595 resultaten.
Vogel ( ode aan Slauerhoff)
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
868 Ik droom de reis
naar het verlatene
er te landen
als een reiziger buiten de tijd
Zonder ticket of bagage
snel als het licht kan zijn
langzaam als een oude vijver
overal thuis te komen
Ik droom de donkere wouden
de kale witte sneeuw
alle plaatsen tegelijk
keer er alle beelden om
Geen gids weet nog
Waarheen die reis zal gaan
Varen…
Sonnet voor een koele avond vol bevrijding
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
894 Koel kust de avond
en mijn ogen, open, sluit ik
vaag vervloeit
een zinderende dag
en over de blanke lissen
van mijn geloken ogen,
wipt de ijle vogel,
die onrust heet, naar ver
over de verre vijver
glijdt een lied en mijn
keel ontglijdt een langgerekte klacht
dan, zo langzaam, opent het donker
de maandoos, mijn ogen, mijn oren,
mijn…
mank
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
1.095 stormgewassen zuiver ruikt het bos
een populier ligt neerslachtig dwars
over het voetbalveld geveld
moeder eend telt nog een keer
vandaag mist ze er drie
van de vijftien maar de vijver
maakt een draai waar ze zich
verstoppen kunnen boven water
onder de treurwilg buiten beeld
in de verte vindt een trein zijn
rails terug evenwijdig
er…
lichtglans
netgedicht
4.2 met 24 stemmen
1.035 wanneer een spiegel glijdt
uit de nacht
het doolhof vult
tussen duin en dromen,
de maan zich losschudt, minutenlang
meer dan vol
verandert de zee niets
aan zomergrassen, te midden van
de dag
bloemen zullen opgroeien
als sterren in een vijver, hun dorst lessen
met golfjes dons
geplukt uit het sierspoor van de eend
die in…
Kasteel
netgedicht
3.9 met 12 stemmen
1.106 Gracieuze jonkvrouwen
in schitterende toiletten,
spelevaren op de vijvers.
Overvloedige banketten
bekronen trouwpartijen,
waaraan het landvolk zich vergaapt.
Herfst, winter.
Geschal van jachthoorns
begeleidt de vurige paarden.
De zenuwachtige meute rent voor ze uit.
De chasse à courre ontplooit zich
over de velden, de akkers.…
In bezweringen gebeten
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
913 Wat je zegt is waar
binnen de context van het doel
dat je voor ogen hebt
maar niet iedereen
heeft hetzelfde doel
dus zweeft waarheid
ergens tussen stilte
de muggen bij de vijver zwijgen
het spiegelbeeld van de natuur
kent nu slechts toekomstdromen
van vergankelijkheid in tederheid
consumenten zwerven naar
het winkelwarenhuis voor…
Grafschriften...
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
489 zagemeel al vissenvoer
verzonken in vale vijvers
doorboorde eksternesten,
onttroonde kruinen,
verlaten lijsterplaatsen
alleen kraaien krassen
de ziel met grafschriften
anderen dan ik vergeet je niet
landman gaat stil voorbij
hier rust een leven
totaal vergeten
laat me zonder vergeven
vergroenen door regen
en ontij
mijn naam…
Berusting
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
844 Het gevoel verschuilt zich
achter de rietzoom
van een oeverloze vijver
waarvan het oppervlak
even accentloos is
als de weerspiegelde lucht.
Niets verraadt enige emotie
anders dan de kilheid
van een ingetreden winter.…
Fabrique
gedicht
2.0 met 19 stemmen
6.731 Vijvers waar je ook kijkt. Wolken erin
maar van een mens geen spiegelbeeld. Ik buig
mij over leegte. Een jachthuis
waar nooit een jager in woonde. Onzin.
Vond ik je hier, was je een herderin
met valse blossen. Nagespeeld. Niet pluis.
-------------------------------------
uit: 'Gedichten 1960-1997', 2001.…
Liefdes harmonie
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
12 In de zwarte diepte
Van jouw sprankelende kijkers
Verdrink ik in de vijvers
Van een eindeloze liefdesroes.
Ik zink diep weg
In de diepte van jouw wezen,
Ver van ’t hier en nu,
Gewichtsloos in duisternis.
Ik hoor daar bazuinen klinken
Een orkestrale symfonie,
Met sirenen gezangen,
Een hemelse liefdes harmonie.…
Wintersprookje
netgedicht
4.9 met 7 stemmen
894 de winter traint zijn stembanden
een lied van kille noten maakt
het sprookje verrassend eenzaam
de wandelaar waagt
zich stiekem op glad ijs
een dunne laag een bleke zon
en enkele dappere volgelingen
rond zijn voeten
terwijl de vijver
huivert in haar ijzige zelf
vinden eenden hun weg
naar elkaar tussen
broodkruimels
ligt er hoop…
Vakwerk
gedicht
3.1 met 24 stemmen
16.272 Maar toen hij 's avonds in de maan-
overgoten kerstetalage van zijn tuin
heenkeek over het poedersuikeren
gazon, de borstplaten vijver,
de marsepeinen beelden op hun
sokkels van fondant, knorde hij
voldaan: 'het kan niet anders
of de Schepper moet een bakker wezen'.
-------------------------------------
uit: 'Parmentier', jrg. 13, nr…
hunker naar sepia
netgedicht
2.8 met 9 stemmen
633 tussen de sneeuwklokjes ligt een drol
alles lijkt zwart- wit zo
zelfs een verloren Galloway
die zijn best doet om bruin te zijn
karnaval dreunt tegen de klokkentoren
ik dwaal door een confettiregen
de prins zit dronken op zijn troon
enkele narren maken belgeluiden met hun hoofd
er drijft een fietswiel op de vijver
de eend kijkt er…
Lied van de natuur
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
532 Die avond nam zij
mijn hart bij de vijver
en lispellende libellen
raakten rivieren golvend
bogen bomen eerbied
streelde wind onze haren
onze lijven wit en wild
die avond nam zij
mijn ziel bij de rivier
begeerte van forellen
aan oever van het water
vlogen vreemde insecten
die lonkten met honing
en we liefden ons lustig…
observant
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
444 grijs licht
ontwaart mij mijn wereld
ik tuur de tuin in
nog niet veel beweging daar
ja, twee vissen in de vijver
een grote bruine
en een kleine gele
versuft door de koelte
het windmolentje
draait maar langzaam
vanochtend geen witte rook
uit de schoorsteen van de overburen
zwoeligheid wil mij de deuren laten openen
het buiten…
geheel het leven
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
750 kan je alles betasten
zoals een blij vers
of een gebroken vijver
waarin woorden zijn verdronken
het fluitje van de winter
dat met stille tonen
de brok in mijn keel overneemt
kan je
wanneer ik huil
en de dag te donker is
jouw hand leggen op de mijne
tot leven brengen
zonder wijzer en woorden worden
mij tegemoet
in een witte winterochtend…
Zomer in jouw woordenwoud
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
311 Breekbare grauwwitte bladzijden
uit onze voelbare correspondentie
probeer ik kreukvrij te bewaren
terwijl ik stille gordijnen sluit
kom je terug in mijn herinnering
met die ondeugende feiten
het is zomer in jouw woordenwoud
we dansen tot de zon verdrinkt
in onze vijver van verlangen
ik heb je lief met al mijn tranen
we putten moed uit…
Geluiden
hartenkreet
4.0 met 10 stemmen
1.188 Een zwoele avondschemering
geurend als gewassen kersen
verkwikkend als een bad
De rust van de avondschemering
tranen lopen over mijn lippen
als ik denk aan mijn dromen
Eenzaam in de avondschemering
rustend op de bank
vissen die in de vijver zwemmen
Leven in de avondschemering
stemmen komen me tegemoet
een kind roepend om zijn moeder…
Onder de pompelmoezen maan
gedicht
3.1 met 61 stemmen
24.899 Onder de pompelmoezen maan
Op de oude schommel
Als op een droom van vroeger
Scharnieren knarsen
Krekels zwijgen
Onkruid
Schiet uit het droge zand omhoog
Zaden zijn verdord van de hitte
Lelies bloeien niet verder
Algen vertroebelen de vijver
Je bent er niet
Er is brood en wijn
Je bent er niet
Pompelmoezen maan
Fruit en wijn
Dompelpomp…
fuutjes, en het dauwt nog
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
781 vroeg bij de vijver
hier in het bos
raakt er van alles los
van mijn remmen
als pa en moe fuut
met hun kinderkes
voorbij komen zwemmen
waait de wind
door hun kuiven
heel dapper
aan de wapper
de kleintjes sperren
met rood hunne muiltjes
ze krijsen wahowee
geef me te eten
daar ginds komt de zon op
om niet te vergeten
met traantjes uit…
Metamorfose
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
778 Schiet de kersenpitten weg
van tussen je duim en wijsvinger
ver de vijver in.
Zie hoe de eenden toegezwommen komen
en verontwaardigd rechtsomkeer maken.
Lach je dan een bult
-verontwaardigde eenden zijn lachwekkend-
zodat de voorbijgangers
verbijsterd blijven gapen
naar die niet alledaagse metamorfose.…
verloren
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
483 op het pad liggen
kronkelige takken die de boom
niet langer dragen kon
op de grond achtergelaten
bladmuziek de verregende ROUTE 66
en onbespeelbare Groove Blues
in de vijver drijft
in tevergeefse dodelijkheid
een uitgewoond pakje Camel sigaretten
uit de struiken steekt
een rode vervormde paraplu
voorgoed uit de wind gehouden
en…
HOE SCHRIJF JE GEDICHTEN
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
432 gedichten worden niet geschreven
ze laten zich schrijven
ze willen zichzelf zien beleven
dringen zich aan de dichter op
ze willen leven brengen
in bijna levenloze lijven
het duizelt de dichter in z’n kop
rimpelingen in een stilstaande vijver
met de aan hem gegeven
gedachten en flarden van woorden
moet hij iets zien te laten leven en
in…
spiegel
hartenkreet
3.8 met 13 stemmen
2.682 het is om mij een vijver stilstaand licht
en draagt voorgoed mijn binnenste gezicht
ik kan het niet meer uit de spiegel breken.
en nog,als ik hem gebroken had,
hield elke splinter mij geheel omvat
omdat ik het in ieder deel beteken...…
Ogen van bekenden
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
488 stappen op
het pad
geknerp van
losse kiezels
de stille tred
op veerkrachtig
lichtgroen
lentegras
het bankje
bij de vijver
die spiegelend
zijn schaduw gaf
armen die
gedachteloos
schouders vonden
om even te ronden
verlangen dat
een uitweg zocht
in speels en heel
langdurig kussen
wij zijn
niet uitgerust
lust smeult zacht…
morgen maandag
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
693 zondagmorgen kwart voor zes
alles en de kinderen slapen
behoedzaam neemt hij zijn
gerei en de fiets op
de zon komt op en lawaai
in de verte , hier is ’t stil
rond de vijver met twee
hengels en wat aas
de hele dag zit hij daar
soms gestoord door
een wandelende vraag
of een snoek op oorlogspad
hij rolt geduldig zijn sigaretjes
zoals…
park
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
534 een langgerekte vijver plooit
zich minzaam in het park
te midden van oeroude bomen
trots op hun massieve kracht
een houten brugje spant zich ingetogen
door het heimwee en wat oude dromen
tot rust en milde troost gekomen
vindt in de spiegeling wat mededogen
wat eenden glijden schadeloos onderdoor
geen vogel vliegt nog op daarvoor
twee eksters…
Neelie Kroes ingezet tegen wasbeertjes
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
1.017 Wallonië activeert volgens plan van nu af aan
wegens vermenigvuldiging van wasbeertjes bij de vleet
in bossen bij vijvers als steeds onschuldig en discreet
dus waar komt die onrust dan ineens vandaan
Zorgvraag daar lijkt eerder bij Neelie Kroes te passen
ze vrezen dat bunzingen vals worden weg beconcurreerd
Of is inzake soorten misschien uit…
Oosterpark
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
626 Oosterpark
hemelsbreed
niet ver van
mijn huis toen
ik er rondjes
rende met B
langs het OLVG
De Schreeuw
met profiel van
Theo van Gogh
De Titaantjes
Jongens waren we
maar aardige jongens
Het Witsenhuis
met zijn geheimen
van Tachtig
De dikste boom
van de stad
Linnaeusstraat
De vijver en
de eeuwige
eenden
En natuurlijk…
Als je de ogen sluit
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
653 Een duistere vijver smoort
hun leeg geschreeuw.
Als je de ogen sluit,
wordt het ego gedoofd.
Witte rozen wiegen in de wind.
Er stijgt een glimlach naar je hoofd.
Als je de ogen sluit
beademt je buik het warme ei
en verdwijnt het ‘gemier’ in een zachte gloed
van een avond in mei.…