8932 resultaten.
eenzame ziel
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
673 Roepende in de woestijn:
Droogte is kilte
Koud is de nacht
In stilte
wacht de ochtend.…
WINTERS GENOT
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
492 Het sneeuwveld glinstert;
jammer, de schroothoop ernaast
schendt heel zijn aanzien.
Stille duisternis,
maar een helderwitte nacht:
plantsoenen vol rijp.
Het wijde sneeuwveld
verdwijnt langzaam in nevel en
roze avondglans.
Een morgen vol sneeuw;
in de sprookjeswereld valt
pekel met verderf.
Winterzon breekt door,
wordt al warmer…
De W van Koud
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
488 Wind waait weelderig.
Welnee, de wind waait woest en wild.
Waarom?
Waarheen waait die wanhoop van kou?
Waarneembaar een welhaastig wapen,
wellustig wervelend wegstuivend
al wekenlang.
Weersgesteldheid,
windkracht winters walgelijk
wederkerend.
Weersvoorspelling weerzinwekkend.
Willens en wetens wringt en wraakt
de watertandende wind…
koud water
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
468 de wind komt van zee
brengt druppels mee, vermengd met zilt
gewild en ongehoord versmolten
met het duren van vandaag
er schuilt belofte in, een groet
een lichte glans voor mijn gemoed
een ongestelde vraag
vol weerloos beter weten
nooit ben ik vergeten hoe het bloedt
als elke dichtgesmeten deur zijn
uitspraak doet
en oordeel
zich…
Koude wereld
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
600 en doen,
werken voor een arm pensioen;
koude koude wereld.…
egaal kaal
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
465 heb ik je al verteld
over gisteren, eergisteren,
vorige week
toen we nog dansten
op de groene heuvels
kusten in het koele dal
waarom kan eeuwigheid
niet gewoon bestaan
maar verandert de tijd
in een ruwe bulldozer
dalen worden opgevuld
door egaliseren van heuvels
maar wat dan overblijft
is vooral een kale vlakte
waarover kille winden…
Alsof we kijken naar een toneelstuk
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
373 de geur van madreliefjes
doordringt
het geboorteland
waait door het geweld gekwelde slachtveld
met de ijzeren robots die het lijden
van het volk begraven
lamgeslagen door angst
dat zich als een huilende wolk
boven de steden der landen uitbreidde
alsof we kijken naar een toneelstuk
dat ons koude rillingen bezorgt
en de adem beneemt…
Herfst
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
432 grauwe
lucht
geurt
herfst
koude zon
lacht
zijn belofte
in ijzige
kleurenwind…
Vorst
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
515 Zo streng was de vorst.
Mijn hersenen
leken te krimpen.
Een dikke ijslaag
waarin de jaren
diepe groeven
gesneden hadden
bedekte mijn hart.
Van ver in huis
klonk een kinderstem.
Door het venster
zag ik vogels
scharrelend op de voederplank.
De dooi zette ogenblikkelijk in.…
Maart
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
454 blauwe lucht
geurt
lente
koude
zon
lacht zijn
belofte
in
ijzige wind…
Merel
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
486 Merel
Vanmorgen vroeg floot
de merel hoog in de
boom zijn lied.
Waanzinnig
is het als je er naar
luisteren mag in alle
stilte.
Fris was het nog wel,
maar gelukkig liet de zon
ook haar glimlach zien.
We hebben het nodig,
een oppepper.
De dagen zijn nu toch
geheel anders.
We staan anders in het
leven,
het is nu eenmaal de…
In de zon, ijskoud
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
608 Zo reed ik in de zon, op weg naar een afspraak
het weer zag er lekker uit,
staande voor een rood licht
staat er een dame op de fiets en zegt; ik heb me koude handen!
het is ook koud!…
De Mistral
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
606 De houtkachel snort ons behaaglijk warm,
buiten voelt het koud en guur.
Het is de Mistral die waait uit het noorden,
met een belofte van vorst en sneeuw.
Na een veel te hete zomer wordt dit wellicht
een koude winter,
misschien de koudste van deze eeuw.
Het stadse van nu is hier nog niet doorgedrongen.…
Koude lentenacht!
netgedicht
4.7 met 23 stemmen
722 koude lentenacht –
op de parking
dampen ramen aan…
Winterwandeling
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
470 Kijk daar kwam ik enigszins verkleumd aangelopen,
het was een zonnige dag, maar wel tamelijk koud.
Ik was op weg naar jou, omdat ik durfde te hopen
dat jij nog steeds wel een beetje van mij houdt.
Ik belde aan, maar jij hield de deur gesloten,
en was er geen enkele reactie op mijn geroep.…
BOUTADE
poëzie
4.3 met 40 stemmen
4.419 O land van mest en mist, van vuile, koude regen,
Doorsijperd stukske grond, vol kille dauw en damp,
Vol vuns, onpeilbaar slijk en ondoorwaadbre wegen,
Vol jicht en paraplu's, vol kiespijn en vol kramp!…
Po-táá-to of po-téé-to?
snelsonnet
3.2 met 10 stemmen
999 Op Texel zegt men wel “wie poot, zal rooien”
en zie, het wachten werpt zijn vruchten af.
Niet langer smaakt ons eten flauw of laf,
de piepers hoeft men niet meer te bestrooien.
Hun doorbraak is haast niet te overschatten:
nu Nederlandse Frankensteinpatatten.…
Fenix
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
502 Die uit grauwe
As herrijst
Met strakke kop
En fonkelende blik,
Samenraapsel van
Verkoolde resten
Van dit menselijk bestaan
- Het dodelijke lijf ingekapseld
Door de blauwe kantlijn
Van hoop - omgeven door
Een oceaan van zacht
Oranje die mij het
Ademen mogelijk maakt…
Ralph Waldo Trine
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
473 Jarenlang heb je op me gewacht in mijn boekenkast,
totdat ik kon begrijpen wat je schreef.
Je hebt ons voorgesteld om ons verzet te staken.
Om te aanvaarden, al wat ons overkomt,
in voor- en in tegenspoed.
Je hebt ons laten zien dat we geen slachtoffers zijn,
maar dat we gedachten kunnen leiden,
van kwaad naar goed.
Je hebt ons geleerd…
Herfstondergang
netgedicht
2.8 met 20 stemmen
1.520 kleurloos en koud
veegt de schemer
zo staploos traag
de dagtinten weg
met zwarte halen
die 't stervend licht
aan flarden scheuren
de dag bloedt dood
en de luchten kleuren
traag naar paars en rood
de vorst klauwt
de laatste dampen
uit de grond rondom
de uitgebloeide heide
en zucht nog nevels
die laag na laag
nog zachtjes beven…
Eeuwige winter?
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
1.107 Mijn zwijgende woorden,
dwarrelen langzaam naar benee,
warmte strijkt over uw porceleinen verschijning,
glijdend over de groene bosbodem,
vallend op de grond,
Maar koud is nu de nacht,
de winter is gevallen,
mijn naakte stam en wortels,
verlangen naar de rijke bosbodem,
die enkel een tijd is heen gegaan,
een tijd van sterfte,…
Storm
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
882 Het knielt en daalt tot het dal der horizon
en bundelt samen met de grond.
Op het land lekt de verterende massa
uit de donder
en rekt zich uit
met barsten en bevingen.…
Decemberoffensief
gedicht
2.5 met 28 stemmen
11.637 Rug tegen kale muur, van voor
de vijand, voeten op bevroren
grond, de wind een zweep.
--------------------------------
uit: 'Soldatenliederen', 1991.…
Overspannen.
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
1.051 Het is schemerig
stil en koud
op de heide waar
een eenzame berk
buigt in
de straffe noordenwind
bladeren dalen neer op de grond
richt mijn hoofd op en
zie in de verte een vrouw lopen
met een kind
flitsen voor mijn ogen
licht en donker
spookt weer in mijn hoofd dat
nu wat zwaar weegt
gedachten slierten en
vreemde beelden…
poort zonder slotbrug
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
5 de mond van het kind ligt open
op de borst die nog warm is van melk
stamelt de eerste keer over de huid
tranen smaken zout in de lach
de man loopt de laan uit
stappen hakken de grond die koud wordt
zij houdt de lamp brandend bij de muur
het hok ruikt naar stof
aan de voeten van de troon zit een jongen
schoon en zonder wapens in de hand…
Aan een draadje naar de grond
snelsonnet
2.4 met 33 stemmen
4.252 Ballonnen die half leeggelopen droppen
Helpen - door de lompe machinisten
En aangeschoten graancirkeltoeristen -
Met mand en al gewassen naar de knoppen.
Er zijn vergoedingseisen opgesomd
(ook geldig voor wie door de schoorsteen komt).…
In Mijn Diepe Gronden
hartenkreet
3.9 met 14 stemmen
1.550 de golven die je leiden
En probeer hun slagen te verstaan
Op de bodem van mijn diepe gronden
Zal mijn kwetsbare ziel zich bevinden
Wie mij echt gemeend wilt leren kennen
Weet nu waar ze mij kunnen vinden…
Vorst aan de grond
hartenkreet
3.0 met 6 stemmen
977 Laatst sprak een vorstin tot haar natie:
Ik hecht zeer aan mijn reputatie
Dus word ik onwel
vervolgde zij fel
Als ik mijn gemaal op zwart zaad zie…
Rusteloze grond
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
948 Koolzaad teken ik
tegen de weerschijn van de aarde
als eenzaam geel in ’t zand
ontkiemde in een grijze toplaag
die eeuwenlang geconserveerd lag
in het metersdiepe donker
gekanteld en gekeerd
draagt deze rusteloze grond
de zonzij van een natte lente
een solitaire plant
als brandstof
van een vreugdevol moment…
Op de grond tegen een paal
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
1.433 op de grond tegen een paal
in een verlaten station
wachtend op een trein
die al jaren op zich laat wachten
de warme zon op mijn huid
alles is wazig, de waarheid verscholen
niet wetend waar naartoe
doch goed wetend vanwaar we komen
nadenken over de toekomst
in al haar aspecten
zoeken naar de juiste weg
en alles in goede banen proberen te leiden…