6607 resultaten.
Hun grillige wensen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
415 duizenden kleuren
wiegen om aandacht
vragen je hand
in zachte koestering
stelen rankheid in
een klankbord van groen
bloeien van leven naar dood
met de vrucht in hun schoot
het zijn jouw ogen
die hen hebben gekozen
de vraag om samen
te gaan is hun bestaan
bloemen houden
van mensen maar zijn
helaas afhankelijk
van hun grillige wensen…
Brieven
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
604 Nu hangen er
drie groene brievenbussen
lang niet geleegd
door je handen
ritselen
leegte en stilte.…
Heerlijkheid
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
622 We zouden op een bankje zitten
‘s-morgens in den vroegte
omgeven door het groen
op de achtergrond toenemend geruis
van het vracht- en autoverkeer
Tijd hebben om vogels te tellen
te kijken naar het vallend blad
niet veel meer doen dan glimlachen
Wij hoorden Lorelei zingen
verroerden ons niet.…
Heerlijkheid voor Aafke
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
517 We zouden op een bankje zitten
‘s-morgens in den vroegte
omgeven door het groen
op de achtergrond toenemend geruis
van het vracht- en autoverkeer
Tijd hebben om vogels te tellen
te kijken naar het vallend blad
niet veel meer doen dan glimlachen
Wij hoorden Lorelei zingen
verroerden ons niet.…
Genieten
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
589 Dolend op het spoor
Verborgen achter glas
Zie ik kilometers groen
Voornamelijk Hollands gras
De tijd neemt mij mee op reis
De aankomst is bekend
Vertrekken is niet echt mijn ding
Hoewel ook dat snel went
De mensen in de trein
Zijn rustig en gedwee
Wat is de wereld mooi
In zo'n stilte treincoupé…
Vier jaargetijden in de herfst
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
479 De lichte kleur van de zomer
verdwijnt uit je haren
Het bruin van je huid wordt wit
als de sneeuw van de winter
Jij bent niet te verklaren
uit het vallen van de bladeren
het tikken van de regen
op het raam, hoogstens benaderen
vast te houden als een zegen
waarvoor beiden aansprakelijk zijn
verlangen naar ijs en groen
opnieuw een…
Fascinatie
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
819 Je wilde net als hem zijn
en tijdens de kerkdiensten gaf hij jou
groene pepermuntjes, die de witte
pepermuntjes volop overtroffen. Je
hebt nooit ontdekt, waar hij die
zalvende groenlingen kocht.…
Rhododendron
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
512 Waren er geen oleanders,
bossen ondoordringbaar wilde
bramen met die violette
donkere en lichte vuren
Waren er geen assembomen,
bamboestruiken en waringins,
breed hun loverarmen spreidend,
dichte ambergroene muren
Zou de gloed van een verlangen,
in rhododendrons groene grot
niet zinderen in 't avonduur
tongen likkend als de vlammen…
Lentebloemen
netgedicht
4.6 met 10 stemmen
440 de sneeuw
smolt zacht
waar jij je
voeten zetten
om de eerste
kleuren op
lentebloemen
te leggen
kleine eilandjes
waar het groen
pril was
opgeschoten
knoppen
door de kou
tussen open
en gesloten
wachtend
op de warme
adem van
je stralende lach
de sporen
lezend die je
al van verre
glinsteren zag…
de smaak van zout
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
429 stamelend jong was ik
ver voor het verdriet
dat groen als gras uit
het niets bijna om de
hoek kwam kijken
abrupt en rijkelijk
welden argeloze tranen op
om beekjes te vormen
die meanderend over
de gladde weg van mijn
gezicht stroomden
troostend bijna kusten
zij mijn rode bitterzoete
lippen mijn mond kende
de smaak van zout…
wat het is
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
405 de transparante
engel op de ladder
die haar vleugels
samenvouwt
het broze woord
dat sterft in
stromen van
vergetelheid
het kiezelpad
in de tuin
de regen die
onbedaarlijk huilt
de zee die
glinsterend
groen
eindeloos deint
de doorzichtige
witte maan
het licht dat naar
de grond glijdt
de kleine duivenveer
in het zand…
De kunstenaar
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
527 Ik schilder mijn canvas, precies hoe ik wil
Ik geef groen aan de wolken en schilder de wind windstil
Ik meng paars en geel door de zee, verf een touwtje om de maan
en neem haar stiekem met me mee
Al mocht ik niet kiezen voor de grote van het doek
noch de fijnheid van de kwasten die ik erf
Ik schilder wat ik wil, vanaf nu tot het laatste…
Kwikstaarten in de tuin
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
317 Door het schimmige grijs
van wie wat wanneer heen
zijn de ochtenden wazig
groen van bezoek dat zal dansen
en lachen, met veel gebaren
verhalen zal vertellen
en altijd een aanleiding vindt
om mij aan te raken
en innig te omarmen
Het is alles, maar niet genoeg
Ik wil nog niet
wegkruipen in mijn holletje
Kon ik me maar verschuilen…
Verlokking
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.671 Verlokkend deinend,
Voerde de zee hem mee
Naar een groene wereld beneê,
Hij niet weerkeerde.…
Schimmen in de schaduw
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
712 Na weer zo’n dag
vol overvloedig licht
kleurt alles rood en raakt in coma
waaruit het wakker schrikt
in weer zo’n dag
waarin de hitte ongenaakbaar opklimt
in het verblekende blauw in het oosten
het laatste groen schroeit bruin
wat lopen kan legt zich in loomheid neer
onzichtbaar voor de zon…
blaadje
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
799 het blaadje hangt hoog aan een tak
wat heen en weer te waaien
en samen met het bladerdak
draait het zich met groot gemak
zodra de wind gaat draaien
het blaadje leeft maar één seizoen
straks waait 'ie naar benee'
dat is gewoon wat blaadjes doen
maar nu is 'ie nog lekker groen
en waait met alle winden mee…
je aaide bomen langs hun bast
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
958 ik zag je
bij de sloot
je passen liepen
veel te groot
het water trok
je aaide bomen
langs hun bast
vroeg om vergeving
op de tast
het ruisen knikte
je ogen dwaalden
in het groen
zochten reden
het te doen
de zon verschimde
het water week
de zon vergolfde
in je spiegelbeeld
en draaide af, bladeren
dwarrelden een graf…
Raar gevoel
hartenkreet
3.6 met 18 stemmen
1.733 Altijd als ik naar je kijk,
als ik goed naar je kijk,
dan friemelt en dan kriebelt
er zo'n raar gevoel in mijn buik
net als een klein groen rupsje
dat altijd, als jouw mond
tegen me praat of lacht,
in een mooie vlinder verandert.…
je schaduw maakt me bleek
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
1.059 je hebt mijn groen
mijn bloem zal bloeien
in jouw blik
waarom die schrik
als andere ogen de
kleuren ook graag mogen
je schaduw maakt
mij bleek, je warmte
laat mij in de steek
alleen het licht
op mijn gezicht
zal me doen spreken
ik ben je ent
je wortels
hebben mij herkend
kom laat me in
je kroon de wereld zien
ik lees je…
Nieuwjaar
gedicht
3.4 met 93 stemmen
42.937 Tegen het leven is toch immers niets te doen;
de wereld heeft geen oorden meer om heen te gaan,
en 't hart wordt niet, gelijk de landen, jaarlijks groen:
er is geen vlucht uit een voorgoed mislukt bestaan.…
Kruidkunde
netgedicht
3.9 met 16 stemmen
1.925 Opgeschoten plantenpracht,
soms stekelig venijn,
groen waar je kleur verwacht,
de zon, hun hele zijn.
Verwarrend, denk je dan,
dat zoiets toch bestaat,
ik nochtans geen tuinman,
heb hierbij geen baat.…
Over de grens van bestaan
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
977 Een laatste herinnering
blikt zijn oog voorbij
tranen vloeien rijkelijk
in het donker van de nacht
waar hij nog altijd wacht
op het fragiele wezen
van de groene wouden
in het nevelrijk bestaan
dan heft hij zijn zwaard
doorklieft zijn hart
zijn bloedend hart
zonder haar wil hij niet leven
en even
in een laatste moment
ziet hij haar…
een thema van de Hema
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
1.033 ik Google gordijnen in gedichten,
daarna gedichten met gordijnen
en vind vele vlagen wind
gesloten werelden, stof en mijten
voor mij is het blauw velours
dat zelden sluit om het licht
buiten gekleurde vlaggetjes voor tegen
de duiven. het helpt geen zucht
mijn uitzicht is ruim, blauw en groen
niemand ziet mij naakt
al zou ik het willen…
aai me
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
679 aai me maar, lijkt het gras
mij toe te roepen
ik ben nog vochtig van de
schenkende dauw
laat mij je hand begeleiden
over mijn groene sprieten
voel de aardse trouw;
ze is zo zacht als zijde
als straks de ochtend gloort
en wij het licht begroeten
zal je zeker, met mij, ervaren
waarom de dag ons bekoort
dampend zal hij verklaren
ik heb…
Innerlijke krijs
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
698 Al het groene verdwijnt in het grijs
Mijn bewustzijn valt uiteen
in een innerlijke krijs:
Hoe bedacht men gedachten
die wijzen op nut en streven
Nu ik veracht al de rationelen
en volgens wijsheid dien te leven
Wat is het meer dan hoop
verpakt in alles van het heden
Vroeger staat nu voor dat
wat we zo fout en slechter deden
Ons nu is…
LANDSCHAPSSCHILDERIJ
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
662 Dit is een landschap
om in te lijsten
Als in een museum
maar dan buiten
Zover m'n oog reikt:
groene weiden,ruige heggen
aan de einder:
populieren,torenspitsen
Vingers wijzend
naar een of ander God?…
Part-ager
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
664 nee, kijk
met mij, zoveel groenen
onder strakblauw
en vogels, vogels
hier een huis en daar
een meer, een herdershut
nu eens een doorgaande
middenstreep, dan pijlen
stop met inhalen, waarom
ook zou je je zo haasten
wanneer op 23 mei
een deeltjesversneller
wel uit zal wijzen
god is kleinst…
Anthurium
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
923 Zielig sta je daar te staan
eenzaam starend uit mijn raam
Dit is veel te kort
dit hoort niet zo te gaan
In de stralen van de maan
en van schone schijn ontdaan
word je een schim
van je schamele bestaan
Met je laatste restje kracht
diepgeworteld, onverwacht
beloof je mij
dat je nimmer zal vergaan
Maar je geel wordt nooit meer groen…
Van duizend woorden
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
877 hij is de tattooking
van duizend woorden
zelden uitgesproken
omdat weinigen hem hoorden
beschreef op lijf
en onderdanen zijn gevoel
kleurde onderhuids een
een eigen koninkrijk
in blauw en rood van
verre zee met verlangen
naar het groen en in
het doen neemt hij je mee
naar daar waar hartsverlangen
eindelijk gestalte krijgt
tekent…
caleidoscoop
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
1.142 met vingers van waskrijt
heeft hij over haar kleuren
een zwarte laag gezet
nu krast ze
met nagels en gebroken glas
rouwranden en bloed
haar kleuren zijn complementair
rode zee groene schittering
gele hemel paarse sterren
vogels in blauw en oranje
dan hangt ze haar leven
voorzichtig aan de muur
want als ze schudt
wordt heel haar wereld…