31787 resultaten.
Zwijgend geteld
netgedicht
1.9 met 10 stemmen
1.952 Gelouterd door de
tand des tijds
likken lippen
wonden, geslagen
in gesproken zinnen
zwijgen monden een
streep door de dagen,
branden zout in juist
die donkere uren, waar
zicht verdwijnt uit het
zicht, geteld naar de
ochtend, vinden zij
een paar stralen
geluk gevangen in
een nieuwe morgen…
het oude huis
netgedicht
2.4 met 9 stemmen
761 de stenen fluisteren hier
dat ze nog oren hebben
en jarenlang de tijd
met luisteren hebben verbeid
het kraken van planken
verraadt dat niet alleen de muren
zich uren hebben getroost met
wat maar des mensen kwam
ik zit in mijn oude zetel
en aanhoor in mijn hoofd
wat met weinig rucht verteld
mij tot ware bewoner maakt
omdat het zo hoort…
van voorbij gaan
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
731 ikzelf geef niets om een nieuwe dag
niks voor de dageraad
verhaal niet over de frisse merel
of van de prille beiaard
ik zie niets in de ochtendnevel
van een gouden morgenstond
waarin mistslierten worden geboren
boven de klamme heidegrond
die tijd laat ik voorbij gaan
en verlaat mij aan de nacht
daar zijn de uren zoveel milder
zolang…
De overkant
netgedicht
3.2 met 13 stemmen
1.537 Verlangen is zo pijnlijk,
niet weten waar en hoe,
tekort, de tijd, waarschijnlijk,
zelfs denken is taboe.
Even, echt heel even maar,
het leven één geheel,
seconden lijken uren daar,
het verlies, is mij teveel.…
je mooie dagen
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
670 je weet je mooie
dagen zijn geteld
tijd vliegt als je
door je jaren rent
wijzers horen
stil te staan
als jouw dag
geen einde kent
zomerklok draait
veel te snel
maar hele uren
luidt zij wel
je hof je akker
geef ze water
’ t is zomer nu
herfst komt later…
Als was
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
708 Waar ik heen moest
gaan was ik al vergeten,
waar ik uit bestond, daar
kom ik net vandaan, de
tijd verteert de was,
zo broos als het geweten,
uren kruipen in mijn
hoofd, het licht schijnt
gaandeweg wat minder,
er druipen seconden
op het zand, kaarsvet
verdwijnt tussen de vingers
van een uitgestoken hand
dan wordt de vlam gedoofd…
Een stem van de overzijde.
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.762 Als 't leven over-leven wordt,
Al is het kort,
't Schijnt lang te duren;
Hoe pijlsnel vroeger tijd verdween,
De laatste zijn de slependste uren;
Zij kruipen heen.
Maar troost de Heer, die ik aanschouw,
U in uw rouw,
Steunt Hij uw voeten,
Zo zult ge uw weg gemoedigd gaan,
Totdat wij ons bij Hem ontmoeten, -
Treed rustig aan!…
Mijn ziel zal branden
netgedicht
3.5 met 15 stemmen
563 de tijd is leeg
geen woorden die
van jou vertellen
dat je er nog bent
ik waak de uren
maar je aandacht
heb ik al niet meer
je vervaagt in dagen
je lange adem
voelt weer
korter aangebonden
kouder dan beloofd
je hebt mijn rust
nog in je handen
mijn ziel zal branden
als je niet verschijnt
ben je los zand
waarop ik mijn
vertrouwen…
mijn koper zal niet groenen
netgedicht
4.3 met 9 stemmen
948 ik droom en
rijg mijn uren
ongeduld tot avond
weef tijd tot
muren, raam de
tralies als mijn zicht
mijn toetsen
storten nu betonnen
zinnen in de tekst
ik wil je
gaan beminnen tot
je goud mij weer verblindt
mijn koper
zal niet groenen
als ik me vaker in je vind
gun mij het licht dat
in je ogen schijnt voordat
je uit mijn…
Het leven is:
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
536 balanceren
manouvreren
compenseren en /heb lief
produceren
en zegen, amen.…
DE KLOK
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
626 lijdt
hier een aardbeving, daar een oorlogsramp
tijd, dat ik mij aan een reddingsboei klamp
door de stormen en politiek geharrewar
wordt ons zijn vernietigd en bizar
toon me de lichtpunten in dit leven
voor dat ik mij aan somberheid ga overgeven
de klok met wijzers gericht op de tijd
gaat door in seconden, minuten en uren eigengereid…
lieve schat
hartenkreet
4.1 met 40 stemmen
3.372 Ineengestrengeld tellen wij de uren,
hopend dat dit eeuwig moge duren.
Deze aanraking doet ieder besef van tijd verdwijnen,
en doet alle onzekerheid met de minuut verkleinen.
Jij bent al zo speciaal,
maar dit gevoel overtreft het allemaal.…
Loslaten .....
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.269 de spiegel van de ziel toont de hel van het leven
nochtans hoor en zie ik jouw lach alle dagen
opnieuw stelt de kalender talloze vragen
gescheurde dagen kunnen nimmer meer geven
de uren van de tijd zullen gedachten weven
stapvoets, steeds langzamer, eindelijk gedragen
om die laatste onbegrensde sprong te wagen
wil jij de herwonnen vrijheid…
Magus
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
552 de tijd
de bas drum beukt tegen muren
waar wij ja!…
Zoekend vinden
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
509 Zoekend zijn dagen
in woorden
in gedachten
in uren van licht
vinden de dagen
van uren zoeken
in woorden
in gedachten
in duister van nachten
en brengen daar
Licht.…
Pluk de dag
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
584 Hoe kostbaar is de tijd,
we noemen haar het heden.
De uren gaan te vlug voorbij,
je vindt ze niet terug
als ze zijn weggegleden.
Hoe gaan we haar besteden?
Streven we naar geld of goed?
Is het dat wat wij begeren?
Die rijkdom kan verloren gaan,
de tijd zal het ons leren.…
Onderwijzer
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
922 Waarin mijn tijd zich verloren weet
blijft het geheugen steken uit dagen
staren onder wijzers die uren vragen
stellen omdat zich het luiden van meet
af, aan, uit, in, over, achter, langs, op
gelegde aanwijzing die mij`t er in luist
eren niet dragelijker op maakt, juist
waar dat beter zou zijn voor mijn kop
Want de aanhef draagt het…
In zonneschildering
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
500 langzaam druipt
licht in zonneschildering
langs kale muren
tijd belijst
de uren die vergaan
zonder enig bewijs van bestaan
geluidloos mengen
kleuren verglijden naar
etmaals donkere entiteit
toch passeert
niets ongeregistreerd
wij zijn nooit naamloze passanten
ons leven is geen schijn
wij waren daar en deelden
onlosmakend het universele…
Tijd zonder wijzers
netgedicht
3.6 met 23 stemmen
1.707 dieper dan ze dacht te kunnen voelen
dan ze dacht te kunnen zijn
treft de mokerslag van het venijn
onverwachts verborgen doelen
plots is niets meer zeker
staan de uren even stil
is belofte een bacil en tijd
de belangrijkste spreker
waar een lach onschuldig klonk
huist nu enkel nog wat glim
alle kracht is voor de klim
en een sprankje van…
Efeze 5 vers 18
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
1.255 Als drank tegen mij praten zou
dan zou het tegen me zeggen vol berouw
wees eens lief en schenk me in
bemin me zacht als een godin
ik staar al uren naar mijn glas
die daarnet nog voller was
en denk dan aan vergane tijden
in de kerk, mijn geloof belijden
toen was het leven nog onbevangen
in de kroeg vol lofgezangen
want voorwaar, de rode…
huize avondzon
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
715 de tijd rafelt in haar hoofd
hoe lang al woont ze hier
in onbekend gebied
vreemde gezichten
zeggen zachtjes haar naam
de uren duren
haar bezige handen
werkloos op de knieën
verbaasd tekent een vinger
het estuarium na
de wereld is gekrompen
van het bed in de zetel
van de zetel in het bed
en elke dag zonder het te weten
sterft ze een…
13.00 uur
gedicht
2.7 met 23 stemmen
28.696 Nu, het is tijd, ga zitten. Eet. Wees stil,
niet mopperen. Eet, leef omdat ik het wil.
----------------------------
uit: 'De Uren' (1995)…
Op
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
793 Ik kijk de seconden na
Één voor één verdwijnen ze
zo snel als ze gekomen zijn
De klokt die blijft maar tikken
Toch doet me dat geen pijn
Ik kijk de uren na
Ze komen en ze gaan
maar ik zal ze niet stoppen
Ondanks mijn goed verstand
Blijft de tijd me foppen
Ik kijk de dagen na
En de dagen worden weken
Maar ik zie geen verschil
Ik…
Stilte voor de storm
poëzie
3.0 met 5 stemmen
1.444 Wat brengt mijn tijd?
Géén wilde bewogenheid,
Géén hand zich welvend boven de ogen,
Of stem die opgetogen
Om nieuwe morgens schreit;
Maar slechts een dromend turen
Naar heengevloden uren.
Wellicht is hun ontgleden,
Bij ’t traag teruggetreden,
Iets schoons, dat wij ons kozen. –
Wij rapen twijgen, vruchten, rozen.…
Oudjaar komt naderbij
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
667 het kuddelopen
is voorbij
de kerstbomen vergeten
oudjaar komt naderbij
weer centraal vermaak
in massaviering van
de laatste uren hoelang
kan een seconde duren
is er nog tijd
voor stille overdenking
de balans van goed en slecht
die onze rust altijd verpest
laat alles de revue
maar eens passeren
en ga volgend jaar de
mankementen repareren…
regen kabbelt litanieën
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
749 kerkklokken
lokken tranen
slaan verdriet
schoppen graven
dieper naar
vergeet me niet
tijd verslaat
de uren trager
leven draagt
de dood ten graven
geeft de aarde
zijn laatste waarde
regen kabbelt
litanieën
bloemen dalen
op de kist
ergens rolt de donder
weerlicht wordt gemist…
Aan een zijden draadje
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
387 hing jij
zo werd mij
de touwtjes
in handen geduwd
en balanceerden
wij samen
in een wereld
die stil staat
voor even
waarin minuten
uren lijken
onmacht
je aankijkt
en je je afvraagt
is dit het dan
overgeleverd
aan mannen
in uniformen
kwam je
voorzichtig
terug naar hier
het was jouw tijd
nog niet
en geef jou
met alle liefde…
stilte luistert zachtjes mee
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
1.306 de gaten
ze staan stil en draaien pas als
ik het wil hun tijden tot geweest…
Waar spiritueel, toen fysiek
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
397 Aten samen
Mooie gesprekken en in elkaars ogen
Lazen wij elkaar waar spiritueel
Later op de avond opnieuw, dan fysiek
De tijd borduurde voort, onze tijd hier
Afgezet tegen alle, is slechts miniem
Daarom streven wij naar 't maximale
Daar tijd te allen tijde ongrijpbaar is
Daarom negeer ik de kleine uren
Denkend aan en zeker schrijvend over…
Toen kwam jij
hartenkreet
2.8 met 22 stemmen
2.201 De dagen waren donker
En de uren waren lang
Want in mijn eigen wereld
Was ik altijd bang
De dagen zijn nu lichter
En de uren gaan te snel
Want in mijn nieuwe wereld
Is het leven weer een spel…