631 resultaten.
Blijvend licht
netgedicht
4.1 met 20 stemmen
1.101 Je was een bloemblad
zo bros, daarop waren
je tranen opgedroogd
waarom liet je het
leven los, niet in
oordeel te worden
gedoogd, je verdween
in de boezem van een
eeuwige bruid, de bloem
van jouw gedicht, de bron
van kiembaar zaad, te
vroeg geoogste vrucht,
ik haat wat ieder daarover
zegt, verlaten door een
gekozen vlucht.…
Vrede per direct
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
906 ik oordeel niet
maar wil het licht
weer zien in ogen die glanzen
nog voel ik het verdriet
hoor de laatste zucht
van hen in vogelvrije vlucht
dan gloort saamhorigheid
bloeien bloemen het intens gemis
geven kleur en warmte prijs
zij zijn op reis gegaan
naar het licht van het geboortefeest
dat daalt als ster naar kerst
waar de vlammen…
HET TROMMELVLIES DER MENS
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
819 Hij schildert met zijn tong
gevoeliger penseel kan niet bestaan
Ieder woord en iedere klank
hebben een heel eigen kleur
Zijn gevoel straalt door de zinnen heen
heel langzaam of zeer snel
Een achtergrond wordt soms geschetst
een oordeel wordt geveld
En als je al die kleuren ziet
op het palet der geest
dan is een schilderij maar heel…
Littekens.
hartenkreet
4.4 met 19 stemmen
1.269 Zij striemden in onwetendheid,
een oordeel snel geveld.
'k Probeer het te vergeven.
Vergeten, komt dat wel?
Want wonden worden wondjes.
Het is de tijd misschien.
Een wondje wordt een litteken
al blijf je dat altijd zien.…
dankbaar
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
580 ze zeggen wel eens
je weet pas wie je kent
als je jezelf niet bent
zij die je dragen
die zonder oordeel vragen
zo lang als nodig is
geen verwachtingen
alles mag er zijn
al voel je je soms klein
het maakt geen verschil
ze kennen jou, en weten
dat jij het ook zo niet wil
je mag in al je momenten
onvoorwaardelijk ontvangen
zonder…
Bijna dood
netgedicht
5.0 met 24 stemmen
502 schepping
nooit is vergeven
is zij geen donker
gat gebleven
zij werpt nu
haar schaduwen
in een apocalyptisch
alles verwoestend
scenario dat uit de
verte in aantocht is
nog voedt de
lucht ons met
restanten zuurstof
die over zijn uit
hels brandende
horizonnen
maar de wolken
fijnstof kruipen
naderbij en nog
is er geen laatste
oordeel…
Afgesloten van de wereld
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
334 De duisternis smaakt naar mos,
geen tijd weegt het oordeel;
dromen hersteld in de wortels,
gescheiden van de wereld.
Wachtend op lichtdoorbraak,
mijn hart verzamelt kracht;
niet verloren in deze kou,
in vrede groeit de belofte.…
Kauwende koeien
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
191 In een stille wagon
Is het druk
Mijn aanwezigheid is aanwezig
Zonder oordeel
Met muziek in mijn oor
Weet ik dat ik de rest afsluit
Maar is dat aangeleerd of wetende afwezigheid
Tonen in mijn oor zijn soms druk soms rustig
Zijn we nog sociaal of sluiten we daar juist vooraf
Misschien zijn we net al als koeien
Kauwend in de wei
Niet weten…
De bom valt nu
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
575 Uit meer dan duizend draadjes
Bestaat die ene hele grote
IJzeren kogel die waarschijnlijk
Mij het leven zal benemen
Elk draadje een vergeten
Afgezant van pijn in het verleden
Van dagelijkse treiterijen in de
Jeugd tot verlies van kinderen
Van schofferingen door wat zich
Collega's placht te noemen of
Anders bekvechterijen met
Over-assertieve…
Vloedlijn
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
451 Nog altijd veroordeel ik mijn oordeel
dat ik met de bomen voor het schip velde,
ik zou gaan, de wereld in,
maar een deel bleef graslander.
De waterlander vertrok, keerde soms
weer in de haven, maar altijd weer
woei de wind hem de oceaan op.
Waarom kwam jij niet mee?…
Wolken vol buien
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
406 Mijn hart vindt nu eindelijk rust
in de terechte onrust , de woorden geuit
met een lippendienst bewezen
wat ontsproot en ontspruit
nu ook zij het weer uit.
Niet langer is tijd en
het weten de vreemdeling
een afstandelijk of armetierig ding.
Als ik gedachten laat kantelen
doet het ons nu niet meer wankelen.
Mijn hand rust nu met toestemming…
AAN U
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
836 Geef uw oordeel met venijn.
Grijp uw hakmes, maak me fijn.
Vindt ge mij een rampgedicht:
zeg het recht in mijn gezicht.
Laat mij voor mijn fouten boeten
en bespot mij. Gips mijn voeten
laak mijn metrum en mijn rijm.
Merk dat hier de chute ontbreekt
keur dat af met al uw kracht.
Offer mij geen druppel slijm.…
muurbloem
netgedicht
4.0 met 23 stemmen
1.677 steeds sterker wordt
naar binnen lijkt gericht
het is haar denken
haar kern
haar leven onder druk
waarin de bloem
steeds zwakker wordt
onbruikbaar voor de “pluk”
het is mijn blindheid
mijn doofheid
mijn zwijgen zonder doel
waardoor de dans
ontsprongen wordt
zij vastplakt aan haar stoel
het is mijn waarheid
mijn klaarheid
mijn oordeel…
in wankel evenwicht
netgedicht
3.3 met 14 stemmen
2.256 hij had zich niet eens voorgesteld
toen hij haar met zijn bruut geweld
haar waardigheid ontnam
zo was dit nooit aan haar verteld
zij lag daar beurs en uitgeteld
gevoel compleet zo lam
toen hij zijn oordeel had geveld
mobiel vrouwliefje had gebeld
“schat ben wat later thuis”
toen voelde zij zich afgepeld
ontpit en helemaal ontveld
en…
In rood gedood
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
491 dromen
ze bloeide tot
schuimwitte bloemen
die in lange rijen
omsloegen met
donderend geluid
zon weerkaatste
op ontelbare botten
die de vloedlijn
markeerden als het
vroegere kruiend ijs
bizar beschreef zo
dood het sterven
der mensen in een
niets ontziende
onvoorspelbare vloed
in rood gedood
hebben zij zich bij het
laatste oordeel…
Onschuld
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
821 Mijn oren verstaan slechts woorden
Dus vertel me van wie je bent,
en zeg me welk licht te fel straalt
zonder sluier dat verhult, of
van onwetendheid misschien
onbeschermd voor de schuld
zuiver in haar handelingen
oordelend met zienend oog
Vertel me toch, over de blinden
gezien door de ogen, maar
onbekend voor zichzelf
schreeuwend van…
VOORTSCHRIJDEN
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
493 dagelijkse leven
maar
als allerlei onzichtbare
heilzame microben
die leven en werken
binnen geperste druiven
met zijn allen
het edele sap
doen gisten en rijpen
tenslotte
de verlangde wijn scheppen
dringt
Zijn hemelse wil naamloos
door denken en spreken
van 's lands regeerders
en mensen der rechtspraak
verandert ongedwongen
hun oordelen…
De beul ( de guillotine )
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
713 De beul heft zijn hakmes
oordelend over zijn medemens
om zogenaamd een les te leren.
De beul laat het mes van de guillotine
vallen om een nek te vellen.
De beul heeft een groot gat in zijn geweten...
gebrek aan enig besef van ethiek.…
Dingen hebben hun geheim
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
622 Tussen de morgen en de avond
dwingt het rietland mij naar vurige oorden
daar geraak ik op bospleinen
waar op binnenplaatsen van dakloze vertrekken
kleurig bluswater zich schuilhoudt
daar wacht ik op de oordelen
die vonnissen met zich meeslepen
en als bliksemschichten inslaan
daarbij de vlammenzee verder mijn land opsturend
ik wenk het vocht…
Tierelantijnde en verfijnde
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
522 je tierelantijnde
en verfijnde turbotaal
je toverde genegenheid
met buitenlands accent
je luchtigheid
vervluchtigde al snel
toen nieuwsgierigheid
haar klauwen zette in mijn vel
als een havik
dook je in mijn nek
medelijden was bij jou
de prooi voor in je bek
daarmee dacht je nu
de wereld recht te doen
je oordeel was nog sneller
dan…
Nooit gekend?
netgedicht
4.7 met 7 stemmen
556 Voor dat alles was er geen
licht die ook geen duister kent,
in die oordeel, als die al bestond,
werden we nooit gekend.…
Mata Hari's vergeving
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
403 Leeuwarden greinsde
toen de zwarte vuurlopen
het oordeel velden.
Margaretha zweeg,
maar luidruchtig toonde ze
haar naakte lichaam.
Haar vrije ziel dreunt
nog steeds na in de wrok van
de boze doden.…
Met buitenlands accent
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
813 tierelantijnde
en verfijnde turbotaal
toverde genegenheid
met buitenlands accent
je luchtigheid
vervluchtigde al snel
toen nieuwsgierigheid
haar klauwen zette in mijn vel
als een havik
dook je in mijn nek
medelijden was voor jou
de prooi voor in je bek
daarmee dacht je nu
de wereld recht te doen
je oordeel…
in vlindersvleugelpracht
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
1.736 ben jij de koningin
in vlindersvleugelpracht
die ik alle kleuren
van de hemel bracht
in paradijselijke nachten
nu zit je op de troon in
vervagend wonderschoon
en spreekt je negatieve
oordeel uit over dieren
met een andere huid
je toont rechtschapen
maar ook jouw lusten
kon je niet bewaken
eindeloze vluchten
lieten ons aan liefde…
Am Abend da es kühle war. - J.S. Bach
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
593 Het lichaam met koud zweet
overgeleverd aan het oordeel
dat wacht in de door de nacht
verhulde stad.
Ontheemd en vreemd
voor het eerst wetend
dit is zonder wederkeer.
De tuin bergt de bomen
zwaar als een gesloten droom.…
Invictus
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
285 Al is de weg nog zo smal,
al weegt het oordeel nog zo zwaar,
ik ben de meester van mijn lot,
ik ben de kapitein van mijn ziel.…
Volgens Oostsanen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
518 God waagt niet, hij kent
de eerste dag en zag
aan de laatste dat het
genoeg was; een vader
weet tot aan de deur.
Daarbuiten begint het
wonen, leggen wegen
afstand uit, zingen banden
over tijd, gaan naar
daar waar engelen
en demonen zorgen
voor sterfelijkheid.
Tot hier nu, tot de dood
waar God zwijgt en kijkt.
Zijn voetvolk…
de schijn tegen
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
1.429 schuldgevoel doelmatig afweert
neem ik vrede met het keukenwerk
en dis gedienstig het avondmaal op
want ik heb zo waar de schijn tegen
kan niet even schuilen voor de kille cijfers
van éclatante gozers, slimmies en voyeurs
die luidkeels op muizen jagen - ook ’s nachts
wanneer mijn verbeelding vraagt om gerechtigheid
een laatste oordeel…
Woordloos samenzijn
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
469 pad
langs kleine
ongekende
sluipwegen
die naamloos het
landschap plooiden
naar onze plek
de stek die wij
al een levenslang
in ongestoorde
vriendschap delen
in hier woordloos
samenzijn doet
het leven soms
minder pijn in de
warmte van weten
zonder uitleg en
verantwoording alles
even vergeten alleen
het nu dat telt oordelen…
Aorta
hartenkreet
3.4 met 9 stemmen
1.181 Angst is altijd relatief
maar ook altijd aanwezig
het ontkennen van dit bijzijn
is als het ontkennen van leven
Oordeel niet over het onbekende
maar leer het eerst kennen
laat dan je gevoel spreken
in plaats van het te ontkennen
Revolutie is soms nodig
maar vecht met woorden en wijsheid
en niet tegen je vijand
maar voor je vrijheid…