin in verwondering
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
417 Die ooit de kern van leven waren.
Die de zin van een zinvol leven is.
En blijft.…
WEER GEMIST
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
454 de deuren gingen niet open
het lot heeft het blijkbaar zo beslist
en daar sta ik weer verlaten
de reis naar dromenland gewist
en niemand heeft in de gaten
hoe vervelend dat is
en ‘s morgens vroeg rijst de vraag
en die ergert mij zelf het meest
de vraag: heb ik mij vergist –
bestaat hij wel – of is het missen
van die trein juist de kern…
Dwarsligger(s)
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
528 Vormgeving
Maar de kern van dit
Gedicht is: 't blijft
't Zelfde verhaal
Dwarse en dus weerspannige leestip:
(2 romans in 1)
Ian McEwan
Amsterdam
& De brief
in Berlijn
Http://www.dwarsligger.nl…
betreden
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
427 de wind had mijn bloemen afgepakt
geknakt
lagen ze verspreid, in tijdloos
verder dromen
onder versgevallen blad droogde slechts
wat oude aarde
over oude bomen viel het licht fel in een gat
opnieuw geopend door de harde kern
van wat ik ooit verloren had
in de tussentijd van nu vergeef ik al mijn pijn
tot aan de witte draden van het hoge…
garnituur
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
408 dit is om te vinden
om niet meer te weerleggen
grijs in het gebied
overal ter plaatse
diep in het uur
dit is geen gouden vondst
dichter bij de kern
te verruilen met randverschijnsel
hoe later, hoe verder van nu
zowel volledig als desnoods
dit is de verblijfplaats
ongebonden aan toekomst
standvastig toekomend en ooit
wederkerend…
getogen
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
527 hoever gaat het gedogen
worden ogen gesloten
waar mensen creperen
van ondragelijke lasten hoe ver gaat gedogen
bij zinloze gesprekken van het niet willen zien waar beelden kermen
hoe ver gaat gedogen als maskers weg vallen de kern zich openbaart
boze stemmen fluisteren het was geen gedogen maar stille gemakzucht
van kromme gedachten die de…
Haar verborgen silhouet
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
645 Met ingetogen euforie
absorbeer ik als een spons
die mij de kern laat zien
van de fundamentele houvast.
Haar gevoelige hand
gevangen in een zonnestraal
verbergt de gevoelige kilte
als een warmtebron in IJsland.…
mijn onaantastbare
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
485 ik zie in jouw
getekend aangezicht
de warmte die sprak
aldoor de jaren heen
en verspreid naar ieder
die naar je keek
en op je ziel was gericht
doorheen een lach
of stil geween
je lijf oogde week
maar sterk was het licht
dat kleurde als vanzelf
je was ook een deerne
een liefelijk wicht
dat de aarde betastte
op zoek naar je eigen kern…
LAISCCL
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
600 In de storm waarvan het oog is, stille
kern van het gebeuren, een vlakke hand
op het hout van de tafel, een kille
diepte in de blik op het rotte land
dat snakt naar wat er in de mens verzandt,
in het branden dat het stookt in haar lijf,
in het gemis waarin het staande blijft,
in de daad die aan elk woord ontgaat, staat
strak en klaar haar naam…
Geluk
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
1.262 Geluk kan je niet maken;
Het overkomt je, heel gewoon
Je moet de kern zien te raken
Als in muziek de juiste toon.
Aan elkaar het goede van jezelf geven;
’t Geeft niet hoe je dat doet
het zijn de kleine dingen in het leven
zoals eb overgaat in vloed…..…
KETTINGREACTIE
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
797 "Als je behoedzaam deze kernen splijt,
hoef je niet bang te zijn voor de atomen.
We zagen vroeger feitelijk fantomen.…
de Fries
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
2.222 Een wonder dient zich aan;
moeder kijkt naar het geluk;
vader heeft haar bij gestaan;
even zijn de doktoren nog druk
Het kind is kern gezond;
moeder is tevreden;
geschreeuw komt uit zijn mond;
het leed is geleden
De melk spuit in zijn ogen;
het plast direct omhoog;
nog even drogen;
het ging met een boog
Klaar voor de bokkensprongen…
Fijndraden
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
488 aanwezig, het geheim
nog niet te weten
hoe het verder gaat
maar wel het net in mij
te voelen samenkomen –
onzichtbare verbindingen
met de hartslagen van het leven
In woordloze taal verovert
het ademen van de pijpen
zacht golvend de ruimte
op de stilte en dan is niets
vanzelf muziek geworden –
nieuwe weefsels fijndraden
tussen kernen…
Geschonden groei
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
507 Uiteenvallen, vergaan en bederven
heeft zijn wijsheid, de scherven
die men samenvoegt, de grootheid
van versmolten delen, lijkt anders
dan ze samen waren, leidt tot een
nieuw geheel, gesnoeide echo’s
van vervallen koninkrijken, brengen
tijdperken van bloei en wat niet
meer is, gaat niet verloren, de kern
van de essentie te vergelijken…
VRUCHTVLEES
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
460 Je volheid leidt mijn lippenspel
voor mijn tong je kern ontmoet.
Je smaakt naar vrijheid,
wilde zachtheid,
vocht van drang en van natuur
die mijn lust en leven voedt.
Je geeft je hele wezen
in een tel van jou en mij
versmeltend, verzengend,
in een stonde van genot.…
Droomtijdig
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
477 Het begon met een wandeling
het lopen over een bladertapijt
daarna de bomen en het woud
hoe sporen kenbaar werden
Een rots in de schaduw
in zich de warmte van de zon
op de zuidelijke helling
het ruisen van een waterval
Het hart pompte het bloed
water stroomde omlaag
steen trilde van atomen
ronddraaiend om een kern
Ik heb…
Ode aan de levenskunst
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
454 Kern van moeten en van doen.…
Een zoeker in de stilte
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
549 Wat hij tracht te vergeten is zijn eigen kern,
die zelfs in de geruisloze nacht op hem wacht.
En dan de schrikbarende gedachte dat hij nog leeft.…
Verstrooid
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
723 het openen van de urn
het voelde zo onwerkelijk
jouw lijf als as te zien
maar nu rust je
in de holte van mijn handen
voor de laatste keer
voel ik ons dichter dan bijeen
ik laat je gaan lief
als alles wat je was
glijdend door mijn vingers
in de stilte van voorbij
en mijn adem geeft je vleugels
om te zwerven met de wind
tot in de kern…