764 resultaten.
Najaarsstorm
netgedicht
3.2 met 11 stemmen
1.606 weer,
regeert de natuur
met harde hand
een grijze stroming
breekt los
in zweepslagen
kraakt
de glasheldere hemel
in scherven
vergruist het water
tot ze zich
schuimend overgeeft
waart rond en rond
tot de wind
zijn adem staakt
en nevels oplossen
zodat verborgen licht
weer openbaart…
De spiegel
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
1.151 de spiegel moet aan scherven
reflecties ben ik meer dan beu
het bloemenveld is rood
in plaats van wit
jouw woorden wegen zwaarder
mijn hoofd vormt eigen beelden
soms leek je monsterachtig
terwijl je sierlijk danste
wie weet hoe spiegels breken?
ze lijken duurzamer dan
mooie gouden sieraden
die ik in mij reflecteer…
de Bevrijding 2
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
799 als het verre zicht
is begraven in
het verleden
als loze hoop
er slechts is
om te beleven
zie ik niet meer
dat wat komt
voel ik niet verder
dan de scherven
van oud zeer
ik adem alleen
om door te leven
het kan niet anders
mijn blik raakt verstrikt
in een machteloos web
door anderen eerder
voor mij geweven
ben ik wel bevrijd…
Fluistergras
netgedicht
4.4 met 10 stemmen
731 Een spiegelbeeld ebt weg
en breekt in zonnestralen
steeds weer spoelt zij in scherven aan.…
glasscherven
netgedicht
4.2 met 16 stemmen
770 op de rand van de stilte
de laatste momenten
ziel zingt in spraak van diep bedroefd
de laatste zwarte kaarsen branden
ze verorbert het laatste kostelijke vocht
ze drinkt en soupeert het op
vertrouwd in laatste uren van oorsprong
het volle gewicht in het laatste glas
tot het valt in scherven
zo volmaakt was het nooit…
Anna
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
1.452 Doordat zij aan haar hoop was trouw gebleven
– al vonden anderen dit ongerijmd –
werden de scherven van haar jong gebroken leven
in één ondeelbaar ogenblik gelijmd.…
Stuk meubilair
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
906 Zou je de scherven van tafel vegen?
Met een gerust hard verder leven?
Ik wil jou reactie niet weten
Want bij jou of bij mij
Zal er iets diep van binnen
In heel veel stukjes breken
Nu leef ik maar stil verder
Als een stuk meubilair
Dat geen waarde meer heeft!…
het leven
netgedicht
4.3 met 9 stemmen
1.438 de stad staat in brand en hij tekent het uit
laat me voor jou een bootje blijven op de rivier
kabbelend zonder zicht
het ene huis met doorgeslagen ruiten
de man die scherven raapt aan zee
je schreeuw nog eens in een schelp hoort
de koude rilling over je heen als je huilt
tot je weer steen bent zo hard
zo liefdevol…
Als storm.
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
759 Als storm je hart heeft gebroken
raap dan de scherven weer bijeen
lijm ze aan elkaar tot een geheel.
Barsten zullen nooit helemaal
meer helen maar probeer het
mooie van het leven te gaan zien.
Klim weer omhoog uit het dal
kijk naar de regenboog hij zal
je leven weer verder gaan kleuren.…
Datumgrens
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
494 Steen, glas, scherven,
verwaaid papier op straat.
Sporen van wreed besterven,
van een huis dat niet meer bestaat.
Een gapend zwart gat,
een schaduw, het licht zelf zie je niet.
Gewond is de stad
die je achter je liet.…
Erfenis
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
643 Ik ken geen andere weg
dan die ik ingeslagen heb
op een keerpunt heb ik nooit gestaan
ben altijd rechtdoor gegaan
het eindpunt komt in zicht
ik ga door
ik kijk niet wat achter mij ligt
daar liggen zeker onze scherven
mijn nalatenschap is een ivoren toren
jij zult hem erven
een echo van mijn dichterschap
zul je horen bij de beklimming…
Soms helderen je ogen
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
628 stofjes dansen
in de middagzon
met op de achtergrond
het ruisen van de populieren
handen in je schoot
vingers nog altijd snel
met hun onvermoeibaar
pluizen pakken spel
soms helderen je ogen
als herinneringen
in gebroken glas
hun scherven laten glinsteren
je zit zoals je was
sprankelend en transparant
maar nu fragiel
het zonnetje…
Je ziel was vervlogen
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
565 jij lag naast het pad
had net ietsje meer
dan de andere stenen
heb je geraapt
met zorg schoon gemaakt
vorm en kleuren bewonderd
maar wilde door
schuren en polijsten
je diepere structuren bekijken
nog kon ik de kern
niet bereiken en heb
je in wanhoop gebroken
jouw scherven
hebben mijn ogen geopend
alleen je ziel was vervlogen…
In een oogwenk
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
397 juist op het moment
dat ik je het meeste nodig had
waarin ik zo graag jouw stem had willen horen
jouw oogopslag had willen zien
werd ik op mezelf teruggeworpen
mijn veilige wereld onder
mij vandaan gerukt
niets leek meer op wat het was
als in een kapot geschoten huis
zat ik te midden van de scherven
waar lijm geen soelaas meer zou bieden…
Scherper dan pijn
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
872 chaos biedt tijd
aan het eind de
ontsnapping in
een tunnel van licht
stilte valt
breekt weer zicht
scherven
snijden scherper
dan pijn
kerven
liefde en warmte
tot kou
verkilt
op het bot
verstilt tot kapot
dood sijpelt kou
langs gevoelloze
vingers omlaag…
Ik wil weer op reis
snelsonnet
5.0 met 5 stemmen
625 Zo brengen scherven toch nog wat geluk.…
ondraaglijk daglicht (de moeder 3)
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
514 het bezwerende ritme
van haar zang reikt voorbij
het ijle verwarde
gefluister in het woud
de moeder wil haar kind
het daglicht laten zien
het optillen het
bevrijden van de dood
men wrikt haar los van de
kist die in diepe
zwarte aarde verdwijnt
in het ondraaglijke
daglicht valt het broze
leven in scherven uiteen…
Scherven van een zelfgemaakte waarheid
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
341 Je liep van hier
naar een ander soort geweten,
en onderweg probeerde je
je eigen verklaring te vormen uit losse scherven.
Maar toen je aankwam
bij dat nieuwe, zelfgekozen geweten,
dwong je de meisjes
jouw waarheid achterna te lopen.
Je smeedde een verbond
met fluisterende demonen
die hun leugens als redding verkochten.…
Scherven van jouw storm
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.030 Mijn planning, gemaakt van glas,
Ligt opnieuw in scherven.
Bang om iets te zeggen,
Angstig voor een nieuwe orkaan.
Een last die zich opstapelt,
Met een druppel te veel op mijn netvlies,
Waardoor alles soms onscherp wordt.…
ik drink het najaar
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
674 wolken verwaaid in vlagen
de zon waterverft eindeloze kleuren
immer korter nu de dagen
steeds grondiger de geuren
de wind waait mij
in scherven uiteen
storm staat mij bij
ik ben alleen
ad fundum drink ik mijn glas
wachtend op warm wit winterdek
niemand maakt mij gek
ik weet wat er eens was…
Stilte
netgedicht
4.5 met 67 stemmen
421 ik zag
je praten
met de wind
die in vlugge
vlaagjes glas
vocalen ontlokten
die in trilling
hun scherven
op hokten tot
de stilte echt
transparant
was geworden
je lachte
om het laatste
gerinkel dat chaos
completeerde
einde gesprek
leerde ons dat
stilte de norm
had gesteld
ondanks vele
protesten heeft
ook de wind zich
hierbij…
bomen langs de rivier
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
1.149 al dagen
zit de zon in
brandglasramen
langs de rivier
de herfst
vangt de gloed
als vuur
in glas-in-loden ramen
de glans
van goudbrokaat
gekletter van
schildknapen en ridders
het pronken
van de hoofse dames
het fonkelen van juweel
en rood fluweel
terwijl de wind
die aan de blaren knabbelt
het licht
in scherven breekt…
hoofdfilm
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
1.164 Ik draai de film af
in m'n hoofd
van jou te vroege sterven
waarvan de beelden
op m'n netvlies zijn gebrand
die in duizenden scherven
als tranen vallen
in m'n hand
Maar het is de tijd
die m'n tranen
doen verdwijnen
en blijven die beelden
over
waarop de zon altijd
zal schijnen…
Kleurde later pas
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
640 soms druppelt
glas in kleuren
naar beneden geven
scherven geen houvast
de spiegel
die je was is een
beeld van lang geleden
jij kleurde later pas
wij zijn nooit
gaan verhalen om
te rapen en te
lijmen wat niet was
kijk in het glas
spiegel maar het beeld
dat eindelijk bij je past
we dragen samen toch die jas…
de dichter
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
566 Wat viel waren enkel wat scherven en brokken,
daarmee moest de liefde geloofd.
Met stoffer en blik ging hij aan het werk,
zijn liefje keek nurks naar een soap
De merel verscheen al aan't ochtendzwerk
toen hij eindelijk z'n muze bekroop.…
de gek gooit kleuren stuk
netgedicht
1.2 met 4 stemmen
951 de gek gooit kleuren stuk
zoekt scherven van geluk
hoort stemmen in zijn kop
smijt zijn spiegelbeeld kapot
speelt met schaduw
verduistert licht de nacht
leugens klinken sluw
zijn waarheid heeft de macht
hij heeft verdriet dat nooit
een ander ziet omdat hij
niemand kan bereiken zijn
tranen kunnen niemand spijten…
De duivel heeft naar jou gevraagd.
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
610 Ontsporing, er was vannacht geen trein
om me ergens heen te brengen,
op de vlucht als ik was,
voor de scherven in het gras,
voor koning alcohol en zijn demonenschaar.
ze huisden in mijn haren, resideerden in mijn hoofd,
je bent een vogel voor de kat als je in Beëlzebub gelooft.…
Nog één keer
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
515 Maar als je het licht toelaat, dan glanzen de scherven.
In die momenten, als de scherven het zonlicht opvangen, herinner ik me hoe mooi het was.
Want wij waren het en dat was magisch.…
Later
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
510 Het mozaïek ligt in scherven op de grond,
links van je, rechts van je.
Je neemt het waar.
Een poging tot integratie tot een geheel,
is een gedachte.
Deze dag belooft iets,
een uitlopende passiebloem op je balkon
kondigt dat aan.
Een helikopter boven De Pijp,
reuring op het Museumplein.…
Wereldpijn
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
791 Gestorven mensen zullen vergaan tot stof,
achterblijvers rouwend op elk kerkhof
Was je nog maar hier,of als 't moet ik bij jou,
daar staan ze,iemands Moeder,kind,vrouw
Ontelbare tranen op al die gevallen scherven,
wie deze dood wil overleven zal moeten sterven..…