5764 resultaten.
hoe een merel je bezong
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
964 je ogen
stralend in vermogen
weer licht te branden
in benauwend zicht
je warmde zacht
in lage zon
en uit de wind verkende
je de lente ik hoorde
hoe een merel je bezong
ik liep je tegemoet
zelfs in het tegenlicht
herkende ik je groet
je groende gras
alsof het ochtend was
heb je hand gevat
en zonder woorden
wisten we dat einde…
Heet de dood God
netgedicht
4.3 met 21 stemmen
1.223 als ik mijn tred steeds meer
in tijd en ruimte vertraag
en mijn gang langs rododendrons
ten einde beperk tot een van hen
dan denk ik steeds minder meer
is mijn omgeving nog maar
een haast gedachteloze haag
benader ik nu een goddelijke sfeer?…
Mijn Droom
hartenkreet
1.6 met 12 stemmen
1.680 Daarna was het einde daar gelijk.
Je draaide je om en ging weer heen.
Smachtend van verlangen was ik weer alleen.…
het boek Dzyan
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
660 hun verband
Afscheid van de waarheid zoals die geschreven staat
Voltooit de aftakeling van de wereld die haar draagt
Alles evolueert
Tijd en ruimte voelen aan als zachtnatte klei
Schaduwen uit schaduw brengen zeven rassen dichterbij, die
Kiemen in klieken uit hun zweetgeurig zaad, doorheen
Yggdrasill, waarin de oorsprong na het einde…
Ik weet dat je wacht
hartenkreet
3.9 met 10 stemmen
1.316 talloze nachten
in kille eenzaamheid
Ik weet, dat je wacht
vol verlangen
op het beloofde land
de vlammende gloed
achter de horizon
Ik weet, dat je wacht
met gesloten ogen
op een verre roep
het teken van de man
met het tedere hart
Ik weet, dat je wacht
op de warmte van zijn ogen
twee sterke armen
om te versmelten, één
tot het eind…
soms
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
3.372 Soms, aan het eind van de tunnel, ben ik dat lichtje dat voor jou schijnt
En soms ben ik dat obstakel waarvan je wenst dat het verdwijnt.
Soms ben ik diegene die je nooit meer wilt laten gaan,
En soms zou je willen dat je me die avond had laten staan.…
het zal allemaal gewoon doorgaan
netgedicht
4.2 met 18 stemmen
889 het zal allemaal gewoon doorgaan ook na ons
leven blijven er nog meer dan genoeg
gedichten te schrijven met een goede afloop
ik ben niet van plan zorgelijk te doen
over poëzie,want er komt geen einde aan deze verslaving
woorden zullen als aas door de ruimte zweven
op zoek naar hun dichters in lichte en duistere vormen
wetende om er iets fatsoenlijks…
De zee
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
1.217 Ze maakt iets los en voert het mee
voorbij het einde van mijn zicht.
Wat is daar toch, achter die horizon?
waar gedachten ongehinderd
worden opgenomen in het zilte.
Gedragen door het ruisen,
maar meer nog, door de stilte.…
Kapot
netgedicht
4.1 met 16 stemmen
847 aan het eind van de straat
flikkert een kapotte lantaarnpaal
tegen die lantaarnpaal
leunt een man, hij lijkt verward
ik zie hem wel, maar loop door
over de vlotbrug
maar iets dwingt me terug
over de vlotbrug
naar de verwarde man
bij die kapotte lantaarnpaal
er hangt een touw aan de lantaarnpaal
verdomme, hij zal toch niet...…
Als de nacht breekt
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
1.407 verschrikking en geuren van de dood
ik ben ermee omgeven sinds de nacht
granaten over mijn geliefden braakte
en ik bleef schreeuwen tegen laaiend rood
het lichaam dat ik sleep van stap naar stap
schijnt wel te zijn maar voelt niet meer
dan last van leeg gewicht
wanhopig loop ik door en zoek in mist
- die niet wil wijken - naar het einde…
Zo ging dat dus
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
666 Drie maanden later aan
slangen en flessen, op het
dekbed twee vogelklauwtjes:
einde.
Nou jij had je lesje
wel geleerd.…
uitgelicht
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
698 van een ondergaande zon
rookt een man zijn pijp
gehurkte eenvoud in het dorp
dat vandaag zijn water vond
het gekrijs van wilde apen
verstoort het blikken radiogeluid
Coca Cola uit de koelkast
smaakt toch overal hetzelfde
ergens in de wereld
brandt een lamp verdwaald
er is geen mens in huis
maar gezelligheid boven alles
en op het einde…
Laat Haar Lós !
hartenkreet
4.0 met 40 stemmen
2.616 "hij" was zó speciaal
Maak een eind
aan dit trieste verhaal
Er is zoveel moois
wat jij tijd'lijk niet ziet
Je ogen vertroebeld
door 't intense verdriet
Laat haar los
geef het helen een kans
Wees weer eens blij,
toe probéér het althans.…
Herfstwandeling
gedicht
3.0 met 49 stemmen
27.900 Wat is dat toch ontzettend met
relaties die hun einde kregen;
al was je ze ook zeer genegen,
je hebt er jaren van gezwegen
en dan opeens kom je ze tegen
terwijl je op iets anders let.
--------------------------------------------------
uit: 'Wij hebben alles nog te goed', 2001.…
Mist gein
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
991 Er zit mist in mijn hoofd
De vangrail dwingt me
Hij vangt me niet op
Maar duwt me
Loodrecht de verkeerde kant op
De zon schijnt weer
Schijnt
Om vervolgens
De regen weer op te zuigen
En de wolken uit te spuwen
Wacht op een afslag
Het einde van de tunnel
Nadert niet
Als je stilstaat
Niet links
Niet rechts
Niet rechtdoor
Recht…
Uterus
hartenkreet
4.7 met 14 stemmen
870 grotesk halfduister gevangen,
een verdronken metamorfose,
vechtend en rollend in patronen van onderaards geluid
Deze warme holte, als een slangenhuid om mij gegroeid,
een microcosmisch perpetuum mobile, immer krimpend,
als was ik in de poten van een logge reus,
sterk en onbehouden
Wachtend op de dag dat mijn vrees een weg baant door het einde…
je bent van glas
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
803 je bent van glas
mijn hoekigheid
wordt ronder als ik
in je spiegelen mag
je kaatst in lijnen
die geen einde kennen
mijn handen warm ik
aan jouw oppervlak
ik zoek naar je begin
een naad, een draad
die ik kan volgen
open maar, ik wil erin
versmelten met jouw beeld
je transparantie proeven
maar je bent gaaf, geen
barst of kleine groeven…
Het tuinpad van mijn vader.
netgedicht
1.9 met 18 stemmen
1.157 Maar ik moet mijn vaders tuinpad gaan:
begin en eind van mijn bestaan.…
Zondagskind
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
1.474 Toen ik in mijn lente
werd geboren
was het zondag
zondagskind
Mijn zomer was warm
en meer dan een paar
en kort misschien
maar tegen het einde
kreeg ik haar
Herfst kwam maar
winter diende zich al aan
daarom wil ik u nu bedanken
en u en u en u
en jij en jij en jullie ook
en zij en hij en haar
Ja, haar wil ik bedanken
die mij huilen…
Waar kan ik jou toch vinden
hartenkreet
4.2 met 31 stemmen
1.185 Minuten tikt de klok steeds weg
Er lijkt geen einde aan te komen
Ik zit te wachten op bericht
Zal het ooit nog komen
Uren tikt de klok steeds weg
En de uren gaan steeds sneller
Ik wacht nog steeds waarop ?…
Schaduw
hartenkreet
4.3 met 16 stemmen
2.078 Verdrongen door een vale schaduw
Schuifel ik langs kale muren,
Besmeurd door vertwijfeling,
Uitgeput door gekwetste uren
Aan het eind van de dag,
Zo beklemmend zwaar,
Hoor ik alleen nog maar stemmen,
Zo verward en ondraagbaar
Ik beweeg als een vreemde,
Rusteloos in de tijd,
Gebonden door een cirkel
Neemt mijn falende adem afscheid…
Een laatste afscheidsgroet
netgedicht
4.0 met 33 stemmen
7.613 bloemen sieren je houten kist
de kleur past ongenoemd bij jou
zacht speelt klassieke muziek
en ik hoor, je neuriet mee
het besef dat het goed is zo
wordt in mooie woorden geschetst
waarna de laatste melodie begint
een enkele traan valt gelaten
even strelen handen zacht
over het hout dat je omhult
een nieuw begin, voor ons een einde
dit…
Liefde
hartenkreet
4.8 met 21 stemmen
1.946 Zij kent geen begin en einde,
geeft vreugde in elk leven.
Liefde is vergeven,
hier komt alles uit voort.
Zij zal blijven groeien,
wordt overal gehoord.
Liefde kent geen grenzen,
zal nooit ondergaan.
Zij is kostbaar in ons leven,
zonder liefde kunnen wij niet bestaan.…
Monoloog
netgedicht
5.0 met 10 stemmen
771 steeds vaker
ben ik de schaduw
van iedere dag
onder bomen
en wolken
dicht gewaaid
krom ik mijn handen
rond het eenzame lied
over druppeldiepe
stenen en
rauwe monden
schuurt het zand
de hese zinnen
van vogels die
ik niet herken maar
stroomafwaarts huilen
achter de schaduw
van mijn stilte
bouwen muren
de ruimte
voor einde…
Douchen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
845 Het boort een gat van licht;
dat zoete licht aan 't eind van de tunnel.
Ik wiebel en schommel
en zing én gons én brom én mummel
en tril.
Kristallen parels
strelen mijn huid
en kleven van liefde.
Vrijen met 't stromend water.
Samen smelten
en de handen vouwen.
Duizend seconden,
een eeuwigheid.…
Licht uit verleden
netgedicht
4.3 met 27 stemmen
1.911 ze tekende mijn beeld
op haar verweerd behang
dat vertederde mij onverdeeld
plots was ik niet meer bindensbang
wij werden vrienden voor het leven
minnaars vol geluk in harmonie
tot het na veel gepieker en geworstel
voorbij was, einde van de symfonie
nog onlangs ontmoette ik haar
ze kwam langs op Internet
was naar Amerika gegaan
en was nu…
vrijgezel, feest dat ooit eindigt
hartenkreet
1.3 met 20 stemmen
5.776 de laatste vrijgezel roept
zijn vrienden op het feest
volgen zijn geest onvoorzien
op het einde van zijn dag
de enigen nog half overeind
het vocht heeft gevloeid
overvloeiende beken vergetelheid
ter ere van de nieuwe sensatie
uit twee voortaan te bestaan
niet langer hij en zij
maar zij gebei
de flarden linten aan de tafels
lijken verscheurd…
Verboden dans
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
958 De regen ruikt z'n kans
De zomer sloopt zichzelf
Als een dronken gokker
Als een fiets die zichzelf
de gracht in rijdt
Kunnen we nog licht zien
in een donker eind?…
Snelwegen
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
1.806 Het moment van jezelf vrijwillig laten vallen
Denkend aan duizend kussen
Die hun waarde verliezen in gewone getallen
...De grens tussen donkerzwart en zwart
Er is geen weg terug naar morgen
Alleen het einde van alle zorgen
En een plaats vrij voor een ander hart…
Tijd
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
1.678 Op 't eind van 't jaar, altijd weer,
ben ik niet blij, doet het weer zeer.
Je gevoel zegt je dat je veel jonger bent.
De tijd haalt je in, iets wat nooit went.
Voel je jong, geef de tijd geen kans.
Word niet oud, ontspring de dans.…