Alle inzendingen over mystiek/

837 resultaten.

Sorteren op:

Ilusie

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 436
Jouw gedachten zijn voelbaar al is het midden in de nacht wanneer sterren schijnen en de zon zou moeten slapen. Mijn hart wordt bewerkt voor alles dat er niet hoort bloed en gevoel blijft gespaard dit op wederwijds vertrouwen. Wanneer ik mijn ogen sluit de maan zijn leven leeft zie ik beelden van een kind of zijn het er soms twee…

Genezingsproces

netgedicht
4.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 437
Hij erkende geen grenzen; wist niet wie hij was, waar hij vandaan kwam. Nu het stof was opgetrokken na barre omstandigheden, kwam hij thuis in een andere geestesgesteldheid, bij Haar, warm en levend, hemelhoog. Na een lange tijd van zwijgen, werd wat uitzichtloos en onoverbrugbaar scheen een lichtend voorbeeld: het was alsof hij opnieuw…

LICHT DES LEVENS

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 731
Ik toef in een woud van rozenbomen. Witroze schemer verzacht een zangersmond, die overal klinkt, uit bloemen, op de grond. Broederschap tussen elfen en gnomen? Ach, hier blijven, nooit meer vandaan komen... Geurige rozenadem zweeft soezend rond, toont zijn zoete draaidans als eeuwige stond, maar drijft me tevens naar de boszomen. Mijn reis…

sayuri

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 602
in een brokaatzijden landschap breekt het tere licht van de dageraad door zilveren vogels scheren langs groene grashalmen op de bosgrond een dessin van scharlaken rode bladeren glinsterende verbeelding van de zon de cocon in geelgouden gaaszijde een nachtvlinder strijkt op haar arm neer roerloos blikt ze in het heldere licht van de zonsopgang…

eens heb ik je zo liefgehad

netgedicht
4.5 met 13 stemmen aantal keer bekeken 708
eens heb ik je zo liefgehad nog niet zolang geleden toen - op de brug van het diepe zijn en grenzeloze mogelijkheden hebben wij een kind gebaard uit akkoorden van de ziel dat met ragfijn gouden zonnedraden harten keizerlijk samensmolt met tedere overvloed beladen leek ons geen weg te lang -geen berg te hoog en nu de herfststorm raast…

Christusicoon

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 476
Ik mag als dichter aan de weg timmeren, heb mijn sporen verdiend, sla nog met arabisch vuur om mij heen, hol stil bij een obelisk in mijn bedroefde ziel. Sla de bladzijden van mijn toekomst erg woedend om, maak nadrukkelijk ezelsoren om de betweters te sarren, de hofnarren zonder daadwerkelijke humor. Ik sta verbaasd bij mijn eigen graf om…

Bevangen

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 577
Als de eenden opeens stenen zijn in de holten van het riet, als het gladde water onweer voorspiegelt en de hond van het bruggetje zijn kop laat rusten op het hek, dan verkeer je in het oog van het sublieme. Als je terugloopt, zijn de stenen weer eenden, onrustig bewegend in ontnuchterende cirkels.…

Hier en nu

netgedicht
4.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 598
Het is niet dit, het is niet dat, maar telkens wordt het weer gegeven voor vandaag, voor hier en nu zoals het manna in de woestijn. Niet om te bewaren voor morgen, enkel om van te leven vandaag, hier en nu. Vanuit Brasil waar het heet is en droog hier en nu.…

Krachtplaats

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 518
Klaprozen in knallend karmijn, als de 'coquelicots'van Monet herboren in een berm, trekken onze aandacht. Verder, in een uitgeholde terra-nis, daar ruist een 'rio', spuit een waterval. Schemer, een waas, met zweempjes pastel. Een kikker springt op uit een verstilde aqua-krul. Mimet hier iets? In deze holte huist een goddelijke grond die…

In eeuwige slaap

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 540
Door doornen getergd in onwetend bestaan vloeide 'n druppel bloed achter donkerraam een hof 'lijke slaap van eeuwige nacht sluipt in brocanten gewaad onverwacht lippen rozenrood ogen als smaragd onsterf'lijke dood wachtend vol smacht honderd jaar geduld nevel drijft voorbij in zilv'ren gedachten gehuld kust hij haar vrij…

Rinkelend zilver

netgedicht
2.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 474
Het was in de laatste dag van die zomer waar stilte dwaalde tussen woorden hij naam kerfde in hout en zocht naar voetstappen van haar die hij droomde in lange nachten van samenzijn de herinnering aan rinkelend zilver ragfijn verstopt in heden van bestaan dwaalt hij nog eenmaal langs het maanmeer veegt zout van zijn ranke lijf streelt…

Tussen twee werelden, in beide thuis

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 562
De drugs wringen m'n gedachten in rare bochten tonen me de mensheid zijn verborgen krochten maar het zijn paden die ik graag verken de gek die ik ben Het rechte noch het kromme pad een kaart heb ik niet nodig gehad De Ster heeft mijn pad geplaveid met ervaring, bescherming en wijsheid Ontspoord geweest extreem geleefd maar kijk me…

stilte voor de storm

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 520
de storm eist de gedachte aan zachte stilte tussen hier en nergens het perspectief van een orkaan…
wim euser17 oktober 2012Lees meer >

Betoverend

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 660
Abcoude is, van oudsher al, een sprekend dorpje, omringd met water, hagen en hortensia's, nog nét niet opgeslorpt door Amsterdam. Met cum laude willen wij daar snel ontwaken. Het weidelandschap is er zo plat aan; een koe schrijdt er traag voort bij een plataan. Wij willen sneller vliegen dan geluid en met ijver moeder aarde eren. Zij hoeft…

De (stijve) stilte

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 496
De hazelaartjes waren al uitgelopen, aangelokt door zachte Spaanse lucht en door te vroeg getjielp van vogels. Hun lijfjes stolden tot ikoon, want daar blies de 'bise', berenkoud. Lieflijk zijn de zonnestralen bij dit Arctisch geweld; een speer-strakke wind, eenlijnig. De zon stoot schitteringen uit de sneeuw in tinten van de regenboog…
René Roumen18 februari 2013Lees meer >

Dwars door het licht

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 567
Ik liep en ging dwars door de sferen. Alles en altijd werden onbelangrijk, en wat onwaar scheen, leek zich sterker te presenteren, te willen gaan manifesteren. De werking van de sferen: om nooit te vergeten, kwam door mij heen via nieuwe dromen in mijn levend gegeven. Een compleet bizarre combinatie! Enkel lag de boodschap hierin om vrede…

Vondst ( Voor J. )

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 482
Als kind droeg ik al de stilte in mijn hart. Als puber vond ik de stilte in het bos en gaf haar een plaats in mijn geest. Nu weet ik de stilte te vinden in jouw aanwezigheid en geef haar een plek in mijn ziel.…

Baai van Rapello (naar Nietzsche)

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 449
zomerlang heb ik gezongen minnestreelde liefde als be-leven woorden aan Zuiderwind gegeven weemoed ver verdrongen mijn longen vol gezogen met bossen en wild geurende weide de drang die me leidde naar volmaakt vertogen op mijn doelloos dolen dingen gekoesterd en beluisterd achter tonen van violen verscholen duizend namen heb ik gefluisterd…
Marcus Dehond19 september 2013Lees meer >

drink van de regen

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 526
werp het voedsel uit het venster en eet van de zon spoel de wijn door de gootsteen en drink van de regen zie op naar de maan en slaap het geluk voel honger noch dorst en weet weer hoe alles begon…

Duistere Kempen

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 516
wat de dennen fluisteren bij het wiegen op de wind in treuzeltoon getint onder jagende maan het klagend ruisen van eeuwenoude verhalen uit zure zavel gezogen over soortgenoten al lang vervlogen die nog spraken van doksalen in verzonken kloostergezang het vreemde licht boven kruisende banen met de lokroep van heidense nazang wijdste…

zang

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 429
zingende stemmen zo snel gaan ze en dan weer zo langzaam elke stem elke toon vloeit in een andere bevestigt ons bestaan maar lost ons ook op in het al…

Atmosferisch ~ tanka

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 630
grijsblauw wolkenveld dreigend of mysterieus lichtversluiering opklarende stralenkrans atmosfeer in beweging…
Corry Broer12 november 2013Lees meer >

JEZUS EN DUMUZI

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 509
‘Is Pasen en de wind is krachtig Mijn windsels liggen op de grond Er speelt een glimlach om mijn mond Er zijn weer vele schapen drachtig Het is en blijft toch raadselachtig Ik fluit mijn trouwe herdershond Die blij is nu hij mij weer vond Hij likt mijn wonden, het is prachtig Ik was slechts enkele dagen dood Het is met recht waarlijk een…

Donkere kamer

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 534
ik zit in een donkere kamer hoor niks het was al een poosje verlaten totdat ik verscheen er lag stof op de meubels een boek stond er in de kast met vergeelde papieren waarin ik je las ik zag je handschrift op het kiekje van de stad je bent mooier dan het schilderij waar ik Delft zag…
Wijnand Raben24 november 2015Lees meer >

Wonderstil

poëzie
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 2.161
Gij zijt mij overal nabij, In ieder ding: gij ziet naar mij, Of ik u aanzie en herken, En, een met u, gelukkig ben. Wel blijf ik dikwijls blind voor u En reis ik ver van hier en nu, Of ergens ’t veilig eiland is Waar ’k troost of slaap vind voor gemis. Maar soms ben ’k onverwacht weer thuis. Gij roept mij zachtjes. In ’t geruis…

Foto bij de Rijn

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 538
Vanachter een spiegel van fixeer kijk jij mij vragend aan. In de gewichtsloze sfeer spel ik zachtjes je naam. Samengebald licht op papier, voor altijd spelen we hier. Een konvooi van beelden flitst voorbij, één ogenblik sluit de rij. We mediteren op de rivier waar de zon opbloeit uit het water. Vissen schilderen ons plezier, de…

zingend hart

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 415
de bladeren aan de bomen zuchten onder de vochtige warmte de wind nam een vrije dag in de kalmte van de wegebbende hitte wordt gewacht op de zeepbel in de zinderende lucht de met mos begroeide muren de niet geplukte vruchten in de boomgaard troost van dat wat was de vallende sterren in de maanloze nacht voor wie luistert de magie…
J.Bakx16 juli 2015Lees meer >

ons leven

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 522
ga vijftig jaar terug en nog eens vijftig jaar en doe dat twintig keer zijn we terug in het jaar duizend twintig mensenlevens na elkaar passen makkelijk in een klaslokaal en je hoort ze ook praten al die stemmen uit de verte recht voor je neus je kunt zelfs kwaad worden die wil ik niet meer horen ! terwijl we ons toch om tafels…

Het sterrenstadium

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 497
In rust, uitgedijd als sneeuw, staan de sterren. Stokt mijn adem. Zij stralen en verbergen verten als silhouetten. Die frivole ernst van zonnen die zoenen! Liefde? Monsters vol mysterie? De Pleiaden, het gezegend Zevengesternte dat een bescheiden plekje inneemt in het zenit zingt sterker dan Zen en wekt de sfeer op van een haiku. Grillig is…