Alle inzendingen over onmacht

794 resultaten.

Sorteren op:

Gelukkig alle plekken waar je wordt gezien

gedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 15.714
Gelukkig alle plekken waar je wordt gezien de mensen leven op, hun ogen flakkeren hun lichamen zingen in de lichtende stad ze zinderen door jou, aan liefde verslingerd. Zoals iedereen aandacht wil krijgen van jou want in parken sloven jongens zich uit voor jou op boulevards hebben voorbijgangers je lief en op schoolpleinen gaan schoolmeisjes…

Ineens is alles onbeduidend

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 643
Er is nu enkel het verdriet, de onmacht om nabij te zijn, de dingen ongedaan te maken, te zien hoe alles onbeduidend en van geen tel meer is te weten. Toch moet je door, je kan niet anders, het leven vraagt niet om je lach, je ironie of je verklaren.…
Adeleyd20 januari 2013Lees meer >

Vogelvrij

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 765
Het oude hoofd, de draden losser spoken van vroeger scherper in beeld De benauwde tuin, onwetend struikgewas Als getuigen van een bevroren tijd de hoge drempel, een blok van hout met ogen die het niet zien de namen allemaal verhaspeld bordjes van zinloos verlangen vlakbij is de eeuwige muziek tien meter verder is de wereld vrij…

Mama

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 907
Zijn we met z'n allen verdwaald in de jungle van machteloos en mateloos? wat is nog niet verkracht en houdt nieuwe kaalslag de wacht. wou dat ik zelf eigenhandig een woestijn kon verhinderen voor onze geliefde kinderen. Och neen, we zoeken gewoon de zon want al dat gebrom vinden we erg dom. Slaap rustig en leef lustig we houden het…

Soms weet je niet meer

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 613
Soms weet je niet meer wat te doen, wat zeggen, alle woorden zijn zo machteloos, zo helemaal niet opgewassen tegen al die regen, al die pijn, dat misverstand. Toch wil je dapper zijn, de moed niet opgeven, de kleine dingen blijven doen, al lijkt het allemaal maar niets, maar toch is er het leven, het grote kleine leven. En morgen al misschien…
Adeleyd15 oktober 2013Lees meer >

Vertraging

gedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 6.580
Een meter voor het rode sein komt het vertrek waarin iedereen elkaar bekijkt tot stilstand Voorzichtig tikt de regen vergrendeld blijven de deuren vingers betrommelen een raamkozijn voorzichtig tikt de regen nog Langzaam begint het te dagen: dit is geen kamer maar een doorgang tot een eindpunt dat op afstand blijft een moeder haalt…

Gedicht over een landschap

gedicht
3.7 met 27 stemmen aantal keer bekeken 13.686
Het mag hier niet worden geschreven met een woord als wereld, het is te wijd te leeg te wit voor de bladzij en ook een woord als tijd is voorbij wat mag, ook dit is te eindig en te oneindig te wit voor papier we mogen ze denken, welja, maar alleen om te denken, aan wat hier wil worden herdacht, een landschap bijvoorbeeld, aan dat wij…

Mijn pen als wapen

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 547
Ik schrijf met tranen tranen van de zee over hen die in alle vrijheid leven daar waar grenzen onzichtbaar in elkaar overvloeien waar weelde oeverloos is en kracht immens ik schrijf met tranen tranen van de wereld over hen die oorlogen creëren die kogels gebruiken in plaats van woorden om hun verschillen mee te beslechten ik…
LadyLove4 februari 2014Lees meer >

Mens toch...

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 507
waarom worden dagen geschonken die trager maar korter zijn het ochtendroze met avondrood geschonden leven als zachte rozen of venijn ik ben mijn weg gegaan dag na dag met anderen niemand kan het veranderen toch blijft bestaan een eeuwig begaan leven, een flits van wachten op wat komen moet eindigheid, één verachten voorbij het kwaad…

letsel

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 490
verdoving wegebt komt de kamer in beweging en luwt de storm tot weeë misselijkheid en flarden berusting ik luister met gesloten ogen naar de gestolde stilte in mijn hoofd later tracht ik aarzelend in faalangst met stramme lettertekens een brief voor je te krassen op grauw papier maar verder dan luttele woorden kom ik niet de onmacht…

moed

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 560
is je stilte, het stugge zwijgen dat hem monddood maakt enkel lafheid? of vraagt het moed van je hart een moordkuil te maken en toe te zien hoe hij wegzinkt en drijfzand hem de mond vult?…

het neerhalen van het vliegtuig

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 504
opgewassen tegen het trage luchtruim klimt het vliegtuig langs klauterpaden richting het afgeschoten raster, de hoogte eigenwijs oneindig, aan boord enkel vertrouwen en de dood was nog niet geschonken afgrijzen bedekt met brandend vlees, de geur van vernietiging en valse verklaringen, niemand wist en niemand deed, doch nu het schreien…
elze18 juli 2014Lees meer >

orkaan

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 594
De liefelijke naam van de orkaan paait de windhoos niet die wervelend een spoor van vernieling zuigt door de paradijselijke eilanden. de kramp die mijn nart beklemt sedert je mijn leven verwoestte heb ik niet naar jou genoemd.…

Eindelijk weer even

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 532
Eindelijk weer even rustig ademhalen na alle drukte, stress en zorgen, onmacht en geen zin meer in zoveel wat moet gedaan. Toch is vreugde niet voorgoed gegaan want onverwacht schijnt even weer de zon en trilt de herfst in duizend gouden tinten.…
Adeleyd23 oktober 2014Lees meer >

Alles gefilmd

gedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 7.363
Dit zijn de schoenen van een man die als je zegt hier zijn je schoenen zegt daar zijn mijn schoenen. Denkt: mijn bloemen, mijn bloeien in de wereld. Hij reist op sokken voor zijn huis heen en weer. Hij komt weer binnen en verplaatst zijn schoenen. Is hij die lieve man die met de kinderen praat. Kan deze nieuwe wijk een nest tegen de wereld…
Robert Anker12 november 2014Lees meer >

DIRECTEUR

gedicht
4.0 met 11 stemmen aantal keer bekeken 12.152
Onmacht en rechtloosheid ontbinden de ziel, die langzaam onpersoonlijk wordt. Zo zal ze beter passen in het blinde systeem van kaarten, dat zijn tafel torst. Verraden krachten richten zich op deze mens met het enige tekort dat hij mij zólang zal genezen tot ik een ander word. ---------------------- uit: Blauwzuur (1969)…

hunker

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 713
ik ben een wolf onder de wolven buil bronstig mee in 't koor niets menselijks is me vreemd ik schuw geen platitudes ik hou nochtans van al wat onbereikbaar is, van duistere symbolen tot lichtende sterren helaas ik ben de man die naar de zon wil lopen maar vastzit op het kleverig asfalt: de hunker zelf houdt me gevangen.…

Als een hartenwens verdrinkt

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 671
Wanneer je hartenwens verdrinkt En het lijkt of je er langzaamaan in stikt De adem je soms ineens ontnomen wordt En de boeien nog zo ver weg Wanneer het zwemmen niet meer gaat Geen enkele slag lijkt ongeslagen Wetend ook; zó denken heeft geen zin En toch het brein díe hartenwens niet loslaat En, het hart al evenmin Dan dáár ineens een sprankje…

Luctor et Emergo

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 697
gisteren toen het schrijven van gedichten mij nog vrij gemakkelijk afging schreef ik dikwijls voor mijn gedachten uit vandaag echter pieker ik me te vaak suf en worstel met de woorden loop voor mijn gevoel amechtig achter de feiten aan maar toch als een vorm van 'Luctor et Emergo ' en met de wilskracht van ik zal boven komen…

Waar vind ik mijn vrede toch?

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 868
waar vind ik mijn vrede toch? het slaat me van lieverlee, van links naar rechts en ik schipper tussen wal en schip en raak door scheurbuik, van een wreedheid als deze, bedlegerig en wens te mogen blijven slapen soms als ik het zou vatten het verzuurt niet zeggen ze maar mijn spieren en deze deining die aantrekt en afstoot als eb en vloed…

Oorlog

netgedicht
3.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 627
De oorlog is plots hier en nu, niet ver meer van ons bed of denken en niemand weet nog hoe het verder moet al willen velen ons wel woorden schenken. De woorden willen troosten, uitleg geven of nuanceren en verklaren hoe dit kon. De duisternis is groot en weg de zon en 't lijkt wel op het eind der dagen. Toch willen we de hoop bewaren want…
Adeleyd14 november 2015Lees meer >

De tolk

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 602
Ik zie een kind lopend aan moeders hand samen naar de dokter waar het gesprek begint over de ziekte van moeder tussen dokter en kind. Ik zie een kind lopend aan vaders hand samen naar de school de inschrijving begint vader voert het woord met als tolk datzelfde kind. Ik zie een kind gebogen over veel papieren die dringend…
Chatfant19 november 2015Lees meer >

Wat ons betreft

gedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 9.473
Van alle dingen die ze ons daar leerden – hoe rechtop te staan bij tegenwind, een pak te kopen, das te knopen, geld te sparen, hoe je stem te vormen tot een schoon geweten, weg te lopen, vast te houden, af te wachten, te praten met vrouwen, netjes eten – er bleef weinig achter. We waren onverbeterlijk gebouwd voor roof en braak, met handen als…

Soms is er even vrede

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 580
Heel soms kan ik de hemel zien en alle engelenkoren horen; dat lijkt onmogelijk misschien maar daartoe zijn we toch geboren opdat er vrede zonder pijn en mensen vrij en ongedwongen elkanders broers en zussen zijn, en helder van geluk gezongen; maar 'k weet: vaak is de vrede zoek, en wacht en wacht ze lang op morgen; bestaat ze enkel in…
Adeleyd18 september 2016Lees meer >

Depressie

gedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 4.426
het is alsof je blik steeds meer naar binnen gekeerd raakt je voorhoofd steeds donkerder wordt je wangen steeds strakker je mond steeds afstandelijker dan enig iets wat ooit van mij was je lichaam zo doorzichtig alsof mijn hand zo door je heen kan als ik probeer tegen te houden dat je verdwijnt je bent onder ons maar hebt het contact verbroken…
Antjie Krog30 september 2016Lees meer >

Nocturne

gedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 7.002
De sterren zijn met veel, vanavond. Grote ogen in de nacht: een meisje zwiert haar rok tot bloemen op een dansfeest aan de gracht. Een jongen wankelt door de stad. Zijn benen slepen uit de maat. De stoep ligt slordig langs de straat. Hij heeft zijn flessen leeggedacht. Hij is zijn mooiste woorden kwijt en niemand die zijn pijn begrijpt;…
Ingmar Heytze29 november 2016Lees meer >

Verloren in behagen

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 467
Ze kon slechts nog zachtjes met haar hoofd heen en weer schudden terwijl alleen maar een stille droefheid rond haar huid plakte als verharde schubben. En een schrapend, schor geluid tussen huig en keel bleef hangen omdat ze moedeloos in oude patronen verzeilde en zich vastklampte aan gekende beelden waarbij ze zelfs aan geuren bleef verhangen…
Katty24 maart 2017Lees meer >

Bloedband

hartenkreet
3.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.168
Gemene piraten met koffers vol parels en gouden juwelen hebben jou van mij gestolen. Zij maken goede sier met jou en ze doen alsof ik een vreselijke boeman ben. Ik weet wel beter. Het zou nooit in mij opkomen om de zon te verduisteren. Daarvoor heb ik teveel in de shit gezeten. Net als Christus Jezus geef ik mijn leven voor jouw…

Kracht

hartenkreet
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 808
Jaren sleepte hij zijn ziekte als een zware last waar hij moeilijk mee leven kon en die hem bleef belagen na uiteindelijke acceptatie vond hij de kracht het niet te slepen maar te dragen mijn kind met Parkinson…

OVERSTEEK

gedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 4.029
Voor Aylan Kurdi het 3-jarige Syrische jongetje dat, verdronken, aanspoelde op het strand van de Middellandse Zee. Wie ben jij en wat lig je daar raar Ben jij de bode in ons toneelstuk, de eenling die van gruwelen vertellen moet Ben jij een aangewezen gebieder, die onze realpolitiek van afstand komt herschikken Ben je misschien een ‘…