Alle inzendingen over voeten

4425 resultaten.

Sorteren op:

IK DENK SOMTIJDS...

poëzie
4.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 2.163
Ik denk somtijds, als ‘t avond wordt, hoe wij ‘t geluk met voeten vertraden om een nietig woord, en hoe we daarvoor boeten. Ik denk me een huizeke klein en rein met bloemen in alle hoeken, een gouden zonnestraal op de vloer, en hier en daar wat boeken.…

De zomer kan me gestolen worden I

gedicht
3.6 met 28 stemmen aantal keer bekeken 17.772
Op blote voeten zijn de sintels scherp, De boetedoening is geen vorm van straf Een legpuzzel van woede stroomt de helling af. ----------------------------- uit: 'Jaargetijden', 2000.…
Jan Wolkers2 augustus 2020Lees meer >

Winterspiegel

gedicht
2.7 met 19 stemmen aantal keer bekeken 14.906
Het kind met beide voeten gestrand vraagt naar ijs - glad - ijs. Zo vraagt ze naar de chemie van het simpele, gladde, volmaakte waarin ze haar doorzichtige drie jaren ziet. De schelle schaatsers flitsen voorbij tekenen in de wind. Het kind beweegt, schaduwloos ze knielt, buigt voorover. Een vis bloedt dood onder het ijs.…
Judith Mok5 februari 2025Lees meer >

Met lege handen

hartenkreet
4.3 met 30 stemmen aantal keer bekeken 1.981
Ik loop met lege handen en voeten zwaar als lood de nagels in m'n palm gedrukt voel warmte van bloedrood ik kan daarvan de pijn niet voelen maar zie hoe het m'n kleren kleurt en zelfs mijn denken is verdwaald na alles wat er is gebeurd 'k voel langs mijn wangen tranen die langzaam druppen van m'n kin verdriet wat zacht zal slijten maar…
Moeke1 februari 2007Lees meer >

DOODSSTRIJD

poëzie
4.2 met 12 stemmen aantal keer bekeken 5.155
hij sluipt op zware geruisloze voeten onzichtbaar achter het leven aan. hij is weergaloos laf: hij valt aan in de rug; hij durft niet recht tegenover mij staan; ik zou zijn schedel te pletter slaan. ik heb nu nog, nu nog, een wild ontembaar verlangen naar bloed.…

Schemertijd

gedicht
2.3 met 64 stemmen aantal keer bekeken 21.611
Later wilde ik een strak laken onder mijn voeten en nog later trokken mijn ogen op de drie muren die mij omringden loodrecht ingebeelde lijnen van het balatum naar het plafond en terug. Een rookmachine spoot de lichtheid onherkenbaar, maar ik zag ze wel, de op en neer dansende spoken. ik kneep mijn ogen en mijn lichaam dicht.…
Philip Hoorne16 december 2021Lees meer >

Santa Margherita

gedicht
3.2 met 28 stemmen aantal keer bekeken 9.365
Rapallo en Sestri liggen aan de voet der bergen te trillen in de zon.…

Bekering

gedicht
4.0 met 26 stemmen aantal keer bekeken 17.242
En moeten ook de bloemen weer verdorren: mijn lendenen zijn omgord, mijn voeten staan geschoeid. Uit Uwe Hand ten tweede maal geboren, schrijd ik U uit het donker tegemoet.…

Vogelnijd

netgedicht
1.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.122
kleppend beraad op het strand getergd door zwevende garnalen en zachtjes scharende krabben, roeien de snavels stuiten op stokken schuren langdurig het doek Van binnenuit halen messen het linnen aan flarden: de riemen zitten te strak te diep staan de steltlopers, terwijl ze langzaam vallen tikken de vogels voorzichtig tegen hun voeten…

deining

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 800
de zee daalde en steeg als de adem van de maan rond mijn lichaam leek zij de armen van de aarde zij koesterde en had mij lief en er was geen duister haar witte schuim verlichtte steeds die lange nacht mijn hart sloeg het trage ritme van de deining ik rustte in de branding toen mijn voeten weigerden en sliep in het warme zand waar zij mij neerlegde…

het elfde feest

netgedicht
1.3 met 9 stemmen aantal keer bekeken 2.623
er is volk in de straat de opgebroken straat staat er naar te staren ze vergeet haar open wonden en vleit zich spinnend als een overjaarse kat aan de voeten van haar volk haar Vlaamse volk viert feest feest vandaag de Groenplaats, de Grote Markt ze zien zwart van het volk en ook een tikkeltje geel zwart en geel het vloekt…

Zwikken

netgedicht
4.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 790
Op het terras kraakt het riet van de stoelen kranten lezen rug aan rug elkaars letters en de koffie valt ditmaal niet verkeerd ogen staren onverbloemd duidelijke taal naar een rode blos waar wangen een lach laten vallen in dat ene kuiltje langs lippen bloot danst lonken naast verleiden ik voel mij even mooi en swijlens voeten vochtige…

mijn sterke wereld was papier

netgedicht
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 648
zette makkelijk de koning schaak de weg terug was er niet vaak leunde tegen holle muren mijn sterke wereld was papier het leven aan mijn voeten was de hel maar dan wel hier ben verkracht door eigen woorden kaats in woede furie terug wilde heersen werd gevonnist door de ogen in mijn rug drie stappen nog dan ben ik daar mijn goot die…
wil melker7 augustus 2006Lees meer >

De kolenkelder (een kinderrijm)

hartenkreet
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 2.402
Waar wezens wonen achter kasten en spoken klauwen naar je voet als jij niet snel jouw werk doet voel je de vingers naar je tasten. Als je gestreeld wordt door de spinnen jou donkerheid niet lekker zit de geesten jou dan zien als buit; je kunt van schaduwen niet winnen al vul je snel de kolenkit, je komt die kelder nooit meer uit.…

de beelden II

netgedicht
3.7 met 11 stemmen aantal keer bekeken 735
vissersboten zoveel gezichten legde zij bloot vreemde namen klonken het land in waar de hazen zich ingroeven voor de komende winter, dorpjes stillekes onder het vallend blad bedolven hun grijze gezichten uit steen houwen ik ben blij, de melodie verdwijnt langzaam in de nacht, de zee zwijgt en de maan valt met zijn geel licht op haar naakte voeten…
Rieg28 september 2008Lees meer >

De nieuwe morgen

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 546
Bij het wakker worden kust de nieuwe morgen haar nog slaapdronken ogen buiten is het voelbare afscheid van de zon en de maan, de eeuwenoude geliefden ze schenken elkaar de glimlach van het vertrouwen in en op elkaar ze wachten en verwachten zij stapt uit bed haar voeten raken de grond haar handen vinden de glans van het ontwaken buiten…
Windwhisper4 februari 2009Lees meer >

Uitzicht met stilte

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 605
lichtvoetig trippel je de heuvel af voeten zijn onzichtbaar in het hoge gras je opent hekjes die spontaan weer vallen in passeren koeien kunnen dat nooit leren jouw rood laat groen nog malser lijken we rusten op een uitzicht met stilte in begrijpen jij was weer de berg opgegaan ik ben je nagekomen zag je ogen spiegelen…

Het Westen

netgedicht
3.3 met 9 stemmen aantal keer bekeken 642
buitenlichten vallen door ‘n gebrandschilderd gewelf Inwoners spelen complexe rollen voeren "illusie van het leven" op spel en werkelijkheid verbonden als 'n zwemmer en z’n zwemmen de mens kent zichzelf niet meer dat ging met het spelen verloren Illusies vervangen de werkelijkheid in dromen op oude roem geteerd ‘n lange beschaving op lemen voet…
Custor23 maart 2009Lees meer >

VADER

gedicht
2.3 met 59 stemmen aantal keer bekeken 17.405
Hetzelfde buikje, Golfslag op het nauwelijks kalende hoofd, Dat voortdurende zwijgen, de voeten op tafel En altijd tranende ogen. Je glas. Ouder. Waar we ook waren, was er afstand, was er Nurkse koppigheid. Je schopte je oudste zoon, Waar je hem raken kon: enkels, kuiten, schenen. Meestal onder de tafel of in de kerk.…

Zegepralend

netgedicht
3.4 met 13 stemmen aantal keer bekeken 970
tooi zinsverukkend staan de bomen te bloesemen vol pracht en praal knallen geuren en kleuren je als het ware verkwikkend tegemoet speelt de lauwe zonnewind een schaduwspel van zichzelf door swingende bomen fluitend en welgezind hoor je heel wat vogelvertier in gevleugelde kracht een oase van rust komt opnieuw tot leven voeten…

Gedeeld natuur/geluk

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 637
elkaar over bij het ruisende requiem van vrolijke klanken een blijde lentegaard toont de keukenhof al zestig jaar zijn schoonheid in miljoenen bloeiende bloembollen dat loutert is ontwaakt in het zonlicht van liefde der noeste arbeid die door mensen handen is aangelegd mijn vreugde toont dankbaarheid tot ver in de namiddag op voeten…

Volle maan

poëzie
3.0 met 11 stemmen aantal keer bekeken 2.983
In een stoet van grijze wolkenvlokken Trekt de maan naar 't Zuiden, naar de zee: Al wat jong is, voelt zich aangetrokken: Vissermeisjes waden langzaam mee: Voeten scheemren onder donkere rokken En weerspieglen in de blanke ree!…

de ruimte mijden ( voor S.)

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 444
Dus kijk niet teveel in de ruimte met je telescoop, straks stoot je het nog tegen ruimte-rots of ko- meet, staat je verstand in brand, of kneus je je wel erg nieuws- gierige hart. nee, blijf op aarde en lijd in stilte en bewonder men- sen als Neil A en Wubbo O. die weten ook, ondanks ruimte-er- varing hoe met beide voeten op de aarde…
c. paris7 augustus 2009Lees meer >

Noor vertrekt…,

netgedicht
4.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.020
Plezier in waar je gaat de kin gericht naar waarvoor je staat, katoenen jurk waarop alle klaprozen van de wereld bloeien, rugzak op de rug, wollen muts op het hoofd warmt tot aan de ogen, waarin al de koppige sterren als kolen gloeien, met onafzienbare tijd voor beide voeten, je schopt het niet weg, je loopt er triomfantelijk doorheen…
pama2 september 2009Lees meer >

De echo schatert kakmadam

netgedicht
2.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 543
kijk haar lopen……arrogant je hoort ze fluisteren opgeheven hoofd blik op oneindig verstand op nul tranen in je ziel droge ogen glimlach gestift op verlegen lippen aarzelende voetstappen vanuit wiegende heupen kakmadam echoot haar na ze durfde niet zo goed naar buiten de angst hield haar jaren thuis nu zal ze nooit meer haar voeten…
windwhisper25 oktober 2009Lees meer >

bijna dragelijk

netgedicht
3.9 met 14 stemmen aantal keer bekeken 778
van holle huizen waarin niets zich kan hechten behalve de onmacht, immer herhalend zoals witte kruisen, lijf aan lijf nooit uit marmer of uit letters van leven wel liefde, liefde, zoveel liefde onberekenbare liefde, binnen in mij en daarna, fluister je onbekend ik houd mijn mond dicht en loop naar de bladeren rondom jouw voeten…

Zinvol?

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 580
bleek maanlicht schijnt op blanke duinen dunne strepen wit schuim sieren woelige golven de zee deint onvermoeibaar dat grote grijze wezen lijkt uit zichzelf steeds opnieuw geboren ik sta daar met koele voeten als iel en breekbaar wezen maar te staren naar dat grijs dat eindeloos lijkt te reiken naar het zwarte van de nacht vol onbereikbare…
Nadine27 oktober 2009Lees meer >

Vroege herfst

gedicht
2.5 met 31 stemmen aantal keer bekeken 14.043
Of 't blad nu is verzameld aan de voet of zich als dichte kroon verheft, voorgoed blijven de takken zichtbaar in de bomen. Geen nieuw seizoen maakt het nog ongedaan, geen schaduw valt meer om in schuil te gaan: de herfst is over heel het jaar gekomen. ------------------------------------- uit: 'Krullen van jezelf', 1993.…

gloeien

netgedicht
4.2 met 19 stemmen aantal keer bekeken 801
koeren van de duiven, de winterlucht ik wil opstijgen zodat ik naar huis kan schrijven naar jou om te vertellen dat het over liefde gaat dat het altijd om ons heeft gegaan en om het lot dat wat we verwachten onze lichamen in de zon en vlinders vele kleine vlinders wanneer bomen zich strekken bereid tot overgave met wortels aan voeten…

Vanzelfsprekend

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.180
Het is toch zo vertrouwd Jouw warmte in mijn bed die ik zo koester en bemin Het friemeltje aan het voeteind met jouw voet daar tussenin Onze eigen kussens strikt gescheiden op het matras Het vaste ritueel van ieders avondplas De strijd van het erin gaan in de winter haast een hel Jouw zachte ademhaling en de snurkjes die ik tel Gesprekken…
Hookie20 januari 2010Lees meer >