Alle inzendingen over groen links

6607 resultaten.

Sorteren op:

Hun grillige wensen

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 415
duizenden kleuren wiegen om aandacht vragen je hand in zachte koestering stelen rankheid in een klankbord van groen bloeien van leven naar dood met de vrucht in hun schoot het zijn jouw ogen die hen hebben gekozen de vraag om samen te gaan is hun bestaan bloemen houden van mensen maar zijn helaas afhankelijk van hun grillige wensen…

Brieven

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 604
Nu hangen er drie groene brievenbussen lang niet geleegd door je handen ritselen leegte en stilte.…

Heerlijkheid

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 622
We zouden op een bankje zitten ‘s-morgens in den vroegte omgeven door het groen op de achtergrond toenemend geruis van het vracht- en autoverkeer Tijd hebben om vogels te tellen te kijken naar het vallend blad niet veel meer doen dan glimlachen Wij hoorden Lorelei zingen verroerden ons niet.…

Heerlijkheid voor Aafke

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 517
We zouden op een bankje zitten ‘s-morgens in den vroegte omgeven door het groen op de achtergrond toenemend geruis van het vracht- en autoverkeer Tijd hebben om vogels te tellen te kijken naar het vallend blad niet veel meer doen dan glimlachen Wij hoorden Lorelei zingen verroerden ons niet.…

Genieten

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 589
Dolend op het spoor Verborgen achter glas Zie ik kilometers groen Voornamelijk Hollands gras De tijd neemt mij mee op reis De aankomst is bekend Vertrekken is niet echt mijn ding Hoewel ook dat snel went De mensen in de trein Zijn rustig en gedwee Wat is de wereld mooi In zo'n stilte treincoupé…
Hookie14 oktober 2017Lees meer >

Vier jaargetijden in de herfst

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 479
De lichte kleur van de zomer verdwijnt uit je haren Het bruin van je huid wordt wit als de sneeuw van de winter Jij bent niet te verklaren uit het vallen van de bladeren het tikken van de regen op het raam, hoogstens benaderen vast te houden als een zegen waarvoor beiden aansprakelijk zijn verlangen naar ijs en groen opnieuw een…

Fascinatie

hartenkreet
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 819
Je wilde net als hem zijn en tijdens de kerkdiensten gaf hij jou groene pepermuntjes, die de witte pepermuntjes volop overtroffen. Je hebt nooit ontdekt, waar hij die zalvende groenlingen kocht.…

Rhododendron

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 512
Waren er geen oleanders, bossen ondoordringbaar wilde bramen met die violette donkere en lichte vuren Waren er geen assembomen, bamboestruiken en waringins, breed hun loverarmen spreidend, dichte ambergroene muren Zou de gloed van een verlangen, in rhododendrons groene grot niet zinderen in 't avonduur tongen likkend als de vlammen…
Maxim25 maart 2019Lees meer >

Lentebloemen

netgedicht
4.6 met 10 stemmen aantal keer bekeken 440
de sneeuw smolt zacht waar jij je voeten zetten om de eerste kleuren op lentebloemen te leggen kleine eilandjes waar het groen pril was opgeschoten knoppen door de kou tussen open en gesloten wachtend op de warme adem van je stralende lach de sporen lezend die je al van verre glinsteren zag…
wil melker2 februari 2020Lees meer >

de smaak van zout

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 429
stamelend jong was ik ver voor het verdriet dat groen als gras uit het niets bijna om de hoek kwam kijken abrupt en rijkelijk welden argeloze tranen op om beekjes te vormen die meanderend over de gladde weg van mijn gezicht stroomden troostend bijna kusten zij mijn rode bitterzoete lippen mijn mond kende de smaak van zout…
J.Bakx9 oktober 2020Lees meer >

wat het is

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 405
de transparante engel op de ladder die haar vleugels samenvouwt het broze woord dat sterft in stromen van vergetelheid het kiezelpad in de tuin de regen die onbedaarlijk huilt de zee die glinsterend groen eindeloos deint de doorzichtige witte maan het licht dat naar de grond glijdt de kleine duivenveer in het zand…
J.Bakx1 december 2020Lees meer >

De kunstenaar

netgedicht
4.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 527
Ik schilder mijn canvas, precies hoe ik wil Ik geef groen aan de wolken en schilder de wind windstil Ik meng paars en geel door de zee, verf een touwtje om de maan en neem haar stiekem met me mee Al mocht ik niet kiezen voor de grote van het doek noch de fijnheid van de kwasten die ik erf Ik schilder wat ik wil, vanaf nu tot het laatste…
Guus Dekker25 september 2023Lees meer >

Kwikstaarten in de tuin

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 317
Door het schimmige grijs van wie wat wanneer heen zijn de ochtenden wazig groen van bezoek dat zal dansen en lachen, met veel gebaren verhalen zal vertellen en altijd een aanleiding vindt om mij aan te raken en innig te omarmen Het is alles, maar niet genoeg Ik wil nog niet wegkruipen in mijn holletje Kon ik me maar verschuilen…
Zywa9 juni 2025Lees meer >

Verlokking

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.671
Verlokkend deinend, Voerde de zee hem mee Naar een groene wereld beneê, Hij niet weerkeerde.…

Schimmen in de schaduw

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 712
Na weer zo’n dag vol overvloedig licht kleurt alles rood en raakt in coma waaruit het wakker schrikt in weer zo’n dag waarin de hitte ongenaakbaar opklimt in het verblekende blauw in het oosten het laatste groen schroeit bruin wat lopen kan legt zich in loomheid neer onzichtbaar voor de zon…

blaadje

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 799
het blaadje hangt hoog aan een tak wat heen en weer te waaien en samen met het bladerdak draait het zich met groot gemak zodra de wind gaat draaien het blaadje leeft maar één seizoen straks waait 'ie naar benee' dat is gewoon wat blaadjes doen maar nu is 'ie nog lekker groen en waait met alle winden mee…

je aaide bomen langs hun bast

netgedicht
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 958
ik zag je bij de sloot je passen liepen veel te groot het water trok je aaide bomen langs hun bast vroeg om vergeving op de tast het ruisen knikte je ogen dwaalden in het groen zochten reden het te doen de zon verschimde het water week de zon vergolfde in je spiegelbeeld en draaide af, bladeren dwarrelden een graf…
wil melker19 februari 2003Lees meer >

Raar gevoel

hartenkreet
3.6 met 18 stemmen aantal keer bekeken 1.733
Altijd als ik naar je kijk, als ik goed naar je kijk, dan friemelt en dan kriebelt er zo'n raar gevoel in mijn buik net als een klein groen rupsje dat altijd, als jouw mond tegen me praat of lacht, in een mooie vlinder verandert.…
Mara S.27 februari 2003Lees meer >

je schaduw maakt me bleek

netgedicht
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.059
je hebt mijn groen mijn bloem zal bloeien in jouw blik waarom die schrik als andere ogen de kleuren ook graag mogen je schaduw maakt mij bleek, je warmte laat mij in de steek alleen het licht op mijn gezicht zal me doen spreken ik ben je ent je wortels hebben mij herkend kom laat me in je kroon de wereld zien ik lees je…

Nieuwjaar

gedicht
3.4 met 93 stemmen aantal keer bekeken 42.937
Tegen het leven is toch immers niets te doen; de wereld heeft geen oorden meer om heen te gaan, en 't hart wordt niet, gelijk de landen, jaarlijks groen: er is geen vlucht uit een voorgoed mislukt bestaan.…
J.C. Bloem1 januari 2026Lees meer >

Kruidkunde

netgedicht
3.9 met 16 stemmen aantal keer bekeken 1.925
Opgeschoten plantenpracht, soms stekelig venijn, groen waar je kleur verwacht, de zon, hun hele zijn. Verwarrend, denk je dan, dat zoiets toch bestaat, ik nochtans geen tuinman, heb hierbij geen baat.…
Ditheke22 augustus 2004Lees meer >

Over de grens van bestaan

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 977
Een laatste herinnering blikt zijn oog voorbij tranen vloeien rijkelijk in het donker van de nacht waar hij nog altijd wacht op het fragiele wezen van de groene wouden in het nevelrijk bestaan dan heft hij zijn zwaard doorklieft zijn hart zijn bloedend hart zonder haar wil hij niet leven en even in een laatste moment ziet hij haar…
Almaresáre11 september 2005Lees meer >

een thema van de Hema

netgedicht
3.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.033
ik Google gordijnen in gedichten, daarna gedichten met gordijnen en vind vele vlagen wind gesloten werelden, stof en mijten voor mij is het blauw velours dat zelden sluit om het licht buiten gekleurde vlaggetjes voor tegen de duiven. het helpt geen zucht mijn uitzicht is ruim, blauw en groen niemand ziet mij naakt al zou ik het willen…

aai me

netgedicht
3.8 met 12 stemmen aantal keer bekeken 679
aai me maar, lijkt het gras mij toe te roepen ik ben nog vochtig van de schenkende dauw laat mij je hand begeleiden over mijn groene sprieten voel de aardse trouw; ze is zo zacht als zijde als straks de ochtend gloort en wij het licht begroeten zal je zeker, met mij, ervaren waarom de dag ons bekoort dampend zal hij verklaren ik heb…

Innerlijke krijs

netgedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 698
Al het groene verdwijnt in het grijs Mijn bewustzijn valt uiteen in een innerlijke krijs: Hoe bedacht men gedachten die wijzen op nut en streven Nu ik veracht al de rationelen en volgens wijsheid dien te leven Wat is het meer dan hoop verpakt in alles van het heden Vroeger staat nu voor dat wat we zo fout en slechter deden Ons nu is…

LANDSCHAPSSCHILDERIJ

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 662
Dit is een landschap om in te lijsten Als in een museum maar dan buiten Zover m'n oog reikt: groene weiden,ruige heggen aan de einder: populieren,torenspitsen Vingers wijzend naar een of ander God?…

Part-ager

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 664
nee, kijk met mij, zoveel groenen onder strakblauw en vogels, vogels hier een huis en daar een meer, een herdershut nu eens een doorgaande middenstreep, dan pijlen stop met inhalen, waarom ook zou je je zo haasten wanneer op 23 mei een deeltjesversneller wel uit zal wijzen god is kleinst…

Anthurium

netgedicht
2.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 923
Zielig sta je daar te staan eenzaam starend uit mijn raam Dit is veel te kort dit hoort niet zo te gaan In de stralen van de maan en van schone schijn ontdaan word je een schim van je schamele bestaan Met je laatste restje kracht diepgeworteld, onverwacht beloof je mij dat je nimmer zal vergaan Maar je geel wordt nooit meer groen…
Isis7 juni 2008Lees meer >

Van duizend woorden

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 877
hij is de tattooking van duizend woorden zelden uitgesproken omdat weinigen hem hoorden beschreef op lijf en onderdanen zijn gevoel kleurde onderhuids een een eigen koninkrijk in blauw en rood van verre zee met verlangen naar het groen en in het doen neemt hij je mee naar daar waar hartsverlangen eindelijk gestalte krijgt tekent…
wil melker11 september 2008Lees meer >

caleidoscoop

netgedicht
3.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.142
met vingers van waskrijt heeft hij over haar kleuren een zwarte laag gezet nu krast ze met nagels en gebroken glas rouwranden en bloed haar kleuren zijn complementair rode zee groene schittering gele hemel paarse sterren vogels in blauw en oranje dan hangt ze haar leven voorzichtig aan de muur want als ze schudt wordt heel haar wereld…
Tsila10 november 2006Lees meer >