voeg je netgedicht toe

Netgedichten

netgedicht (nr. 90.711):

poort zonder slotbrug

de mond van het kind ligt open
op de borst die nog warm is van melk
stamelt de eerste keer over de huid
tranen smaken zout in de lach

de man loopt de laan uit
stappen hakken de grond die koud wordt
zij houdt de lamp brandend bij de muur
het hok ruikt naar stof

aan de voeten van de troon zit een jongen
schoon en zonder wapens in de hand
de keizer geeft zonen mee naar het veld
en de moeder durft de poort niet dichtdoen

Schrijver: karo mare
28 oktober 2026


Geplaatst in de categorie: algemeen

3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 7

Er zijn nog geen reacties op deze inzending. Schrijf de eerste reactie!

reageer Geef je reactie op deze inzending: