8622 resultaten.
je oogde soms een vage lach
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
785 ik heb je hand gepakt
we liepen onze eigen weg
en droomden van een horizon
die we zelf hadden neergezet
wegen die eerst helder bleken
bogen af in flauwe bochten
we liepen niet meer naast elkaar
alsof we dat niet mochten
wat je mond met woorden gaf
hielden je handen zachtjes af
je oogde soms een vage lach
die ik in je lichaam niet meer…
Droom Doos
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
762 Toekomst bloem,
vol ontzag,
in bellenblaas,
de pseudo-lach,
Poreus en kaal,
dit houten paneel,
een gedroomde doos,
mijn luchtkasteel.…
Verleden tijd
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
935 Dagen duren lang
wanneer je weet
dat er niemand op je wacht.
Nooit heb ik geweten
dat samen zijn
ellendig kan zijn
wanneer je niet meer
-samen bent-
Zittend nu voor het raam
denkend aan toen
ja, ik weet
die tijd is geweest.…
het blauw van vrede voelt zo goed
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
770 geluiden in mijn slaap
dwingen me te luisteren
mijn hart bonkt in mijn keel
ik ben niet eens ontwaakt
ik slaap terwijl ik wakker lijk
het donker weer gezichten
op de muren schrijft die
staren met hun dode ogen
ik moest beloven dat ik
het aan niemand ooit vertel
spelen met hem was een hel
dit had dat nooit gemogen
ik voel de pijn…
een waas van blauwe lucht
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
866 schoenen stoepten tegels
je kleedde je met zien
trok het zachte groen
van bomen aan een waas
van blauwe lucht en
dadelijk de zon misschien
ineens was er het huis
het raam met een gezicht
dat wegdook in ontmoeten
alsof het niet van mensen wist
nog ging je arm omhoog
in een vertwijfeld groeten
je voelt ogen in de rug
en zucht…
zag de tranen in je lach
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
817 we liepen over glas
likten elkaars wonden
wisten ons in pijn
en bloed verbonden
ik zag de tranen
in je lach en wist
hoe moeilijk je
het nu en eerder had
nam je koude hand
warmde die met liefde
je woorden kwamen traag
over gevoelens die je griefden
we hebben zand geschept
en naar de zee gedragen
het water stond nog laag…
Berk
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
803 De kruin als koraal
wiegt de westenwind in slaap.
Hij danst als een sjamaan,
schaamteloos, theatraal,
zijn jas ligt op de klinkers;
de hemel, onbewogen,
ziet zijn naaktheid door de vingers.
Een berk in december
rekent niet op mededogen.…
Kralenzee
gedicht
3.0 met 61 stemmen
23.595 De stad draaide zich om
toen ik omkeek. Neem me niet kwalijk
ik dacht dat je een ander was.
Ik heb een goed scheldwoord,
een kwalijke kraal op mijn tong.
Ik knip een gestreept hart van papier,
Durf ik niet dat ik je nodig heb?
De wereld is moe en op de blauwe lijnen
in een schrift is het koud.
Eerst sliep hier nog een man.
Nu staat…
Ruimschoots versimpeld
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
936 Dit strand leek me te leeg
menigte minuscule kiezeltjes
dat de gedachte stenigte
met dit blikveld
voorwaarts
te gaan…
altijd hoop
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
1.481 Helemaal alleen op de wereld
In de donkere nacht
Huilende wolven
Niemand die op je wacht
Geen mens loopt op straat
Alle lichten zijn uit
Een hond die schril blaft
Kippevel op mijn huid
Het huis is eenzaam
Koud en stil
Verwarming op zeven
Toch nog een ril
En je laatste gedachte
Dat het hier maar stopt
Geen weg meer terug
En dan,,…
Een roep om aandacht
hartenkreet
4.4 met 13 stemmen
1.662 Niet kunnen praten,
en toch iets zeggen.
Door een boodschap,
iets willen uitleggen.
Niet ziek zijn,
en toch ziekelijk voelen.
Door medicijnen,
je gevoel verkoelen.
Niet gedood willen worden,
en toch jezelf vermoord.
Een roep om aandacht,
die te laat werd gehoord.…
Existeren
hartenkreet
4.4 met 8 stemmen
1.293 Voorlopig schaats ik naakt
en alleen op het ijs
Mijn bloed sijpelde weg
uit mijn gekromde aders;
Mijn geest boog zich neer voor
mijn dorre kaders
Eén ding weet ik: ik sta
op de tocht, maar ik besta.
-----------------------------------------------------
Geschreven door mijn overleden vriend 1983.…
angstdroom
hartenkreet
3.3 met 10 stemmen
2.564 maak mij wakker uit deze angstdroom
zeg het woord dat mij wakker schudt
de stilte van de nacht
het zwijgen maakt mij bang
zo eenzaam en alleen
je hoort de regen tegen het raam
ik blijf de maan aanstaren
je zou er toch voor mij zijn
hoe vaak ik je naam ook roep
je antwoordt mij niet
je zou me toch steunen
maar je blijft stil
ik kijk naar…
lege stoel
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
872 kijk daar, verder op
zei ik
daar gaat je broer
fietst met kleinkind
achterop;
nog zo stoer
in de terrasstoel,
naast mij,
met een leegte
van verbeelde
aanwezigheid,
spreekt zij geen woord
ik roep naar de overkant
hee Jan,...zie ons hier
hij ziet mij niet
sinds jij niet meer
bij mij hoort…
Baby, zweef naar het licht
hartenkreet
3.8 met 10 stemmen
1.262 Het kleine wiegje staat eenzaam
in de schaduw van je onbewoonde kamertje
je vloog ons als een vlinder
vooruit naar het licht.
Jouw kleine handjes uitgestoken
maar men kon ze niet grijpen
om je hier op aarde alles te kunnen leren
te knuffelen en geborgenheid te geven.…
Zandsculptuur
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
753 Zandsculptuur
Het licht dat schijnt vergeet de
functionaliteit die ieder het toekent.
Lang geleden
heb ik je met m'n
verbeelding gebeeldhouwd.
met m'n vingers geweekt
een vorm aannemen
om weer te veranderen.
jouw figuur creërde
een andere figuur
van zand gemaakt.
een lichaam om te pochen
dat trilt en antwoordt
als mee gesproken…
ze speelden wat met lucht
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
693 ik zag handen
groeien uit de muur
cement viel naar beneden
vingers scheurden
zachtjes het behang
reepjes uit een grijs verleden
ze speelden wat met lucht
vormden vage klanken
waarvan de letters dansten
tot een zware zucht
het leek een oud verhaal
de woorden jankten
angst schreeuwde kleuren
in de lucht die zwaar geladen
neersloeg…
Pointillistische barok
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
611 Pastelstippels regenen
overvloedig
chaos van inspiratie
verwekt actie
op doek
Eén voor
één met duizend tegelijk
vegen spatten
met ’n nostalgische pennenstreek
een verslagen parasol
de zwalpende beek in
Dames speculazen ogen besterven ‘t
wak accessoire smelt
voor opgehaalde neuzen
van neerbuigende elite
Afgestorven traan treurt…
Alleen
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
1.639 Zwaar drukken de eiken
een stolp over de schemer.
Zijdelings gloeit rodondendron op.
Zwaar ook weegt de onweersnacht
op klamme schouders.
Bladerruisen door de nevel dringt.
Het huilen der honden.
Het zweet.…
Gebroken Rood
hartenkreet
4.6 met 31 stemmen
1.805 Een ochtend en een avondtraan
Laat maar lopen laat maar gaan
Verdriet in een neergaande lijn
Gebroken rood, hart vol van pijn
Een ochtend en een avondtraan
Laat maar lopen laat maar gaan
Vervlogen al je mooie dromen
Waterlanders die blijven stromen
Een ochtend en een avondtraan
Laat maar lopen laat maar gaan
Ooit wordt dit leed weer verleden…
Alles kwijt..
hartenkreet
4.3 met 9 stemmen
1.142 Ze was nog jong en wild,
nog niet toe aan vastigheid..
Ze genoot nog van het leven,
wou haar vrijheid nog niet kwijt..
Ze danste zonder schaamte,
met de mannen om haar heen..
Ze kon iedereen krijgen,
maar was nog steeds alleen..
Ze maakte mannen gek,
heel onschuldig, zonder doel..
Ze danste close met iedereen,
zonder lust, zonder gevoel…
Echo
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
772 een nimf zong
bekleed met dromen
over het dal van Hebron
tot aan Athene
weerklonk haar stem
oogvijvers verzonken
in het smalle waterlint
ook dat bezat een brede bron
van geesten
fluisterend tussen
de rotsoevers door
maar geen blik
op haar porseleinen gelaat
voor altijd sluipt ze
nog achter ons aan
----------------------------…
Zeepbellen
hartenkreet
4.3 met 11 stemmen
981 Ik blaas en blaas
de bellen in de lucht
ze gaan mee
met elke zucht
prachtige kleuren
die weerkaatsen
in de zon
en plots
als uit het niets
verdwijnen in de lucht
niets meer
te bespeuren
hoogstens de wind
die zucht…
Voorgevoel
hartenkreet
3.4 met 7 stemmen
1.849 Afstand neem je
stilte om je heen
ik weet dat dit niet goed is
je laat mij straks alleen.
Dit was de laatste keer
ik ben alleen met mijn verdriet
ik voel de pijn en huil
alleen jij ziet het niet.…
Rio Guadiaro
netgedicht
4.4 met 14 stemmen
866 Wanneer ik het water
van de rivier
mijn ogen laat strelen,
het zachte parfum
van de oevers terloops
op mijn huid,
voel ik, heel even,
dat ik hier zou kunnen blijven.
Een karper zwemt
stroomopwaarts...!…
Blauwe Maan
hartenkreet
4.0 met 10 stemmen
1.521 een deuntje, fluitend door de nacht,
een kater, die op paring wacht,
een open hemel met sterrenpracht
een dompelaar die hikt en lalt,
brallend een vuist naar boven balt
en dronken in een voortuin valt
een jongen die zijn meisje kust,
vechtend tegen gezonde lust,
zich van gordijnwacht goed bewust
een fietsbel, rinkelend langszij
achter…
Terug
netgedicht
4.4 met 14 stemmen
685 een schreeuw
wenkte mij
hartverscheurend
dichtbij
verdriet
stapte opzij
vallende tranen
langs mij
ik verdween
rust
scheen
te blijven
en wenkte
wenkte terug
de stilte
schreeuw ik…
Veroordeeld tot het plein
hartenkreet
4.2 met 9 stemmen
3.488 Meesters hebben geen idee
Van het onderhuids gezwel
Dat woekert en onzichtbaar is
Al lopen ze daar wel
Natuurlijk, als er vechten is
Dan zijn ze snel paraat
En wordt er naderhand, in school
Nog lang over gepraat
Maar de wond die in mij brandt
Is van een dieper soort
Smeulend tijdens speelkwartier
Rond half elf aan de poort
In eenzaamheid…
beeldhouwwerk
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
1.201 Ik heb zo'n groot stuk hout,
(de bast vliegt langs mijn
minirok en hoge laarzen)
als ik erin snijd denk ik aan jou:
de nerven in het hout zijn je rimpels.
De wind draait langs de glooiing
van je armen en je benen, terwijl je
hoogstwaarschijnlijk schreeuwt
als ik je edele delen scalpeer.
De bijtel, hard als mijn tand,
ontvelt…
Agnostisch
netgedicht
4.5 met 18 stemmen
917 Stervende goden
laten hun tempels achter
zoals schaaldieren hun huis.
In oerwouden en woestijnen,
op rotsige hellingen
en onder het oppervlak van elke zee;
al duizenden jaren
verbrokkelen zuilen.
Geen vesting
kan ons beschermen
tegen het verdriet dat we voelen
in het aangezicht van tijd…