937 resultaten.
angst
hartenkreet
3.8 met 12 stemmen
922 De strijd is hard
De pijn wordt verbeten
Het onbehagen gevangen
In een net van twijfel
De toekomst is somber
Verarmd in zijn geheel
Vernietigend zelfbeeld
Hoewel je het niet ziet
Vertrouwen verloren
Gewoon de mist ingegaan
Zomaar, zonder
Voorafgaande verwittiging
Het blijft maar duren,
Mijn geduld is op
Laat iemand de sluier…
neigen naar het leven
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
708 nu jij en ik ons buiten wagen
weg van gedachten aan wat sterfelijk is
nodigt het nieuwe licht ons
naar het leven
nog aarzelend zoals de crocus
kracht ontleent
aan afgestorven grond
en later pas aan zonnewarmte
zo wondert ons het weer vernieuwen
begin van waar het donker wijkt
tegen het uitgerekend somber
een nieuw gewekt geluid…
Acceptatie
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
587 Kleurloos en somber,
stijlvol en vast.
Ik kan niet om je heen,
je hebt een eigen kracht.
Alles ligt in je besloten,
de vele kleuren van de boog.
Ondoorgrondelijk vlak,
grond of dak?
Ik wil je niet plagen
maar je hebt een tegenpool.
Is er een dans
waar kleuren ontspringen?
Ik weet het niet,
dit vele roeren zat.…
Vriendschap
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
2.636 Laten we vrienden zijn
die ook als ze verre
van elkaar verblijven
verbonden zijn door zielestroom
Laten we elkaar gedenken
en gedachten zenden
die licht brengen
Licht als de stralen van de rijzende zon
Buiten is de nacht sombere regen
de kamer is gevuld
met serene klanken
en de vlam van de kaars
en ik denk aan jou…
Ons einde
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
518 Denken
aan dat ene moment
dat ooit zal komen
een ieder bestemd
Pijn
het einde is daar
de laatste adem
het leven is klaar
Somber
zijn de gedachten
voor het moment
wat je kan verwachten
Donker
is de duisternis
pikdonker
als het doek gevallen is
Dan komt hét licht
dat gaat schijnen
aan de horizon
en alle problemen zullen verdwijnen…
Nieuwsgierig
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
495 Ondanks alle sombere voorspellingen,
krijg ik dan weer zin om op te staan.
Nieuwsgierig…
Beschermengelen
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
973 We waren allemaal dol op jou en je wist me op te
beuren, terwijl het met mij alleen maar bergafwaarts
ging en ik strandde in een somber klooster langs de
Noordzee, waar ik helemaal in duigen viel.…
jouw schaduwrijke schoonheid
hartenkreet
4.2 met 9 stemmen
2.263 je kijkt
strak weg
jouw ogen
zoeken droevig
de einder
jouw rode lippen
verbloemen
de vale tint
van je wang
het licht
valt als een
een blauwe schaduw
over je heen
het beschijnt
je zichtbare
gebroken zijn
jouw sombere
schoonheid
weerkaatst
de diepte
van je ziel
schijnbaar
onaantastbaar
is het daarom
dat ik voor
je viel…
Bedrog van buiten
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
704 Maar van binnen diep gekwetst,
somber en heel bang.
Geen mens die zal vragen,
hoe het met haar gaat,
want niemand geeft oom haar,
overal maar haat.
Mensen die om haar geven
denken het is wel goed.
Maar niemand ziet hoe het is
en hoe het verder moet.
Haar uiterlijk is een dekmantel,
voor wat er van binnen schuilt.…
schaduwen
netgedicht
1.8 met 6 stemmen
504 de ondergang van ‘t licht
verlengt de schaduwen
van de sombere sparren
projectie in zwart en grijs
bevroren en verstijfd blad
de avond in kille kleuren
de nacht lijkt zonder einde
in grauwdoodse nevelflarden
berusting in ‘t onvermijdelijke
er is elke dag een wonder
als ’t opkomend licht ontwaakt
de schaduwen korter worden…
Natuurlijk verloop
netgedicht
4.1 met 21 stemmen
1.273 als de krijsende zagen zijn stilgelegd
rijen bomen van hun charmes zijn ontdaan
overvalt mij elk jaar weer dat troosteloos
gevoel alsof het eind der tijden is genaderd
maar nu ik aan de gehavende restanten
weer nieuwe levenskracht ontwaar
is mijn somberheid al snel verwaterd
hoor ik overal weer vogels fluiten
zelfs al fluiten ze niet…
Sara
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
917 ze kleurde al dat somber was
troostte, verwarmde, maakte blij
liep samen met mij ‘uit de pas’
vertrouwde blind en hield van mij
en het was zeker wederzijds
‘k hield van die lieve oude schat
loop nu de eenzaamheid voorbij
voortaan alleen ‘ons dagelijks pad’
opgedragen aan Sara de hond
juli 2009 © JS…
Het land
netgedicht
3.0 met 9 stemmen
642 Het boterde niet
tussen hem en het land
woekerde onrust
stroomden wrede rivieren
vlogen sombere vogels
over Hollandse velden
onder grijs bewolkte lucht
in een vermeende duistervlucht
deelde hij zijn wanhoop
met het land en zijn kinderen
sliepen op grauwe landschepen
waar ze de blote duivel knepen
omdat het niet boterde
tussen…
Lekker
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
769 Grijs
Grauw
Kil
en kou,
Donker
Somber
Ragfijne
Regen
en miezerige
mist
Hier ga ik voor mijn lol
op mijn vrije zaterdagmorgen
heel vroeg heel hard door heen hollen.
Door ’t stil gezweet en zacht gesop
word ik dus klets- en kliedernat
En weet je wat?
Ik koop hiervoor een mooi hansop.…
Herfstblues
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
593 Voorbij zijn de dagen
van zomer en zon
waarin de vroege vogel
in de eerste zonnestralen
zijn ochtendliedjes floot
regen nog verfrissend was
wind heerlijk verkoelend
in plaats van nat en kil
de dagen waren lang
avonden meestal buiten
geen sombere najaarsblues
maar vrolijke zomerrokjes
het is voor de geuren en kleuren
dat je de…
Spookjes nacht
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
864 Somber hangen wolken
zwaar en kil
en winden kolken
door straten verlaten en stil.
Huilen door kale kruinen
als lugubere muziek
van vals gestemde bazuinen
zonder klank, zonder ritmiek.
En donker zijn de nachten
zie geen sterren, zie geen maan
‘t is alsof spoken wachten
tot de klok twaalf zal slaan.…
Het kamp
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
716 Prikkeldraad
wachttorens
grijze barakken
staan somber in de lentezon
ijzeren deuren
ijzingwekkend
de muren
zijn gestolde angst
Hier was de zon
van het lichte tedere weten
die aldoor straalt
gedompeld
in asgrauw
Hier verkrampte
het leven in het sterven
tot een verstard gelaat
Buiten
rond de plek der gehangen
bloeien…
Zoals ik ben
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
487 Verlokkingen zijn
Er zat om vooral
Oppervlakkig door
Dit leven te gaan
Maar ik ging
De diepte in
Zonder mijzelf
Te verliezen in
Donkerte en somber
Zijn - doorleefd
En door schade en
Schande wijs geworden
Kwam ik eruit
Te voorschijn -
Viel niet ten
Slachtoffer aan
De pijn van verdriet
En verlies, dat hatelijke
Gemis…
- Overlevingsstrategieën -
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
525 overlevingsstrategieën
reanimeren
gedachten na de dood
doodgeschoten,
ondoorgrondelijk
weggestopt en begraven
de koele brise verandert
in een zinderende hysterie
vat ongrijpbaar licht
de dag schuift somber
tot aan de rand van de dood
jaren vinden bevrijding
uit innerlijke ademnood
betrachtelijk
als kinderlevens protesteren…
Zeehonden
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
528 De natuur bracht een wonderlijk moment op
deze sombere, grijze zondag.
Foto Dick Voogd…
Van Omsk tot Tomsk
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
406 Chroesjtsjov spoort woordloos door tot Novgorod
Dolend door Don's donkere toendrawoud
Bordeauxrood loof van somber Omsk tot Tomsk
Verdoofd door 'n schone Noorse opposant
Een gigolo, zong hoog, doch was doofstom
Bon ton? Mais non, 't klonk hol noch vol, doch dom…
Wintertuin
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
534 In de sombere wintertuin
zie ik onzichtbare dieren
nog voor het regenen
in een droom verdwijnen
er blijft een grijze wereldtaal
aan de veel te diepe afgrond
van mijn geheugen hangen
om stille getuige te zijn
van het feitelijke
mezelf zijn tegenover jou
ontluiken de eerste bloemen
alsof het nooit winter is geweest
er zit een…
hoogdravend
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
505 je grote woord staat nooit
tussen de regels
maar altijd in het geruis
van ‘t volle daglicht
zelden een vlaag van
sombere twijfel
voor het gemak noemen we je
vergetelheid
of ijdelheid van ijle lucht,
altijd vanuit de hoogte
en je komt, tegen beter weten in,
snel ter zake
langdurig licht heeft alle tijd…
Bedaren
hartenkreet
4.4 met 9 stemmen
925 Al ken ik alle uren van verdriet en pijn,
ik blijf toch sterren strooien
in een wereld vol verwachting,
waar ik me van sombere tranen bevrijd.…
liefde
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
978 eiken verkleuren
onder verscholen zonlicht
de grijze hemel
sluiert ruisende regen
over stervend blad
stormen razen sombere tonen
door de takken
die met hun laatste bladergoud
een vaarwel brengen
aan de zomer
waarin wij straalden
in het zonnelicht
liefde en vrede is ons deel
in warme geborgenheid
laten we de stormen razen…
molen 1898
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
1.467 wieken
altijd wijst er een
naar de lucht
en naar de aarde
niet bij droefenis
en blijdschap
vader speelde daar
een kleine jongen
onder wegsnellende wieken
het kind met sombere ouders
vergroeid en verstard
in hun grond en geloof
in de tijd van toen
alles was zo rustig
nu is het zoeven
razen en haasten geworden
langs die begraafplaats…
Strompeling
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
568 Ik somber door de straat
met een weerbarstig been.
Ik weet niet meer waarheen
geen kompas geeft mij raad.
Donker dwalen mijn gedachten
over verloren paden van de tijd.
Ik ben al vroeg een simpel feit
val buiten ieders verwachten.…
schaduwzijde
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
723 Wind der verandering
blaas de wolken uit elkaar
opdat het licht
over de toekomst
moge schijnen
en somberheid
voor eeuwig
moge verdwijnen.…
schaduwzijde
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
1.308 Wind der verandering
blaas de wolken uit elkaar
opdat het licht
over de toekomst
moge schijnen
en somberheid
voor eeuwig
moge verdwijnen.…
Cut loose
hartenkreet
3.2 met 9 stemmen
1.424 Ik ken helemaal niemand
voor de wereld afgeschermd
sta alleen aan mijn kant
ik ben het die ik vertrouw
Geen valse steun
of mes in de rug
niemand waar ik tegen leun
altijd een weg terug
Geen pijn woede of haat
razend in mijn donker hart
niet meer somber en kwaad
voor alles een nieuwe start
Geen zorgen
Geen schuld
niet bang voor morgen…