513 resultaten.
in dwars kunstlicht van de zon
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
641 rank en stralend
in dwars kunstlicht van
de zon groeien de contouren
een blik die horizonnen
breekt in vage tinten die de
dag vervloeien op het doek
van een palet met schaduwen
doopt duister zich in licht
en kleurt een vale schemering
met donker wordt
het wit van grijs naar
zwarter dan de nacht gebracht
een handpalet met rood…
Schijndood?
netgedicht
1.3 met 25 stemmen
430 steigers kwam, blokkade
door gêne en de schroom,
beperkt de wil om de ogen
weer te openen tot het licht
wordt, het onbewuste spreekt
zich uit wat eerder is geweest
moed ontbrak dus ik hield
de wakkere ogen stijf gesloten
om de imperfectie zich in beelden
bloot kon geven aan de twijfels
wat niet te repareren leek, alleen
met de contour…
waarmee het bloot weer roze kleurt
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
1.219 rank en stralend
in het dwarse kunstlicht van
de zon groeien de contouren
een blik die horizonnen
breekt in vage tinten die de
dag vervloeien op het doek
van een palet met schaduwen
doopt duister zich in licht
en kleurt een vale schemering
met donker wordt
het wit van grijs naar
zwarter dan de nacht gebracht
een handpalet met rood…
De schim van P.C. Hooft
poëzie
3.6 met 5 stemmen
3.294 En over 't welvend voorhoofd der gedachten
Waarde ene waarheid, zwevend nog en bont,
Waar 't klare woord en de effen verf op wachtten.
Dus trad hij aan, in onrust-zwangre rust,
Daar langs zijn fulpen dos de blikken lachten
Der zon, die hem tot dichter heeft gekust.…
Hissarlik
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
6.822 In gedachten zie ik in de verte
honderden Griekse Schepen
hoekige contouren langs het strand.…
Principia
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
546 dichter
drijf met gespreide vingers op de klinker stroom
waar consonanten de vingertoppen betrommelen
absolute ruimte zal
vanuit zijn eigen natuur
zonder relatie met het externe
altijd onveranderlijk en onbeweeglijk blijven
verklaar mij niet uit meer
dan dat wat waar is
en voldoende
beweeg me in je pupil
tast mijn lijnen af
de contouren…
Enigma
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
504 ligt het dan
in het hart onbesproken
of is het soms maar
een idee een vreemde
die dichtbij kan lijken
in een spinsel van een
achterdochtige zin
of een uitbundig ding
die het uit in
misschien is het geheim
dat het verborgen wil blijven
in de contouren van het dichtprofiel
vreemd gedicht je gezicht
laat zich niet vangen
in de ruimte…
Met licht betaalt.
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
477 Het is doodstil als men het hoort,
het vallen van het kroonblad op
onze contouren in het malse gras
wat zich op richt na de daad, die
intens stil en toch zo levend was.
Stilheid die mijn dorst zal stillen onder
de donzen pluizen op het koele marmer
heb ik het evenwicht met licht betaald, op
een dichters graf waaruit de stilte ademt .…
Toegift?
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
393 Het is doodstil als men het hoort,
het vallen van het kroonblad op
de contouren in het malse gras
wat zich op richt na de daad, die
intens stil en toch zo levend was.…
Levende anatomie?
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
449 Vingertoppen
gegoten in zuiver dons
dragelijk voelbaar
een stralende contour
buigt zich diep voorover
rillingen zonder koorts
op het puntje van de tong
loopt over de gevoelstrap
van de ruggengraat
loopt via de heupen
naar de diepten van de bron
de hunkering ontspringt
in de hersenschors,
de verleiding
tokkelt op de snaren
van…
Moeders
gedicht
2.8 met 9 stemmen
14.213 Ze houdt het dienblad als rand van een kwijnende
wereld vast en stapt langzaam in het licht
waar zij met donkervloeiende contouren blijft staan
en thee schenkt. Haar lichaam verstilt om het te stromen.
Ik kijk. Zij kijkt me aan. Recht in een oog
dat zich onmiddellijk terugtrekt. Schaduwen
vluchten over het huis dat mij kan onthouden.…
instructies
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
650 hak vormen uit een alfabet
buig de rij van a tot z
totdat hij breekt bij de k
als een tak die knapt
de prijs van de omelet
is het breken van het ei
teken van voren, opzij en boven
contouren van een lichaam
splinters klinkers spatten
tegen je veiligheidsbril
weet wat dit worden moet
de vormen moeten uitnodigend lezen
hak er een taille…
Gestalt
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
528 Wie had het over me myself and I
Wie schreef die titel als gevleugeld woord
Wie is die me, is dat myself of I
Is hij een alter ego dan misschien
Verschuilt hij zich soms in een pseudoniem
Of is 't een zij en blijft zij anoniem
Er woont in mij minstens een schijngestalte
Contouren in een droom zonder een duiding
Een afgeleide van een…
Wakker worden
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
250 Doezelig lig ik stil te kijken
Naar de contouren om me heen
Naar het licht door de gordijnen
Ik mag mijn bed uit zo meteen
Knipperende oogleden
Vingers bewegen nog
Hee, in mijn slaap niet overleden
Nee, ik ben er nog…
Een nieuwe dag, een nieuwe kans
Kans om er wat van te maken
Geluk ligt toch zo heel dichtbij
Ik kan het met mijn vingers…
De gekantelde stroom
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
150 De felle middag is geweken
voor een trage valling
van teder, helder licht
dat de contouren
van de tuin hertekent.
In dat licht
zie ik de lijnen
die uit mijn liefde lopen,
hoe mijn kindskind opstaat
en aan haar,
ook ooit mijn lentedagen,
begint.
De as van oude stormen
ligt achter mij,
mijn hoofd is vrij.…
Uitzicht?
hartenkreet
3.1 met 12 stemmen
1.821 Jij loopt daar
in de nacht en
bij het licht van
de koplampen
worden de contouren
van je fragiele lijf
pijnlijk zichtbaar.
Het deert je klanten
niet, want ze zijn
slechts op zoek naar
wat men liefde noemt,
maar in werkelijkheid
machtsmisbruik is.…
Sporen
hartenkreet
4.8 met 5 stemmen
1.094 Griezelig zijn de contouren,
die opduiken op plaatsen waar
je ze niet verwacht met een even
sinister gemompel.
Platgedrukt tegen de muur,
ontloop ik het gemompel met
een bang hart en helemaal alleen
raap ik de moed op die viel.…
Berenklauw in blauw
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
794 schijn van zonnehemel
haar dorre klauwen in gebed
De brandewijn is al verdampt
toch blijft vergane glorie wenken
ze prevelt zonder na te denken
geheest accent, bekroond en stram
Ze dompelt polsslag in het blauw
laat daar haar slinken verder rijpen
zonder het helder te begrijpen
In schemering keert pril bravoure
terug in haar geveld contour…
Verraderlijke nevel
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
1.212 licht danste op het plafond
ik proefde het gouden schijnsel
dat mijn gezicht bewoog
zacht als de muzieknoten
die dwarrelend als een
ragfijne sluier mijn huid
beroerden, zich schikten
naar de contouren
van mijn lichaam
tot ik de kleuren hoorde
van jouw onverwachte komst
je voetstappen, grijs en koud
doorkliefden mijn ruimte
ik probeerde…
Digitale lust
hartenkreet
3.1 met 10 stemmen
2.751 geruisloos staar ik naar het scherm
waar in schemerlicht contouren
van mijn welgevormde lichaam
zichtbaar worden
als vuurvliegjes in de nacht.
een onbeschrijflijk gevoel van verlangen
vult mijn hart bij het zien
van de knappe mysterieuze man
die onherkenbaar verschijnt
voor mijn vermoeide doch wakkere ogen.…
Danse macabre
netgedicht
4.1 met 26 stemmen
1.512 licht danste op het plafond
ik proefde het gouden schijnsel
dat mijn lippen verwarmde
zachte muzieknoten dwarrelden
als een ragfijne sluier over mijn huid
waar ze zich schikten naar de
contouren van mijn lichaam
ik vergat de tijd
tot ik de kleuren hoorde
van jouw onvermijdelijke komst
je voetstappen, grijs en koud
verkilden mijn vertrek…
Jaarspiegel,
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
498 De stoutste dromen die ik droomde
bleken fundamenten van een oud verhaal,
in de beleving opgeklopt tot Kathedraal, die
oprijst uit de schimmen van vergetelheid en
van de tijd, dié onverzadigbare gastronoom,
met zijn meedogenloze paukenslagen van
herinneringen aan chocolademelk, wat
uitsterft in een troebele tempel van mijn
horizon, in contouren…
De grote boom
gedicht
3.0 met 19 stemmen
5.221 Blote voeten raken amper de grond,
de volmondige contouren gloeien
als wangen van een opgewonden
kind. Weinig bindt hem aan de aarde.
Zon en regen, hagel en storm
zijn rampspoed noch zegen.
Geen adders onder het gras krijgen
grip op die stam.…
Sprakeloos begin
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
478 Traag breekt schemer door ochtendnevel
hemel kleurt reeds rood in morgenlicht
steeds duidelijker tekenen zich contouren
vormt zonneschijn een schoon vergezicht
vanuit de stroom stijgen nog de dampen
waarboven sierlijke witte vogels zweven
ontwaart men langs oever pluimen riet
zo’n ochtend beleeft men het mooiste leven
aan elke twijg van…
Casa del poeta tragico
gedicht
2.6 met 11 stemmen
7.170 Er zijn slechts dieptes in dit gruis,
fragmenten van verbannen muren,
contouren van een kaartenhuis:
de dood is zichtbaar in kwetsuren.
Je bent er tóch. Bij het forum op de trap,
dicht aan een kratertrap waar zwavel suist
of in de wanden waar een weemoed huist.
Er is een nacht, een landschap
waar geschiedenis werd ongelegen.…
Eindsignaal
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
551 In liefde, voor Rik
In grijs licht gevangen
Zie ik de eerste contouren
Van wat mijn eigen kind
Zal zijn - hartslag die
Te zien en te horen is,
Pompende werking, tsjoek
Tsjoek, tsjoek, in hoog ritme,
Voor mij bijna niet bij te houden,
Zo snel, - vijfentwintig jaar later
Kijk ik op zaterdagavond naar
Onschuldig vermaak, Twente-Ajax…
Grondzaken
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
477 Langzaam keert
de dag in mij
stram trek ik omhulsels aan
bedek essentie
als een wezenlijk aspect
hoe klein
kan deze wereld zijn
loom draait, verwaait
het licht diffuus en volgt
rond de contouren van
mijn aard
het samenraapsel van
mijn zaken
is dat nu echt
het leven waard
een nieuwe stap
het buiten lucht
vervlucht mijn geest…
De schijn doorboort?
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
486 We zijn door de realiteit vermomd,
wachtend op de naderende bui
het getijde neemt ons de maat,
verstoort de bedoelde contouren
van een nog uit te vinden toekomst
mistige verten in het
landschap van het ongewisse.,
beelden verstrengeld,
in luiheid niet te onderscheiden
in de tweedeling van gedachten,
hun schaduwen reiken
steeds…
Macro
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
511 Jouw contouren gedetailleerd
belicht door de eerste zonnestralen
via een kier van het gordijn
die jou het contrast biedt.
Nu een ander leven van mijn hand
die mijn hart laat bonzen
door je scherp te stellen met mijn oog
met jouw ademhaling ver weg.…
Schijn of nep waarheid?
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
538 Mistroostige verten, verstomde
schimmen lui verstrengeld, niet
in één beeld te onderscheiden
dualisme van gedachten,
schuiven schaduwen tot
geformatteerde dichters
contouren opgesteld
in onwerkelijke contracten,
bedoelde toekomst zonder muren
onttrokken aan tijd, vol overgave
met de echtheid van het hart om
los van de bestaande…