653 resultaten.
Metamorfose
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
688 Schraal verschijnt in de toppen
de schijf die de dag ontmaagdt
tussen opgetrokken graskragen
doezelt glimmend en naakt
een gestreept plaveisel
kruinen op stam ontwaken
nog geen tint aangetrokken
bloemen komen in bedden bij
half dromend de ranke halmen
uit de wetering staan wolken op
een lichte bries wuift ze op wegen
van heden tot…
Natuurlijk geluk
netgedicht
4.4 met 13 stemmen
668 een meisje van weinig woorden
ziet een bleke zon in de herfst
zet wat stappen, staat stil bij
hoe een blad glanst of sterft
de waaierwind blaast
en raast zo zijn eigen taal
een duif koert zijn verhaal
in kruinen van de bomen
het gedachterijke kind
leeft haar kijkdoosdromen
knuistjesstevig sprokkelt ze
cadeautjes van het jaargetij…
herfst
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
568 de herfst ligt op de grond
een tapijt in alle kleuren
met bladeren in het rond
verspreiden zoete geuren
ik zie wat bomen treuren
om de kaalheid van hun kruin
ik hoor wat struiken zeuren
hun groenheid wordt nu bruin
maar ik denk alleen aan lopen
met blote voeten op het tapijt
mijn gezondheid laat mij hopen
geen hindernissen in de strijd…
opgejaagd
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
561 In alles zit de stelligheid maar
zelden laat de gestalte zich ontwaren
Zo ook de wind die jaagt
tot het waait en de dood
met takken uit de kruinen slaat
Zo ook zou het afdichten van holte moeten zijn
tot het beurse uit de lippen valt
ietwat van vergankelijkheid verketterd is
wankel terend op slechts een paar schimmige woorden
met enig voortbrengsel…
Sallandse sparren
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
550 Maar kijk eens hoe wij roerloos op éen plek
de wereld becommentariëren:
beduidend, wuivend onze kruinen bewegen...
Steeds meer bosaanbidders roepen dan ook
'Milieudefensie, bereik uw idealen
via sensitieve sonarsignalen -
Zo ontlopen Sallandse sparren CO2!'…
Elf februari boom
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
460 het zal bijna tien jaar
geleden zijn de laatste
keer dat ik je zag
je bent nog even kranig
maar zachter van karakter
je voeten lieten mossen toe
te groeien
de jaren gaven je diepere
groeven
sommige werden holen
waarin spechten zich
verschuilen
je verloor een tak maar
niet je kruin
je was blij dat ik je zag
richtte je op, groette…
Geen betere plek om het getier
gedicht
3.4 met 30 stemmen
10.953 plek om het getier
van een oproerig geheugen te smoren
dan de keuken waar het licht
neutraal naar binnen valt en ieder
ding zich door een jarenlange
dagelijkse sleur hanteren laat
zonder oud zeer te wekken
zolang ik me maar niet herinner
hoe jij hier na die eerste nacht
gestaan hebt als een tussen
potten en pannen verdwaalde boom
die zijn kruin…
VOORUITZICHT
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
982 Ik weet het herfst
nog voor het vallen
van de blaren
het grijs van grauwe ganzen
in regen vluchtig afgepunt
de zee die zich in druppels zaait
op kleur van lappendekens
fluisteringen tussen dreven
hoor
door kalende kruinen
schuurt de wind zijn kille adem
ongehinderd wint hij veld
op de stilte van de warme dagen
het tiktakt op de…
de ladder danst
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
718 blaffend weg
in de aanhef van de zomernacht
langsheen de bogaard lijnt de heg
de manden waarin ’t plukfruit wacht
wielen knarsend in het grind
wekken zongebruinde krachten
eens de knecht de paarden bindt
verlaadt men stil de zomervrachten
het duister valt als kar en ruinen
tot stilstand komen bij de poort
swijlst dansen boven lege kruinen…
Tintelend
hartenkreet
4.7 met 19 stemmen
1.395 Soms zijn er zoute tranen
tintelend over mijn wangen
Triest gevoel vanuit het niets
zomaar door verdriet bevangen
Soms krimpt mijn hart ineen
gevangen in een leegte zo kil
Dan verlang ik alleen naar jou
dat is alles wat ik dan nog wil
Soms voel ik me zo eenzaam
gaan emoties met mij op de loop
Van mijn kruin tot aan mijn tenen
verlies…
de filosoof
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
745 hij plantte een zaadje
van verlangen
in vruchtbare grond
koesterde het
voor droogte en kou
zorgzaam beschut
het groeide voorzichtig
doorstond de sei- en andere zoenen
werd trotse jonge boom
de kruin vol sappen
bruisende belofte
van schaduw en oogst
lente verraste met bloesemkroon
en zomer bracht licht
het najaar een korf vol ideeën…
BLAUW
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
1.107 Er zal weer
blauw zijn
strakblauwe lucht
en wolken als zeilen
Het groen en geel
trekken zich
uit het landschap
terug
Nog even maar
is er klatergoud
bladgoud
in kruinen van bomen
Langs stoep en straat
waar wind
vrij spel krijgt
je de adem wordt ontnomen
Het seizoen wordt
oud en misschien wijs
rijgt laatste bladeren
aan…
Winterpijn
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
627 De regen wiebelt met zijn gat en strijkt als loopse duinen
De hemel nog niet aangepast in diepe blauwe kruinen
De kou te diep geslagen nog het hart te kil beslopen
Een plensbui die er ijskoud lult van zomers in de tropen
De dagen zwart de zangers stil en rook die maar blijft pluimen
De wolken dicht de adem laag en hoe de uren schuiven
Een tango…
Proficiat zomerkind
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
3.015 als bomen konden spreken
liepen er statige heren
zij aan zij met jou al babbelend
zouden ze je omarmen
hun stam zou jou dragen
de bladeren zouden jouw tranen drogen
en knapperige twijgjes zouden je zacht
in je zij porren tot er een glimlach verscheen
jouw troostbomen
zo statig als heren
hun kruin fier in de lucht
met nestelende vogels…
De twee nablijvers
gedicht
3.5 met 14 stemmen
9.876 - O oude boom in de achtertuin
hoe kaal en lelijk is je kruin,
ik vraag mij af of jij nog leeft,
zo weinig vruchten als je geeft.
- O eenzaam schrijvertje in het raam,
je vrouw en kind zijn heengegaan,
ik vraag mij af of dat jij schrijft
het enige is wat je overblijft.
— Stil! Hoor!…
Exenhof
netgedicht
4.6 met 28 stemmen
1.335 Ik plant mijn exen in de tuin
ze mogen daar opnieuw ontluiken
tussen beproevingen en puin
tot teelgewassen of tot struiken
en af en toe komt op hun kruin
een bloem tot bloei, of hopen buiken
zichzelf een beetje op tot duin
waarop ik staan ga om te ruiken
want hoe de wind ook keert of draait
het geurt hier steeds naar oud verleden
waarvan…
Met andermans rijkdom
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
517 gevuld met andermans rijkdom
schaar ik me ergens waar het licht
geen bijval kent, het ontmoeten
of het ontmoedigen ervan herkent
de tijd die ik in mijn zakken draag
leeg zoals de kruin waar geen
vogel in rust is de ruimte onbeperkt
aanwezig, geen afbakening die me
kent al hoor ik wel het schreien
van mijn lief, ze is me kwijt zegt ze…
Om jouw lover van sterrennevels
netgedicht
5.0 met 6 stemmen
654 in verzachtende toverogen
Weg van kermende hartenpijn
in nieuwe jaarringen
Gelijk zeven sloten
de tijd verdichten
in kruisende hemelbogen
Waan me ver
over de rivier van het sonore
en geef het gezicht
aan mijn lief
die de schoonste droom
verwaait in mijn verlangende schoot
als de zwellende wind
heimwee snoeit
van geknotte kruinen…
Maannacht
poëzie
3.7 met 3 stemmen
1.189 Twijgen trillen in 't blauw-wit licht,
Hoge kruinen verdringen zich dicht
Achter 't lange vergezicht
Van der lane pracht.
Stil verdroom 'k de milde tijd,
Nu de maan haar zegen spreidt,
Nu het land, door hààr gewijd,
Rustig slaapt en wacht.…
Het lot van de tuintafel
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
571 Het oude houten tafeltje achterin de tuin
Heeft zijn beste tijd gehad
Het mist de stevigheid en is grijs in plaats van bruin
Niet meer zo fier als toen het de tuin betrad
In de kieren is het met mos beklad
Het heeft kwasten als een kale kruin
Het doet alleen nog dienst als puin
Verweerd is elke lat
Er zijn tijden van vreugde geweest
Warmte…
de verwondering nabij
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
606 wat kan ik nog schrijven
nu de wind me voortduwt
en de houthakker in mij
heeft verwond, geen kruin
die mij nog schaduw biedt
slecht mijn bast is nog verankerd
in de valwind die mijn boeg dreigt
te breken in het aanstormend tij,
tij kan helen tij kan breken
het onherbergzaam geklaag, de weeklank
van dit lied, het verliezen van de niet…
Februari
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
679 Toch is er één die volop staat te bloeien:
de winterprunus met haar roze kruin
belooft op voorhand lente in de tuin.…
SINKSEN IN LA ROCHE
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
456 Op de Ourthe peddelt spreken
Mensentongen storten klanken
Uit over de houten banken
Vanwaar stil wordt uitgekeken
Naar het ooit gegeven teken
Waarvoor velen God nog danken
Kerkgang begon af te slanken
Dogma wist zich los te weken
Pinksteren, vuur op mijn hoofd
Felle zon op huid en haren
Vlammen dansend op mijn kruin
Heilig was de Geest…
Hun houten ogen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
443 voel de takken komen
die eerst nog naar me
reiken maar me later
onverbiddelijk grijpen
in het raken van de bast
hoor ik het kraken
van hun knoesterige lach
waarin de sappen stromen
las de oudste jaarringen
in het diepgewortelde bestaan
door bliksem storm en regen
is hun aanzien deels vergaan
heb de maan bekeken
uit een hoge kruin…
Nog wat te goed?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
406 Zomerzon blakert
kruin tot een blad-loze tak,
schildering in okerbruin
Gaf haar twee rozen,
slechts gaf zij mij maar één zoen
houd nog wat tegoed.
Stiltes tussen woorden
in breedste zin, daar put ik
de adempauzes uit.…
Alleen pluizen
netgedicht
5.0 met 25 stemmen
424 zon groende
het bos van
kruin tot
het mos in
een samen
ontwaken
jij zette
voorzichtig de
bezem opzij
knapte wat
takjes om meer
snelheid te maken
jouw blote
voetengaan
liet geen
sporen na in
het zachtste
tapijt ooit
alleen pluizen die
wilden verhuizen
haakten aan
omdat heksen
alleen voor
vruchtbaar gaan
jij hebt mij…
Zo zag ik u staan in de avondschemer.
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
712 Vliegen in de avondschemer soms late vogels over,
jij houdt niet langer vast aan kruin en zomerlover.
Wilg, zo mooi door Stuart Staples bezongen.
Gij staat hier voor eeuwig vanzelfsprekend,
zo indrukwekkend ongedwongen.…
Ochtend in maart
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
539 Vanuit de keuken kijk ik uit op de tuin
waar vogels zoeken naar zaad en pieren
de esdoorn heeft nog een kale kruin
blauwe druifjes rinkelen met hun belletjes
de eerste lentejurkjes geven mij zwier
geen idee wat de nieuwste mode wordt
de krant verkreukel ik tot oud papier
gastvrijheid pruttelt in de koffiepot
de buurvrouw zet haar raam al…
Heer N'kudu
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
459 Kudu,
Wees welkom alhier
Op Hoog Catharijne spoor zes perron vier
Wat u kwakt op het net doet er allerminst toe
Join the klup van geklets,
voeg uw netgedicht toe
Maar weenklaag niet aldoor
van steen noch van been
Het wordt al gedaan door
Zowie en Zeebee
Tante Sjans, Leedie Liefde en
Dé Colleté
Dat is afzien, heer N'Kudu,
van kruin…
Hemels bestaan
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
593 Het hart pompt het bloed
Naar omhoog en naar beneê,
De liefde ik aldus beleê,
Voelde ’k van kruin tot teen.
’n Tintling doorkruiste ’t lijf,
D’hitte ontvlamde ’t liefdesvuur,
D’hartstocht overweldigde
Gans mijn leven, gans mijn zijn.
Nochtans ging alle leven om mij
Gewoon door alsof
Niets was veranderd. Alleen bij mij.…