332 resultaten.
Zeevriend
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
587 spelende kind van de duinen
te klein om de horizon te aanschouwen
te groot om de zandkorrels te tellen
in de verte van dat grote verlangen
blijf ik zo kinderlijk omdat het gaat
zeevriend, leen mij de weemoed in jouw ogen
laat het land van mijn hart jouw schip zijn
de natuur van jouw geest een goede daad
van ademhalen in verbinden en reflectie…
Wortels en vleugels - vier natuurhaiku’s
netgedicht
1.7 met 6 stemmen
393 Wortels diep in rust
vleugels openen naar licht
stilte draagt mij zacht
Zacht rijst de zon op
adem van de aarde stroomt
vleugels vinden rust
Wind streelt mijn gezicht
bladeren fluisteren zacht
vrij, maar stevig staat
Hemel vol adem
wolkjes dansen in de zon
hart vindt thuis in lucht…
Voor jou en mijn verdriet
hartenkreet
4.2 met 38 stemmen
4.734 Nog altijd zie ik jou
Wanneer ik door de kamers loop
Een reflectie in een spiegel
En jouw glimlach is waar ik op hoop
Elke keer hoor ik jouw stem
Wanneer mij onder mensen begeef
Nog één lief woordje
Is waar ik voor leef
Ik moet door
Het leven staat niet stil
Maar zonder jou
Is niet wat ik wil
Waarom verliet je me
En verdween je uit…
Een oceaan van levende gezichten
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
572 Hoe de sneeuwuil zich tooit
met fluwelen spinsels, draden vol
leven met oceaankleurig mos
in een reflectie van sierlijke vrijheid.
Hoe de slaper zich wiegt
tussen hemel en aarde, het bladspel
van een verborgen eik in dromen
en in de armen van een nieuwe liefde.…
Uitgeblust
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
529 In het blanco spreken
vormt zich een stilte van on-uitgesproken taal,
waardoor in reflectie
de mooiste droom-ver-halen verschijnen
die aan een nog ongekende illusie
vorm gaan geven
uitgroeiend tot een nog onbekende bloem.…
er vallen gaten in de horizon
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
992 de dag is jong in zijn
kijken naar gisteren
ik wil niet naar je reiken
er vallen gaten in de horizon
ik zag hem rond
met hier en daar projectie
in rood door de reflectie
van een prille morgenstond
je voeten konden mij in
afdruk zo intens bekoren
ik zie de dubbele sporen
nu vervagen in de wind
je speelde als een kind
boven de branding…
ik ben gemaakt
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
512 over de slagschaduwen hoorde ik
van tegenvallend licht
waar geen touw aan vast te knopen viel
en met niet meer dan
een verlangzaamd verlangen
blijkt mijn lot daar
aan opgehangen te zijn
ik las objectpermanentie
en het besef kwam direct
dat ik toen al begreep
in essentie
dat zij bleven bestaan
voordat mijn geheugen
ruwweg geslepen was…
De reiziger
netgedicht
2.2 met 13 stemmen
544 Stil in mij beweegt
een reiziger zonder stappen
die toch doorgaat
Hoe ik beweeg door de dag,
door een onbekend landschap waar elke
indruk een koers aangeeft en stilte soms de enige
wegwijzer is die mijn aandacht behoedzaam bij de hand neemt.
In mij lopen paden die zich
langzaam maar gestaag ontvouwen, lijnen
van herinnering die onder…
De ontmoeting
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
1.138 De vreedzame reflectie
van haar warme straling
verzacht haar contouren
tot een uitnodiging
haar te betreden.
Twijfelend neem ik het in me op.
waar haar openheid
me nood
voel ik de broosheid
van haar diepere leven.…
Fossiele Zondag op de gracht
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
981 hoofden met flauw vertier
noemt het plezier
Men verdringt achter
vensters de leegheid van hun
alledaags bestaan
Zondags stil en kil
rijk verleden treurt op de
Utrechts Oudegracht
Omgeving waar ik
even geen deel van uitmaak
door ‘n jamais vu
Voel me zielloos
herken m’n spiegelbeeld niet
in de winkelruit
Besef dat ‘t gevoel
een reflectie…
Ik zag zo vaak wat is en was
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
639 De liefde, hoop, een zere knie,
de glans, reflectie die ik zie,
dacht vaak aan koren en ‘n bloem
een hete nacht, een warme zoen.
En immer als het gloren kwam
openden zich die handen klam,
palmen vol liefde leven en lust
‘t leven dat mij teder wakker kust.
Ik zag zo vaak wat is en was
de bij, de bloem, ’t hout, ’t glas.
© 2004…
Golfslag
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
559 op een onvoorziene ochtend zal ouderdom
zich aandienen, gulzig als onverzadigde polymeren,
het kind in mij hecht zich nu nog aan het weinige
omdat het nog niet alles gewogen heeft,
voor reflectie is geen tijd, dat komt later wel
als de schimmen uit hun verdrinking opveren,
ik heb een soort voorbedachte haast, want
herinnering is het weinige dat…
Bespiegeling
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
598 Film
Niet dapper, maar
wel kwetsbaar
Is Ai Weiwei, aldus zichzelf
in overpeinzing, reflectie
TROMMELTOREN, als les voor elite
als waarschuwing voor het regime
't Volk wil behagen
De Chinese
zon zal ooit schijnen
op een Chinees
dilemma
't Beven van de aarde in 2008
verdient continu inspectie
China; Beijing, 2001…
Geloofsbelijdenis
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
548 Gisteravond scheen de zon binnen: een reflectie
van mijn magie.
Ik leun tegen de aanblik van het leven: mijn bloed
pompt voor de generaties na mij!
Ik geef alles voor waar ik wìl leven.
Dit gegeven moest een keer komen.
En ik sta hier, vraag me af: 'Waarom eindelijk geluk, nu?'…
Toekomst
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
537 Op weg naar reflectie
over doen en laten; onbevreesd niet
te vergeten wat voor hen velen vergaten.…
Zeevriend
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
211 Jouw adem en geest hebben mij bewogen,
tot rust en reflectie in de maneschijn.
Laat ons geloven in wat er gaat komen,
wat de toekomst voor ons in petto heeft.
Zolang we vol vuur van de horizon dromen,
varen we stoer zolang het verlangen leeft.…
Ontspiegeling
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.512 dubbele beglazing vangt gezichten
één zal zwichten
voor het spiegelbeeld dat vormt
wat lonkt
niet vrijblijvend is
als ik mij niet vergis
blijft de reflectie
van jouw afbeelding mij strelen totdat die
onvermoeid zijn hoogtepunt bereikt
met beleid vakkundig af en aan
glanzende vormen betasten paradigma’s
die ontstaan
waarbij
allerlei
beproevingen…
De kunstenaar
netgedicht
3.6 met 18 stemmen
958 samen drinken we koffie
ik meer dan jij
decor is het maïsveld
dat buiten jouw atelier
reeds mensenhoog torent
we praten over muziek
klanken die roeren in jouw ziel
en het doek vinden
in soms harde tinten
ook vaak in lege ruimtes
die tot verbeelding spreken
ogende handen
zetten de spiegel van reflectie
op ingekaderd wit
vertellen…
MARATHON een dondersgoede film!
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
887 vrienden, zijn collega’s
onvervalst Rotterdams, aandoenlijk beperkt
maar met een portie dagelijkse humor
waar je de tranen je in de ogen vliegen
maar bovenal onvervalst, sterk sentiment
vasthoudend en sterk: “sterker door strijd”
De Marathon, de film
geweldig bedacht, geschreven, gemaakt, gespeeld
Een film met vaart doch voldoende reflectie…
Uiteindelijk komt er een morgen…
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
493 Hoeveel nachten moeten we nog delen
voor we verder weer veilig kunnen sluimeren
ontwaken uit de reflectie van de overvloed
dat raakt ons na een ongekende lange incubatietijd,
onszelf maar ook het klimaat wat beter maakt ?…
Fortuna In Liefde
netgedicht
4.6 met 9 stemmen
471 O Fortuna
Gelijk de maan
Vormen van variatie
Steeds afnemend
En toenemend
Betreed de transmutatie
Nu opwekkend
Dan ontdekkend
Immer tot inspiratie
Vreedzaam bestaan
Ego ontdaan
Licht in manifestatie
Lot van delen
Samen spelen
Jij wentelt de tijdslijnen
Van goede wil
Jij staat nooit stil
Al dansend geef jij seinen
Jouw reflectie…
Logisch toch? (JC)
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
422 optreden op een duister feest,
voor langdurige stiltes, in het
vijandige verkeer of in aanstormende
dromen waarin ik bivakkeer, waarin
het zicht en afloop niet gunstig lijkt,
als ik mij in dat gevoel verslik
ontrafeld wordt door de ontnuchterende
rede, zijn de angsten van ervaring,
gegrond in afkeer te ontleden, verstomd
in de reflectie…
Media vita
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
458 toespelen op Dante's Paradijs
Met als zijn gids Vergilius en
muze Beatrijs
Maar daarvoor moet ik eerst zijn Media Vita overleggen
Ik weet het is maar tijdelijk
maar hoeveel lentes maak ik mee
Van prille primaveraborsten
nieuw jong leven in de knop
Van snavelaria's, aubades uit een merelkop
Een stralenglans van 't hemelrijk, reflectie…
het is mei Monet
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
771 amper door tot de plas
met weelderige gele lelies
wijl een poes het schone lijfje wast met een oog
op de bloem dragende Noord Japanse beverboom
hangt moeder natuur de impressietuin aan lijnen
terloops zingt zij blindelings, het eeuwige lied
ter illustratie der hangende brug,
lelies, bomen tot aan het huis en
achter de brug, de reflectie…
Ziet u iets?
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
707 mijn kijk gaan en zie niets
Ik kijk nogmaals en er weerspiegelt iets
Ik open mijn schuchtere zelf
Ik lach, een wereld opent zichzelf
Een regenboog gezicht
Een foto voor een gedicht
Ik geniet, waar een witlicht in voorziet
Een prisma, een lichte dimensie
Ik sluit glashard de kier rustig in mijzelf en eindig
Het ogenblik was oneindig
Reflectie…
Logisch?
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
602 Als ik me in dat gevoel verslik
ontrafeld wordt door ontnuchterende
rede, zijn de angsten van ervaring,
gegrond in afkeer weer te ontleden,
verstomd de reflectie van het spiegelbeeld,
verhult verder niets, maakt dat ik stik,
verstrikt aan lijnen als marionet vermomd,
onderschrijft de noodzaak in het spoor van
oorzaak en gevolg, processen…
Mooi grijs
netgedicht
1.5 met 6 stemmen
578 Een rustige dag
plotse wind raakt het water
reflectie rimpelt
Zilveren draden weven
hun eigen verhalen, van elk intens
moment dat ik diep heb opgeslagen. Een archief van
vele kleine indrukken, waarvan tijd de scherpe randjes heeft verzacht.
Mijn huid vormt een
landkaart van ontroering, getekend
door alles wat mij werkelijk raakte.…
voor een verloren prinses
hartenkreet
4.8 met 40 stemmen
1.352 je leeft
als een kind
in een landschap van liefde
op de adem van de wind
de bergen een reflectie
van oneindig geluk
maar in diepe dalen
vallen dromen soms stuk
je begint te verdwalen
in een zoektocht naar meer
versplinterde idealen
met als enig houvast
gesponnen verhalen
geweven in goud
een prins op zijn paard
die voor altijd van je…
vergane glorie
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
772 kijkend in de spiegel
ziet hij de jaren
die rimpels trekken
in zijn hoofd en handen
ouder is hij toch
dan hij wenst en weten wil
spreekt hem de reflectie
vergaan is toch de glorie
kijk nu toch hoe sjofel
geforceerd ook de grandeur
van het ooit goddelijke lijf
dat hij zo graag verkocht
voor deze gigolo oud en moe
wiens ogen eens toch…
Regenboog
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.509 tinten minder hard gillen
Een zon moet eerst stijgen en doordrongen worden met regen
tot haar stralen doorbreken waar wolken bewegen
Tegen het blauwe linnen een schreeuwend palet zingen
waar oneindig aantal tinten tegen wapperend doek beminnen
En wanneer haar bron voldaan en gracieus de avond in daalt
schenkt hij zijn laatste stralen in reflectie…