320 resultaten.
Vlinderdans
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
2.382 schreef een symfonie van dauwdrupspetters
Al kneedde ik een levend beeld van honing
Al schilderde ik met het licht der Maan
Al sprak ik talen die ‘k niet kon verstaan
En bouwde luchtkastelen voor een woning
Al zweefde ik in gedachten langs de sterren
Al maakte ik salto’s door het hemelruim
Al dansten elfjes op mijn rechterduim
En zou een mol…
Dullenbakkers
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
1.292 hond nu - zaligmakend
in de oude Dievensteeg
met het ontzielde van een schol
die hij door list te pakken kreeg
De Lakenhal sloot er zijn deuren voor
zij zaten op terras
het was alsof men dronken was
van iets dat morgen kon gebeuren
maar zij ademden als zee
en rookten paling uit het nat
en aten haring op een broodje
onder wieken van de molen…
Breughels
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
458 Maar de huizen leunen vol afgrijzen,
de bergen verbergen de lucht
en de molen maalt er niet om,
want de zon negeert al het kromme.
Ongenadige, je scharrelt weer schor in mijn hoofd,
jouw inferno slaat mij om de enkels, de oren.
Je steekt mij de ogen en ik schilder de ziel.…
Welvaart
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
309 De zon, fel geel in hel blauw,
Schijnt op ’t wuivend koren geel,
’n Molen maalt graan in meel,
In ’t koele gras hipt ’n kauw,
Temidden van zwarte schapen,
Die grazen en af en toe blaten,
Als vliegen, horzels hen plagen,
Wat hen evenwel niet zal baten.…
Tim is BOOS, maar GOD ook!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
585 Hem
Natuurlijk is GOD BOOS en haalt hij
De bezem door de Voice-Tempel
De mollen laat ie de mollen vangen
Johnny Jr. veegt de studiovloer aan
Met John Sr. terwijl het dweilorkest
‘We are the champions’ speelt
Maar moeder Linda van Hollland
Daar houdt Hij van, zij zo lach-positief
Zo control-freak, zo het krediet verloren
Linda de Mol…
Op de fiets
gedicht
3.5 met 41 stemmen
14.078 Na molen en begraafplaats wordt het stil:
'Zo eeuwig fietsen!' gaat het door hem, en
geen mens ziet dat zijn fiets de lucht in wil.
-------------------------------------------
uit: 'Geheugen voor landschap'…
oude linde
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
1.237 groeit een tweede
gevoed door wortels van jaren
rupsen vreten bladmoes weg
vele meters staal houden hem star
we drukken onze duimen in de bast
ik wuif zijn tak als een amulet
tegen de beul die nadert op de tast
een helm op zijn blubberige kop
hoor de tanden van de kettingzaag
de hoge reutel die me buitenspel zet
hij gaat door een molen…
landje apart
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
564 heldergroene en goudgele kleuren
Donkerbruin geploegde aarde, nat glimmende klei
Rode daken groeten vanachter leilindes en machtige populieren
Een cumulus als een suikerspin groeit wild de blauwe hemel in
Vormt een majestueuze toef met slagroom
Boven de scherpgetekende contouren van zonverlicht Cadzand
Geflankeerd door de draaiende wieken van de molen…
Stil dorp
poëzie
2.9 met 8 stemmen
1.571 De molen heft zijn armen stil
In de blauwe zonnige najaarslucht
En laat ze vallen met een zucht,
Als een moe man, tegen zijn wil.
De huizen slapen, het gordijn
Is neergelaten voor elk raam
Alleen met den blinkende koopren naam
Speelt op de deuren de zonneschijn.
Het dorp is nooit zó stil geweest.…
erge streken
hartenkreet
3.6 met 15 stemmen
1.622 sieraden, tassen,
Of een souvenir van een molen?
Of diamanten misschien?
Niemand kan dit aanzien.
Behalve de bandiet,
Zegt die weer: geef je over of ik schiet!
Steel je wel eens geld?
Stiekem of met veel geweld?
Soms komt de politie,
Je moet dan rennen met veel conditie!…
A Christmas Carol
netgedicht
4.6 met 13 stemmen
2.073 zilverkille handen
De sterren schitteren fel in de nacht
Er is honger in de ogen van het vogelvolk
Stil schuilt het konijn met witberijpte vacht
Onder de schaduw van een verloren wolk
Deze nacht is maanloos, zonder voedsel voor de pelgrim
De fruitboom staat naakt, de rozenstruik enkel doorn
De aarde vol grillige rotsen koud als hoorn
De mol…
hartverwarrende woorden
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.253 lang niet dood
Het lijkt geen spiegel maar is er geen
Spiegelen spiegelen spiegelen
zo'n raar woord in zijn soort
Op het menu in Jamie's boek staan Engelse burgers
weer zo'n kabaal verhaal van die kannibaal
Het weer komt
en dan gaat het weer
voor meer weerspraak ga naar vankastjenaarmuurpuntnl
En als slot ter bemoediging: waar een mol…
Vrede
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
561 Vrede is voor mij
een merel fluitend op het schuine dak
en ergens ver een antwoord horen op een tak,
een vlakke waterplas, plots rimpelig:
een eendenechtpaar met kuikens achter zich,
gemaaid gras ruiken aan een dijk
het carillon dat speelt ergens tegelijk,
een horizon te zien met huisjes, bos en kerk,
of molen en de wieken aan het werk…
Mijn dagkeuze snel gemaakt: de SNOLLEBOLLEKES natuurlijk!
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
489 eerst effe het nieuws van SBS volgen
de zender van Sensualiteit en
Bewuste Sensaties van meneer Mol
niets over de Landelijke Demonstratie
tegen Racisme en Discriminatie
aanvangende bij het Homomonument
bij mij om de hoek, niets nada
alles wel over de Snollebollekes
in het Gelredome in Arnhem
van links naar rechts
van rechts naar links…
De wondermooie Aarde
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
473 Op dat kleed met sterren als diamanten
draaide die planeet langzaam om zijn polen
heel constant, als de wieken van een molen
en toonde trots al zijn kleurige kanten.…
Dichter bij de polder
netgedicht
2.5 met 41 stemmen
857 Het polderlandschap
ademt in rust terwijl in de verte een molen onverstoorbaar draait, zijn
wieken wijd geopend, zoals hij dat eeuwenlang al doet, standvastig en onverzettelijk.…
Aftands
hartenkreet
4.5 met 16 stemmen
1.246 Aftands, onacceptabel,
om weemoed te dragen
tandenloos na jaren
iedere vreugdedans voelt zich verlaten,
stikstof in het afsterven
elke dag een beetje
het water begint te knarsetanden
't lijkt op niks méér
De levensboom
vallen van de eerste bladeren
verweerde rimpels
eerste levensjaren
jeugdigheid waar ben je heen
'k voel mij zo…
Meesterwerk
netgedicht
4.0 met 12 stemmen
1.869 roepend en armpje door
zwierend zwaaiend, romantisch draaiend die dag
en iedereen die daar aanwezig was, in het bezit
van een permanente en onvergetelijke lach
Hij trachtte te draaien als was hij een ster
voelde zich een Evita of één van zijn schaatsidolen
maakte vele capriolen en van de pret een pirouette
met armen als wieken van de molen…
Kuddenwacht
poëzie
3.3 met 3 stemmen
1.866 Aan zijn kop van onder de aarde
kroop de snuit uit van een mol,
en de hond die 't merkte sprong er
op met een verwoed gegrol.
In zijn witte tanden hield hij
't beestje, schudde 't ovrentweer,
en langs 't glanzend pelske drupte
't bloed in dunne streepkens neer.…
De loopse eega en de geile jonker
netgedicht
5.0 met 8 stemmen
621 Een loopse eega en haar geile jonker, baron 'Prel-de-fleur',
liggen tussen de witzijden lakens van 't luxe hotel 'Grandeur',
spelen timide, met quatre mains, in mi be-mol en farce majeur,
Nabuco's vrijheid, malicieus in pudeur, keurig kuis in mineur.
Van opwinding besproeit hij haar te snel met zijn hete babeurre.…
Greek salad
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
778 om voor de weet ik veel hoeveelste keer
zo'n tulband of verjaardagstaart te bakken
u weet wel met veel van die flufferijen
van olivers olijvenzotternijen
en god weet wie ze daar weer hebben staan
die volkszanger uit loenen aan de vecht
of nee, was het niet krimpen aan de lek
of wacht, kwam hij uit alphen aan den rijn
geboren in die molen…
winterslaap
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.128 De egel kruipt onder het blad,
Zijn stekers zacht zijn adem glad
De mol verdwijnt in diepe grond
Waar stilte heerst en niets meer komt.
Claire Vanfleteren ©
Omdat de Redactie van nederlands.nl dagelijks honderden bijdragen beoordeelt, is de Redactie helaas niet in staat uitgebreid te motiveren waarom jouw bijdrage niet geplaatst is.…
La Fin de Godin
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
510 koetshuis als garage
bij 't kasteel
Godin leek qua postuur op Charles de Gaulle
Terwijl coureurs van de formule 1
Juist binnenboord hingen, hun lijf verdween
Zo niet Godin, als versie van Hulot
Met onnavolgbaar knappe capriolen
Op Mille Miglia en de Nürburgring
Dacht hij zich even net iets te veel King
In zijn bolide, wiekend als een molen…
Aan R. te Lelydorp
netgedicht
2.0 met 7 stemmen
509 raaskalt en kwaakhalst
En stuntelt en prutselt
En stoorvogelt ongevraagd
Andermans vers
Hij noemt zich rala
Maar zegt dan "noem mei maar
Stupide en lui en
Luidruchtig, ik kwaak
Ik vreet al je gras op
Als een domme gans
Ik snurk en ik scheit
En ik dender maar voort
Als een stoorolifant
Dansend door porselein
En zo blind als een mol…
ram
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
486 "de mens is een blinde die wroet in een pijp
weg van zichzelf", verzucht nu in rust het
stokoude ik. met ter staving het kreng
van een mol in de hand.…
Vissenlatijn
hartenkreet
4.4 met 11 stemmen
1.895 Kom laten we gaan eten, ik rammel
en lust nu wel zo'n worstebroodje
Op ons wordt voorlopig niet gevist
Hij gaapt, en achter zijn tweede rij tanden
hangt een fikse molen met draad
Ha, ha, lacht de hele club, je hebt zeker
een paar maanden flos voorhanden.…
Zelfonderzoek
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
591 Ik zou die dag naar de crematie
Nam trein, te voet naar uitvaart plek,
langs molen, vaart, het centrum, park,
een stem zei uit mijn hand,
hoe 'k lopen moest, hoe gek
en eenmaal daar zag 'k mijn familie,
en vrienden van mijn broer en zoons
Er was een zaal en banken,
de kist vooraan vol bloem,
een foto op het scherm
van schoonzus gesluierd…
als de jaren gaan tellen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
528 kortom, ze zijn als mij, ontplooit in hun
gedrag zonder enig berouw van herkomst
met en zonder vrouw, ach het duister
viert feest in hun knoken en luistert
naar het hart dat verdwenen is
in de muil van worm en mol
zeker, het gelag waar dromen
werden gevloerd en met de Heer
zijn wijwater werd geouwehoerd
heeft de vrees van tijd doorlopen…
Zij, de machines
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
157 het verbale pronkstuk in een droevige fruitschaal;
geen molen die hij niet vroeg of laat op- en najoeg,
geen keizer liet hij in oorlog noch vrede slapen,
van Krommenie tot Kirgizië (hoofdstad Bisjkek)
sloeg hij toe onder de dekselse schapen.…
Leven
hartenkreet
4.3 met 13 stemmen
1.640 Ging ik de molen in met volle vaart,
maar er bleek geen remedie tegen de pijn.
En toen was daar zij,
bruine ogen en blonde haren.
Mijn God wat was ik blij,
maar ook dit mocht ik niet ervaren.
Zij had haar hart aan een ander verpand,
in een klap verpletterde ze mijn waan.…