3511 resultaten.
Een mooie dag
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
517 Zonder haast gaan
bewoners over straat
wandelen langs de serpentine
stoeprand auto’s rustig
gewassen op de kant
in het nauw omschreven
hart van de stad is een
groen park gevangen
in het net van straten
de fontein spreidt witte
lange vingers zilveren
vonken stuiven over
een groep kinderen
mannen bouwen een huis
de ramen open…
Sombere maand
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
548 blikt de winterzon eventjes achter het raam
ga dan vlug de frisse buitenlucht opzoeken
zolang de krokussen nog niet ontluiken gaan
kunnen wij best in winterrust vertoeven….…
WINTERAVOND
poëzie
3.3 met 3 stemmen
2.089 Dagen, nachten lang;
Pak uw zwaarste wolken samen,
Bulder langs de rammelende ramen,
Huil door schouw en gang;
Mij en ’t uitverkoren kind
Kozende aan mijn zij
De' arm deren niet uw ongestuime vlagen —
Veilig schuilen wij.…
Opsomming
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.128 Ze praten het broodnodige en kijken uit het raam
Komt er nog leven naar hen toe?
Als je ``het was goed`` mag zeggen
kun je van mazzel spreken.
Het komt voor dat mensen opeens
Ontploffen met ziekte of worden
Gedwarsboomd door doodslag
Uitgerekt raken door werk
Als een vel varkenshuid.…
De bloemen had ik net weggegooid
gedicht
4.0 met 1 stemmen
5.725 had gegeven, nu ik
niet meer alleen rook naar mezelf
was er hoop: als er stank bestaat
bestaat er ook niet-stank - roos en
lelie, boterbloem - zelfs een vertrouwde
geur is beter dan niemand, ik zou
je weer een keer een oliebol
willen zien eten, poedersuiker
knoeien op je winterjas
waaronder kleine beentjes
voorzichtig zette ik de ramen…
geluidloos
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
566 Er zijn geen redenen meer
de dingen mogen voorbij gaan
ook het vaste geloof in de traagte
ik heb het huis scheef geduwd
meer en meer rondom mezelf
de afstand tot het raam uitgerokken
het licht vlerkend over de tegels
cirkels trekkend van zwijgzaamheid
is het al voorbij
zal het even blijven liggen
of leg ik het verleden af
tegen het grenzeloze…
Herinnering
gedicht
4.7 met 3 stemmen
6.805 Moeder, weet je nog hoe vroeger
Toen ik klein was, wij tezaam
Iedre nacht een liedje, moeder,
Zongen voor het raam?
Moe gespeeld en moe gesprongen,
Zat ik op uw schoot, en dacht,
In mijn nacht-goed kleine jongen,
Aan 't geheim der nacht.…
Yoga..nisten
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
533 evangeliseren’, informeren, leren er wel lustig op los
Met hun naakte zin- en zen overtuigende werkelijkheid
ze slaan nog net niet, nog niet, net nog geen voet tussen de deur
trekken nog net niet de kleren van je lijf
maar wel peuren, leuren, zeuren in jouw intiemste zielenroerselen
Zo lenig als ze met hun lichamen kunnen zijn zo stram, ram…
Zon, regen en emotie op Koningsdag 2019
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
606 Heilige Geest
zo ook het afgeleide van zijn Goddelijkheid
Nederland: God, Koning en Vaderland
het Koninkrijk der Nederlanden is hem dierbaar
en haar staatshoofd Willem Alexander
bij de gratie van Hem, ook zijn God
die geen duivel laat slapen tussen hem en Maxima
ik keek naar een zeer zonnige televisie
met zwiepende regendruppels op ’t raam…
Spiegelschrift?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
498 Hoe de dagen aan mij
ontkomen, telkens loopt ik
tegen het telraam van de tijd
door vlijt en menig overdaad
het kind in de keuken eet
niet uit mijn hand, zelfs
blikken trommels heeft
ze roerloos laten staan,
zeldzaam spelt ze de uren
in de wasem van het raam,
daarop is haar echte leven
pas begonnen, zij kan het
niet helpen want…
Meningen en stemmingen?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
391 Publiek, de dichters op de eerste rij van
blinde stoelen, mijn plaats is achteraan
onder het gebrandmerkte raam.
Waardoor de maan van zieners schijnt
voor de dichtregels die we maken, al dan
niet op rijm, voor wie we denken te zijn.…
Er onder
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
516 opengegaan onder blauwe lucht, de maan
schuift de rivier, een koude voorjaarswind
waait door het raam
anders dan toen
het nieuwe seizoen; donkere holen geheimzinnige bomen
exotisch gegeurd de vogels gekleurd; een zeurend lied is aangekomen
och, arm zwijgzaam murw gemaakt besmet volk
dat naar adem moest hijgen
meegesleurd in de corona…
Stof tot denken
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
866 Het vroege morgenlicht dat schoon en warm
het grote raam bescheen,
mij koesterde in stilte, wij als één
versmolten in dit gunstbewijs, voor deze dag alleen.
En zag een stofje zwevend als een ruimteschip
in het onmeetbaar grote licht en kende
zorg noch vrees voor zwaartekracht
te kunnen vallen in zijn macht.…
Hartkamers
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
429 mijn hart is groot
zo groot, er zitten allemaal
kamers in
met gordijnen voor de ramen
en boekenkasten vol,
bestsellers bovenin
mijn hart heeft vele gangetjes
er staan deuren open
enkele zijn op slot
in geen enkele ruimte
is daarvan een sleutel te vinden
er hangt een bordje aan: “ verbod”
er knalt onverwachts een deur dicht
ik…
Souffleurs?
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
599 We zijn het theater van het overdadige ongeduld,
souffleurs van een glorierijk en duister verleden in
het louterende eco-panische - en pandemische heden,
wij zijn de spelers en de slachtoffers tegelijk
in een globale tragikomedie, de plaats
wordt gemerkt door gebrandmerkte ramen,
een rollercoaster door het licht gefixeerd.…
droom
gedicht
4.0 met 5 stemmen
1.555 je verschijnt in het maanlicht
met een haan onder je arm
kinderen zouden je achterna rennen
maar kinderen slapen ’s nachts
dat alleen ik je zie lopen onder de zwijgbomen
bij het stiltewater zie staan en je van een afstand kan ruiken
nootmuskaat en tabakslucht door het open raam
en zo hooghartig en kalm als je hier gekomen bent
in de klederdracht…
Kamerplant
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
502 Als een kamerplant wacht ik op water
Water wat jij mij geeft
Zonder kan ik niet groeien
Tenminste, ik heb dat idee
Gewend aan wat ik krijg
Hier doe ik het dus maar mee
Want water heb ik nodig
Maar regen, daar ben ik niet van
Al is het maar voor even, wachten kan ik niet lang
Als een kamerplant bij het raam
Kijk ik naar beneden
Zo…
Oud?
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
659 Stil zit ze voor het raam,
en kijkt naar buiten.
Waar bloemen bloeien in het parkje,
in allerhande kleuren,
en waar vogels vrolijk fluiten.
Ze put uit haar herinnering.
Uit een lang verleden.
Haar gedachten wijlen,
bij meestal de mooie dingen
van toen, niet uit het heden.
En als haar geest nog helder is,
praat ze soms met mensen.…
SLOTEN
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
529 Aan de gracht houden oude huizen hun band
met handel en nijverheid, lang vervlucht,
maar nog glimlachend, onder voldane zucht,
in ramen, door werkend verleden omrand.
Het bedaarde stedenschoon brengt stille rust
over boten, aan de steile kant gemeerd,
wachtend tot laden en vertrek hen kust.…
AUGUSTUS
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
601 zoenen
een kleurrijk en levendig feest in de tuin alom
witte klaverkopjes heersen over het gazon
waarover de bijen luidruchtig ronkend zoemen
de zonnebloemen keren hun hart naar de zon
tegen de schutting groeien nog de pompoenen
buxus en taxus in vormen geknipt rond het balkon
behouden hun groene kleur doorheen de seizoenen
ramen…
GLAS ROEPT
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
662 Haastig verkeer snelt
's avonds over de weg
langs de zwarte bosranden
van landgoed Olterterp
bestuurders werpen wellicht
een vluchtige blik
op de rossige gloed
die hun hart voor een ogenblik
wil opwarmen
dat glanzende raam
bedekt vriendelijk
eervol zwoegen en zweten
aangenaam samenzijn
vingers vol fijne tastzin
kneden en persen gerechten…
The beat goes on
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
561 ."
snerpend grind
de bankdirecteur start zijn Ford
een vuiltje op het raam
geprojecteerd op
het eerste herfstblad
van hoe heet zo'n boom eigenlijk
de soulzanger galmt
And the beat goes on
wat wel toch echt
zijn eerste wereldhit is
er komt weer niets
uit mijn handen en
the beat goes on.…
Nog even
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
482 Straks bloeien krokussen en komt een glimlach
omdat kinderen weer buiten spelen en
we hun getater horen door het open raam.
Geduld nog even – dan hoor je weer je naam!…
Wat angst is
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
482 Anderen hadden je voor hun raam zien staan.
Je maakte de honden wakker.
Een oude dame zag je in de stralende
regen, verdoken onder je kap.
Een kind had je langs haar bed gezien.
Je ogen zouden twee donkere gaten zijn.
Een dakloze
zag je het langst.
Je wangen ingevallen, je oogbollen
als knikkers in uitgeholde holten.…
Ochtend in verf
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
566 aan emotionele erosie onderhevig
opnieuw verschijnt de heldere zon
in de ochtend in verf
gele streken vreugde
in het buurthuis op het plein
waar mensen zonder werk en geld
de dag opvrolijken in schone schijn
magische creatieve krachten
voorjaar bloesemt bonte kleuren
een oude man lurkt aan een sjekkie
er staat een paashaas voor het raam…
Polaroid
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
530 toen, achter muren
en achter planken wanden,
achter deuren,
in kasten en achter kieren,
onder het gehaakte tafelkleed,
onder een sprei als een lichtend baken,
in dicht gebladerte van bomen,
achter dikke stammen,
tussen hoog gras, verhuld
soms nog in toevallige etalageruiten
of in donkere ramen,
in…
OUDEGA ´S KERK
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
428 Sierlijk houtwerk, ramen met kleur verblijd,
willen in stilte de mensen verklaren
hoe vele handen eensgezind waren,
tot inspanning voor onze Heer bereid.
Enigszins schuin staat de forse toren,
geeft een ieder wie langs komt te verstaan:
"Lijk ik wankel? Geen dreiging zal mij storen!"…
Helaas
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
387 weer klapt iets open
geen deur geen dag geen meisje
de wereld misschien
of iets wat er op lijkt
straat schuift uit witte verte
arbeiders bouwen met handen die te licht zijn
aan een huis dat niks zegt
trappen piano’s
geen ramen geen einde
populieren wiegen
niet van wind maar van iets dat ze weten
gooien stemmen naar elkaar
vogeltaal…
we noemen hem Kees
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
661 de boomer aan de bar met z’n jazz
zelfs een vestzak met aansteker
zeker voor de sigaar bij de whisky
hoegenaamd geen blauwe cent op zak
doch dagelijks drie glazen in het café
het zou scheef zijn als hij de taxi nam
hij zucht zich over de krakende vloer
in de kamer met de typemachines
op de tafel voor het raam en de fles
levend in de…
AVONDGENOT
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
393 De geur van kale, beregende takken
zweeft al stijgend en dalend door donker bos,
raakt vermoeid, hangt tenslotte geheel los,
laat zich naar verlichte ramen zakken.
Fijne spijzen, dampend, vers gebakken,
vatten reuk van nat hout en verlopen mos:
woud- en keukenlucht zijn één strijdbaar ros,
dat zorgt voor zaalvrede en -gemakken.…