430 resultaten.
Aan de oever
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
490 aan de oever van het meer
op een bankje tussen ruisende bomen
een man en een vrouw met
daartussen hun kapotte dromen
het water kabbelt rustig voort
zoals hun leven ook ooit was
het onvoltooide heden ligt nu
vertrapt in het gras
hun dagen zijn nooit af
zitten vol met lege gaten
elke dag opnieuw proberen om
toch te blijven praten
moeizaam…
Verhalen van stof en schijn
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
325 Ik voel mij weleens slap, sta moeizaam op,
eet dan de bühne, het spel van het licht,
en draai mij in zijn eindeloos verhaal.
Achter het decor lacht het touw en strop;
schminkt het ijzige masker, het gezicht
van de altijd zo smachtende zaal.…
HERFST
gedicht
3.7 met 136 stemmen
33.320 Tussen een handvol dunne zonnescherven
heeft zich de zomer moeizaam neergelegd
om eenzaam en onopgemerkt te sterven.
-----------------------------------------------------
uit: 'Verzamelde gedichten' (1996)…
Echo
hartenkreet
4.1 met 16 stemmen
3.023 Spiegels glinsteren van verdriet,
herinneringen lijken steeds te breken,
scherven worden moeizaam gelijmd
en weerspiegelen een vermorzelende pijn.
Versterkt in een wirwar van jaren,
kreunen ze onder bestaande lagen.
Vervlogen, maar niet vergeten,
wil ik mijn diepste tranen
een plaatsje geven.…
Vleug'len
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
1.558 Geef jezelf eens vleug'len
in je moeizaam lot
en stijg boven heuv'len
naar het licht van God.
Daar ontdek je waarden
die je naast je leed,
weer terug op aarde,
nimmermeer vergeet.…
Eenzaam sterven
hartenkreet
4.3 met 21 stemmen
3.130 herinnert mij zo goed
Ze was net jarig
In de tachtig
Een feest waar niemand nog naar kwam
Alleen de Dood die onbarmhartig
Haar het leven daar ontnam
Om zo te sterven
Zonder naasten
Zonder liefde om je heen
Toont hoe grillig leven is
Bitterhard als edelsteen
Het valt niet mee
Het te verwerken
Als je haar dood gevonden hebt
Emoties moeizaam…
Levenstreden
netgedicht
3.3 met 10 stemmen
1.631 Schaduw werpt halve treden op de trap
die wentelend opdoemt uit het verleden
steil, maar leidend naar het heldere heden
moeizaam beklommen met slepende stap
Diep gebukt gaand onder geleden lasten
maar volhardend en met moed de blik gericht
op het hoogste punt in het helende licht
zonder een tel in het duister te tasten
Zij die stil wentelen…
De vermoeide tot zijn bibliotheek
poëzie
4.0 met 18 stemmen
5.676 Havens van schoonheid, woonplaatsen der wijzen,
Eenzame baaien, steden dichtbevolkt,
Zonnewoestijnen, poolland zwaar onbewolkt,
Hoogvlakte en diepzee, doel van jeugd en grijzen,
Heelal door mensenhand moeizaam gemaakt,
Chaos, geordend en tezaam gebonden,
Naar wetten, overtreden en geschonden,
Geheel en deel der schepping nooit gestaakt,…
Pauze
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
1.265 Even uitstel van het spannen
van de harde lijnen, moeizaamheid en verval.
Het laaggelegen land
met vertrouwde akkers overzien
en even de illusie en het gevoel
dat het overal zo vredig
zou kunnen zijn.
Maar we schuiven geen poppenwagen
maar onze fietsen
door vochtige klei
dat niet los wil laten.…
Ridder
netgedicht
4.0 met 31 stemmen
2.599 De knapen staan me bij:
de maliënkolder aangeschoten
het glanzend harnas
stuk voor stuk
zorgvuldig aangepast
moeizaam op het paard gehesen.
Ik weet de jonkvrouw zo nabij.
't Vizier is neergeklapt
de sporen in de flank geslagen
de lans gestrekt.
Kijkt zij naar mij?
De botsing der titanen.…
Jij bent de weg
hartenkreet
4.3 met 13 stemmen
1.601 achter alle broze woorden
herken je letters van jezelf
je draagt de stilte moeizaam
in iedere zin bewaard
jouw handen zijn zo moe
beschrijven elk gemis
berusten zinloos zwevend
in kilte van betekenis
de stilte draagt het lijden
voegt zich bij de tijd
schaduw breekt jouw glimlach
verminkt doorheen de strijd
och wacht niet tevergeefs…
GIF BRENGT HEIL
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
13 Op een helling
van het Andesgebergte
klautert een stoere man
moeizaam naar boven
stapt een keer mis glijdt uit
rolt snel neer langs ruwe stenen
ziet om zich heen
leegte vol dreiging en spot
bij het gewaagde spel
dat zijn leven uitdaagde
terstond wil eisen
opeens
ligt hij stil overal pijn
stekels prikken genadeloos
de grote cactus…
naïef
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
1.055 preekt niet meer
ik wurgde het zelf in mijn schoot
om zo zijn naïviteit te smoren
het zijn gróte kleren die ik draag
en op mijn schouders zwaar het weten
van het kwaad dat alom woedt
met wortels diep ingevreten
xxxxx
een opening in de blauwe bol
een kleine deur, een grote poort
toegang tot de donkere krocht
de wortels moeizaam…
De Droom
poëzie
3.9 met 15 stemmen
4.023 Het is toch zo dat daar we ons moeizaam winden
Door 't vele schone dat nochtans vergaat,
De droom verschijnt als dat wat waarlijk leeft.…
NEGENDE SYMFONIE
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
482 Volslagen doof
schrijft Beethoven zijn meesterwerk
de pen schuift hortend dubbend
dan stotend over het papier
de noten springen wild dooreen
spreken van een ruig woud
dat doorschoten wordt
door felle bliksemstralen
waar donder boven buldert
houthakkers stappen moeizaam voort
dragen stammetjes op hun rug
hierin ziet de kunstenaar
al het…
Hemelzucht
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
821 Als de dagen wegglijden in moeizaam geploeter,
mijn beurs enkel gevuld is met kortingsbonnen,
die ik desondanks niet kan betalen, de gedoemde
armoedzaaier die ik ben, dan wens ik wel eens
zo snel mogelijk terug te keren naar de hemel,
biddend om een fatale hartaanval.…
In September
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
528 schaterlacht, drijft de spot
met onze groteske inhaligheid
Allengs dieper dringt hij door
in het koninkrijk van loze gronden
alleen de onvermogenden doorgronden
het uit elkaar vallen
van oude idealen en wensdromen
De juwelier lapt de schoenen
voor de onderdanen van verval
terwijl aan de boezem van de zee
dorstigen ideeën voor later
moeizaam…
zuidwester
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
654 gedraaid naar mij
zo ging je in zee
het was laag water
je maakte verlangen in mij wakker
het was als een zomers lied
dat over het vlakke water wreef
moeizaam keerde je de golven om
en je paard, je stoere boerenpaard
aanschouwde vredig de verte
terwijl het zware sleepnet
als een zilveren schubbenkleed
het licht binnendrong
twee grote…
Myosotis
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
529 De slotsom
bood geen rekenschap
maar zwoegde moeizaam verder
langs heel het koude levenspad
waar glorierijke armoe
ten grave wordt gedragen.…
Winter in San Clemente (Rome)
gedicht
4.0 met 2 stemmen
2.633 De laatste non, in een verweduwd kreunen
- ik zie haar knielen en zich moeizaam steunen -
bidt haar gebed. Een kaars dooft flakkerend uit.
Ik denk aan Mithras, eens tot licht geboren
maar in de duistere crypt voorgoed bezworen,
en hoor de wind die door de spleten fluit.…
Meedogenloze vossenjacht.
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
939 tweemaal toe met hagel beschoten
is aan haar flank reeds licht geblesseerd
voorlopig heeft ze even rust gevonden
ligt uitgestrekt te hijgen en te kwijlen uit haar bek
likt af en toe voorzichtig haar bloedende wonden
hondengeblaf nadert; maakt zich gereed voor nieuwe vluchtronde
ze schrikt op; neemt een haastige sprong over een hek,
zwemt moeizaam…
Weerzien
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
563 Ik pelde de jaren één voor één uit hun schil
draaide elke maand om hun as
Terwijl de tijd rozen baarde
vroeg ik me af waar jij was
Intussen hebben wij Abraham gezien
En sjouwen moeizaam ons verleden
argeloos tussen twee popsongs door
het zonnige terras van Badlust op
Tussen bier en wijn keken blauwe ogen
ogenblikkelijk verstilde de tijd…
Zo straks de dood door deze deur mocht treden
poëzie
5.0 met 2 stemmen
3.550 Zo straks de dood door deze deur mocht treden,
neerdalen langs de trap of kloppen aan het raam,
mij wenken zou en daarna noemen zou mijn naam
en zei: Volg mij, uw leven is verleden -
hij zou geen lang en moeizaam overreden
van node hebben voordat ik het drukkend haam
van een vrijwel mislukt bestaan, besmeurd met blaam,
afleggen wou en heen…
dorpspad
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
618 dorpspad
tussen grillige stammen
moeizaam in de mist
vol goede moed
slenter ik schoorvoetend
‘k vertel via de hobbels
verhalen van vroeger
aan kronkelige wortels
‘k ben groen van angst
honderden jaren lang
gewillig naast elkaar
herkenden mij niet meer
hoorden wel mijn liedjes
krakkemikkig en krom
bewegend op hun benen
met krakende…
Van molensteen tot open graf
netgedicht
1.5 met 6 stemmen
569 Niermeyer's 'Geometrische Tantra'
toont zijn heilzame werking:
dwars door alle structuren, gedachten,
moeizame totstandkomingen, feiten
valt hier het Licht als een verlossing -
inderdaad, het graf van Jezus is leeg!
Nee, je dringt niet door tot dit geheim.
Daarvoor moet je minstens metselaar
én bemiddelaar zijn.…
Volgend jaar, dan doe ik het!
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
802 Maar 'k zou misschien ook best al iets verzinnen
voor in 't geval het toch weer moeizaam gaat.
Want ja, ik kan ook later herbeginnen,
een volgend jaar staat altijd weer paraat...…
Verdriet
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
500 Moeizaam zoek ik mijn weg,
niemand heeft er oog voor.
Ik neem zijn hand, terwijl ik het verkeer stilleg,
hij zegt, ik weet niet waar ik thuis hoor.
Ik denk hetzelfde maar hou mij stil,
kom we gaan ff op het bankje.
Twee mannen met alleen een leeftijdverschil,
ondertussen geeft hij mij een bedankje.…
LEEUW van AZIE
netgedicht
1.4 met 14 stemmen
461 verkleind woonrijk
door de bescheiden manen
om de krachtige kop
waait vergane trots
die eens schrik aanjoeg
bij Perzen Turken en Joden
wier landen het tehuis was
van de koninklijke rover
zijn beminde gezellin
laat haar vrijer alleen
wijdt zich vol strijdlust
aan de dure moedertaak
speurt fel maar lang naar prooi
haar tepels krijgen moeizaam…
De storm
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
386 het zuchtende geluid
van alles wat weerloos is
De storm gaat door
met zijn getier
zwiept alles heen en weer
met een duivels plezier
het is één en al
onrust daarbuiten
De storm beukt
tegen de ruiten
van mijn gedachten
ik word onrustig
want ik ken
de kracht en de macht
van de storm
die soms in mij
raast en woedt
en die alle moeizaam…
WONINGWENS
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
634 Na hetgeen de helden mochten bereiken
staat keukenkunst van bediende Joost pal
bij behouden thuiskomst, die diepe val
en moeizame klim voor smullen doet wijken.…