913 resultaten.
te vroeg
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
733 haar voorkomen zo gracieus
tederroze het gelaat
zachtgroen de stralende ogen,
opwaaiend, speels, het gouden haar
maar het was haar oprechte ziel,
vol medeleven, die mij deed smelten
haar glimlach als de dageraad
stal mijn hart, die zomerdag
eenzaam in opgewekte menigten
is het gevlucht, m'n hart
ver weg, op zoek naar
die vergane tijd…
Opmerking
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
539 voldoende druppels druipen af, terwijl
men acht gewoon te leven
verwachten wij teveel van wat men
is, en van het leven
aldoende dat wat men ons gaf, namelijk
zielsblindheid en een ogenblik
bindt men de woorden aan elkaar
verondersteld dat het
zo is
weet men steeds de sleur te
breken, tot een gat dat
langzaam smelt
en smeedt men langzaam…
Eenzaamheid
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
638 kon je het verdriet voelen
van zo velen om je heen
het eelt op je ziel
zou smelten in mededogen
nog steeds heerst het taboe
pijn niet te mogen tonen
flinkheid en aanvaarding
zijn als deugden aangeprezen
zie de mens in kwetsbaarheid
elk harnas heeft roestige gaten
geen robots zijn wij met wachtwoord
op ieder lijf staat DOOD geschreven…
DAGERAAD
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
406 sluimerend
voel je aan de andere kant
de werkelijkheid
je verlaat je dromen
zweeft het rijk
van mijmeringen binnen
en je weet nog even
en ook dan smelt dat als
sneeuw voor de zon
de nieuwe dag zit er
aan te komen
het laatste vliesje
dat de slaap scheidt
is doorbroken
door de nieuwe werkelijkheid
gesmolten door een verse dag
en je…
Sneeuwpret, je van het !
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
507 Joepie het gaat
sneeuwen
meters
hoog sneeuwen
lekker naar buiten
met bevroren oren
geen
vogel zien of horen
fluiten
de mooie
bloemen op de ruiten
daar waar
ik woon aan de
rand van het
land
reik ik de sneeuwpop de
hand
die zal smelten
in de opgaande
zon
uitmonden in de
rivier
naar waar het in het…
Lawines tijd gletsjeren eeuwigheid
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
1.028 ratelend bonken
uren van de helling
minuten springen op
in het stof van seconden
dagen brokkelen af
smelten zonder spoor
weken drijven
oeverloos voorbij
maanden als een
zee seizoenen
golven in de oceaan
waar jaren deinen
geen vloed gaat
hoger dan de hemel
het springtij wacht
die ene kans…
Visdraad
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
2.420 We zijn verbonden met visdraad
Er valt niets te zien tot het licht erop schijnt
Een glinstering
Een flikkering
Als je goed kijkt zie je de striemen
Ze snijden in ons vlees
Bloed vloeit
Als we ons niet snel losmaken
Maar het knoopje zit te strak
Om ons lijf
Losknippen is zinloos
Vuur smelt de twee uiteinden
Altijd weer aan elkaar…
alles wat je hebt
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
526 er waren vogels met veren van onweer en dreiging
er waren uitzichten die alleen jij hebt gezien
er waren oceanen van wachten
er waren stromen van het leven die je leerden mee te bewegen
er waren kersenbloesems die spraken van geboorte leven dood en wedergeboorte
er is graniet en goud
er is smelten en bevriezen
er is binnen- en buitensluiten…
Ik wil vertellen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
411 Van jaar tot jaar sneeuwt het
herinneringen, ze bedekken
en blokkeren de oprit
Ik schep ze aan de kant
Ik moet eruit, ik moet
boodschappen doen
En als ze gaan smelten
als ze in de regenpijp
druppelen en weglopen
lig ik wakker in bed
te luisteren en volg ik
het kabbelen in de goot
Het maakt me wanhopig
Ik wil weg, een pauze
om alles…
ijs
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
998 Je smelt als ik je aanraak,
mijn tong streelt je telkens weer.
Je smaakt zo heerlijk zoet,
zo om in te bijten.
Zodra de ijscoman komt
weet ik wat ik als eerste doe.
Dan ga ik je halen,
jouw koelte op mijn hete lijf.
Mijn mond je zachtjes omvatten
totdat het stokje overblijft.…
Dans met me mijn engel
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
1.043 Sla je armen om mijn middel
Ik wil smelten door je aanraking
Sst… zeg maar eventjes niks
Dans met me mijn engel
Wieg zachtjes mijn lichaam
Ik wil verdwalen in je blik
Laat de wereld rustig vergaan
Dans met me mijn engel
Streel onbelemmerd mijn haren
Ik wil verdwijnen in je zucht
Oog in oog en hart…
Verlangen
hartenkreet
2.4 met 5 stemmen
1.783 De zanderige tijd glipt,
samen smelten we een glazen kunstwerk
Om dan,
als het broze verscherft in schittering,
te verdwijnen in een kleine dood.
Waarom voelt het ene zo zalig,
het andere zo rood?…
Hart houd
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
1.012 Handen vagen
ongevraagd koude
vingers langs
winterse dagen
bevroren maanden
smelten, opgepookt
door laaiend vuur
dat hard hout eist
gooi nog een laatste
houtblok en geef
de laatste warme
steen haar specie
ooit zal het voorjaar
omringd door sneeuw
klokjes namen schrijven
in het wakkere groen…
Hemel van de herfst
netgedicht
3.1 met 10 stemmen
2.655 onder wegzwierende zomervogels
tegen tedergeelgesneden horizon
sluimeren driften gezwind en
ontvlammen kussen naar lomer
smelt de wind ons warmwitte lichaam
dat kronkelt oneindig tezamen
op vochtgroenemossen rond dieprood
knisperend berk en beukenblad
zojuist gevallen door de herfst
zacht uitgelegd tot in de geulen
van ons verhittend…
bloemen
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
608 ik heb je
bloemen gegeven
de kleuren brengen
hopelijk het
sprankelen van je
blik weer tot leven
je werd niet wijs
van het somberste
grijs uit de dagelijkse
info waarvan zelfs
de toon ijs gewoon
laat smelten tot water
juist in het
plat gevaasde
bloemennat
weerkaatst de spirit
die wij zo graag weer
in je lach willen zien…
Mijn kleine man
hartenkreet
4.6 met 5 stemmen
1.407 Jouw stralende oogjes
schitteren van plezier
ze doen mij smelten
zelfs al ben je niet hier
Je bent niet mijn kind
niet van vlees en bloed
maar ik kan zo genieten
als ik jou met liefde voed
Ik voel me zeer gelukkig
als je slapend bij me ligt
en je zacht met je handjes
kriebelt over mijn gezicht
Je bent mijn stoere bink
je kunt altijd…
Ik heb een engel gesproken..
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
1.355 Je sprak mooie woorden
en straalde vanuit een prachtig licht
Het was zo bijzonder
ik zag je zelfs met mijn ogen dicht
Je woorden klonken magisch
Je uitstraling zou een ijsberg doen smelten
verbonden met een ander frequentie
je zette mijn gevoel op stelten
Wist niet dat dit mogelijk was
voel mij verward én gebroken
Maar in de positiefste…
Hoe je probeert erbij te komen
netgedicht
1.6 met 5 stemmen
667 Het onaantastbare
aan te raken en te ervaren hoe je vingertoppen
wegvloeien in lauwe hemelbanen
van kloppingen en ruizelingen
in en uit, in en uit
zo los je jezelf op: smelt je in een plas
en drenk het omringende
met levenslessen van vrieskou en wolken
verzadiging van minpunten
vlei de aarde
open wijd je openingen en wacht hoe de koude…
De twijfel nooit ver weg...
netgedicht
4.1 met 11 stemmen
968 Hij vreet de rust en de stilte
alweer weg
zoals de warmte de sneeuw doet smelten
al vind je die nog zo mooi
en doet die de hardheid van de vormen wijken.
Helpt niets hier tegen?
Of moeten we met de ogen
van de kinderen kijken?…
tentaties
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
531 mijn paradigma
heeft recht van bestaan
laat mij vliegen
mijn eigen kim tegemoet
zonder te smelten
gun mij
---
Bij: "Beproevingen" van Laurens Windig
---
Op mijn blog is de afbeelding van Laurens in volle glorie te bewonderen!…
Mens op de grens
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
728 als uw gedachten gaan zwerven
woorden als sneeuwvlokken smelten
onbereikbaar de wereld in wazen
u tracht om helder te zijn
doch uw ogen verschralen
achter groezelige brillenglazen
o wens…
mochten dan daar in de stilte
onze harten elkaar aanraken
nog even ver van die andere grens
in dat ogenblik, een beetje voelen
vasthouden aan…
Charmeuse
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
659 Ik zie ze komen
volwassen groot en sterk
en smelten
bij haar eerste blik
haar eerste lach.
Echt mooi is ze niet
met veel te grote oren
en een scheef gebit.
Hoe ze het doet
ik weet het niet
maar vallen
doen ze allemaal
zoals ik ook steeds val
voor haar,
mijn geweldige dochter.…
sneeuw in poppen
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
930 we zagen ze staan
in onbegaanbaar
trokken ze hun sporen
na stilstaand in de
sneeuw te zijn geboren
de koplamp licht
het leven op
het lijf gerold
en met de hand
plaatst men de kop
we jachten
langs hun
leven heen
ze smelten nu
van kop tot teen
gedenken zacht
de winternacht
die filevormend
sneeuw in poppen
weer tot…
LAIS CCLXXX
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
603 Het was gebaar, het smelt als sneeuw tot slijk.
Het is een woord dat niets tot lid verhardt.
Het wordt gezegd, gedicht: een het is hard.
Het wordt gebruikt als stoplap van bestaan.
Het regent, het gaat, het wordt niet gedaan.
Het zocht begin dat nooit begonnen was.
Het is een einde dat niet kan vergaan.…
Ademloze tijd
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
772 onder het draaien van
de sterren en de helwitte
zon buigt het zand zich
over verdronken ogen
en verscheurde kelen
in sneeuwblinde uren
cirkelt een zwarte gier
met trage vleugelslag
boven het onheelbare
dit is de ademloze tijd
geesten verdwijnen uit
ontbladerde bomen
om samen te smelten
met de sporen van
verschroeide doden…
Slapend lief
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
313 Dan stokt mijn adem, dan smelt
Mijn hart, dan vloeit
Al jouw liefde in mijn bloed.…
niet alleen
hartenkreet
4.4 met 25 stemmen
1.418 Ik smelt er mee samen
en reis door de kosmos
mijn ademhaling stopt haast
het lijkt of ik oplos.
Ik vind onontdekte gebieden
en reis er door heen
niemand is er bij me
en toch ben ik niet alleen.…
Oud kind
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
1.479 De zon straalde zijn ogen
hij wrijft eens met twee knuistjes
voelt de warmte op zijn bol
maar bevroren gedachten
kunnen woorden niet smelten
Nog hoorde hij de stemmen
traplopend naar zijn kamer
boze klanken klonken hol
het voorgelezen sprookje
werd wéér geen werkelijkheid
Slechts het dons van zijn kussen
werkt nog troostend in deze
vroege…
Nieuw geluk
hartenkreet
2.4 met 13 stemmen
4.606 Het leven wordt weer zinvol en mooi
Als geloof in nieuw geluk zich bevrijdt uit de kou bij het inzetten van de dooi
Met de blik gericht naar de sterker wordende zon
Weet je "het kan" en vergeet je wat eerder "niet kon"
Bij het smelten van de ijslaag
Verdrinkt verdriet en is nieuw geluk begonnen.... vandaag
En met jou als vriend in mijn nabijheid…
M. the beat goes on
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.311 even tot niet meer
want de nacht is geen omhulsel
het is de kennisgeving van eenzaamheid
en het vulsel dat wat toen was van nu scheidt
het zijn maar woorden
en de plek waar ons naar werd verbannen
viel nergens te bekennen
de ongeloof over hoe zoiets kan breken
is een verhaal
te lang voor leken
Het onbegrip, de vrijheid en de ironie
smelten…