inloggen

Gedichten

gedicht (nr. 5.261):

Nieuwjaar

De nieuwjaarsklokken luiden door de radio.
Stortregen valt. De dag is onbeschrijflijk goor.
Men is alleen gelaten en aanvaardt het zo.
Men vraagt zich zelfs niet af: waarom is 't en waardoor?

Tegen het leven is toch immers niets te doen;
de wereld heeft geen oorden meer om heen te gaan,
en 't hart wordt niet, gelijk de landen, jaarlijks groen:
er is geen vlucht uit een voorgoed mislukt bestaan.

Schrijver: J.C. Bloem
Inzender: W.N., 1 januari 2022


Geplaatst in de categorie: eenzaamheid

3.0 met 95 stemmen aantal keer bekeken 34.733

Er is 1 reactie op deze inzending:

Naam:
K.Bladzij
Datum:
15 januari 2022
Hoe diep moet je vallen
en Bloem heten om
aan het begin van het jaar
zo somber en hopeloos
van start te gaan...

Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)