625 resultaten.
Ceremonie in witte kant
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
533 Heer Winter heeft
zijn notariële akte opgemaakt,
de toezegging tot een ceremonie
in witte kant is geschied;
balancerend tussen
monnikachtige stilzwijgendheid
en stille sferenmuziek van vallend vlokkenpluis
voltrekt zich
achter een gaasgordijn van mist
in ijzige sereniteit
een processie
van terugtrekking en berusting:
in erehaag…
Liliane 10 jaar later
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
603 Surfend naar jou, vallend over golven, jij onbereikbaar.
Een eiland met af en toe een brug ernaartoe, rustend
Op steeds wijkende warme gedachten als drijfzand.…
Het verdwenen pad
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
451 vocalen ontbreken
als bladeren
zijn verdreven
dan gieren
hoge tonen langs
sprieterige takken
alsof het bos
zijn man zijn
heeft laten zakken
het donker
passionele is alweer
van even geleden
in zomerse
overvloed brachten
bladeren hun groet
nu schraalt schichtig
wat omzichtig door
het kale struikgewas
nog onbekend
met vallend…
Zomerzonschijnen
netgedicht
4.9 met 24 stemmen
401 als schotsen
en scheven
komen zij het
landschap
binnen gedreven
dwars en
tegendraads
maken een
lachertje van zon
die normaal
stralend staat
boven zoute
zee en luchten vol
zoetwaterregens
die vluchten
in de vallende
half doorzichtig
gordijnen
en verwaaiend
zand van het
strand meevoeren
naar het duinse
helmgrasland
dat…
Vol tederheid herhaalt zij wat ze ziet
gedicht
2.6 met 19 stemmen
11.787 Haar schoonheid wordt niet moe
zich te doen tot mij gedaan is, gedaan heeft,
en het nu al het voorafgaande tot zich neemt,
het omvormt met zijn rietpen misschien tot
in slaap vallend meisje, omhelsd door duin.
--------------------------------------------------------
Uit: 'Verzameld werk', 2000.…
Metaforen
hartenkreet
2.1 met 14 stemmen
4.026 Metaforen en synoniemen
Regenbogen en vallende sterren
Najaarsstormen in mijn hoofd
Als ik naar je kijk.
Aardbevingen en uitbarstingen
Lavastromen over mijn wangen
Vloedgolven van steen
Als je weer gaat.
De zonsverduistering achter mij
Verslind mijn schaduw
Een zandstorm aan de horizon
Prikkende ogen, verblind mijn zicht.…
Depressief
netgedicht
3.1 met 11 stemmen
1.124 Enkel nog de tinten
van grijs en donker
de koude lucht
van vallend water
dat hijgend zucht,
alles overspoelt
met geluid en klater
en klam aanvoelt.
Soms urenlang
ben ik dan bedroefd
soms dagenlang
ben ik dan moedeloos
en wacht ik dan
op het scheuren
van het grauwe grijs,
het opnieuw gebeuren.…
LIJKEN in de kast
hartenkreet
3.4 met 8 stemmen
3.347 De aanwezigen verstarren, kijken
naar mij, een van de vallende lijken.…
Donker
netgedicht
2.6 met 40 stemmen
3.940 Zonder twijfel schop ik het raam open
Spring eruit, de diepte in
Hoop ik zachtjes neer te komen
Vallend in jouw armen
Maar je bent er niet
Keihard val ik op de grond
Waar ben je; nu ik je nodig heb?…
de verwachting
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
884 zachte groene tinten
van bossen en bomen
ik voel al
wat gaat komen
van najaarskleuren
droom ik
van nevelgeuren die
allengs verkondigen
dat de zomer
verouderd raakt
ik pluk de laatste vruchten
eer de natuur
het zichtbaar groeien staakt
zo drijven mijn gedachten
naar het veld van verwachten
waar afscheid zo normaal is
en vallende…
"Op zoek"
hartenkreet
3.6 met 23 stemmen
1.694 Neus stotend, vallend
en weer opstaand
rijg ik dag aan dag.
Hopend en dromend
dat het moment
snel komen mag...
dat ik mezelf zie,
m'n masker af kan zetten
en tòch tevreden ben.
Uiteindelijk kan inzien:
ik ben oké, ik mag er zijn,
en eindelijk mezelf herken.…
Bevolken anoniem de hemel
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
813 ik zou haar ogen willen zien
de trekken kunnen onderscheiden
in het vallend blad
haar stem weer mogen horen
in het lied van opgetogen koren
als de wind iets harder bidt
mijn wolken zijn weer grijs
bevolken anoniem de hemel
ze maken niemand meer iets wijs
de wereld strakt zich
in een kouder onbehouwen
alleen mezelf kan ik nog vertrouwen…
Koude kille honger
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.117 Kartonnen dozen,
Gestapeld tegen mijn muur
Één vlammetje voldoende voor
een hemelreikend vuur
Geelblauwe vlammen
kropen stil omhoog
Glimlachend keek ik naar
hoe het staal verboog
Zwart rode resten,
vallend om mij heen
Mijn glimlach is verdwenen
omdat ik zachtjes ween
Het skelet slechts bleef overeind,
mijn wereld is verlaten
Waar…
verstild
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
824 mijn hand
al gerimpeld, het vel
dat wel
mijn hand dus
strekt zich uit
over de stilte
sneeuw,
een onzichtbaar
dik tapijt
helder wit geweven
haast glanzend
sluipt op tegen een
licht glooiende
heuvel
mijn korte vingers
begeleiden de opgaande lijn
in de vallende rust
naar de verte toe
zelfs mijn denken,
mijn denken,
vraag…
Ik lijm met slijm
netgedicht
3.5 met 27 stemmen
960 ik al het loof
weer aan verlaten takken
ik hoor ze kraken, ben niet doof
ze zijn te stijf om ze op te pakken
de lijm is het slijm uit mijn mond
immers dat heeft zijn dienst bewezen
te samen met mijn charme als lont
zal het bos in wondervolle glorie herrijzen
de stramme stammen zeggen dank voor mijn geste
maar de bekommernis voor vallende…
De Vrouwenfontein
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
467 Alleen het geluid van het vallende water,
laat zich horen boven de stilte uit.
In de middag gebeurt er iets.
Vrouwen begeven zich naar de fontein.
Ze nemen plaats op de rand,
en kijken door de stralen heen.
Dromerig zijn ze afwezig,
en lijken gelukkig te zijn.
Als de vrouwen de fontein weer verlaten,
zie je de hoop in hun ogen.…
Hellend vlak
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
452 En zonder vallende vaart
geen stenen rollen gaan
als lamme bergen steevast
op hun eigen plek blijven staan.…
Monologen als dromen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
547 heb stukjes drama geraapt
uit het toneelspel van mensen
zonder geluid en publiek
expressieve mimiek
voorkwam schamen voor tranen
en het stokken van adem
pas achter het vallend gordijn
mocht ieder zichzelf weer zijn
in een demasqué van gevoelens
heb de scenes gelijmd
decors uit het leven genomen
geen monologen als dromen
met publiek…
laatbloeier
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
876 hoe de laatste roos in de tuin
tussen ‘t kleurend en vallend
blad haar pure schoonheid
nog even bewonderen laat
hoe zij in regen en gure kou
haar tere knopje boven water
houdt, naar ik hoop niet al
te snel verdwijnen zal
hoe ik deze roos als zij het redt
begin november in ‘n vaasje zet
hoe zij dan naast die ene kaars
tussen zacht…
Eender
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
392 je was me voor
het gras groeit zijn tijd
zand rust onder stenen
niets is vatbaar
voor herhaling, bewaring
van het enige
alle dagen achtereen
tussen zon en avond
langs vallende sterren
woorden uit de mond
ontdaan, verenigd in twijfel
de omslag van een boek
we keren ons tegemoet
treffen halverwege
stuiten op verzet
onteigenen…
slapen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
524 gewacht
ik open het verleden
dat zich vloeiend vermengt
als een aquarel
met het heden van alledag
wat laat ik zien
waar toon ik me de meester
van de afgewende blik
waarom kijk ik schuw achterom
het lichaam omarmt sluimerend
mijn ontwortelde ziel
ver weg diep achter me
vliegt een zwerm vogels
ik hoor het zware ruisen
van een vallende…
Zoon van Icarus
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
799 donker is verdreven
langzaam de trap bestijgend
die de aarde beneden laat
de zongele hemel naderbij
fel knipperend in de ogen
Alleen is daar helaas
nu echt de laatste tree
de keuze is afdalen
of toch verder
Aarzelend wacht hij de komst
van de avond van de nacht
tot de eerste langs zal komen
Springend de staart grijpend
van die vallende…
staar
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
609 de middagzon wikkelt zich af
met een verholen lichtstreep
alles er onder verkeert in een verdoken geheim
alles buigt zich in de schaduw
naar het vallende gras
de noen heeft een middenrif dat afzakt
naar de avond
mijn handen als kleppen op hoogte
van mijn wenkbrauwen zakken
richting de knoop van het middenrif
de staar is voorbij het begin naar…
Bloemengeur
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
482 de geur van de lelie stijgt op
uit het veilige veld in het
licht bij het vallende donker
geen kreet van een meeuw
boven een demonische zee
dringt hier door en ik laat mijn
venster hier wijd open staan
met het brandmerk van een
vervolgde in de rug en het zeer
van het keer op keer openrijten
van een wond voor wie ik niet bestond…
Diamanten
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
406 Onze band vervaagd tot wat
woorden geladen met gevoel
om een hartvol roest
Schitterende herinneringen
De kleur van jouw ogen
Die eerste keer, verdwaald
in elkaar, samen
de weg aan het vinden
Alles waar jij goed in bent
dat je toch los moet laten
Cadeaus zonder pretentie
hand in hand gegeven
voor het hotel, in vallend blad…
Hun zomer blues
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
494 warm
stippelden
de eerste
zonnestralen
hun zomer blues
op een manier
die kinderen
al deden kraaien
naar zon en strand
het nu al
draaien
met de kleine
blote voetjes
in het zand gaf
al de zachte ruis
van wit vallend
water als
voetenkuis
waar warmte
zich al laat vertalen
in het rood van
gezichten
zal het ijsje
van het…
Natuur
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
764 Ik zie tranen als druppels
vallend op bladeren van
stil verdriet
Vinden hun weg langs paden
gebaand door emoties
overmand
Stromend langs gedachten die
zich laten meevoeren
naar een nieuw begin
Waar de zon weer schijnt
en de donkere hemel
opdroogt in het licht
Met wortels stevig in
de grond vol vertrouwen
opkijkend…
Geluksgevoel
netgedicht
3.7 met 13 stemmen
961 niets meer wat er nog toe doet
slechts jouw aanwezigheid
naast mij liggend in het gras
terwijl de zon onze lichamen
koestert en de mieren vallend
uit de sprieten van het gras
mijn handen betreden
is voldoende om mijn zintuigen
stuurloos te maken waardoor ik
alledaagse geluiden waarneem
zonder te horen en het branden
van de zon niet voel…
Hard uit jouw Hart
hartenkreet
4.1 met 15 stemmen
1.675 verstoord
Mijn hart plots uit balans
een vlinder massamoord
Muziek stopte verdween
tranen treurden de dag
Pijnlijk als een nachtmerrie
het gemis van jouw lach
Gedachten vol van angst
in eenzaamheid ervaren
Verlangend naar wat was
onmacht willen verklaren
Nooit voelde ik me zo kapot
zo nietig klein verscheurd
Verward wankelend vallend…
Ontmoeting
gedicht
3.4 met 15 stemmen
10.930 de vogel en de kat
men koopt nog één keer persoonlijk tabak, deelt
vergeefs mede wat men denkt
van het kabinet en de eeuwig dreigende oorlog, alleen
het gratis glas van het huis smaakt nog
naar meer, het regent, men beeft, er zijn stemmen
en op het privaat
ontmoet men verbaasd wie men was -
--------------------------------
uit: 'Vallende…